Reisverslag Malta, dag 2

Dinsdag 24 mei 2005 – Dag 2

Vandaag werden we om 10:00 uur verwacht in de lobby van het hotel voor een informatief onderonsje met Astrid. Voor die tijd moesten we al gedoucht zijn en een ontbijt naar binnen gewerkt hebben, dus ons wekkertje (twee mobieltjes) ging al om 07:30 uur. Tja, je denkt het is vakantie, dan kun je uitslapen enzo, nou mooi niet dus. Vroeg uit te veren, springveren in dit geval, want het bed had nog zo’n ouderwets lekker springveren matras. Wat overigens best sliep hoor. Alleen een beetje kort nachtje deze keer.

Om 08:30 zaten we op de achtste verdieping aan het ontbijt. Dat stelde op zich niet veel voor. Gewoon brood of een bolletje, een beetje jam of een raar soort plakje kaas of worst (beetje ondefinieerbaar) en i.p.v. jus d’orange een soort limonade. Voor de liefhebbers was er ook nog cornflakes of muesli met melk, maar dan had je het wel zo’n beetje gehad geloof ik. O ja, nog wel koffie en thee.

Na het ontbijt zijn we even over de boulevard heen gelopen totdat het tijd werd om naar de lobby van het hotel te gaan. Het was al lekker weer zo in de morgen, de temperatuur was al zeer aangenaam en het zicht op de baai tussen Sliema en Valetta was prachtig. Ja, de keuze voor een kamer met zeezicht (eigenlijk baai-zicht, maar goed) was geen slechte keus gebleken! Lekker apies kijken!

Om 10:00 uur stak Astrid haar verhaaltje af en kregen we een typisch Maltees welkomstdrankje aangeboden, “Kinnie” genaamd. Het smaakte een klein beetje bitter, maar toch ook wel zoet, een beetje kruidig en vooral lekker fris. Dit zou ik nog wel een keertje bestellen de komende dagen. Een goede dorstlesser als je het warm hebt!
Het verhaaltje van Astrid ben ik alweer grotendeels vergeten, maar ik weet nog wel dat we wat excursiegelden moesten betalen t.w.v. 13,50 Maltezer Pond (verder mp, voor het gemak) en dat we voor de komende zondag alvast een boottochtje rond Malta hebben geboekt bij Captain Morgan. De winkels zijn dan toch dicht op Malta en we kregen ook nog lunch aan boord en gingen naar “the Blue Lagoon”, een plek waar we anders niet zouden komen tijdens de excursies. Wel 13 mp armer, maar met de lunch erbij en het feit dat we van 9:15 uur tot 17:15 uur gingen varen was het toch wel een schappelijke prijs. 1 mp is ongeveer euro 2,50, dus reken maar uit.

