Dinsdag 24 mei 2005 – Dag 2
Vandaag werden we om 10:00 uur verwacht in de lobby van het hotel voor een informatief onderonsje met Astrid. Voor die tijd moesten we al gedoucht zijn en een ontbijt naar binnen gewerkt hebben, dus ons wekkertje (twee mobieltjes) ging al om 07:30 uur. Tja, je denkt het is vakantie, dan kun je uitslapen enzo, nou mooi niet dus. Vroeg uit te veren, springveren in dit geval, want het bed had nog zo’n ouderwets lekker springveren matras. Wat overigens best sliep hoor. Alleen een beetje kort nachtje deze keer.
Om 08:30 zaten we op de achtste verdieping aan het ontbijt. Dat stelde op zich niet veel voor. Gewoon brood of een bolletje, een beetje jam of een raar soort plakje kaas of worst (beetje ondefinieerbaar) en i.p.v. jus d’orange een soort limonade. Voor de liefhebbers was er ook nog cornflakes of muesli met melk, maar dan had je het wel zo’n beetje gehad geloof ik. O ja, nog wel koffie en thee.
Na het ontbijt zijn we even over de boulevard heen gelopen totdat het tijd werd om naar de lobby van het hotel te gaan. Het was al lekker weer zo in de morgen, de temperatuur was al zeer aangenaam en het zicht op de baai tussen Sliema en Valetta was prachtig. Ja, de keuze voor een kamer met zeezicht (eigenlijk baai-zicht, maar goed) was geen slechte keus gebleken! Lekker apies kijken!
Om 10:00 uur stak Astrid haar verhaaltje af en kregen we een typisch Maltees welkomstdrankje aangeboden, “Kinnie” genaamd. Het smaakte een klein beetje bitter, maar toch ook wel zoet, een beetje kruidig en vooral lekker fris. Dit zou ik nog wel een keertje bestellen de komende dagen. Een goede dorstlesser als je het warm hebt!
Het verhaaltje van Astrid ben ik alweer grotendeels vergeten, maar ik weet nog wel dat we wat excursiegelden moesten betalen t.w.v. 13,50 Maltezer Pond (verder mp, voor het gemak) en dat we voor de komende zondag alvast een boottochtje rond Malta hebben geboekt bij Captain Morgan. De winkels zijn dan toch dicht op Malta en we kregen ook nog lunch aan boord en gingen naar “the Blue Lagoon”, een plek waar we anders niet zouden komen tijdens de excursies. Wel 13 mp armer, maar met de lunch erbij en het feit dat we van 9:15 uur tot 17:15 uur gingen varen was het toch wel een schappelijke prijs. 1 mp is ongeveer euro 2,50, dus reken maar uit.
Om 11:15 uur waren we weer terug op de kamer en hebben we ons even omgekleed. Ik had mijn bril op mijn hoofd gezet en bij het bukken (waarvoor weet ik niet eens meer) vloog hij van mijn hoofd af, met het glas op de plavuizen. Kapot! Lekker begin van de vakantie zeg. Beneden bij de receptie maar even gevraagd waar de dichtstbijzijnde opticien was en daar maar meteen naar toe gelopen om te kijken of hij snel gerepareerd kon worden. De dame bij de receptie zei dat we er bij moesten zeggen dat ik hier op vakantie was en dat het haast had. Dat werkte inderdaad wel, want de volgende dag kon ik hem alweer om 16:00 uur op komen halen!. Ik hoefde dus maar anderhalve dag als een zombie rond te lopen. En maar hopen dat de excursie van woensdagmorgen een hoog buiten-gehalte had, dan kon ik tenminste nog mijn zonnebril op sterkte ophouden…
En de kosten van het nieuwe glas viel me trouwens ook reuze mee, maar 11,25 mp, ongeveer 29 euro. Het had erger kunnen zijn. En wie weet kan ik het nog terugvorderen van mijn reisverzekering. Maar even uitzoeken na de vakantie.
Na het bezoek aan “Optica” zijn we dan eindelijk het centrum van Sliema ingelopen. Volgens mijn reisgids zaten hier alle sjieke boutiekjes, maar wij vonden het niet echt heel bijzonder. Als dit de leukste winkels van heel Malta moesten zijn, dan hoefden we in ieder geval geen dag uit te trekken om eens lekker te gaan shoppen. Slechts xc3xa9xc3xa9n straatje met winkels hebben we gezien! Voorbij de Marks & Spencer zijn we dus via die giga-winkelstraat omhoog gelopen en kwamen we uiteindelijk bij Sliema Point Battery (vlakbij Il Fortizza) de boulevard weer opgelopen. Daar zou dus ergens het strand moeten liggen…
Niets was minder waar, er was slechts een grillig rotsplateau te zien, waar zo her en der wel wat zonaanbidders lagen te zonnen, maar geen korreltje zandstrand te zien hoor.
Om ons “verdriet” te verdrinken hebben we eerst maar wat flesjes water ingeslagen en nog een gedetailleerde kaart van Malta en Gozo. Hier stonden ook de busroutes op en wellicht zou xc3xa9xc3xa9n van die bussen ons wel naar het zandstrand kunnen vervoeren. Een goede investering dus.
Even later zijn we van de boulevard afgedaald naar het rotsplateau en hebben we ergens op een stuk rots in het zonnetje zitten genieten van het mooie weer en vooral het mooie uitzicht. Dat bestond naast de prachtig blauwe zee ook uit twee vieze ouwe mannetjes die dachten dat ze heel wat waren. Ze kwamen in ieder geval opvallend vaak voorbij, even showend met hun zeer gebruinde, maar vooral lubberende huid. Geen smakelijk gezicht, dat kan ik je wel vertellen. Vandaar dat we na een tijdje maar een stukje verderop zijn gaan zitten, op een lekker beschut stukje waar we ook met onze voetjes in het water konden poedelen. Wel oppassen geblazen, want er zwom van alles in dat water, krabbetjes (ontdekte ik ook pas na een half uur toen ik mijn benen even verplaatste), waterslakken en kleine visjes. Geen poeltje om even lekker spontaan in te gaan banjeren met je blote voetjes dus. Het is dus bij poedelen gebleven, heeeeeel voorzichtig, haha!
