Donderdag 26 mei 2005 – Dag 4
Opnieuw een excursiedag vandaag. De wekker ging daarom alweer vroeg af, om 7:15 uur al. Onder de warme douche (ik begin al te wennen aan het chemisch ruikende water) was het heerlijk wakker worden. Jammer dat Deb er ook nog onder moest voor het eten, dus ik kon er niet al te lang van genieten.
Toen ook Deb de slaap uit haar oogjes had gespoeld en weer fris de wereld in keek, gingen we onze neus achterna richting de ontbijtzaal. Benieuwd of er een verandering op het menu stond, al was dat niet waarschijnlijk. Helaas, nog steeds het zelfde saaie ontbijt, no surprise at all…
Om 9:00 uur zaten we alweer in het (dikke lippen-)busje. Vandaag gingen we eerst naar de Limestone Heritages, een niet meer in gebruik zijnde steengroeve die is omgebouwd tot museum.
Na een enerverend ritje naar de steengroeve waren we blij dat we weer uit het busje mochten. Met zijn allen op elkaar gep(l)akt is toch niet zo fijn als je over hobbelwegen wordt geleid. Maar zoals altijd hoorde je niemand klagen, we waren allang blij dat we niet hoefden te lopen in de toch al opkomende hitte.
Bij de Limestone Heritage aangekomen kregen we eerst een leuk filmpje voorgeschoteld en dit keer kregen we een werkende micky mouse koptelefoon. Erg charmant 
. En Deb helemaal, want de rits van haar mooie rooie nieuwe broek was stuk, waardoor haar sexy ondergoed tevoorschijn kwam. Gelukkig werd het al snel opgemerkt, anders had ze misschien de hele dag voor aap gelopen (en maar denken, waarom lachen al die mannen zo lief naar me…). Helaas lukte het niet de rits weer in het gareel te krijgen, maar dat zou later helemaal goed komen. Dan maar even de boel bedekken tijdens de rondleiding met de walkman. Liepen we daar met zijn allen weer met die micky mouse dingen. Heb er nog geinige kiekjes van gemaakt. Het museum was best leuk ingericht. Je kreeg tenminste een goed beeld van hoe de mensen vroeger in dat kalksteen zaten te hakken om er stenen uit te krijgen. Later kwamen daar uiteraard machines voor in de plaats en ging het allemaal veel sneller en makkelijker.
Na de wandeling door de groeve heeft Diana met man en macht geprobeerd de rits van Deb dicht te krijgen. Dit is uiteindelijk ook nog gelukt, met niettang en naald en draad kom je een heel eind. En gelukkig was het zo gemaakt dat Deb gedurende dag nog gewoon kon toiletteren, anders werd het wel een problematisch verhaal. Maar we hebben er in ieder geval van geleerd dat we op een volgende reis in ieder geval een naaigarensetje in de koffer moeten stoppen, hihi.
Terwijl Deb werd dichtgeknoopt heb ik nog wat souveniertjes gekocht. Ik heb een minibeeldje gekocht van kalksteen, de “liggende dame”. Dat is het oudste beeldje dat op Malta gevonden is. Leuk voor bij de verzameling reisbescheiden. Verder heb ik nog wat kaarten gekocht en wat foldertjes voor het plakboek gescoord.
Even later mochten we weer de bus in en gingen we naar de beroemde karrensporen kijken en, vlak daarbij, de Dingli Cliffs. Vanaf de karrensporen zijn we richting de Dingli Cliffs gelopen, even het benauwde busje uit.
De karrensporen zijn op zich wel bijzonder op Malta, te meer omdat niemand echt een verklaring heeft t.a.v. het ontstaan van de sporen. De wetenschappers kunnen er tot nu toe alleen nog maar naar raden.
Het was maar een klein stukje richting de Dingli Cliffs en ondertussen liet Diana de flora en fauna van Malta de revue passeren, de kappertjesplant, de vogeltjes (die door sommige Maltezen wreed neergeschoten worden vanuit een stenen hutje omdat het een lekkernij schijnt te zijn) en nog veel meer plantjes waar ik de naam niet meer van weet.
Vanaf de Dingli Cliffs zouden we prachtig uitzicht hebben, het hoogste punt van Malta. Helaas pindakaas, vanaf zee kwam een mist opzetten waardoor we vrijwel niets konden zien. Jammer…
Met zijn allen weer het busje ingestommeld en op weg gegaan naar Rabat, waar we wat vrije tijd zouden krijgen.
In Rabat aangekomen werden we afgezet bij een enorm kitscherig versierde kerk. Blijkbaar was het feest van de beschermheilige van de stad op komst en dan werd de kerk en het hele dorp versierd. Deb en ik zijn eerst een lekker ijsje gaan eten en daarna zijn we nog even in de grot van de apostel Paulus gaan kijken. Paul Johannes Paulus is hier ook nog geweest en daar waren ook foto’s van in een gedenkteken. In deze grot heeft de apostel Paulus volgens de overleveringen gevangen gezeten. Of het echt waar is weet niemand, maar volgens de overleveringen heeft Paulus vlak voor de kust van Malta schipbreuk geleden en heeft hij enige tijd gevangen gezeten op Malta. Nou ja, het was wel lekker koel in Paulus’ grotje, dus het was wel even een welkome bezienswaardigheid.
Even later stonden we weer buiten en hebben we even lekker in het zonnetje gezeten op de bankjes naast de kerk, totdat het tijd was om te verzamelen. Deb had weer eens “fans” en zat druk te sms-en. Toch wel handig hoor, zo’n mobieltje. Kun je toch het contact met het vasteland in stand houden.
Op de afgesproken tijd was de hele ploeg weer compleet en zijn we richting Mdina gelopen, de oude hoofdstad van Malta. We gingen de poort door en zijn door de straatjes heen gelopen. Ondertussen vertelde Diana het een en ander over de geschiedenis. Op een gegeven moment stonden we op de stadsmuur en hadden we mooi uitzicht op St. Julian’s en Valetta. Eindelijk de spiegelreflexcamera met telelens maar eens van stal gehaald, die ging tenslotte niet voor niets mee elke dag de tas in. Gauw wat mooie kiekjes gemaakt en daarna kregen we een uurtje de tijd om wat te eten.
