Na een diepzinnige dodenherdenking nu een lekker luchtig bevrijdingsdagverhaaltje.
Niet echt veel gedaan vandaag, al waren Pauluzzz en ik voor ons doen wel vroeg op!
Ik heb me na het ontbijt eerst eens van die stapel wasgoed bevrijd, alles is gewassen en het hele huis geurt heerlijk naar schone was. Alleen jammer dat het straks allemaal gestreken moet worden… Nog maar even niet aan denken!
Pauluzzz heeft ondertussen nog een poging gewaagd mijn weekendje-weg-met-de-meiden-foto’s van de digitale camera naar mijn computer te krijgen, maar er ontbrak helaas een stukje software, dus die leuke foto’s houden jullie nog te goed (Marjolein en Brigitte blij…)
Verder heb ik alvast een beginnetje gemaakt met het opruimen van de huiskamer. Morgen komt mijn vriendin Petra kaarten maken en dan moet de tafel natuurlijk wel freubelklaar (=leeg) zijn!
We gaan weer een flinke voorraad kaarten maken, want dat is wel nodig. Een kaartje voor de kleine van Shirley en Jerry natuurlijk, en een kaart voor moederdag en al die verjaardagen die nog gaan komen. We zien wel hoeveel we er produceren morgen. Het is altijd gezellig als Petra komt. Meestal gaat ze pas laat weg, het freubelen werkt ook zo verslavend. Maar het leukste is dat je allebei van elkaar kunt leren en dingetjes kunt lenen. Petra heeft bijvoorbeeld weer heel andere embossingmallen dan ik en dan is het wel leuk dat je eventjes iets anders kunt maken. En vaak heeft een ander weer leuke ideetjes als je zelf effe vastzit en niets weet te bedenken. Het zal dus wel een creatief dagje worden.
’s Middags moest Pauluzzz optreden in park Rijnstroom met zijn orkest. Daar aangekomen was het erg gezellig. Er stonden allemaal kraampjes (kinderkledingbeurs) en er was een podium waar een soort kinderquiz werd gehouden. Leuk voor de kids dus. En Schnappie zou komen! Dat liedje heeft heel wat leuke alternatieve versies opgeleverd, hahaha. Stomme krokodil…
Het optreden van Arti is letterlijk een beetje verwaaid. Doordat het in de openlucht was, waaide het geluid een beetje weg en wij eigenlijk ook, want er stond een behoorlijk fris windje.
En tijdens het optreden ging die stomme schnappie-disco gewoon door, dus verstond je er soms maar weinig van. Al met al kwamen er toch nog heel wat mensen kijken en ik heb nog een paar leuke fotootjes gemaakt. Kunnen jullie binnenkort vast wel op de website van Arti gaan bekijken (kijk maar effe bij de links) als webmaestro Pauluzzz er tijd voor/zin in heeft.
Na het optreden hebben we nog even bij het andere podium staan kijken, iets warms genuttigd en zijn we op huis aan gegaan. Onderweg nog even gestopt om te kijken of “kingdom of Heaven” al draaide in de bios in Alphen. En ja hoor, om half negen! Meteen kaartjes gekocht en gauw door naar huis, want we hadden toch best trek en we hadden het koud!
Thuisgekomen heeft Pauluzzz heerlijke nasi gemaakt MET pindasaus. Daar knapten we wel van op zeg. We hebben ons buikje helemaal rond gegeten, we konden letterlijk geen pap meer zeggen, haha! Dat werd dus geen M&M’s of popcorn in de bios…
We waren voor de verandering eens perfect op tijd voor de reclamefilmpjes in de bios. Meestal zijn die al begonnen als wij binnenkomen, maar deze keer waren we dus op tijd. Alleen konden we geen candy laten zien aan de rode M&M deze keer (show me the candy!). Al gauw begon de film en lag ik lekker onder mijn jas (fungeert als dekentje als het koud is en als het spannend of erg bloederig wordt, bedek ik gauw mijn ogen er mee). Ondanks de after-dinner-dip bleef ik toch klaarwakker. De film was spannend en Orlando Bloom is echt een lekker ding (sorry Pauluzzz)! Ik kan iedereen echt aanraden naar deze film te gaan. Het is echt een feel good-movie. En gefilmd in een mooie omgeving en mooie filmmuziek. Echt top dus.
Al met al een leuke bevrijdingsdag dus, we hebben in ieder geval iets gedaan die dag, hahaha!
Sinds vrijdagmorgen ben ik al verkouden en loop ik te snotteren en te niezen dat het een lieve lust is. Vannacht kwam daar nog een griepachtig iets bij. Flink aan de spuitpoep en mijn maag heeft ook geprotesteerd tegen hetgeen ik er bij het avondeten had ingestopt. En dat lag niet aan mijn moeders kookkunst hoor, de bami was echt heeeeeerlijk!