Rond 14:45 uur zijn we gaan lunchen bij een leuk tentje even verderop de boulevard. Ik weet niet meer precies hoe het heette, maar ik dacht iets van “Surfplaza” of zoiets. Er stond een hoop wind, dus je kon maar op bepaalde delen van het terras zitten, want anders waaide de spaghetti van je bord. Maar de ober had nog een lekker beschut plekje voor ons en zo konden we van een heerlijke maaltijd genieten EN van een prachtig zeezicht. Wat wil een mens nog meer?
Ik had een heerlijke pasta carbonara (op de eierschaalstukjes na dan) en Deb had ook iets van pasta genomen. Het smaakte wel lekker en je kunt ons dan ook genietend zien kijken op de foto’s. Conclusie: Lekker eten, mooi uitzicht, maar wel veel woei.
Na het eten ging Deb een poging wagen wat Maltees geld van de pinautomaat af te troggelen en na een geslaagde poging zijn we een supermarkt ingedoken voor wat lekkers. Ten slotte wil een mens wat te knabbelen hebben op de hotelkamer.
In mijn reisgids stond al dat de Maltezen echte zoetekouwen zijn, maar toen we die supermarkt in gingen wist ik het zeker. Er was een heel groot pad ingericht met alleen maar koekjes, cakejes en chocola en nougat. Er was eigenlijk te veel keus, maar het is ons gelukt voor 2,72 mp aan lekkers in te slaan zonder elkaar de hersens in te slaan.
Via de boulevard zijn we weer teruggelopen richting ons hotel. Onderweg hebben we nog met ene Dominique staan praten (van de cruisetochten van Captain Morgan). Hij vroeg waar we vandaan kwamen en toen we vertelden dat we uit Holland kwamen zei hij dat hij er elk jaar in april op vakantie naar toe ging, naar Noordwijk. Dat snap je toch niet. Wie gaat er nu naar een koud kikkerlandje, met altijd omslaand weer, als je lekker op Malta kunt zijn in de zomer, altijd lekker warm en zelden regen? Maar hij vond het wel lekker, even wat koeler weer, beter om uit te houden. Is ook wel wat voor te zeggen natuurlijk.
Dominique gaf ons nog wat tips voor dagjes uit a.d.h.v. een kaartje met de busroutes dat we even tevoren bij de bushalte hadden gehaald. Natuurlijk probeerde hij ons ook nog een jeepsafari op Gozo aan te smeren, maar aangezien we daar toch al naar toe gingen later in die week, hebben we vriendelijk bedankt en zijn we verder gelopen. En het was toch veel te duur.
Op de hotelkamer aangekomen hebben we tot 18:00 uur liggen maffen (het is tenslotte vakantie). Daarna hebben we even lekker zitten lezen totdat het tijd werd om ons klaar te maken voor het diner voor twee. Even de douche uitproberen (lekker water hoor, niets mis mee) en daarna optutten.
Om 20:15 uur zijn we op zoek gegaan naar een leuk tentje aan de boulevard waar we iets konden gaan eten
. We zijn rechtsaf geslagen en kwamen uiteindelijk bij een Servisch restaurantje uit met de naam “KOHAK”. Wat het betekent weten we niet, maar als het stond voor “langzame bediening”, dan hadden we het meteen geloofd. Want dat was wel het geval. Voor mijn gevoel moesten we uren wachten voordat we uberhaupt een menu en een drankje kregen. Maar goed, we hadden toch niet echt haast, dus we hebben ons wel vermaakt ondertussen.
Het eten was in ieder geval wel lekker. Vooral veel vlees. Ik had kipspiesjes met ontbijtspek om de kip (Deb noemde het gemummificeerde kip) en Deb had 10 lange vingers besteld van twee soorten vlees. Ik mocht er ook nog eentje proeven, maar eerlijk gezegd vond ik het niet bijzonder, maar wel lekker. Alles werd geserveerd met wat salade en in vet druipende frietjes. Leve de Diacure, zal ik maar zeggen. Dat is van later zorg.
Na het hoofdgerecht hadden we geen plek meer voor een toetje, maar wilden we wel een cappuccino. Ten slotte moesten er ook deze vakantie weer heel wat cappuccino’s worden getest door de cappuccino babes.
Jammer voor ons, maar het cappuccino-apparaat was stuk en we kregen een cappuccino alternativo aangeboden. Hij smaakte wel redelijk, maar we hebben hem maar geen cijfer gegeven, want het was tenslotte geen echte cappuccino. En vergeleken met dit zou elke cappuccino toch honderd keer beter smaken, dus…
Van de cappuccino werden we trouwens ook een beetje warm, want de airco stond wel erg cool (Ria, zet je de airco effe uit???) en het kippenvel stond op onze armpjes. Dan is zo’n warm kopje koffie wel lekker.
Uiteindelijk toch maar afgerekend (alles duurde lang daar…) en nog even met de serveerster staan praten. Het was wel een lief mens en nadat we nog een fooi hadden gegeven zei ze nog maar eens dat ze hoopte dat we nog een keertje terug zouden komen deze vakantie, om te eten of om af te halen. Not likely, maar met ons liefste gezicht (maar niet aardig) zijn we ons bedje maar weer eens op gaan zoeken. Buiten was het nog lekker warm, dus het was een aangenaam wandelingetje richting ons hotel.