In de reisgids stond een heel leuk restaurantje waar je heerlijk kon high-tea-en en ondertussen van het prachtige uitzicht kon genieten. Maar Diana waarschuwde ons dat het heel lang zou duren voordat je geholpen werd, want het was al erg druk op het terras. We zijn dus maar doorgelopen en uiteindelijk bij Palazzo Constanzo beland. Het was er in ieder geval heerlijk koel en ze hadden er heerlijke Italiaanse pasteitjes. En de cola ging er ook wel in, want van die hitte kreeg je behoorlijke dorst. Binnen was het wel leuk ingericht. Er stond al een ridder voor de deur (waar ik natuurlijk mee op de foto moest) en binnen was het ook middeleeuws ingericht. Zelfs de bediening had een leuk dirndl-jurkje aan. Waarschijnlijk keek ze daarom niet zo vrolijk…
Nog een paar leuke kiekjes gemaakt van het glas-in-lood raam en de leuke vlaggetjes aan de muur. En uiteraard de gebruikelijke vreet-foto’s. Bonnetjes en servetjes weer bewaard voor het plakboek en toen konden we weer op weg. Eerst nog even naar het toilet gegaan. Gelukkig kon Deb haar broek nog uit krijgen en hoefde ze het niet de hele dag op te houden . Met een volle maag en een lege blaas gingen we op weg naar St. Johns Cathedral, waar we om 14:15 uur weer moesten verzamelen. Het was lang wachten op de rest. De twee ouwe taarten waren toch gaan high-tea-en, ondanks de waarschuwing van Diana. Eigenwijze oudjes…
Maar uiteindelijk zijn we zonder hun de kerk alvast ingegaan en sloten ze later weer aan.
St. Johns Cathedral was indrukwekkend mooi. Er hingen dieprode damasten kleden aan de wand en de marmeren vloeren waren prachtig. Eigenlijk mochten we geen foto’s maken, maar met een digitale camera kun je heel ongemerkt en zonder flits de prachtigste foto’s maken. Vooral die van het plafond zijn erg goed gelukt. Gewoon je camera op een stoel leggen en klikken maar. Je kon alleen niet goed zien wat er op kwam te staan, maar uiteindelijk heb ik toch een paar mooie foto’s kunnen maken. Ik probeerde later nog een mooie marmeren grafplaat op de foto te zetten, maar hij was steeds bewogen. Gelukkig had Deb een vastere hand en heeft zijn hem wel mooi kunnen vastleggen. Volgende keer toch maar zo’n statiefje meenemen op vakantie (en een naaisetje voor als Deb weer uit d’r broek barst, haha 
).
We hebben zo’n twintig minuutjes in de kerk rondgelopen en daarna mochten we weer de zinderende hitte in, op weg naar de bus. Voor de kathedraal stond nog een kanon dat in Nederland gemaakt was. Dat stond er ook op, grappig hoor. Als het niet in de reisgids had gestaan, hadden we dat nooit gezien. Toch wel handig dus, enig voorbereidend leeswerk te verrichten.
Rond een uur of drie zaten we weer in de bus en gingen we naar Ta’ Qali, een soort kunstenaarsdorpje. Er stonden allerlei loodsen waar je typisch Maltees handwerk kon kopen, zoals aardewerk, Mdina glas en zilver. Ik heb lang getwijfeld of ik een zilveren Malta-kruis zou kopen dat met een soort filigraantechniek gemaakt werd, maar uiteindelijk toch maar niet. Ik heb al een mooi gouden hangertje van Pauluzzz gekregen en dat heb ik eigenlijk altijd om. Verder zijn we nog even op zoek geweest naar een leuk fotolijstje, maar uiteindelijk met niks weer de bus in gegaan. Maar zolang hadden we nu ook weer niet de tijd om even te winkelen. Iedereen had het wel een beetje gehad geloof ik.
Even later kwamen we aan bij de Mdina glass-blazerij. Hier was het oppassen geblazen, want alles wat je in de winkel brak, moest je ook betalen en het was me toch duur spul! Maar erg mooie dingen hebben we daar gezien hoor. Via de winkel kon je ook nog even een kijkje nemen in de glasblazerij zelf. Leuk om te zien hoe alles precies in zijn werk gaat zeg. In de winkel zat ook nog iemand hele kleine priegeldingetjes te maken. Diana gaf ons nog de tip om even in de koopjeshoek te kijken. Hier stonden wat goedkopere dingen die niet helemaal perfect waren. Maar zelfs dan was het nog best prijzig. Uiteindelijk toch maar niets gekocht en alleen wat foto’s van de glasblazers en de kunstwerken in de winkel genomen. Vooral dat aquarium en de paardenkop vond ik erg mooi. Ik heb maar niet naar de prijs gekeken, want het zal wel niet te betalen zijn geweest. En het zou dan toch stuk gaan in je koffer zeg…
Even later gingen we weer met zijn allen in het bussie, eindelijk op weg naar het hotel. Ik had het ook wel een beetje gehad hoor. Zo’n hele dag slenteren in die warmte, daar word je best moe van.
Rond vijf uur waren we weer bij het hotel en heb ik eerst maar even wat water en een paar kaartjes gekocht in de winkel naast het hotel. In onze kamer aangekomen heb ik gelijk mijn schoenen en sokken uitgegooid en ben ik lekker op het balkon gaan zitten. Effe bijkomen hoor…
Ondertussen ook maar even het logboekje bijgewerkt (anders weet ik echt niet meer wat we per dag gedaan hebben) en toen was het tijd om een verfrissende douche te nemen en het zweet van me af te spoelen.
Nou, daar knapte ik wel weer van op zeg. Je voelt je gelijk weer een ander mens.
Deb had een andere manier gevonden om bij te komen, want die was lekker aan het snurken op haar bedje (aaaaah, schatje hoor, als ze slaapt, haha!). Helaas vergeten een foto te maken die ik later weer tegen haar kon gebruiken, dom dom dom…
Om Deb niet in haar middagtukje te storen ben ik lekker op het balkon gaan zitten lezen in “Alexander”. Erg mooi, maar wel een dik boek hoor. Maar die krijg ik wel uit, al duurt het effe.