Je zou dus kunnen zeggen dat ik vannacht aan alle kanten leeg liep. Goede reden om thuis te blijven en dit virus in bed uit te zweten.
Zo gezegd zo gedaan. Tegen het einde van de morgen was ik weer enigszins opgeknapt, gelukkig. Ik vreesde al dat ik het komende lange weekend in bed zou moeten doorbrengen i.p.v. met mijn vriendje.
Vanmiddag verder niet zoveel gedaan, behalve wat boodschapjes gedaan (pitamientjes inslaan!) en die eeuwige was en afwas wegwerken. Vooral aan het laatste heb ik een bloedhekel! Ik ben ook hard aan het sparen voor een achmed (vaatwasser), maar er komt steeds iets tussen… 
Vanavond ben ik met mijn vader naar de dodenherdenking bij het gemeentehuis in Nieuwveen geweest. Het was er wel weer voor zeg, donkere wolken met miezer-regen. Ik had best medelijden met de leden van Crescendo (orkest uit Nieuwveen). Die zaten in de regen te spelen terwijl de toeschouwers nog onder hun parapluutjes konden schuilen.
Het was wel een mooie herdenking, moet ik zeggen. Het doet je toch wel wat als je met zijn allen zo rond dat oorlogsmonument staat, en dan twee minuten stilte. Er gaat op zo’n moment van alles door je heen. Waar zouden andere (oudere) mensen aan denken? Hoe zou het zijn om in oorlogstijd te leven? Van dat soort dingen.
Ik heb de oorlog zelf niet meegemaakt en kan me er dus ook geen voorstelling van maken hoe het geweest is. Opa Aartman vertelde alleen maar de spannende verhalen en mijn beide oma’s heb ik nooit over die tijd gehoord eigenlijk. En mijn vader was nog te klein, die heeft de oorlog niet bewust meegemaakt.
Ik heb wel altijd een fascinatie gehad voor boeken en verhalen uit de tweede wereldoorlog. Niet zozeer de films, maar wel de boeken. Zo vond ik het boek van Lisette Lewin (een hart van prikkeldraad) prachtig om te lezen, en ook het boek van Tessa de Loo (de tweeling). In deze twee boeken krijg je het verhaal van twee kanten te zien. Het boek van Lisette Lewin gaat over een meisje dat heulde met de duitse soldaten om te overleven en zelfs haar eigen grootouders verraadde. Je kunt je er bijna geen voorstelling van maken dat mensen dat doen, maar dit soort dingen zijn wel degelijk gebeurd natuurlijk. Een mens doet soms rare dingen om te overleven…
En het boek van Tessa de Loo geeft prachtig weer hoe het voor twee zusjes was om, van elkaar gescheiden, op te groeien in Nederland en in Duitsland in oorlogstijd. Moeilijk om begrip voor elkaar op te brengen in zo’n situatie. Prachtig boek!
Al met al vind ik het heel goed om eens stil te staan bij het feit dat vrijheid niet zo vanzelfsprekend is en dat je daar dankbaar voor moet zijn. Op 5 mei gaan we dat dan ook maar lekker vieren. Paul moet om vijf uur spelen met zijn orkest in park Rijnstroom in Alphen aan den Rijn. Ik ga samen met mijn zus kijken, dus dat is wel gesellie, met Sjellie. Ik hoop wel dat het wat mooier weer is dan vandaag, tenslotte is het feest! Als het erg gezellig wordt, vinden jullie binnenkort vast wel een verslagje op mijn site
Allemaal een fijne 5 mei viering!
Margot.
Vanavond heb weer een heel stuk alfabet in calligrafie leren schrijven. Best nog wel moeilijk hoor, vooral de letter “S” en de “W”. Gelukkig zitten die niet in “hartelijk gefeliciteerd” en die woorden ga ik toch het meeste gebruiken bij het kaarten maken, denk ik. Zo tegen de kerst ga ik wel weer studeren op die twee rot-letters, want die zitten natuurlijk wel in “prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar”, grrrrr.
Nou ja, oefening baart kunst hoop ik dan maar. En dan nog de tijd vinden om te oefenen
Maar het was weer gezellig vanavond. We kregen wederom les van “juf” Vera, de vriendin van mijn neef Ben. Zij studeert voor lerares en wilde ons wel les geven in calligrafie. Vanwege de gemeente en andere bezigheden had ik al een paar lessen gemist en zat ik in de “achterstandsklas” en heb ik me op het kleine letter-alfabet gestort. Tante Elly ging een poging wagen in het mooie schrift.