Om 23:00 uur waren we weer “thuis”. Nog even het logboek bijgewerkt en een sanitaire ontspanning gehad (zoals Deb dat mooi zei) en daarna lekker ons mandje ingedoken. Als laatste voor het slapen gaan nog even naar Pauluzzz sms-en en uiteindelijk gingen dan ook mijn oogjes dicht en snaveltje toe. Slaap lekkerrrzzzzzzz!
Hallo vriendjes en vriendinnetjes!
Even een tijdje geen nieuws op mijn weblogje, want ik was effies op vakantie naar Malta met mijn vriendinnetje Debby. Ben al bezig met het uitwerken van mijn reisverslag, dus kijk binnenkort maar even onder de categorie Reisverslagen of er een nieuw gedeelte bij is gekomen.
Het was wel heerlijk om er even tussenuit te zijn. Even weg uit dit kouwe kikkerland en even weg van de sores op het werk. Wel een hele tijd zonder Pauluzzz, maar gelukkig hebben we sms…
Ik had nog wel een weekje langer willen blijven op Malta, want het was erg lekker weer daar. We hebben elke dag temperaturen van ongeveer 27 graden in de schaduw gehad en geen wolkje aan de lucht. Wel warm zo af en toe, maar dat mocht de pret niet drukken. In ieder geval een lekker (rood) kleurtje opgedaan, wat nu alweer zo’n beetje van mijn gezicht afbladdert. Blijven smeren…
Nou, de rest van de verhalen volgen dus nog wel, en misschien ook nog wel wat fotootjes, maar dat zal nog wel effies duren, want ik heb er zelf zo’n vijfhonderd gemaakt en Deb ook een heleboel, dus ik kan vast niet kiezen, haha!
See you later alligator!
Margot.
Maandag 23 mei 2005 – Dag 1
Vandaag was het dan eindelijk zover, mijn vakantie naar Malta zou beginnen. Samen met mijn vriendin Debby 11 daagjes naar Malta! Hallo zon, zee, cultuur en gezelligheid, Malta, here we come!
Om half zes werd ik bij mijn ouderlijk huis opgehaald door Debby en haar zus Gaby. Gauw de koffer in Deb d’r karretje gestouwd, afscheid genomen van de mutti en de pipa en toen op weg naar Schiphol. Gaby heeft ons daar afgezet en daarna ging ons avontuur echt beginnen. Waar moesten we inchecken? Zouden we weer zo’n pokke-eind moeten lopen met onze koffers?
Nee hoor, we waren deze keer bij de goede “halte” afgezet en liepen zo naar de incheckbalie voor vlucht KM 138 naar Malta. We konden meteen inchecken, dus dat ging al lekker vlot.
Even later kwam Pauluzzz ons nog uitzwaaien en kreeg ik nog een lief kaartje mee voor in het vliegtuig. Nog even staan kletsen en afscheid genomen (boehoe) en daarna al zwaaiend door de douane heengegaan. Toch wel een beetje gemengde gevoelens zo aan het begin van mijn vakantie. Nu kon ik niet meer elke avond even bellen met Pauluzzz. Dat loopt namelijk een beetje te veel in de papieren… Dat zou dus wel een flinke sms-rekening worden, haha! Maar eenmaal door de douane ging het wel weer.
Deb moest gelijk al uit de kleren bij de douane, want ze had een riem om die niet-detectiepoortje-proof was. Maar uiteindelijk mocht ook zij doorlopen.
Deb had al gegeten, maar ik nog niet, dus we zijn eerst maar eens op zoek gegaan naar een toilet (ouwe zeikster hoor, die Deb…) en daarna naar een restaurantje. Onderweg kwamen we Piet Piraat nog tegen, dus een eerste foto was alweer gemaakt. En er zouden nog vele volgen, deze vakantie. Ik had deze keer namelijk ook een digitale camera bij me, dus ik kon naar hartelust klikken deze keer (klik-klik-klik-klik!).
In “cafxc3xa9 Amsterdam” zijn we uiteindelijk neergestreken en hebben we genoten van een lekker broodje en een kopje soep voor Deb. Ondanks de zuurkoolschotel kon dat er toch nog wel bij.
Na het diner voor twee heb ik nog even geld gewisseld bij het wisselkantoor. Wel zo makkelijk en ietsepietsje goedkoper dan Maltees geld bestellen bij de Rabobank.
Al gauw werd het tijd om ons vliegtuig eens op te zoeken. Om 19:55 uur konden we ongeveer aan boord gaan. We moesten wel een heel eind lopen, ik geloof dat we er wel een dikke tien minuten over gedaan hebben om bij onze gate te komen. En elke keer op de rolband hoorden we weer “Mind your step”. Dit zou een gevleugelde uitspraak worden tijdens deze vakantie.
Bij de gate aangekomen moesten we weer door een detectiepoortje heen en moest Deb zich weer ontkleden. Ging wel lekker zo, haha! Op de terugweg maar iets anders aantrekken…
In het vliegtuig aangekomen hadden we drie stoelen voor ons tweetjes, dus dat was best relaí. Het vliegtuit zat namelijk helemaal niet vol. Kon ik toch nog bij het raampje zitten, als ik wilde. Maar luchtfoto’s boven de wolken maken was er deze keer niet bij, want we gingen om 20:25 uur vliegen en het werd al gauw donker.
Wel lang vliegen deze keer, bijna drie uur. Maar er was genoeg afleiding onderweg, gelukkig. We kregen een warme maaltijd met een errug lekker toetje en er was ook nog een koffierondje ergens halverwege. Erg goed verzorgd allemaal. Beter dan het basiq-air wat ik tot nu toe heb meegemaakt tenminste.
