Eigen huis en tuin

Zaterdag 30 mei hadden we een redelijk relaxt dagje gepland staan. Eerst maar weer eens een beetje uitslapen en op het gemakje douchen en aankleden. Toen ik de gordijnen open deed zag ik ons postzegeltuintje. Zo hebben we het elf jaar geleden laten aanleggen. Het leek zo leuk die wildverband steentjes. Maar er komt veel onuitroeibaar onkruid tussen (heermoes, verschrikkelijk…). Om dat er tussenuit te peuteren ben je wel eventjes bezig. Verder zijn de borders enorm verwilderd. Een dezer dagen zal er dus wel eens iets aan moeten gebeuren.

Het stuk bij de achterdeur ziet er zo uit. Eigenlijk hebben we maar een beperkt stukje straat. En doordat de tuin op het noorden is gericht, hebben we in de winter eigenlijk geen zon in de tuin. Hierdoor krijgen we aanslag op de tegels. Maar zomers hebben we wel zon in de tuin en dan meestal in de namiddag totdat de zon achter de daken van het blok links van ons huis gaat.

Destijds hebben we dat bewust uitgekozen. Op hete zomerdagen hebben we zo lang de schaduw dicht bij het huis, zodat we fijn de schaduw kunnen opzoeken. En bij de schuur kun je dan in de zon zitten.
En ’s avonds kunnen we in het zonnetje buiten eten, als we zouden willen. Maar dat doen we eigenlijk niet zo vaak. Dat gesjouw naar buiten met alle spullen. En dan moet je ook nog de tuinstoelen uit de schuur peuteren. De schuur moet dus ook hoognodig eens een keer uitgemest worden. Een ritje naar de stort is eigenlijk wel een keer nodig. Maar tijdens de Corona Quarantaine gaat menigeen het huis en de schuur op ruimen, er staan echt lange wachtrijen voor het afvalbrengstation. Ik zag het al de vorige dag toen ik bij de tandarts vandaan kwam, ze stonden helemaal tot aan de rotonde zowat. Dus wij gaan nog eventjes niet opruimen. Papa heeft sowieso toch geen tijd om de aanhangwagen langs te komen, die moet moeders verplegen en bijstaan in allerlei taken.

En daarom doen we vandaag wel wat kleine boodschappen (het BBQ vlees voor de volgende dag ophalen), een paar huishoudelijke taken en verder niets bijzonders, besluiten we. Ik had ook een beetje last van mijn zij. Een soort enorme spierpijn. Iets wat ik voelde als ik op stond en na het eten. Geen idee waar het vandaan kwam. Als ik er ook maar weer vanzelf vanaf kwam…
Ik besloot maar eens de boel de boel te laten en op de bank te kruipen met een boek. Op dit moment ben ik bezig in het boek ‘De dochter van de klokkenmaker’ van Kate Morton. Een enorm dikke pil waar ik nog niet lekker ‘in zit’. Dat komt ook doordat ik mezelf de tijd niet gun om er echt even voor te gaan zitten. Geen rust in mijn hoofd. Maar deze middag wel. Paul is creatief aan de keukentafel en ik droom fijn weg in mijn boek tot aan het avondeten. Volgens bij ben ik ook echt even weggedroomd, het was heerlijk stil in de huiskamer en ik zat zo fijn in het hoekje van de bank…

Wat we aten weet ik niet meer, ik heb er geen fotootje van gemaakt. Het zal ongetwijfeld weer lekker zijn geweest. Paul kan goed koken.

Ik bestelde die middag nog twee mooie bossen pioenrozen bij Michelle, een koorlid die in een bloemenzaak werkt. Ze kwam ze na haar werk langs brengen. Boris vond de lintjes wel leuk! Hij zat meteen op tafel toen ik één bosje eventjes neerlegde op tafel om een vaas te gaan pakken.

Toen ik hem duidelijk had gemaakt dat het geen speelgoed was, ging hij maar bij Paul op tafel liggen maffen. Gevloerd, haha!

Ik bracht 1 bosje naar de buurtjes, want deze was bestemd voor mijn tante en zij zouden de volgende dag op visite gaan daar. De ander bos was voor mezelf en ik zette hem in de mooie vaas die ik had gekregen toen ik afscheid nam van de gemeenteraad. Mooi het logo er in gegraveerd. Hij doet nog steeds hele trouwe dienst. In de Corona Quarantaine tijd wel vaker, want ik merk dat ik het fijn vind om bloemen in huis te hebben. Dat is een beetje begonnen met in de tulpentijd en nu dat een beetje over is, gaan we dus over op de pioenrozen. Benieuwd wat er er hierna komt…

De rest van de avond heb ik aan de keukentafel gezeten om mijn zeepaardje verder af te maken. Ik besloot om naast de gewone aquarelverf ook eens te experimenteren met aquarelverf met een glittertje er in. Bij dit zeepaardje vond ik het heel goed passen. Vissen hebben ook een beetje dat zilverachtige. Dus een zeepaardje met bling bling is het uiteindelijk geworden:

Ik ben eerlijk gezegd heel blij met het eindresultaat. De tekening is goed gelukt, ik heb eindelijk mijn tweede verfdoos met de vrolijke kleurtjes eens gebruikt en ook de glitternapjes zijn nu gebruikt. Ik zette mijn handtekening er op. Nu alleen nog laten inlijsten en dan is het echt af!