Kolder op zolder

Op woensdag 27 mei werden we al vroeg wakker gemaakt door vriendje Boris, die aan de voordeur aan het krabben was. Dus Paul heeft hem in alle vroegte naar buiten gedaan.

En dan zal hij toch echt moeten wachten totdat we beneden zijn, zodat we hem weer binnen kunnen laten. Dan gaat hij dus heel stilletjes in de border in het hoge gras zitten. Verstoppertje spelen!

En zo zag ik hem dus zitten toen ik de gordijnen van de slaapkamer open deed. Zo’n grappig gezicht!

Vandaag had Paul een paar lange online vergaderingen en ik had ook een paar overleggen, dus ik besloot in alle vroegte het bureau op zolder voor een gedeelte te ontdoen van zooi (geef ons een tafel/bureau/stoel en er ligt van alles op, en voor je het weet heeft het als functie ‘opslagplaats’ gekregen…). Het is heel lang goed gegaan, met de overleggen, vaak was het net om en om of kon Paul of ik een overleg wel op de telefoon voeren, als je de computer er toch niet bij nodig had. Dan kon een van ons ergens anders in huis even gaan zitten, als het niet al te lang duurde. Ik heb zelfs wel eens een werkoverleg in de tuin gedaan, lekker in het zonnetje met mijn rug tegen de schuur. Heerlijk. Het was net vakantie…

Maar vandaag ging ik dus een werkplek op zolder creëren om rustig te kunnen werken. Niet erg gezellig, maar ik had er gewoon even behoefte aan om ook ongestoord even te kunnen bellen met een collega, zonder steeds de gang op te lopen.

Nou, daar zat ik dan even later. Laptop en tweede scherm twee trappen opgesjouwd. Alles geïnstalleerd… Een fijne bureaustoel… Zolderraam open voor een lekker briesje… Niet verkeerd, dit plekje. De WIFI deed het na verloop van tijd ook, maar was wel wat traag en viel af en toe weg. Maar over het algemeen kon ik lekker werken.

Ik belde een tijdje met een collega die informatie nodig had om een enquête in te vullen. Best leuk om de informatie uit onze cijfers proberen te vissen. Eigenlijk wist ik er best wat van en kon ik hem goed op weg helpen. Beetje puzzelen, dat vind ik leuk.

Paul had die dag echt maar een uurtje tijd voor lunch en een frisse neus, dus we planden voor deze dag een ommetje tijdens de lunchpauze in. Anders zou het toch weer opgevuld worden met werken. Maar nu dus toch er even lekker uit. Het was zulk mooi weer buiten.

Kijk ons eens blij zijn dat wij op 27 mei even bevrijd zijn 🙂

Ik zag een mooi landschap, wat wonen we toch heerlijk nog geen twee minuten lopen van ons huis en je kijkt zo de polder in. Ik heb het leren waarderen in deze periode.

Langs het fietspad zagen we een groep meeuwen steeds over het water scheren en een rondje maken en weer over het water scheren. Het was een drukte van jewelste, zo apart. Geen idee wat ze nu precies aan het doen waren.

We zagen geen vissen in het water en we zagen ze ook niet met iets wegvliegen. Het was een koppeltje meeuwen, het leek net of ze de sloot als landingsbaan gebruikten, maar steeds weer doorstartten.

Ik zette één van de foto’s later in een facebookgroep en daar wist men te vertellen dat die vogels zo water drinken. Apart! En weer wat geleerd.

Wie liepen verder over het fietspad en de laatste afslag voor het eind gingen we linksaf. Een iets korter rondje dan dat we ’s avonds wel eens lopen. Ik kwam een leuke bananenman tegen aan een vrachtwagen:

En nog een trosje mooie gele bloemetjes:

We liepen verder naar de buurtsuper en daar deed Paul wat boodschappen voor het avondeten. Ik bleef braaf buiten staan. En ging op zoek naar een fotografie onderwerp. Wat je allemaal niet doet voor je blog. En anders sta je je daar ook maar te vervelen…

Er zaten hele aparte vormen in de boomstammen op het pleintje. Ik maakte er een ietwat abstracte foto van. Ik vond het wel apart, zo met de on er op onstaan er weer interessante schaduwen en komt het relief van de bast nog beter uit.