De servetjes en suikerzakjes etc. zijn uiteraard bewaard voor het plakboek. Ik verzamel echt alles! Het zal weer een mooi plakboek worden deze keer. Mxc3xa9t reisverslag, hoop ik. Dat van Rome moet ik nog steeds maken namelijk…
Uiteindelijk zijn we om 23:10 uur veilig geland op het vliegveld in Malta, al hebben we nog wel een kwartier moeten taxixc3xabn naar een plek waar een grote bus klaarstond, die ons naar de aankomsthal zou brengen. Ik kan me alleen nog herinneren dat het erg donker was en vooral warm. De zweetkliertjes draaiden al gauw weer op volle toeren, hihi.
Even later gingen we door de douane en werden we opgewacht door onze hostess Astrid Jansen. We kregen een informatie-envelop en daarna konden we eindelijk de bus in en naar het hotel.
Van de rit naar het hotel heb ik niet zoveel meegekregen, want ik was meer met mijn mobieltje bezig. Deb had allang ontvangst en kon het thuisfront al sms-en dat we veilig geland waren, maar ik nog niet. Nixc3xabnte bereik!
Gelukkig lukte het me na verloop van tijd mijn grootste fan ff te sms-en zodat die ook lekker kon gaan slapen.
In hotel “115 The Strand” aangekomen zat er een leuke man met een snor achter de balie die ons vrolijk incheckte. Er lag ook een rode kat op een poef te slapen. Blijkbaar hoorde die bij het hotel. Ik voelde me gelijk een beetje thuis, want de kat leek wel een ietsiepietsje op Alfred. Deze versie had alleen wat meer haar, beetje wollig beestje. Maar wel een schatje.
Om 00:30 uur waren we dan eindelijk op onze hotelkamer (kamer 403, oftewel four oh three voor de rest van onze vakantie) en heb ik even naar huis gebeld om te zeggen dat we veilig in ons hotel waren aangekomen. Beetje uitgepakt, tandjes gepoetst en nachtjapon xc3xa9n de airco aan en toen konden we lekker gaan slapen.
Vandaag had ik lekker vrij en ik heb dan ook eerst maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om heerlijk uit te slapen. Het was namelijk tamelijk laat geworden door een sms/bel-sessie met die Pauluzzz, dus ik had weer wat in te halen 
Na een lekkere warme douche ben ik een enorme berg strijkwerk te lijf gegaan. Wat een kolere-werk zeg, er leek geen eind aan te komen. Ik was blij dat ik op een gegeven moment werd opgehaald door Helma (koorlid) om richting Maarssen te gaan voor de bruiloft van de dochter van een koorlid. De kerk zou pas om kwart over drie beginnen, maar wij wilden lekker op tijd zijn. In dit geval kwam dat wel effe lekker uit, ik was het strijken al meer dan zat.
In Maarssen aangekomen was het ff zoeken naar een parkeerplek, maar uiteindelijk hebben we een plekje gevonden, al moesten we een eindje lopen richting kerk. Het is wel een leuk stadje hoor, allemaal mooie huisjes langs de vecht en een gezellig centrum met leuke winkeltjes. En dan die kerk, het leek wel een kathedraal. We hoefden niet eens zo hard te zingen, want het galmde de hele kerk door. Margrxc3xa8t zei dat het leek alsof het geluid van alle kanten kwam, ze hoorde steeds een echo.
Het bruidje was erg mooi, ze had een prachtige jurk aan en een sleep in haar haren. Ik ken haar nog van vroeger, toen ze in het kinderkoortje zong. Eigenlijk is ze niet veel veranderd, misschien een beetje ouder geworden, verder niet.
De mis was verder erg rumoerig, vanwege strontvervelende kindertjes die niet door hun ouders in toom gehouden konden worden. Cora had zelfs de neiging om er naar toe te lopen en er wat van te zeggen. Ik was dus niet de enige die me een beetje zat te ergeren. In ieder geval gingen mijn solo’s wel goed, ik hoop maar dat het bruidspaar het mooi vond. En Keessie ging ook goed met zijn Ave Maria. Daar zitten zulke hoge noten in, ik vind het altijd knap dat hij het haalt, ik doe het hem niet na!
We hebben in ieder geval wel lekker gezongen en we gingen met welverdiende bruidssuikers naar buiten, na het bruidspaar nog even gefeliciteerd te hebben. Het was inmiddels al een uur of vijf geweest toen we eindelijk weer in de auto stapten en ik was pas tien voor zes weer thuis.
Ik ben effies thuis geweest en daarna ben ik bij mijn vriendinnetje Liesbeth gaan eten. Het was wel effe gezellig, zo met zijn drietjes aan tafel. Roos zat naast me lekker te kliederen met haar spaghetti. De kippen konden rond haar bord eten, om het maar zo te zeggen. Maar het is altijd een leuk gezicht haar zo zelf te zien eten. Het wordt al een hele dame en ze kan af en toe zo lekker bijdehand zijn!
Morgen mag ik een middagje en avondje op haar passen en dan gaan we samen koekjes bakken en pannenkoeken eten. Pauluzzz komt later ook nog, maar die moet eerst nog met Arti spelen. Kunnen we lekker oefenen in vadertje en moedertje spelen, haha!
Na het eten weer naar huis gegaan en nog even geoefend op mijn keyboard voordat de keyboardleraar kwam. Het ging niet erg lekker vandaag, ik vergat steeds dat er twee kruizen voor aan de balk stonden, waardoor er twee noten verhoogd moesten worden. Grrr, elke kruis is er xc3xa9xc3xa9n te veel, zeg ik altijd maar. Maar aan het einde van de les ging het wel beter. Ik moet nog maar eens flink oefenen!