Ik heb ook nog kaartjes geschreven voor Sjellie, mutti & pipa en Pauluzzz en natuurlijk het AMC (gnagna, ik ben op vakantie en jullie moeten werken!). Ondertussen was Deb ook weer in het land der levenden (werd vast wakker van de honger) en ging zij zich ook een beetje opfrissen en de slaap uit haar oogjes wassen.
Om half negen waren we klaar voor vertrek en gingen we weer een lekker restaurantje opzoeken. We zijn deze keer niet ver weg gegaan, en vlakbij het hotel zijn we neergestreken in een leuk tentje. We bestelden een lekker kippensoepje vooraf en als hoofdgerecht een pizza. Ik had uiteraard een pizza hawaii genomen, mjammie!
Ondanks onze trek hadden we er toch nog een hele kluif aan, ik kreeg hem toch echt niet op en Deb ook al niet. De serveerster vroeg zelfs of we ze mee wilden nemen toen ze af kwam ruimen, haha!
Als toetje toch nog maar een cappuccino genomen en daarna “all stuffed” weer naar het hotel gewaggeld om daar nog even uit te buiken op het balkon. Het was heerlijk weer nog, ondanks dat het al donker werd en we hebben nog tot laat op het balkon gezeten. We hoefden namelijk toch niet vroeg op de volgende dag, want we hadden lekker vrij. Dat werd dus laat ontbijten en we zouden wel zien wat we gingen doen, hebben we besloten voordat we gingen slapen. Mmm, het leven is verrukkelijk op Malta…
Eindelijk weer eens een verhaaltje op mijn weblogje. Werd wel tijd he?
Afgelopen week heb ik vooral genoten van mijn vrije avondjes. Vorige week maandag ben ik begonnen met het renoveren van de borders in de tuin. Waarschijnlijk hebben een paar planten de verhuizing niet overleefd, maar dat komt volgend jaar vast wel weer goed (hoop ik).
Dinsdagavond heb ik gezellig bij mijn ouders gegeten en deze keer was er ook nog tijd voor een gezellig kopje thee bij de vijver. Ik had immers geen koorrepetitie meer. Zussie was er ook, dus het was eigenlijk wel heel gemxc3xbctlich, het gezinnetje Aartman weer eens compleet.
Ondanks het voornemen deze weken eens vroeg naar bed te gaan, was ik toch weer laat thuis en moest ik in het donker de plantjes water geven. En daarna Pauluzzz nog even gebeld natuurlijk, dat doen we altijd even voordat we gaan slapen.
Woensdagavond kwam Pauluzzz gezellig langs en hebben we nog even een rondje gelopen en ondertussen gezellig bijgekletst en van de mooie avond genoten. Nederland vakantieland hoor!
Donderdag ging ik de nieuw aangelegde tuin van zussie even bezichtigen. Sportief op de fiets gegaan, het was tenslotte zulk lekker weer en ik was toch vroeg thuis, want ze kwamen de ketel controleren ’s middags (van die lekkere tijden, tussen drie en vijf, ken je dat?). En het is eigenlijk ook maar een pokke-eindje rijden naar Nieuwveen. Net aan een kwartiertje. In Nieuwveen aangekomen was Sjellie met een overheerlijke pasta bezig en het rook al lekker toen ik binnenkwam. Ik kwam gewoon op de geur af, haha!
De tuin is wel mooi geworden hoor. Papa heeft echt zijn best gedaan, moet ik zeggen. Nu heeft Sjellie ook een mooi terras gekregen, alleen de mieren zijn gebleven, haha!
Onder het eten gezellig zitten kletsen en heel veel water gedronken. Man man man, wat had ik een dorst! Komt door het warme weer natuurlijk.
Na het eten heb ik eindelijk de foto’s van de familiereunie eens nabesteld, althans, ik heb zo’n nabestelding ingevuld. Sjellie zou ze wegbrengen, dus de familie heeft dit jaar nog de leuke kiekjes van oktober vorig jaar. Lekker op tijd wel he?
Verder had Sjellie nog een leuk boekje met alfabetletters dat ik even mocht lenen. Er staan veel leuke ideetjes in die ik weer kan gebruiken voor het scrapbooking of voor het kaarten maken. Nog even fineliners in alle kleuren scoren en ik kan aan de slag!
Om half elf toch maar weer op het fietsie gestapt. Mijn plantjes stonden ondertussen weer te snakken naar water en het werd al een beetje donker.
Vrijdagmiddag gezellig bij Liesbeth gegeten, pannenkoeken deze keer, mjammie. Roos mocht zelf uitkiezen wat ze wilde eten, dus die wilde KOEK, alias pannenkoeken. Goede keus hoor!.
Het was nog steeds van dat mooie weer, dus we hebben lekker buiten gegeten terwijl Roos ondertussen lekker aan het spelen was met de knijperemmer. Ik hoop dat Liesbeth ze nog kan vinden, die knijpers, haha!
Na het eten nog even gezellig zitten praten over de zwangerschap van Liesbeth (jaaaaaaaa, Roos wordt grote zus!) en we hebben nog even foto’s zitten kijken van Roos die ze met de digitale camera hadden gemaakt. Ze zijn heel erg leuk geworden dus ik heb er een paar besteld voor in mijn plakboek. Kan ik weer scrappen!
Om acht uur had ik nog keyboardles en daarna ben ik naar Pauluzzz gegaan. Heb me nog een ongeluk gezocht naar reisgidsen, want ze hadden gebeld dat de Jong Intra onze reis geannuleerd had vanwege te weinig deelnemers. Potverdriedubbeltjes, dat hebben wij weer hoor!
— wordt vervolgd (ik moet nu echt weg) —
Ja ja, ik weet dat er al een tijdje nix meer te melden is geweest op mijn weblogje, maar ik heb het ook zo ontzeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeettend druk gehad de laatste drie weken en verder is het zo mooi weer buiten dat het zonde is om dan de hele avond achter je peeceetje te hangen.
Deze week eindelijk vakantie wat de avonduren betreft. Geen koor, geen gemeente, geen afspraken, heerlijk! Eindelijk eens tijd om in de tuin te werken, met de buurman over de schutting te ouwehoeren en wat aandacht aan mijn vrienden en vriendinnen te schenken. Maar ook grootse plannen om de studeerkamer eens onderhanden te nemen (moet hoognodig opgeruimd) en dan wat arrangementen voor het koor te maken samen met Sonja. Kunnen we na de vakantie weer met een nieuw liedje beginnen.