Daarna was het speelkwartiertje alweer om. Gauw naar huis voor de volgende meetings en een snelle lunch. Nog een potje thee zetten en weer holderdebolder naar zolder.
ik heb een hele tijd lekker zitten werken, ook nog wat verder gepuzzeld voor die enquête. Eigenlijk was het best fijn op zolder. Misschien toch maar vaker doen. Al is het wel een gedoe om steeds dat tweede scherm de trap op en af te sjouwen. Maar het is in ieder geval een goede uitwijkmogelijkheid voor als één van ons veel overleggen heeft.

Om vier uur was er een uitzwaaimoment voor een collega die met pensioen ging. Ik heb haar leren kennen toen ik in het AMC kwam stage lopen en er een ‘beddenschuif’ plaats vond. Dat betekende dat er klinieken gingen verhuizen naar andere locaties, i.v.m. verbouwingen. Maar omdat elke kliniek de locatiecode als kenmerk had, was dat eigenlijk heel onhandig. Zo kon de historie van de productie eigenlijk niet goed mee verhuizen. Maar in die tijd had ik die collega daar dus leren kennen, als applicatiebeheerder. Ook in latere functies had ik zo af en toe met haar te maken en we hadden veel contact in de periode dat de DBC systematiek zijn intrede deed. En nu zwaaide ze af na een indrukwekkende lange carrière in het AMC.

Toch raar om op zo’n manier je afscheid te vieren. Vanuit je eigen huiskamer met een wijntje en dan via Microsoft Teams met een heleboel mensen die allemaal kort even iets gezegd hebben.

Maar gezellig was het wel even. Toch ook weer mensen gezien die ik al een tijdje niet meer gezien had. Toen besefte ik ineens dat ook ik hier al een aardige tijd rond loop. Sinds 1996, mijn stage en daarna in oktober 1998 in dienst gekomen. Diverse functies gehad al in het AMC, maar nog steeds is het werk zo leuk dat ik er nog niet genoeg van heb. Het kan verkeren, zij die altijd snel verveeld is en allergisch is voor sleur… Genoeg afwisseling is voor mij echt een must en dat vind ik gelukkig ook in mijn werk. Geen dag is hetzelfde.

We aten deze keer aardappeltjes uit de airfryer met worteltjes en kippendijtjes. Dat is net even wat lekkerder dan een gewone dubbele kipfilet. Het smaakte weer voortreffelijk.

Na het eten was er weer een online fotobespreking met Fotogroep Nieuw-Perspectief. Boris besloot ook even gezellig mee te doen…

We kregen eerst een mooie presentatie van Leo, over zijn fotoproject met portretten van bekende Nieuwkopers. Dat was erg interessant en leuk om te horen hoe hij dat had aangepakt. Het eindresultaat mocht er zijn, een mooie expositie bij Hoeve Rijlaarsdam, een tijdje geleden alweer.

Daarna bespraken we het thema ‘Boom’ en vrij werk.

Het was een gezellige bespreking. Het gaat er altijd wat minder serieus aan toe dan bij de Fotogroep Aalsmeer. Maar daarom niet minder leerzaam. Door het kijken naar andermans foto’s word je ook weer geïnspireerd.

Het thema ‘Boom’ vond ik zelf een lastig thema. Een boom mooi vastleggen is nog best lastig. Een foto is op zich zo gemaakt, maar als je niet oppast blijft het bij een kiekje. En je bent toch op zoek naar iets extra’s, iets creatiefs. Maar het is gelukt hoor. Ik stuurde deze in:

De ronde bolvorm met dat frisgroen en de kleine blauwe besjes. Ik vond het mooi in zijn eenvoud en kleur.

We mochten ook nog een vrij werk foto in leveren. Daarvoor had ik deze foto ingestuurd:

Na de bespreking zag ik door de bomen het bos niet meer en ben ik voor mijn doen eens vroeg afgetaaid met een boek richting bed. Morgen weer een hele nieuwe dag!