Na keyboardles heb ik de rest van het strijkwerk afgemaakt en daar ben ik dus net mee klaar. Er hangt nog wel wat aan de lijn boven, maar dat komt zondag of maandag wel. Ik blijf niet aan de gang zeg! De afwas moet ook nog gedaan worden en er zit alweer een nieuwe lading was in de wasmachine. Het lijkt wel of er geen eind aan komt, iedere keer komt er weer meer bij…
Ach, nog maar even niet aan denken. Ik ga nog even relaxen op de bank en dan eens lekker vroeg naar bed. Morgen wil ik namelijk vroeg opstaan, dan ga ik even naar Alphen om de laatste dingetjes voor mijn vakantie te kopen. En mijn eerste digitale foto’s op te halen bij de Hema (van o.a. het Party&Co-festijn van 14 mei)! Kan ik weer lekker plakken. En die leuke foto van Pauluzzz en mij gaat natuurlijk in een lijstje! Die moet namelijk wel mee in mijn koffertje als ik op vakantie ga!
Tot schrijfs!
Gisteravond had ik koorrepetitie. We gingen oefenen voor de bruiloft van een dochter van een koorlid, aanstaande vrijdag.
Eigenlijk was het wel heel gezellig. Zingen ging redelijk, ik kan wel merken dat mijn stem niet meer zo geoefend is als jaren geleden. Toen zong ik, behalve in het koor, nog een in bandje en zong ik samen met Mathieu nog regelmatig voor de leut met de gitaar.
Maar na twee keelontstekingen op een rij afgelopen winter en alleen nog maar zingen in het koor (en per maand twee keer moeten missen wegens gemeentevergaderingen) is het maar moeizaam mijn stem weer een beetje op niveau te brengen. En ik moet vrijdag wel twee solo’s zingen, dus ik hoop maar dat het een beetje goed gaat. Misschien maar eens over zangles gaan nadenken… En de rest van de week mijn -piep- dichthouden, haha!
De gouwe ouwetjes van gisteravond maakten wel dat we een beetje melig werden achterin bij de sopranen. Het zijn ook altijd dezelfde liedjes die we zingen bij een trouwerij.
Mocht ik ooit nog eens gaan trouwen, dan wil ik een geheel ander repertoire heb ik al gezegd. Al moeten ze er een jaar voor oefenen, hahaha!
Sjellie helpt wel met teksten maken en ik doe zelf de arrangementen wel. Weer zo’n Aartman en Aartman-sterproduktie. Komt vast goed.
Als Sjellie ooit gaat trouwen moet ik “nothing’s gonna change my love for you” van Glenn Madeiros (hoor je ook nooit meer wat van) zingen. Pfff, zal wel een hele opgave worden. En dat terwijl ze voor mij niet eens een liedje solo wil zingen, zelfs niet als ze een heel jaar mag oefenen!
Maar voorlopig is dat allemaal nog heeeeeeeeeeel ver weg. Pauluzzz en ik hebben vorige maand pas onze vier-maanden-vechtvereniging gevierd, zoals dat heet. En binnenkort alweer onze vijf maanden-vechtvereniging. Het lijkt al wel veel langer, wel jaaaaaaaaaaaaaaaaaaren, hihi! Komt omdat het zo’n schat is. Love ya, moppie!
Na de repetitie nog even bij poe en moe op de bank gehangen en een beetje melig gedaan. Kwam ook door het tv-programma waar we naar aan het kijken waren. Daar zat een man in met wel hele grote flappers van oren. Je zal er maar mee geboren worden…
Uiteindelijk toch maar zu hause gegangen en nog even met die Pauluzzz gebabbeld voordat ik ging slapen. Altijd gezellig, ff bijbeppen voor het slapen gaan. Kuzzzy en welterusten en tot morgen maar weer. Want voordat we naar het werk gaan bellen we ook nog effe. Net een mobiele eenheid, haha!
Maar aan alles komt een einde, dus ook aan dinsdag 17 mei. De dag dat mijn Alfredje en Kwakpoes en de Freggle (mijn kat die nog bij mijn ouders woont) jarig waren. Toevallig dat ze alledrie op dezelfde dag jarig zijn. Van Alfred en Kwakpoes is dat niet zo toevallig, want die kwamen uit hetzelfde nest. Maar Freggle is 8 jaartjes ouder dan Alfred en Kwakpoes en die zijn 8 jaar geworden. Reken dus maar uit hoe oud Freggle is geworden! En hoe doet ut nog steeds, mijn dikkiedikkedoerak, de ouwe knulleman.
Maar Alfred en Kwakpoes kregen nog een feestmaal voordat ik ging slapen (pfff, je rook die zooi door het hele huis heen, om misselijk van te worden, maar goed, het is feest) en hebben de hele nacht voor pampus gelegen met hun buikjes vol. Lekker stel, zo met zijn drietjes, aan het knorren!
Zaterdag was het weer vroeg opstaan, want ik had om half tien een afspraak bij de kapper. Wie dat had verzonnen was niet goed wijs, maar dat was ik dus zelf. Nooit meer aan gedacht dat ik vrijdag nog ging stappen tot laat. Nix meer gewend hxc3xa8?
Maar ik heb mezelf uit bed gehesen en onder de douche gezet en toen was het leed alweer gauw geleden. In de auto een lekker muziekje aangezet en op weg naar Hoogmade.
Bij de kapper was het weer gezellig. Ik werd geknipt door eigenaresse Connie, een goede vriendin van me. Ze is de zus van mijn ex. Met haar man en haar broer heb ik nog in de band Missing Link gezeten. Toen kwam ik erg vaak bij haar over de vloer, en ook nadat Missing Link ter ziele was trouwens. Goeie ouwe tijd…
De kapperszaak was helemaal verbouwd sinds de laatste keer dat ik er was en het was prachtig geworden. Veel groter en lichter dan eerst. Ik kan me voorstellen dat Connie er blij mee is. Er hingen ook nieuwe portretfoto’s aan de wand. Die maakt ze ook allemaal zelf.
We hebben in ieder geval lekker bij gekletst en ik krijg bericht zodra ze is bevallen en dan ga ik zeker op kraamvisite. Leuk hoor, weer een kleintje erbij!