Zo, nu moet ik weer aan het werk (zit ff in mijn koffiebreak te typen) en tot sinas op mijn web-logje. Kijk maar niet te vaak, want als het mooie weer aanhoudt, dan zit ik liever buiten. Had ik maar een laptopje, dan kon ik lekker buiten werken…
Toedeloe!
half drie, tijd voor een break!
Het is hier behoorlijk warm op het werk, al geeft de thermometer die Kees heeft meegenomen een heel andere temperatuur aan dan mijn “gevoelstemperatuur”. We hopen stiekum dat het kwik boven de 30 graden gaat komen, want dan mogen we officieel naar huis van de Arbo. Maar helaas, het kwik blijft een beetje tussen de 23 en de 25 hangen deze dagen.
Vandaag is het wel een beetje feest, want ons aller Keessie is vandaag 58 jaar geworden! Hoera, hoera, hoera! Hij zit vrolijk (nou ja, vrolijk) onder de slingers jarig te wezen op dit moment. Wel een dag wachten op het gebak nog, dus we hebben iets om naar uit te kijken.
Gisteren was het ook al feest, want mijn “zusje” Evelientje is geslaagd voor de PABO. Lekker even een borrel gehaald gisteravond natuurlijk. Heerlijk buiten gezeten en ff gezellig zitten beppen met Vera, de vriendin van mijn neef(je) Ben.
Wel een beetje laat geworden, ik was pas rond half een thuis ofzo. Maar het was gezellig en thuis was het toch veel te warm om meteen te gaan slapen. Gelukkig deed mijn vinnetje het nog (had een jaar stilgelegen), dus het was draaglijk op de slaapkamer vannacht. Zelfs de katten durfden op bed te komen liggen, ondanks dat gekke windding dat zoveel lawaai produceert. Voorheen moesten ze er altijd een week aan wennen en kwamen ze echt niet op bed liggen. Stel je voor dat je wegwaait zeg!
Zo, de pauze is alweer om, ik ga weer aan het werk. Nog maar een paar uurtjes en dan mag ik weer naar huis, lekker het zonnetje in. Vanavond bij mams eten en daarna lekker zingen, dus dat wordt weer een gezellig avondje.
En ondertussen even duimen voor Pauluzzz, want die begint om een uur of drie aan zijn jaargesprek. Benieuwd wat daar nou weer uit komt. Het is daar namelijk net bureau soap (het heet officieel Buro Toob, maar ik weet wel beter…). We hopen er maar het beste van.
Allemaal weer zonnige groetjes en tot sinas!
Vandaag heb ik gewerkt. Eigenlijk had ik ADV, maar omdat ik die verruild had naar dinsdag, was ik vandaag toch van de partij. Een geluk bij een ongeluk, want anders had Marloeke helemaal alleen gezeten vandaag en da’s wel erg ongezellig.
Wel een relaí dagje vandaag. Lekker aan mijn dossiertje gewerkt en verder wat klusjes gedaan die nog af moesten. Toch wel een lekkere dag om te werken, de vrijdag. Dan is het tenminste rustig op de weg, op het werk en in het restaurant.
En nu is het tijd om naar huis te gaan, half vier is een mooie tijd voor de vrijdag. Het was eigenlijk de bedoeling om nog effe in de tuin te gaan zitten, maar geen zon meer te bekennen inmiddels, dus het wordt binnen zitten…
Komend weekend niet veel excitement voor de boeg, maar wel veel gezelligheid. Zondag zingen in de kerk en vaderdag vieren en ’s avonds bij poe en moe BBQ’en vanwege vaderdag. Er wordt mooi weer voorspeld, dus dat wordt zelf ook bruinbakken.
Allemaal een fijn weekend en tot schrijfs!
Al een bijna een week geen nieuws op mijn site, dus tijd om effe bij te babbelen. Vanavond ook even aan mijn reisverslag gewerkt, zoals jullie kunnen zien. Verder staan de afgelopen dagen een beetje in het teken van de jaarrekening van de gemeente, dus ik zit met mijn neus in de cijfers vanaf zondag. Vandaag (dinsdag dus) zelfs mijn ADV opgenomen (ipv komende vrijdag) omdat ik vanavond een voorbespreking met de rekeningcommissie had.
Ik had wel een mooie dag uitgekozen om vrij te zijn, maar moest dus wel binnen zitten met het mooie weer. Het waaide net te hard om met alle papieren buiten te gaan zitten. Jammer.
Even kijken, wat is er verder nog voor gezelligs gebeurd sinds woensdag…
O ja, afgelopen zaterdag was het jaarlijkse kooruitje. Zussie en Helma hadden een mooi programma bedacht en ik heb er niet zo heel veel aan gedaan, behalve de financixc3xabn geregeld en de foto’s gemaakt en voor chauffeur gespeeld.
Maar het was lekker weer voor het eerste onderdeel van die dag, de midgetgolf in Aalsmeer.
Om half drie verzamelden we ons bij ons “clubhuis” (de kerk) en vanaf daar reden we in colonne (ik ver vooruit en Carla in slakkengang heeeeeeeeel ver erachter, en ik reed gewoon 70-80 km, schnappie nix van).
Maar gelukkig zijn we allemaal netjes aangekomen (en in 1x goed gereden) en lieten we ons lekker verwennen met thee/koffie en een plakje cake. En wat een gekakel weer, al die vrouwen en twee mannen bij elkaar…
Op een gegeven moment Gelukkig gingen er steeds een paar naar buiten, zodat het steeds stiller werd binnen. De bediening zal dat ook wel erg prettig hebben gevonden…
Maar u begrijpt het al, we gingen naar buiten om te midgetgolfen. Gewapend met golfstick en twee ballen (als je er eentje kwijtraakte kostte dat wel €1,25!) gingen we in groepjes van vier de banen te lijf. Uiteraard werden er mooie actiefotootjes en groepsfoto’s gemaakt. Wordt ook vast weer een scrapbook op zich, haha!
Op baan 2 moest je echt moeite doen om je golfbal te behouden, want als je ff te hard mepte, vloog hij zo de baan uit. Maar volgens mij heeft niemand een balletje verloren.