Om 11:15 uur waren we weer terug op de kamer en hebben we ons even omgekleed. Ik had mijn bril op mijn hoofd gezet en bij het bukken (waarvoor weet ik niet eens meer) vloog hij van mijn hoofd af, met het glas op de plavuizen. Kapot! Lekker begin van de vakantie zeg. Beneden bij de receptie maar even gevraagd waar de dichtstbijzijnde opticien was en daar maar meteen naar toe gelopen om te kijken of hij snel gerepareerd kon worden. De dame bij de receptie zei dat we er bij moesten zeggen dat ik hier op vakantie was en dat het haast had. Dat werkte inderdaad wel, want de volgende dag kon ik hem alweer om 16:00 uur op komen halen!. Ik hoefde dus maar anderhalve dag als een zombie rond te lopen. En maar hopen dat de excursie van woensdagmorgen een hoog buiten-gehalte had, dan kon ik tenminste nog mijn zonnebril op sterkte ophouden…
En de kosten van het nieuwe glas viel me trouwens ook reuze mee, maar 11,25 mp, ongeveer 29 euro. Het had erger kunnen zijn. En wie weet kan ik het nog terugvorderen van mijn reisverzekering. Maar even uitzoeken na de vakantie.
Na het bezoek aan “Optica” zijn we dan eindelijk het centrum van Sliema ingelopen. Volgens mijn reisgids zaten hier alle sjieke boutiekjes, maar wij vonden het niet echt heel bijzonder. Als dit de leukste winkels van heel Malta moesten zijn, dan hoefden we in ieder geval geen dag uit te trekken om eens lekker te gaan shoppen. Slechts xc3xa9xc3xa9n straatje met winkels hebben we gezien! Voorbij de Marks & Spencer zijn we dus via die giga-winkelstraat omhoog gelopen en kwamen we uiteindelijk bij Sliema Point Battery (vlakbij Il Fortizza) de boulevard weer opgelopen. Daar zou dus ergens het strand moeten liggen…
Niets was minder waar, er was slechts een grillig rotsplateau te zien, waar zo her en der wel wat zonaanbidders lagen te zonnen, maar geen korreltje zandstrand te zien hoor.
Om ons “verdriet” te verdrinken hebben we eerst maar wat flesjes water ingeslagen en nog een gedetailleerde kaart van Malta en Gozo. Hier stonden ook de busroutes op en wellicht zou xc3xa9xc3xa9n van die bussen ons wel naar het zandstrand kunnen vervoeren. Een goede investering dus.
Even later zijn we van de boulevard afgedaald naar het rotsplateau en hebben we ergens op een stuk rots in het zonnetje zitten genieten van het mooie weer en vooral het mooie uitzicht. Dat bestond naast de prachtig blauwe zee ook uit twee vieze ouwe mannetjes die dachten dat ze heel wat waren. Ze kwamen in ieder geval opvallend vaak voorbij, even showend met hun zeer gebruinde, maar vooral lubberende huid. Geen smakelijk gezicht, dat kan ik je wel vertellen. Vandaar dat we na een tijdje maar een stukje verderop zijn gaan zitten, op een lekker beschut stukje waar we ook met onze voetjes in het water konden poedelen. Wel oppassen geblazen, want er zwom van alles in dat water, krabbetjes (ontdekte ik ook pas na een half uur toen ik mijn benen even verplaatste), waterslakken en kleine visjes. Geen poeltje om even lekker spontaan in te gaan banjeren met je blote voetjes dus. Het is dus bij poedelen gebleven, heeeeeel voorzichtig, haha!
Rond 14:45 uur zijn we gaan lunchen bij een leuk tentje even verderop de boulevard. Ik weet niet meer precies hoe het heette, maar ik dacht iets van “Surfplaza” of zoiets. Er stond een hoop wind, dus je kon maar op bepaalde delen van het terras zitten, want anders waaide de spaghetti van je bord. Maar de ober had nog een lekker beschut plekje voor ons en zo konden we van een heerlijke maaltijd genieten EN van een prachtig zeezicht. Wat wil een mens nog meer?
Ik had een heerlijke pasta carbonara (op de eierschaalstukjes na dan) en Deb had ook iets van pasta genomen. Het smaakte wel lekker en je kunt ons dan ook genietend zien kijken op de foto’s. Conclusie: Lekker eten, mooi uitzicht, maar wel veel woei.

Na het eten ging Deb een poging wagen wat Maltees geld van de pinautomaat af te troggelen en na een geslaagde poging zijn we een supermarkt ingedoken voor wat lekkers. Ten slotte wil een mens wat te knabbelen hebben op de hotelkamer.
In mijn reisgids stond al dat de Maltezen echte zoetekouwen zijn, maar toen we die supermarkt in gingen wist ik het zeker. Er was een heel groot pad ingericht met alleen maar koekjes, cakejes en chocola en nougat. Er was eigenlijk te veel keus, maar het is ons gelukt voor 2,72 mp aan lekkers in te slaan zonder elkaar de hersens in te slaan.