Met een nieuw kapsel en een lekker kleurtje in mijn haren ging ik richting Pauluzzz. Nog even wat gewinkeld en toen naar huis, de huiskamer Party&Co-klaar maken, want mijn nichtje Brigitte en haar vriend Martijn en mijn zus kwamen die avond een spelletje Party&Co doen.
Net als vorige keer was het “de vrouwen tegen de mannen”, en dat zorgde natuurlijk weer voor enkele hilarische momenten, waarvan je hieronder de resultaten kunt zien.
Martijn hoefde dit keer geen panda’s te tekenen (wel jammer, want hij had er zo hard op geoefend), maar hij was wel een kei in liplezen, al kijkt hij er wel een beetje kwaod bij, hihi!
Het was in ieder geval een dolle boel, al hebben de dames dit keer helaas verloren (grrrr) en de heren gewonnen. Het staat nu dus 1-1.
De dames hebben verloren en Pauluzzz en Tijnus zijn de champignons
We hebben ook nog een potje triviant gespeeld (Martijn, Sjellie en evelientje tegen Pauluzzz en ik) en toen hebben Pauluzzz en ik gewonnen, zoals je hiernaast (rechts) wel kunt zien. Martijn en Brigitte gingen daarna op huus an (Tijnus had de klere in, of was ’t ie gewoon moe?) en wij bleven met zijn drietjes over en hebben er nog maar een spelletje Triviant achteraan geplakt. Het bord lag toch nog op tafel. Sjellie werd uiteindelijk de trivi-queen (zie de danoontje powerrrrrrrrrrrrrrrrrr-foto links) en ging met de wisselbeker naar huis.
Prijs: volgende keer bij de winnaar, hahaha!
Toen Sjellie naar huis was, kwam Tjeu nog aan de deur, want die zag nog licht branden en wilde nog niet naar huis. Het was toen inmiddels al half twee geworden…
Voor de gezelligheid nog maar een potje triviant gedaan en Pauluzzz en ik hebben Tjeu uiteindelijk maar laten winnen, anders wou hij vast nog een potje revanche. En ik moest om half elf weer “rise and shine” in de kerk zijn om te zingen, dus…
Resultaat: Tjeu blij, wij blij en eindelijk slapen!
Afgelopen vrijdag was het vrijdag de 13e. Gelukkig zijn er geen ongelukjes gebeurd en is me niets overkomen. Tenminste, niets ernstigs.
Vrijdag was een gewone werkdag en daarna ben ik bij mijn vriendin Liesbeth gaan eten. Ze had een lekker recept klaargemaakt, wat we al eens eerder samen hadden uitgeprobeerd voor onze “mannen”. Die hebben dat toen overleefd, dus het recept was zeker voor herhaling vatbaar. Lekker gegeten en bijgekletst en nog even gelachen om Roos, want die had zichzelf helemaal ondergekledderd met een soort verf, ondanks de waarschuwingen van Liesbeth. Het werd dus prompt afgepakt en de kleine meid zette haar mooiste pruillip op. Het zag er koddig uit hoor en ik moest echt mijn lachen inhouden. Wat een portret is dat!
Komende zaterdag mag ik een middagje/avondje oppassen, ik hoop maar dat dat goed gaat, haha! Ach, het zal heus wel meevallen. Liesbeth heeft Roos al aangepraat dat ik koekjes met haar moet gaan bakken. Ze heeft de woorden van een of ander voorleesboek aardig verdraaid, geloof ik. Toevallig vind ik koekjes bakken wel leuk en ik laat de afwas lekker staan, haha!
Na het eten had ik weer keyboardles. Het ging niet eens onaardig, vooral als je bekijkt dat ik het ding al drie weken niet heb aangeraakt (zolang had ik “vakantie”). Momenteel ben ik bezig met “Heaven” van Brian Adams/Do. Wel twee kruisen voor aan de balk (zijn er twee te veel) en wat lastige tellingen, maar ik worstel me er aardig doorheen. Deze week zal ik wat meer oefenen, vrijdag heb ik toch lekker vrij.
Na keyboardles kwam mijn vriendinnetje Debby langs (ja ja Deb, je was echt te laat). We gingen samen naar het Ajoc-festival in Mijdrecht, effe lekker rocken. Er kwamen drie goede bands, namelijk Intwine, Krezip en Within Temptation. En we hadden er zin in!
Na een aantal rondjes op een rotonde hebben we de locatie toch nog gevonden en mochten we ons “paard” in de wei parkeren. Intwine was ondertussen al bezig, we hoorden het al van verre. Zo snel als we konden liepen we naar de ingang, waar we eerst door een paar stoere beveiligingsdames gefouilleerd werden. Deb wou liever door xc3xa9xc3xa9n van die mannen gefouilleerd worden, maar helaas, wij moesten naar de rij “DAMES”.
Toen we eindelijk door de douane heen waren, konden we eindelijk het festivalterrein betreden. Eerst nog even gauw consumptiebonnen gekocht om het vochtgehalte op peil te kunnen houden en toen die dramatisch lege tent ingelopen. Het was net kwart over negen ofzo en er waren helemaal nog niet zoveel mensen. We zijn maar naar voren gelopen en hebben even lekker staan meedeinen met Roger en zijn mannen. Ik kwam Kees nog tegen (vriend van mijn vriendin Annemarie). Annemarie zelf was ziek. Jammer hoor, het beloofde een leuke avond te worden.
Na het optreden van Intwine was het tijd om te dringen bij de bar en een rondje te lopen, op zoek naar bekenden en gewoon even apies te kijken. Je kon al precies zien wie er voor Within Temptation kwamen. Leuk hoor, die jurken en zwartomrande ogen (als je er tenminste uit wilt zien als een zwart spook…), maar een beetje overdreven en vooral koud, want warm was het niet in die tent.