De feestcommissie ging als laatste groepje en wij gingen best lekker, niet eens zo slecht. Sjellie had zelfs een hole-in-one, wat een prestatie!
Ondertussen was Piebe (onze dirigent) weer lekker bezig met het verzamelen van leuke golf-uitspraken zoals “Hard is recht”, “hoe zachter hoe beter”, “In het midden is ook een gat”, “eruit is opnieuw” en ga zo maar door. Het is dat je weet dat het over midgetgolfen gaat, maar anders…
Aan het eind van de rit ging het niet zo lekker met Piebe, de klad kwam er een beetje in (toe aan een biertje, denk ik). Zelfs het meisje dat na ons groepje kwam deed het nog beter dan hem. Ja Piebe, ik wrijf het er nog even lekker in, hahaha!
Maar gelukkig voor Piebe kwam ook aan deze marteling een einde en konden we op naar de borrel. Het was de bedoeling dat we die in het restaurant zouden nuttigen, maar een aantal mensen hadden al wat besteld. Die waren natuurlijk ook veel eerder begonnen en dus ook eerder klaar. En wachten gaat nu eenmaal sneller met een drankie erbij.
Even later reden we in colonne richting restaurant Hollywok in Hoofddorp. Het werd vanavond dus “niet mokken, lekker wokken”. Het eten was echt heerlijk. Het was een uitgebreid buffet met soep, voorgerechtjes, wokdingetjes en vruchten en een schepijsbuffet. En je kon zoveel eten als je maar wilde en zelf je wok-gerecht samenstellen. Je hoefde alleen wat groenten en vlees of vis op een bordje te doen en dan kon je het laten wokken in een saus naar keuze. Ik heb de zwarte pepersaus genomen, heerlijk hoor, lekkel lekkel.
Aan tafel was het ook gezellig, ik heb erg gelachen met Paulien en Paula (P&P) tenminste.
O ja, en de wc zag er ook apart uit, althans, de wastafels. Helemaal in de chinese sfeer. Ik zei al tegen Sjellie dat het wel wat voor haar thuis zou zijn, die is helemaal China-fan.
Toen iederen uitgegeten was kregen we nog een lekker kopje koffie en niet veel later stapte de eerste al op. Samen met Helma even de financixc3xabn afgehandeld en toen konden ook wij vertrekken.
Op zich waren we niet laat thuis, ware het niet dat we nog een uur bij de auto hebben staan beppen. Altijd gezellig, even napraten…
Tja, en dat was zo’n beetje het gezelligste wat ik heb meegemaakt de afgelopen tijd. Weer een dag die ik kan toevoegen aan mijn goede voornemen “meer feest in 2005”.
Ik zie dat het alweer 1 uur is geweest, ik moet als de sodemieter naar bed! Dat Pauluzzz nog niet gebeld heeft waar ik uithang zeg. Shit, da’s waar ook, mijn mobieltje staat op stil… Oeps…
Nou, joep doei de mazzel en tot een volgende keer maar weer! Dahaaaaaaaaag!
Woensdag 25 mei 2005 – Dag 3
Vandaag ging onze mobiele eenheid-wekker om 7:35 af. We gingen vandaag op excursie, dus we moesten uiterlijk om 9:00 uur voor het hotel bij het busje staan. Maar anderhalf uur de tijd om wakker te worden, te douchen, aan te kleden, te ontbijten en de dagrugzak in te pakken moest genoeg zijn.
Om 8:15 zaten we al in de ontbijtzaal en Deb had haar klik-klik-klik-klik meegenomen om de ambiance voor de thuisblijvers vast te leggen. Het was wel leuk ingericht, met allerlei maritiem-spulletjes. Ze hadden zulke leuke spiegels, van die ronde bootraampjes. Paste wel bij mij in de gang, had ik al bedacht. Nu nog een manier bedenken om er eentje in mijn rugzak te stoppen… Nee, zo asociaal ben ik nou ook weer niet. Maar in Nederland ga ik zeker op zoek naar zoiets. Hebben-hebben-hebben!
Om 9:00 uur stipt hadden we onze sleutel bij de balie ingeleverd en stonden we klaar bij het busje van buschauffeur Michel (spreek uit Maaikel), waar onze gids Diana Grech ons hartelijk welkom heette. Zij woont al 27 jaar op Malta en zou onze hele vakantie de gids tijdens de excursies zijn. Het was een hele aardige vrouw en voor iemand die al 27 jaar op Malta woont (waar ze een vaag soort Arabisch spreken), sprak ze toch fantastisch Nederlands, moet ik zeggen.
Vandaag gingen we een halve dag-excursie maken naar Valletta, de hoofdstad van Malta. Met zijn allen op elkaar gepropt (het kon net) in het busje gingen we op weg naar het busstation van Valletta. Vanaf dit busstation rijden er allerlei bussen naar alle windstreken van Malta en weer terug, dus dat was wel iets om te onthouden. Misschien moesten we er nog gebruik van maken op xc3xa9xc3xa9n van onze vrije dagen.
Bij het busstation werden we uit het busje gepeuterd (het was net de mop van hoe krijg ik 3 olifanten in een auto…) en liepen we de poort door, Valetta in. Diana vertelde onderweg veel over de geschiedenis. Het komt er eigenlijk op neer dat Malta altijd wel onderwerp was van een of andere oorlog, omdat het mooi tussen Sicilixc3xab en Noord-Afrika in lag. De Johannieter ridders die er zijn neergestreken verzetten zich natuurlijk met hand en tand en alle belangrijke steden werden ommuurd met grote blokken kalksteen. Voor Valletta werd die kalksteen uitgehakt net voor de poort, waardoor er tevens een soort slotgracht ontstond en van de uitgehakte blokken werden de muren gemaakt. Het zag er allemaal wel heel indrukwekkend uit. Je vraagt je af hoe men dat destijds allemaal deed. Toen had je nog geen machines zoals kraanwagens etc.
Even later liepen we dus Valletta in, langs de kerk van St. Catharina van Italixc3xab naar de Auberge van Castilixc3xab en Lxc3xa9on. Daar zetelt tegenwoordig de president van Malta. Maar vroeger was dit dus het hoofdkwartier van een tak van die Johannieter ridders (die ridderorde bestaat trouwens nog steeds).