Via de boulevard zijn we weer teruggelopen richting ons hotel. Onderweg hebben we nog met ene Dominique staan praten (van de cruisetochten van Captain Morgan). Hij vroeg waar we vandaan kwamen en toen we vertelden dat we uit Holland kwamen zei hij dat hij er elk jaar in april op vakantie naar toe ging, naar Noordwijk. Dat snap je toch niet. Wie gaat er nu naar een koud kikkerlandje, met altijd omslaand weer, als je lekker op Malta kunt zijn in de zomer, altijd lekker warm en zelden regen? Maar hij vond het wel lekker, even wat koeler weer, beter om uit te houden. Is ook wel wat voor te zeggen natuurlijk.
Dominique gaf ons nog wat tips voor dagjes uit a.d.h.v. een kaartje met de busroutes dat we even tevoren bij de bushalte hadden gehaald. Natuurlijk probeerde hij ons ook nog een jeepsafari op Gozo aan te smeren, maar aangezien we daar toch al naar toe gingen later in die week, hebben we vriendelijk bedankt en zijn we verder gelopen. En het was toch veel te duur.

Op de hotelkamer aangekomen hebben we tot 18:00 uur liggen maffen (het is tenslotte vakantie). Daarna hebben we even lekker zitten lezen totdat het tijd werd om ons klaar te maken voor het diner voor twee. Even de douche uitproberen (lekker water hoor, niets mis mee) en daarna optutten.
Om 20:15 uur zijn we op zoek gegaan naar een leuk tentje aan de boulevard waar we iets konden gaan eten
. We zijn rechtsaf geslagen en kwamen uiteindelijk bij een Servisch restaurantje uit met de naam “KOHAK”. Wat het betekent weten we niet, maar als het stond voor “langzame bediening”, dan hadden we het meteen geloofd. Want dat was wel het geval. Voor mijn gevoel moesten we uren wachten voordat we uberhaupt een menu en een drankje kregen. Maar goed, we hadden toch niet echt haast, dus we hebben ons wel vermaakt ondertussen.
Het eten was in ieder geval wel lekker. Vooral veel vlees. Ik had kipspiesjes met ontbijtspek om de kip (Deb noemde het gemummificeerde kip) en Deb had 10 lange vingers besteld van twee soorten vlees. Ik mocht er ook nog eentje proeven, maar eerlijk gezegd vond ik het niet bijzonder, maar wel lekker. Alles werd geserveerd met wat salade en in vet druipende frietjes. Leve de Diacure, zal ik maar zeggen. Dat is van later zorg.
Na het hoofdgerecht hadden we geen plek meer voor een toetje, maar wilden we wel een cappuccino. Ten slotte moesten er ook deze vakantie weer heel wat cappuccino’s worden getest door de cappuccino babes.
Jammer voor ons, maar het cappuccino-apparaat was stuk en we kregen een cappuccino alternativo aangeboden. Hij smaakte wel redelijk, maar we hebben hem maar geen cijfer gegeven, want het was tenslotte geen echte cappuccino. En vergeleken met dit zou elke cappuccino toch honderd keer beter smaken, dus…
Van de cappuccino werden we trouwens ook een beetje warm, want de airco stond wel erg cool (Ria, zet je de airco effe uit???) en het kippenvel stond op onze armpjes. Dan is zo’n warm kopje koffie wel lekker.
Uiteindelijk toch maar afgerekend (alles duurde lang daar…) en nog even met de serveerster staan praten. Het was wel een lief mens en nadat we nog een fooi hadden gegeven zei ze nog maar eens dat ze hoopte dat we nog een keertje terug zouden komen deze vakantie, om te eten of om af te halen. Not likely, maar met ons liefste gezicht (maar niet aardig) zijn we ons bedje maar weer eens op gaan zoeken. Buiten was het nog lekker warm, dus het was een aangenaam wandelingetje richting ons hotel.
Om 23:00 uur waren we weer “thuis”. Nog even het logboek bijgewerkt en een sanitaire ontspanning gehad (zoals Deb dat mooi zei) en daarna lekker ons mandje ingedoken. Als laatste voor het slapen gaan nog even naar Pauluzzz sms-en en uiteindelijk gingen dan ook mijn oogjes dicht en snaveltje toe. Slaap lekkerrrzzzzzzz!