Even later kwam het optreden Krezip en Deb en ik hadden een mooi plekkie gevonden. In het begin stonden we nog wel veilig, maar er werd hoe langer hoe meer geduwd en gesprongen. En dan al die mensen die bij een bekend nummer ineens naar voren willen en daarna weer richting bar willen. Vreselijk irritant. Maar ondanks dat toch nog kunnen genieten van het geweldige optreden van Krezip. Wat zijn ze goed zeg. Ik ga met Pauluzzz nog naar Rockin’ Park en dan komen ze weer. Leuk hoor!
Na Krezip was het weer tijd voor een drankie en rondje tent. Tenslotte hadden we zo lang op 1 plekje gestaan, beetje beweging is dan wel lekker. Deb zag nog steeds geen bekende, dus we zijn al gauw weer een mooi plekje gaan zoeken voor de band waar we eigenlijk een beetje voor kwamen, namelijk Within Temptation. Op het podium was een sfeervol decor verschenen en na verloop van tijd kwamen ze spectaculair op. De zangeres had een mooie zwarte jurk met een soort vleermuismouwen aan en maakte steeds van die “walk like an egyptian” bewegingen. Maar zingen kan ze absoluut! Wat een stem heeft die meid.
Het optreden was van begin tot het eind geweldig. Af en toe kwamen er torenhoge vlammen omhoog en ook nog vuurwerk, dus dat was wel gaaf.
Jammer dat het afgelopen was, maar gelukkig ging de discotheek nog even aan en hebben we nog even op de dansvloer gestaan. Deb had vet sjans (laat Arie het maar niet horen) maar ze ging gewoon weer met mij mee naar huis. Blijkbaar was het toch wel erg ver lopen, hihi!
In de wei was het nog even rallyracen geblazen maar uiteindelijk kreeg mijn stalen ros weer vaste grond onder de voeten en konden we op huus aan. Daar aangekomen ging Deb meteen naar huis en ik ben eerst eens lekker gaan douchen om die rook- en bierlucht te verdrijven. Ik heb nog even lekker zitten nagenieten op de bank en daarna ben ik gaan slapen. Ut was weer mooi ‘weest!
Deze week had ik niet zoveel tijd om achter de computer te kruipen. Dinsdagavond had ik commissie Bestuurszaken en Financixc3xabn (gemeente), en ondanks dat we vroeg klaar waren met vergaderen (we kunnen het wel), was ik toch nog laat thuis. Ik ben nog even naar de koorrepetitie geweest (was helaas net afgelopen) en daarna ben ik nog ff bij mijn ouders blijven hangen.
Woensdagavond had ik lekker een vrij avondje.
Het was de bedoeling om te gaan poetsen, maar het werd uiteindelijk een bel-mijn-vriendinnen-avondje. Altijd gezellig natuurlijk, maar je wordt er wel een beetje moe van, vandaar dat ik al om half tien op bed lag met een boek. Van dat boek heb ik welgeteld 1 pagina gelezen, toen ben ik erboven in slaap gevallen. Het is dat Pauluzzz om half twaalf belde, maar anders was ik zes uur ’s morgens pas wakker geworden met mijn hoofd op dat boek. Lag toch wel lekker, denk ik, hihi!
En gisteravond ben ik naar Pauluzzz gegaan. Hij had weer lekker gekookt en daarna hebben we Miss Congeniality gekeken. Voor ons doen ook vroeg naar bed gegaan, rond een uur of elf ofzo. Pauluzzz was al snel naar dromenland en zaagde al gauw een heel bos om (hij heet niet voor niets Pauluzzz de boskabouter…). Ik heb mijn vingers maar in mijn oren gestopt en effe later was ik ook vertrokken. En vanmorgen om zes uur schrok ik wakker. Ik dacht dat we ons verslapen hadden, maar het was gelukkig pas zes uur. Ben er maar meteen uitgebleven en onder de douche gesprongen. Kon ik lekker vroeg beginnen op het AMC vandaag en dus ook op tijd naar huis. Wel zo lekker voor het weekend.
Vanavond ga ik gezellig bij mijn vriendin Liesbeth eten en daarna heb ik keyboardles. Heb nog niet geoefend deze week, dus dat doe ik straks wel als ik thuis kom. Eerst nog even de studeerkamer opruimen, want anders kan ik niet eens bij mijn keyboard komen, haha!
Na keyboardles komt mijn vriendinnetje Debby en dan gaan we samen naar het Ajoc-festival. Er komen leuke bands vanavond, Intwine (met Roger, van Idols), Krezip en Within Temptation. Vooral de laatste twee bands vind ik errug goed, dus ik heb er wel zin in! En Debster ook, dus dat wordt vast heeeeeel gezellig! En vast laat. En dan heb ik net met mijn stomme hoofd een afspraak gemaakt bij de kapper om half tien… Dat wordt afzien…
Voor het weekend volop plannen. Zaterdagavond komen mijn zus en Martijn en Brigitte (zie de link “evelientje”) voor een spelletje (of twee, drie) Party&Co. Benieuwd hoe het met de tekenprestaties van Martijn zal verlopen, haha! Ik hoop voor Pauluzzz dat hij een beetje geoefend heeft op de pandaberen!
Zondag zingen met Revival in de kerk in Zevenhoven en daarna gaan Pauluzzz en ik bij mijn vriendinnetje Shirley op kraamvisite om de kleine Lissa Amara te bewonderen. En voor de rest zien we wel. Maandag uitslapen en nog even naar Pinkpop kijken. We gaan weer een heerlijk lang pinksterweekend tegemoet en aangezien ik volgende week vrijdag vrij heb, heb ik ook nog een kort werkweekje. Wat een heerlijk leven heb ik toch!
De titel verraadt het al, vandaag moest ik naar de tandarts. Geluk bij een ongeluk, ik mocht een beetje uitslapen tot half acht.
