Thuiswerken met Boris

En zo brak de woensdag al weer aan. Voor mij de laatste werkdag van deze week. Donderdag is het Hemelvaart en op vrijdag is mijn vrije dag. Dus nog een dagje buffelen en dan volgen er gewoon vier dagen weekend!

In deze periode van thuiswerken ontstaan er ook voor Boris een paar ‘rituelen’. Als ik klaar ben met mijn bakje griekse yoghurt, dan mag hij het schaaltje uit likken. Maar de laatste week trekt hij een beetje zijn neus er voor op. En nu weet ik waarom. Van Paul mag hij het bekertje Activia uitlikken. En dat blijkt hij gewoon veel lekkerder te vinden. Waarschijnlijk veel beter voor zijn darmflora…

Het is toch ook een maf beest, onze Boris… Maar wel met een heel verfijnde smaak. Zo zal hij echt geen kattenvoer uit blik eten met rundvlees of kip. Hij wil alleen maar vis. En dan ook nog bepaalde merken, want hij is er erg kieskeurig in. Net als zijn baasjes, die houden ook van goed en lekker eten…

Vandaag had ik eens geen zin in yoghurt, maar nam ik een boterham met pindakaas én kaas. Dat is toch wel zo lekker af en toe. Van de week had ik er al zin in, maar we hadden geen pindakaas in huis. Juist omdat we het zelden eten, moeten we zo’n pot vaak weg gooien omdat het muf ruikt en over de datum is geraakt. Maar Paul had toch maar weer eens een potje mee genomen gisteren. Lekker!

Het allerlekkerste is natuurlijk de pindakaas op su-per-vers knip witbrood, maar dat hebben we alleen op hoogtijdagen of als we aardbeien voor op brood kopen. Daar hoort gewoon witbrood bij.

Ik had deze morgen maar 1 afspraak, een training aan vijf nieuwe medewerkers met uitleg over ons financiële systeem. Dat deed ik vorige week ook, maar er waren een aantal mensen die die dag niet konden, dus ik ging nog een keertje in de herhaling. Dit keer was er wat meer interactie en kwamen er wat meer vragen en deed men tegelijkertijd ook mee. De twee uurtjes vlogen zo om, en dat deed ook mijn kommetje thee, shoot… gelukkig niet over de laptop heen en we hebben op de keukentafel een groot zeil liggen, dus het was ook zo opgeruimd. Wel mijn aantekenblok zeiknat natuurlijk. Zal je altijd zien…
Sowieso was het een rommelige ochtend, er was iets met Paul zijn laptop en die moest ondertussen toch even bellen of ging op de gang zitten, maar dan hoor je hem toch nog praten. De telefoon ging ook nog af toe. Kortom, dit is zo’n dag dat je denkt ‘misschien is het toch handig om een flexplek boven te maken als dit nog heel lang gaat duren’. Dus er staat een megaklus op mijn to do lijst voor de komende periode, de voorkamer of zolder opruimen en kijken of we daar een goede werkplek kunnen creëren. Nu is het op beide plekken een zooitje. Te veel spullen. Een hoop dat weg kan, of een goed plekje moeten krijgen. En ook nog een anderhalve meter afstand plek creeeren voor de keyboardles…
Nu nog even moed verzamelen om te beginnen…

De noodzaak om boven plek te maken werd die middag iets meer urgent, want er werden pakketjes bezorgd, met nieuwe speledingetjes 🙂

Het waren twee statieven met softboxen er op, waar je draadloze flitsers in kunt zetten. Dat was een tijd geleden een aanbieding bij de Kamera Express. Ik bestelde er ook klemmen bij, zodat ik mijn achtergronddoeken daarmee ergens aan kan bevestigen. Alleen waren die klemmen niet leverbaar en zo moest ik ook even wachten op de softboxen. Echt een mooi systeem, dit kan ik prima gebruiken in combinatie met mijn draadloos aanstuurbare opzetflitsers in mijn kleine studiootje to be.
Maar ook deze spulletjes moeten een plekje krijgen boven, dus er zal wel iets moeten gebeuren daar. Komende dagen toch maar een start gaan maken…

