Zeepaarden en luiaarden

En dan is het alweer vrijdag, de 29e mei. Nog een paar dagen en dan zitten we alweer in juni. Wat gaan de dagen ondanks de Corona Quarantaine toch snel. De werkdagen zijn best druk (genoeg te doen) en in het weekend vervelen we ons eigenlijk ook nooit. Op zaterdag doen we de noodzakelijke boodschappen en op zondagmiddag een kookproductie. De tijd die overblijft besteden we aan huishoudelijke taken en ook wat broodnodige ontspanning.

Op mijn vrije vrijdag plan ik meestal de dingen zoals kapper, nagelstyliste en tandarts. En normaal gesproken heb ik ’s morgens schilderles maar daar heeft Corona ook een stokje voor gestoken. Maar toch proberen we op de vrijdag met ons clubje de kwast ter hand te nemen. In de afgelopen week hebben we lerares Marjan gevraagd weer eens een thema te bedenken. Zij kwam met het theme zeepaardjes, of blauwe regen (de boom). We kozen unaniem voor het thema zeepaardjes. Ik had van te voren onderstaand plaatje van Pinterest gehaald, een fantasiezeepaardje met vrolijke kleurtjes. Zoiets wilde ik dus gaan maken. Dus ik zette de wekker een beetje op tijd, zodat ik rond tien uur (zo laat begint de les meestal) aan de keukentafel kon beginnen aan mijn zeepaard.

Eerst maar eens een tekening er van maken, met dunne schetslijntjes, die ik dan later weer wat weg zou kunnen gummen.
Het was nog niet eenvoudig. Je tekent iets na vanaf een klein plaatje op je telefoon op een groter blad. En dan begin ik met het hoofd en dan moet het lijf er nog maar naar verhouding achteraan komen. Je begrijpt dat er in die fase dus nogal wat gegumd en opnieuw begonnen wordt 🙂

Maar uiteindelijk was ik tevreden met onderstaand resultaat. Toch een uurtje aan getekend.

Voorzichtige conclusie is wel dat het tekenen vooruit gaat, ik kan me nog wel lessen herinneren waar ik twee en en half uur lang heb zitten tekenen voordat alles een beetje klopte. Het heeft geen zin om te beginnen met aquarellen als je tekening niet klopt. Dan blijf je je er altijd maar aan ergeren. En zo belanden mijn creaties eigenlijk altijd wel in een passepartout en in een lijst aan de muur. Zeker de dingen die ik tijdens de les maak. Mijn thuiscreaties zijn het soms nét niet. De tekening klopt dan meestal niet of ik wil het te snel afraffelen. De werkstukken die ik in de les maak, daar werk ik meerdere weken aan. Dan heb ik blijkbaar wel het geduld. En dan wordt het eigenlijk ook altijd wel mooi.

Ik moest die ochtend ook nog naar de mondhygiëniste, dus ik heb het bij de tekening gelaten. De tandartspraktijk zit in Alphen, dus ik was wel eventjes zoet daarmee.
In de praktijk was alles helemaal Coronaproof gemaakt. De baliemedewerkers zitten achter plexiglas en je moet bij binnenkomst je handen ontsmetten. Daarna mag je je melden en krijg je nog een thermometer tegen je hoofd om te kijken of je geen koorts hebt. Daarna mag je alleen op bepaalde stoelen gaan zitten, zodat er netjes anderhalve meter tussen zit. Ik was mooi op tijd en eigenlijk ook al snel aan de beurt. Geen tijd om de Wordfeudlijst weg te werken en wat woorden aan te leggen dus. Dat is wat ik meestal in wachtkamers doe…
Gelukkig was er niet zoveel tandsteen te verwijderen en voor ik het wist stond ik om tien voor half één alweer buiten.

Ik zag in de whatsappgroep hele mooie creaties voorbij komen van onze lerares (yes, eindelijk deed ze zelf ook eens met ons mee) en de andere cursisten. Echt leuk dat we zo met zijn allen toch meedoen op de vrijdagmorgen. Daar word ik toch wel blij van, al is het contact verder op afstand, we hebben een heel erg leuke groep met lieve en enthousiaste mensen. Dus ik hoop van harte dat we in september weer als vanouds mogen beginnen met aquarellen met elkaar.