Het wapen boven de deur is van grootmeester Pinto. Hetgeen daar allemaal bij is gezet symboliseert het oorlogstuig wat hij allemaal buitgemaakt heeft.
Voor de deur stonden twee kanonnen opgesteld. Dit waren de mooiste kanonnen die zijn overgebleven. Van de rest hebben ze een soort Amsterdamse paaltjes gemaakt, heel grappig. Als Diana het niet had verteld kijk je daar echt compleet overheen.
Snel even wat kiekjes gemaakt voor het plakboek en daarna liepen we verder richting Upper Barracca Gardens. Vanaf hier hadden we een mooi uitzicht op de drie steden (three cities). Tijd om de grote camera uit de tas te halen en wat mooie panoramafoto’s te maken. Met mijn telelens kon ik nu wel lekker inzoomen. Goed dat ik hem toch maar had ingepakt. We zijn daarna nog even door de tuin gelopen en gingen verder op weg naar de St. John’s co-Cathedral. De reden waarom dit de co-Cathedral is, is dat er ook een St. John’s Cathedral in de oude hoofdstad van Malta, Mdina staat. Omdat daar vroeger de bisschop zetelde, werd deze kerk de co-Cathedral.
De kerk zag er werkelijk prachtig uit. Rijkelijk versierd, tot in de kleinste details. Prachtige marmeren vloeren en prachtig versierde graven. Vooral het graf van Nicola Cotoner vond ik erg mooi. Mijn foto’s zijn niet zo mooi geworden, maar Deb heeft wel prachtige foto’s gemaakt. In de kerk hangen ook nog twee beroemde schilderijen van de schilder … en ook nog een groot aantal Vlaamse wandkleden. Voor wie dat wilde liet Diana die nog even zien en de rest mocht zelf rondlopen en koffie gaan drinken. Wij gingen met Diana mee om de wandkleden te bewonderen en daarna zijn we nog even het winkeltje geweest. Ik heb wat kaarten gekocht voor het plakboek (voor als de foto’s van Deb toch bewogen zijn), en daarna zijn we op zoek gegaan naar een leuk terrasje voor een cappuccino. Voor de kerk stonden wij nog even uitgebreid foto’s te maken terwijl de rest van de groep hard naar ons aan het zwaaien was, zo van “wij zitten hiehier!”. Maar uiteindelijk kregen wij ze in het vizier en zijn we aangeschoven op het terras van cafxc3xa9 Marque. Uiteraard een kopje cappuccino besteld, daar waren we wel aan toe. Erg veel tijd om er van te genieten hadden we niet, want om 11:30 uur moesten we weer verzamelen bij de hoofdingang van de kerk. Toen de laatste eindelijk uitgetoiletteerd was gingen we naar Casa Rocca Piccola, het huis van een afstammeling van die Johannieter Ridderorde. Deze had zijn huis gedeeltelijk opengesteld om te laten zien hoe de mensen hier vroeger leefden.
We kregen een rondleiding van de vrouw des huizes en later nam Diana het over. Heel veel leuke details gezien daar in dat huis. Wat mij het meeste is bijgebleven is de uitnodiging voor het huwelijk van koningin Elisabeth van Engeland en die prachtig gedekte eettafel. En al die schilderijen, oude, maar ook moderne en allemaal door elkaar. Heel leuk gedaan! Later die week ben ik nog even teruggegaan en heb ik nog een boekje over het huis gekocht, zodat ik het allemaal nog eens rustig na kan lezen.
Om 12:45 uur kwamen we bij The Malta Experience, waar we een film over de geschiedenis van Malta te zien zouden krijgen. De zaal waar we zaten lag onder het ziekenhuis van de Johannieter Ridders (shit, werd ik toch nog een beetje herinnerd aan het AMC in mijn vakantie…). Daar waren vroeger alle bekers en borden etc. van zilver, omdat dat het beste te ontsmetten was (welke details je allemaal wel niet onthoudt zeg).
Voordat we naar de bios gingen, moest er even een plaspauze ingelast worden. Het toilet was gelukkig schoon, maar de spiegel was zo laag dat je onderhand in je eigen doos zat te kijken terwijl je op de plee zat. Wie dat nou weer verzonnen had… Maar het luchtte wel lekker op en dat scheelde weer een uur wiebelen in je bioscoopstoeltje.
In de zaal moesten we een koptelefoon opzetten en dan kon je met een knopje je taal inschakelen. Wij zaten natuurlijk net weer in een rij waarin alle talen het deden, behalve het Nederlands. Gelukkig zaten er voor en achter ons geen mensen, dus konden we die koptelefoons lenen. Ik hoopte maar dat ik alles een beetje goed kon zien, want ik had alleen mijn zonnebril bij me. Maar gelukkig kon ik het nog redelijk zien, al werd het richting het einde toe wel een beetje slaapverwekkend. Maar we zijn weer heel wat wijzer geworden over de geschiedenis van Malta en wat we er in ieder geval aan over gehouden hebben is de naam van mijn toekomstige foto-album, The Malta eet-experience. Dit vanwege de vele eet- en cappuccinofoto’s.
Voordat we weer in het busje werden gepropt nog even gauw met die leuke ridder op de foto en hoppa, de bus in richting het hotel, waar we ongeveer 14:20 aankwamen.
Vlakbij het hotel hebben we een warm pasteitje en wat te drinken gekocht en dat hebben we op de boulevard opgegeten, lekker op een bankje. Even genieten van het mooie uitzicht en het mooie weer, wat wil een mens nog meer.
Op de hotelkamer aangekomen heb ik mijn logboekje bijgewerkt en gingen we ons omkleden om nog even ergens in de zon te gaan liggen bakken. Tenslotte moesten ze wel zien dat we op vakantie zijn geweest als we weer naar Nederland teruggingen. Dus op een gegeven moment probeert Deb haar koffer open te krijgen waa
r haar bikini’s in zitten, maar wat ze ook probeert, het kreng gaat echt niet open. Ik dacht nog, “wat een kippenkracht” en ging het ding ook nog heel stoer te lijf, maar nee hoor, hij bleef potdicht. Later bleek dat het cijferslot versprongen was, haha! Moet je er ook maar niet zo hard mee smijten Deb!