Mijn moeder en tante Corrie kregen een echt proefwerk voor hun kiezen. En dan alles uit het hoofd, pffff, lastig hoor. En vooral goed opletten welke woorden je moet opschrijven, voor je het weet heb je het versje verkeerd overgeschreven hxc3xa8, tante Corrie? Toen stond er ineens “twee kleine kleutertjes” in plaats van “twee kleine kikkertjes”. Waar die nou weer zat met haar gedachten…
Vast bij het dooie vissie. Net toen de garantie op de vis 1 dag afgelopen was, heeft ‘ie het loodje gelegd. Ze weten wel wat ze verkopen daar in die viswinkel… Wel zielig hoor
Op het laatst mocht ik nog even in het mooie schrift van moeders schrijven. Nog wel even spieken bij de voorbeelden, maar het ging wel aardig, op wat omgewisselde woorden na, hihi. En dan zei ik wat van tante Corrie!
“Flink blijven oefenen en geconcentreerd blijven” was dus de wijze les van vanavond.
Helaas was het de laatste avond, want we hebben nu alle letters van het alfabet gehad, zowel de hoofdletters als de kleine letters, en ook de cijfers. Nu is het dus een kwestie van oefenen. Misschien dat we tegen de kerst eens op herhaling gaan bij Vera. En we mogen ook nog eens een avondje komen oefenen bij tante Corrie, gewoon voor de gezelligheid. Komt vast goed.
Zo, nu ga ik Pauluzzz nog even bellen en dan is het tijd om naar bed te gaan. Het wekkertje gaat straks weer om… half zeven denk ik. Zes uur is wel erg vroeg.
Toedeledoki!
Margot.
Vrijdag 29 april bestond het cafxc3xa9 van mijn goede vriend Karel Stemmerik alweer 20 jaar en dat werd gevierd met een feestje!
Het was al behoorlijk druk toen Paul en ik binnenkwamen. Gelukkig kwamen we Karel al snel tegen en konden we ons kadootje overhandigen. Ik dacht dat hij nog steeds actief schaatste, dus ik had het boek van Bart Veldkamp voor hem gekocht. Alleen was Kareltje reeds gestopt met schaatsen. Tja, toch maar wat vaker langsgaan dus 
Maar het was erg gezellig. Er stond een bandje te spelen (lekker rock ’n roll) en later op de avond heb ik ook nog een liedje of twee gezongen bij de mini jam-sessie. Heerlijk om weer even te doen! Al is de tekst-kennis wel aardig weggezakt. Ach het is ook alweer zeven jaar geleden dat Missing Link (mijn voormalige bandje) werd opgeheven, wat wil je ook…
Al met al werd het weer een latertje, maar gezelligheid kent geen tijd, toch? En de volgende dag hadden we lekker vrij (koninginnedag), dus we konden toch uitslapen. En dat hebben we dan ook maar lekker gedaan!
Voor wie wat meer wil weten over cafxc3xa9 Merakels, kijk dan even onder de links.
groetjes,
Margot.
Gisteren kreeg ik het volgende sms-je van mijn vriendin Shirley:
“Vandaag geboren om 12:58 onze mooie dochter en zusje Lissa Amara”
Dat was nog eens goed nieuws! En wat een mooie namen heeft ze gekregen. Ik ben beide namen nog nooit ergens tegengekomen, dus ze zijn wel heel origineel!
Ik hoop dat alles goed gaat met Shirley en de kleine, want ze is in het ziekenhuis bevallen en ook de kleine is nog onder controle. Ze houdt me gelukkig op de hoogte. En af en toe zal ik zelf wel een sms-je sturen. De uren tussen de bezoekuren door zijn soms erg stil.
Ik ben zo benieuwd hoe Romaxc3xaen het vindt om een zusje te hebben. Toen Shirley zwanger was vond ‘ie het maar niks, in het begin. Het zal toch wel even wennen zijn voor hem.
Ik wens Shirley en Jerry en Romaxc3xaen in ieder geval heel veel geluk met hun dochter en zusje!
groetjes,
Margot.
Vandaag heb ik mijn eigen web-log aangemaakt, spannend hoor!
Het voelt een beetje als het kopen van een dagboek. Vroeger had ik ook een dagboek. Daar schreef ik dan ’s avonds mijn hersenspinsels en gedichtjes in. En daarna goed verstoppen natuurlijk, want alles was super-geheim! Het was niet de bedoeling dat mijn lieve zusje dat allemaal zou lezen. Misschien heeft ze dat stiekum wel gedaan, maar ik heb er nooit iets van gemerkt, in ieder geval.
Maar dit web-log is niet echt bedoeld om geheim te blijven. Wat mij betreft mag iedereen het lezen en ik ben heel benieuwd wat jullie ervan zullen vinden. Dus positieve reacties en opbouwende kritiek zijn altijd welkom
groetjes,
Margot.