Jammer genoeg was dit niet mijn halfjaarlijkse controle-afspraak. Nee, ik ging een wortelkanaalbehandeling tegemoet in een kies die me al heel lang zo af en toe bonkende kaakpijn bezorgt. Maar als het goed is, is dat vanaf vandaag verleden tijd! Het is nu nog een beetje gevoelig allemaal, maar ik hoop dat dat met een goede nachtrust wel weer over zal zijn. Rust is het beste medicijn, zeggen ze toch altijd?
Het wordt alleen geen vroegertje vanavond. Om 20:00 uur ga ik naar een vergadering van fractievoorzitters (van de gemeenten Liemeer, Ter Aar en Nieuwkoop), waar gesproken gaat worden over onderwerpen die de komende herindeling aangaan. Ik hoor jullie al denken, wat saaaaaaaaaaaai (gaap gaap), maar het is wel leuk om over de toekomstige gemeente te mogen meedenken en meepraten. Zoals over de procedure voor de nieuwe naam van de gemeente. Daar zijn nogal verschillende gedachten over. Kom daar maar eens uit met al die fractievoorzitters…
Het zal wel weer een verhitte discussie worden.
Maar zo ben ik dus lekker bezig vanavond. Een ander zit lekker de hele avond voor de buis of leest een boek. Ieder zijn meug.
Ik ga nog gauw even wat stukken lezen en dan ga ik vergaderen.
groetjes van een vergadertijgertje!
Margot.
Gisteren kwam mijn vriendin Petra gezellig een dagje freubelen, oftewel kaarten maken.
Ze zou al lekker vroeg komen (rond negen uur) dus het wekkertje ging in alle vroegte. Beetje moeite met opstaan had ik wel, want we lagen er pas laat in. De avond ervoor hadden Paul en ik in de kroeg gezeten en daarna nog naar een verjaardag, dus het was een beetje laat geworden en van de drank sliepen we errug lekker…
In alle vroegte eerst maar eens de tafel leeggeruimd, want anders hadden we niet eens ruimte om te freubelen. Maar toen Petra met haar hele hebben en houwen (koffers en tassen vol…) arriveerde, was de tafel freubelklaar. Eerst maar eens een flinke pot thee gezet en daarna kon de kaartenpret beginnen.
We zijn allebei eerst begonnen met een babykaart. Ik moest nog een lief kaartje knutselen voor het kleintje van Shirley en Jerry, Lissa Amara. Hij is erg leuk geworden, bijna zonde om te versturen, zeg ik altijd.
Daarna heb ik een moederdagkaartje voor mams gemaakt, want de volgende dag was het moederdag en dan is een kaartje wel zo leuk. Meteen mijn calligrafiekunsten in de praktijk gebracht, kan mams mooi even bekritiseren (of ik het wel goed gedaan heb…).
En verder heb ik op de bonnefooi nog een paar verjaardagskaarten gemaakt. Normaal gesproken pak ik mijn agenda erbij en kijk ik wie er allemaal jarig zijn en een zelfgemaakte kaart verdienen, maar dan ben ik de helft van de tijd bezig met zoeken en bedenken (je wilt toch een persoonlijk kaartje maken) en daar had ik niet zoveel trek in vandaag. Er moest produktie gedraaid worden! Tenslotte was mijn hele voorraad zelfgemaakte kaarten ganz verschwunden.
’s Middags zijn we met zijn drietjes (Paul was inmiddels ook uit bed gekomen) naar die gigantische braderie (ahum) hier in Zevenhoven gegaan. Petra en ik hoopten nog wat knutselkraampjes tegen te komen, maar wat er stond was echt een aanfluiting. We waren dan ook met een kwartiertje weer thuis. Dat dat nog zolang geduurd heeft, kwam door het feit dat we onderweg nog even een moederdagpresentje hebben gekocht. DAT was er gelukkig wel.
Thuisgekomen hebben we de spullen in de gang gezet en zijn we gelijk doorgereden naar Uithoorn, naar Hand(ig)werk, een knutselwinkeltje. Ze hebben daar alles voor kaarten maken en nog veel leuker, alles voor scrapbooking! Je kijkt je ogen uit als je daar komt! En je moet ook een dikke portemonnee meenemen, want voor je het weet geef je weer kapitalen uit aan al die leuke dingetjes. Maar we hebben ons aardig ingehouden hoor. Ik heb wat scrapbookvellen en twee ponsjes gekocht en nog wat hebbedingetjes en Petra had ook wat ponsjes en wat kleine dingetjes. Paul was ook goed geslaagd, die heeft wat tekenspulletjes gekocht, zodat hij ook mee kon freubelen op zijn manier.
We kregen nog een lekker bonbonnetje mee (eigenlijk voor moeder, maar goed…) en daarna gingen we weer huiswaarts om verder te freubelen.
En dat hebben we eigenlijk tot diep in de nacht gedaan.
Tussendoor nog wel even gegeten natuurlijk en Tjeu is ook nog even op visite geweest, dus af en toe hadden we wel even pauze hoor.
Het eindresultaat was in totaal ongeveer 18 kaarten en een mooie tekening van Allefredje. Paul heeft het allemaal digitaal vastgelegd, dus dat wordt weer een mooie bladzijde in het scrapbook, haha! Van freubelen komt freubelen!
Resultaat van 1 dagje freubelen:
De tekening van Paul (rechts) is niet van het echt te onderscheiden toch?
Nu ga ik ff lekker douchen en dan gaan we straks eens bij onze parents op bezoek, ter ere van Moederdag. Ik ben heel benieuwd hoe Paul’s moeder het kaartje vindt. Paul heeft namelijk zo’n lief kaartje gemaakt, met een konijntje!
Tot laterrrrrrrrrr!
Margot.