Maar uiteindelijk was ook Deb omgekleed en gingen we rond een uur of vier op pad richting “strand” (meer rotsplateau, maar goed)
Eerst even langs “Optica” om mijn bril weer op te halen. Eindelijk kon ik dan toch weer normaal zien in kerken en donkere restaurants! Wel een beetje geld armer, maar dat had ik wel voor over. En tenslotte was hij toch ook wel weer snel gemaakt, ik heb hem maar een dagje hoeven missen. Snelle service hoor!
Even later liepen we weer over de boulevard richting het rotsplateau, waar we tot 18:45 uur heerlijk in de bikini hebben liggen zonnen. En jawel hoor al een heel klein beetje kleur gekregen, ondanks mijn sunblock, haha! Maar van mams moest ik goed smeren, dus dat heb ik braaf gedaan. De blaren van mijn vakantie op Vlieland van twee jaar geleden staan nog vers in mijn geheugen, dus ik kijk wel uit hoor!
We zijn over de boulevard richting Saint Julian’s gelopen en ergens halverwege zijn we in een leuk restaurantje “The Plough & Anchor” terechtgekomen. Omdat de we de eersten waren kregen we een mooi plekje bij het raam (verkoelend briesje). Het was een heel klein, maar knus restaurant, boven een cafxc3xa9. De ober was een hele aardige man, waar we wel mee konden lachen.
Als voorgerecht kregen we brood met een Maltezer vorm van tapenade, met bonen, knoflook en champignons. Het smaakte wel lekker, maar het zag er een beetje vies uit, beetje grauwe poepkleur zeg maar.
Ik had gepureerde groentesoep besteld (vitaminestoot!) en steak Diane (biefstuk met champignons en een typisch Maltees sausje). Debs ging aan de rode wijn en ik koos toch voor de Kinnie, want ik had wel dorst en dat was echt de perfecte dorstlesser.
Lekker gegeten en gezellig zitten kletsen over vroegxc3xbbh, terwijl ondertussen het restaurant volliep. Werd het toch nog “gezellig”. Uiteindelijk zaten we zo vol dat er geen plek meer was voor het toetje, maar wel voor een cappuccino. Die verdiende uiteindelijk maar een 6 en een half, want hij was een beetje waterig. Na het collectersitem gexc3xafncasseerd te hebben (bonnetje voor in mijn plakboek) zijn we via het toilet weer de boulevard richting Sliema opgelopen. Het was een mooie zwoele avond, dus het was geen straf om nog een stuk naar het hotel te moeten lopen.
Onderweg nog even mijn camera uitgeprobeerd, ik kon nu ook foto’s zonder flits maken en ze zijn best leuk gelukt. Die van Deb trouwens ook. Allemaal voor het plakboek!
Rond 22:30 waren we weer in het hotel en hebben we nog op het balkon zitten kletsen. Nog even met Pauluzzz gebeld en uiteindelijk zijn we rond 00:30 uur gaan slapen. Morgen weer op excursie!
Gisteren was ik dus jarig en dat heb ik gezellig gevierd op het werk en thuis ook natuurlijk.
Ik ben echt helemaal verwend zeg!
Van mijn collega’s kreeg ik een cadeaubon die ik bij mijn favo scrapbookwinkel kan besteden. Heb net ongeveer 500 Malta-vakantiefoto’s gemaakt, dus ik heb nog wel wat in te plakken. Niet allemaal hoor, maar de mooiste. Anders wordt het wel een heel dik plakboek EN uren werk. Ziet Pauluzzz me helemaal niet meer!
Pauluzzz kwam gisteravond al vroeg, zodat we gezellig saampjes konden eten. Ikke make die pasta voor de Pauluzzz, was erg lekker.
Van Pauluzzz kreeg ik echt een heel mooi kado (en ik was al verwend met die ring). Hij had een tekening van Alfred gemaakt (staat al ergens op deze website, als resultaat van een dagje freubelen) en stiekum ook nog een van Kwakkiepoes, en die had hij samen ingelijst. Echt gaaf. Gauw de klok van de kant gehaald en opgehangen. Kon iedereen het meteen bewonderen!
En verder kreeg ik ook nog een heel mooi kettinkje, in mijn lievelingskleur blauw. Heeft ‘ie goed onthouden, mijn Pauluzzz!
Het wordt wel een hele klus om voor Pauluzzz een verjaardagskado te verzinnen hoor. Ik ben niet zo goed in tekenen 
. Maar gelukkig heb ik nog een maandje de tijd.
Effe later kwam mijn moeder met het koffiezetapparaat. Ik heb alleen een senseo, maar dat kost me toch te veel van die padzzzzzzzz. Dus ik heb mijn ouwe trouwe apparaatje maar even teruggevorderd voor een avondje. Ik heb hem namelijk aan mijn moeder geschonken toen de hare ter ziele was gegaan. Maar ik dwaal weer af.
Van mijn ouders kreeg ik eerst een geinkadootje (Ernie-spulletjes, hoe kan het ook anders) en heel veel knutselkadootjes (allemaal voor scrapbooking) en een sfeerkaars met schelpjes erin. Moet vast romantisch doen met Pauluzzz, haha! En van de freggle (mijn kat die nog bij mijn ouders woont) kreeg ik ook nog een kaart en een kadootje.
Moeders had ook nog een kaart gefreubeld, de 3D-kit was nog nat. Wel een lief kaartje, uiteraard met katten.
Even later druppelde de visite zo zoetjes aan binnen en werd ik nog meer verwend.
Planten voor in de tuin, geld, bloemen, en zelfgemaakte kaarten. Iedereen was weer erg creatief geweest. Moet ik toch ook maar weer eens gaan doen binnenkort. Petra is nu even met vakantie, maar volgens mij hebben we ergens in juli een freubelafspraak staan.
Het werd een heel gezellige avond. Niemand wilde voetjebal kijken (geluk bij een ongeluk) en ik heb zowaar ook eens een paar minuten op een stoel kunnen zitten deze keer. Meestal ben je altijd de hele avond aan het hollen en drinken inschenken…
Zelfs Tjeu kwam nog even langs om me te feliciteren. Ik viel zowat van mijn stoel
Hij deed me nog wel meer verbazen die avond. Hij is op de FIETS naar zijn werk geweest en schijnt tegenwoordig ook nog eens voor zichzelf te KOKEN. Tjongejonge, het wordt nog eens wat met hem!