Ik pakte alles in 1 doos want moest hoognodig weer aan het werk, geen tijd om te spelen met mijn nieuwe aankopen vandaag…
Ik zette de andere doos in de schuur, want hij paste met geen mogelijkheid kort gemaakt in de kleine papiercontainer die we hebben tegenwoordig. Toen ik de schuurdeur weer dicht wou doen zat er een (in mijn ogen) enorme spin op de deurklink. Dus die deur durfde ik niet meer dicht en op slot te doen. Maar gelukkig was daar mijn superheldinbuuffie, die was niet bang voor spinnen. Ik vind het echt zulke creapy beestjes, ik blijf er ver van uit de buurt, die kriebelige poten, brrrr.
De buuf heeft mijn schuurtje weer netjes afgesloten en ik kon weer rustig aan het werk. De mini-buurtjes genoten ondertussen lekker in het zwembadje wat de buuf had neergezet voor ze. Wat een leven, het lijkt wel verkansie…

Ik ging verder met mijn omzetpuzzel, maar kwam er eigenlijk niet zo heel veel verder mee. Dus ik heb een collega om hulp gevraagd die met een vergelijkbare puzzel bezig is. Die liep echter tegen dezelfde problemen aan. Vandaar dat ik maar een hulplijn heb ingeschakeld, een collega die heel goed data aan elkaar kan knopen en misschien wel een slimme structurele oplossing kan verzinnen. Want dit werk gaat nog wel vaker voor komen. Voor volgende week staat er een afspraak, fijn!

Er werd ook nog aangebeld door Tygo vanmiddag. Die kwam heerlijke zelfgemaakte eierkoeken brengen. Naar het recept van mijn moeder, zoals ik die vroeger samen met Liesbeth bij ons thuis bakte op zaterdagmiddag. Mmm! Hij bracht ook een cameraatje mee, die ik even moest nakijken op mogelijke functies. Vriendinnetje Liesbeth wil graag leren beter te fotograferen hiermee. Zodat ze er meer uit kan halen wat ze nu doet.

Rond vier uur kreeg Boris trek in vis en begon hij een charme offensief op de keukentafel… Eerst even bij Paul slijmen:

En het daarna nog even bij mij proberen:

Hij zou toch echt even moeten wachten op zijn vis. Vier is uur is toch wel erg vroeg, meneertje!
Paul ging nog even wat boodschappen doen voor het avondeten en Boris ging toch maar weer op zijn plekje op de bank liggen. Lijdzaam afwachten totdat het vijf uur zou worden…

Ik werkte door tot half zeven en daarna vond ik het wel welletjes geweest voor deze week, het mocht wel weekend zijn!

Paul had ondertussen het eten klaar gemaakt en we aten hetzelfde als Boris dit keer, vis! Een lekker stukje zalm uit de oven, gewokte spinazie met pijnboompitjes en pasta. Dat was weer smullen!

Het is toch altijd weer lastig om te verzinnen wat we moeten eten, maar eigenlijk lusten we ook wel bijna alles. Paul is alleen niet zo gek op spruitjes en ik houd niet zo van boontjes (trauma van vroeger, haha).

Na het eten heb ik wat testjes gedaan met de camera van Liesbeth en daarna ben ik toch weer achter de computer gekropen en heb ik de blogjes voor maandag en dinsdag gemaakt. Ik dacht eerst een blog voor drie werkdagen te doen, maar er was desondanks weer genoeg schrijf- en fotomateriaal voor aparte blogjes.

Boris lag eigenlijk heel lang op de bank te pitten nadat hij om vijf uur vis had gekregen, maar tegen negenen werd ie toch weer wat actief en kwam even kijken of ik nog iets lekkers had naast me op de keukentafel. Ik lette even niet op en toen zat hij al uit mijn theeglas te lurken. Gelukkig was het koude thee… Bij het water uit het andere gras kon hij net niet bij. Te dikke kop.

Ik zette de blog van maandag online en besloot die van dinsdag er maar meteen achteraan te maken. Tussendoor deed ik ook nog wat in Kahoot!, voor de Revivalquiz die ik aan het maken ben. En ook belde ik nog met moeders, om te horen hoe het was geweest in het ziekenhuis. Ze moest voor de operatie namelijk nog een Coronatest laten doen. Gelukkig viel dat allemaal mee en was ze zo weer op weg naar huis.

Al met al werd het toch weer een latertje, Paul ging op een gegeven moment al naar bed, en Boris ging met hem mee naar boven.

Toen ik even later boven kwam trof ik dit aan in de slaapkamer:

Net doen of zijn neus bloedt, en zich slapende houden, haha. Maar hij moest toch naar het voeteneind, want hij lag gedeeltelijk op mijn plek.
De woensdag zat er weer op, ik kon gaan dromen van een heerlijke vrije dag morgen!