Het was deze dag trouwens wel heel erg mooi weer. Dus met het zonnetje hoog aan de hemel, de zonnebril op en de autoradio gezellig aan reed ik weer terug naar het pittoreske Zevenhoven.

Voordat ik naar huis ging ik nog even langs de bakker, buurtsuper en slager om wat dingetjes voor de lunch te halen. Paul die was thuis hard aan het werk, die verdiende wel wat lekkers voor de lunch. Ook al was deze dan iets later dan gewend.

Bouli was blij dat ik weer thuis kwam, ze kwam even een knuffel opeisen bij de ingang van haar hok. Hoe kan je dat nou weigeren? Zo’n lief fluffy konijn… Ze legde haar kin op de rand van het hok, best relaxed.

Mijn andere kameraadje was ik even kwijt, maar Paul had hem naar buiten gelaten. De laatste tijd wil hij af en toe ineens naar buiten. En daar moet ‘ie soms dan maar even blijven zitten, want we blijven niet de deur open en dicht doen om de paar minuten. Ze zeggen wel eens dat een kat personeel heeft, nou, in Boris zijn geval is het echt zo. Zit je net lekker op je stoel/bank, dan wil meneer er uit, hetzij naar buiten, hetzij naar de gang, waar de kattenbak staat en de brokjes. En even later wil hij dan natuurlijk weer naar binnen. Dan krabbelt hij wel aan de deur of we laten de deur toch open, als het niet te koud is (er komt soms veel tocht en kou uit de gang en van boven, als daar een raam open staat).

Maar zo staat hij dan bij de deur. Hij miauwt altijd een keertje, maar dat kreeg ik dus net niet op de foto, dat open bekkie.

We aten even snel een broodje en daarna ging Paul weer hard aan het werk en ging ik verder met mijn zeepaardje, tot aan het avondeten.

Ik gebruikte de nat in nat techniek hiervoor. Eerst een kleurtje heel dik aanzetten en daarna water er tegenaan, zodat het gaat uitvloeien. Als je het een beetje met beleid doet, kun je het per blokje doen. Daar waar je geen water aanbrengt, loopt de verf niet door. Als je je werk tenminste goed plat legt. Je kunt dan ook weer andere kleurtjes in het water laten lopen. Zo begon ik links met een donkerpaarse kleur en her en der ook een beetje blauw er bij. Ik begon met de kop en werkte zo naar onderen. Blokje voor blokje. Al met al dus nog wel detaillistisch te werk, maar toch ook een beetje los met nat in nat.

Ik was zo lekker bezig dat ik het werk maar nauwelijks kon wegleggen. Maar er moet ook gegeten worden. We aten sla dit keer. Gewoon kropsla met gekookte aardappelen, een gehaktbal en wat tomaatjes, fetakaas en rauwe ui, blokjes paprika een een eitje. En dan lekker alles door elkaar husselen. Echt, dat is zo zalig, eenvoudig en lekker!

Om zeven uur begon het webinar ‘de essentie fotograferen’ van Arno ten Hoeve. Ik had me hiervoor ingeschreven, een tijdje terug al.

Het was weer een leuk webinar, met veel goede tips en inspirerende foto’s. Het duurde niet zo heel lang dit keer, een uurtje. Dus ik had lekker nog een hele avond voor me en besloot mijn foto’s van de vorige avond in Lightroom (bewerkingsprogramma) te laden en te gaan bewerken. Mijn fotomatties hadden hun beste drie foto’s al uitgezocht, bewerkt en in de whatsappgroep geplaatst. Nu ik nog…

Het werd me alleen niet echt gegund om de foto’s te gaan bewerken geloof ik… Boris besloot er even dwars voor te gaan liggen, haha!

Hij komt wel eens meer even buurten, maar meestal gaat na een paar minuutjes wel verderop de tafel liggen. Maar nu dus dicht tegen me aan.

Ik werkte er maar een beetje omheen, totdat hij toch maar eieren voor zijn geld koos en op zijn stoel verder ging slapen.

De rest van de avond ben ik met de foto’s bezig geweest. Van de 124 foto’s hield ik er uiteindelijk 34 over die ik de moeite waard vond om allemaal te bewerken. deze komen dus in een aparte blog te staan op mijn fotografiewebsite. Ook dat staat nog op mijn to do lijstje. Zucht, ik ben enorm aan vakantie toe geloof ik, al is het alleen maar om mijn twee websites bij te werken!