De laatste ging om kwart voor xc3xa9xc3xa9n naar huis en niet lang daarna zijn Pauluzzz en ik ook lekker gaan slapen. De afwas kon wel tot donderdagavond wachten!
Het was weer een gezellig dagje en bijna al het einde van een feestweek. Zaterdag nog het jaarlijkse kooruitje en dan weer over tot de orde van de dag. Veel gemeentevergaderingen volgende week (jaarrekening van de gemeente is klaar, dus die moet ik nog doorworstelen) en nog wat andere zaken te regelen. Maar ook wel weer gezellige dingen in het vooruitzicht hoor.
Mijn goede voornemen voor dit jaar is in ieder geval al grotendeels uitgekomen: “Meer feest”.
Vandaag ben ik dan toch echt 31 geworden. Weer een jaartje ouder en wijzer, zucht…
Maar gelukkig nog niet grijzer, haha! Voel me nog piep hoor!
Vannacht ben ik per telefoon al gefeliciteerd door de Pauluzzz en even later werd ik ook nog toegezongen door moeders, Sjellie en pappa. Goed begin van mijn verjaardag. Dat moeders gaat zingen is altijd een traditie. Ze heeft het wel eens gepresteerd om mijn hele antwoordapparaat vol te zingen, hihi!
Zondag heb ik mijn verjaardag al gevierd met mijn vriendjes en vriendinnetjes. Helemaal verwend natuurlijk en het was beregezellig. Van Pauluzzz heb ik een hele mooie ring gekregen. Helaas niet helemaal de goede maat (hij schatte mijn vingertjes weer veel slanker in, die kanjer), maar dat komt vanzelf goed. Ben er echt heel blij mee, want hij is heel apart. Van Marjolein en Sietje heb ik zo onderhand een compleet servies gekregen in het thema zee, dolfijnen en cappuccino. Van de smurfjes leuke plantjes voor in de tuin aan de schutting en in de grond. Roos heeft een mooi rozenstruikje voor me uitgezocht dus die krijgt een goed plekje in de tuin. Kan ze er elk jaar een bloem van afplukken.
Van Sjellie een lief houten kattenbeeld gekregen. Die heeft alvast een mooi plekkie op de tv gekregen. Echt Alfred en Kwakpoes in hun betere jaren (toen ze nog lief voor elkaar waren)!
Verder nog wat leuke beuatyprodukten van Deb en Arie gekregen en van Frank en Nina ook. Ga ik in het weekend maar eens even lekker uitproberen.
Iedereen bleef gezellig eten. Geen BBQ dit keer, want het weer werkte niet echt mee. Maar Sjellie, Pauluzzz en ik hadden een compleet buffet klaargemaakt. Nasi, Bami, satehstokkies, gehaktballetjes en vooral een grote pan pindasaus! Sambal en kloepoek bij…
En ijs met slagroom toe, wat wil een mens nog meer?
Dat was dus weer smullen en vooral heel gezellig. Leuke afsluiter van mijn vakantie!
Niet al te groot feest vandaag. Op mijn werk even met zijn allen proeven van de cake die Sjellie gisteren voor me heeft gebakken (mijn reddende Angel). Bakkie leut erbij… Gezelligheid kent geen tijd.
Vanavond komt de familie een borreltje halen en is er ook nog voetbal op de tv (het zal eens niet zo zijn), dus ik hoop maar dat ze winnen, die stomme Hollanders, want anders zit iedereen weer te sjaggerijnen naderhand. Kunnen ze mooi hun verdriet verdrinken!
Lang zal ik leven in de gloria en tot sinas!
Vandaag moest ik er weer aan geloven, weer aan het werk na twee weken vakantie…
Met de auto van moeders naar het AMC getogen, want die van mij moest APK gekeurd worden.
Ik was wel benieuwd hoe mijn nieuwe werkplek er uit zou zien. We zijn tijdens mijn vakantie namelijk verhuisd naar een andere kamer. Nu zitten we met zijn vijven in de oude vergaderzaal, terwijl ik eerst met mijn collega Kees samen op een kamer zat en mijn drie andere collega’s zaten met zijn drietjes op een andere kamer.
Op zich viel het me allemaal wel mee, het is wel een gezellige kamer geworden, en Kees en ik zitten nog steeds tegenover elkaar, dus dat is wel vertrouwd. En we hebben een plekje bij het raam, dus dat is ook heel fijn. Verder is de kamer wel een beetje vol, maar dat kan nu eenmaal niet anders door al dat meubilair dat wij hebben.
De dag begon met foto’s van mijn vakantie bekijken (toch al gauw 500, dus daar waren we wel effe mee zoet), mijn verhuisdozen uitpakken, bureau inruimen, bijpraten met Marloekje en mijn e-mail lezen. Toen was het alweer lunchpauze.
Na de pauze lekker aan het werk gegaan en zo vloog de dag eigenlijk wel om.
Gauw naar huis gesjeesd om mijn eigen autootje weer op te halen en op de valreep nog even lekker bij moeders aan tafel aangeschoven (sla uit eigen tuin, mjammie!) en daarna naar huis.
Moeders en sjellie gingen ergens freubelen en pa ging achter zijn computer zitten bridgen met een sigaartje erbij, dus ik ben maar lekker naar huis gegaan. Kon ik mooi wat administratie bijwerken.
En mijn weblog bijwerken natuurlijk. Weer een nieuw reisverslagje erbij, dag 2 staat onder de categarie Reisverslagen, dus kijk zelf maar even als je nieuwsgierig bent (ja hoor Deb, ik ken je wel een beetje…)
Vanavond nog even gezellig naar Pauluzzz, het is hier toch maar koud in huis. Dan maar naar mijn sunny bunny, toch?
Morgen weer gewoon aan het werk, ik heb er toch wel weer zin in. Het zal wel even wennen zijn aan al die extra geluiden, het zorgt toch wel voor een hoop afleiding. En vast ook veel gezelligheid.
Weltrus voor straks en tot laterzzzzzz
