Koken met Marye

En het is al weer zondag, bakdag! Met vandaag een bijzonder kookproductie. Ik ging namelijk voor het eerst koken uit het kookboek van Marye Maarsen, ‘koken & bakken met de Amish’. Marye zit bij mij op de fotoclub in Aalsmeer en is van oorsprong een Amerikaanse, die weliswaar niet in een amish gemeenschap is opgegroeid, maar wel een amish opvoeding heeft gekregen. De recepten die zij van haar moeder heeft geleerd, heeft zij gebundeld in een boekje en deed daar volgens mij ook samen met haar dochter ook de fotografie voor. Toen het boekje uit kwam, heb ik het gekocht. Ze gaf een boekpresentatie in de zaak van mijn zus (toen nog van de vorige eigenaar), al kon ik daar helaas niet bij zijn. Maar het boekje kwam er toch, want het was leuk om zoiets van een bekende te bezitten. Zeker als je van lekker eten houdt.

Omdat er ook Amerikaanse hoeveelheidseenheden in het receptenboek staan, kocht ik destijds bij de Appie Hein twee ringen met verschillende maatlepels. Deze hebben dus net zolang als het boekje uit is in de kast gelegen (de eerste druk is uit 2014). Door een herinnering van Feestboek van een foto van de maatlepels kwam ik dus op het idee om de kookproductie met recepten van Marye te doen dit keer. Het was tenslotte mijn beurt om de recepten uit te kiezen. Het zou een memorabele bakdag worden…

Maar op een lege maag kun je niet koken, dus eerst maar eens een ontbijtje; een cracker met een gekookt eitje.

Ik had zaterdag inkopen gedaan maar niet gecheckt of ik bijvoorbeeld nog eieren had. Ik had mijn telefoon niet bij me, dus kon ook niet bellen. Voor de kookproductie had ik al zeven eieren nodig, dus ik nam een doosje van tien. Nu zitten we dus met twintig eieren… Ik kan aan de bak, haha! Vandaar een eitje bij mijn ontbijtje.

We ruimden de ontbijtboel op en ik verzamelde de spullen voor het eerste gerecht, de Meat Loaf. Niet die van Paradise bij de Dashboardlight, maar die van gehaktbrood. Iets waar ik wel van gehoord heb, maar zelf nog nooit gemaakt. Zeker niet in de geest van de amish.

Omdat ik niet zonder toestemming zomaar het recept mag publiceren, heb ik braaf alles afgeschermd. Maar je hebt een idee wat er in moet 😉

Ik wijkte iets af van het recept, in plaats van tomatensap nam ik passata. Tomatensap leek me zo ‘nat’. Dit is iets steviger. We zouden wel zien hoe dat uit zou pakken.

Nou, dan ziet het er ongeveer zo uit als je alles in een kom doet. En dan mag het favo klusje beginnen, lekker met je (goed gewassen) handen kneden!

Dat ziet er wel heel onbestemd uit, een bloederig zooitje, haha. En zoals altijd hebben we veel lol tijdens het koken. Paul maakte even een actiefotootje. Dan kom ik ook af en toe nog eens in mijn eigen blog voor…

Uiteindelijk ging het geheel in een ingevette ovenschaal en moest het twee en een half uur in de oven. Dat vond ik wel erg lang. Maar het zal wel een goede reden hebben. Het was ook best een natte bal gehakt. Waarschijnlijk moest dat vocht allemaal verdampen?

De Meat Loaf ging de oven in en de voortgang werd driftig geappt naar de Schoolstraat, die de vorige avond al aan het gehaktbrood was begonnen. Prompt ging de telefoon, dat ik niet hoefde te beginnen aan het tweede gerecht, de Strawberry Shortcake, omdat het zoveel bleek te zijn dat er wel een heel weeshuis (bij wijze van spreken) van kon eten. Nou, daar zit je dan, dan heb je ineens een halve vrije middag over!

Het zag er wel goed uit, dat eindresultaat uit de Schoolstraat. Maar nadat het was afgekoeld, bleek het toch niet helemaal gaar te zijn, ondanks de breinaaldtest. Potverdikkie, wat nu? Zus heeft het weer opnieuw in de oven gezet, maar dat bood geen soelaas, het bleef een soort van ‘niet gaar’ aan de binnenkant. Dus draaide ze de cake om en zette het nog even onder de grill. Dat was niet zo’n goed idee, dat ging iets te  hard, nu zat er een ‘hard korstje’ op. Dat heeft ze er nog af kunnen snijden en voor de rest was het ‘op hoop van zegen’.

Ondertussen was bij ons de Meat Loaf klaar, na twee en een half uur. Toen moest er nog een soort saus bovenop, waarna alles nog eens een kwartier in de oven moest. Nou, hier kon ik dan ein-de-lijk die maatlepels voor gebruiken, joehoe!

Het sausje werd een soort BBQ saus, het zag er best goed uit. Wel een hoop suiker er in, dus weer niet zo koolhydraatarm, ben ik bang. Die amish werkten hard op het land etc., vandaar die voedzame recepten…

Na nog een kwartier in de oven kwam de Meat Loaf er dan zo uit:

Ik liet het nog even in de oven staan, want we gingen eerst nog even online borrelen met de Smurfjes, zoals we het gezin van mijn dinnetje Liesbeth ook wel noemen. Gewoon even gezellig bijkletsen met zijn allen, zus deed ook mee, en wat te knabbelen erbij. Het is anders dan bij elkaar zitten, maar desondanks net zo gezellig en helemaal Corona Quarantaine verantwoord. Mark Rutte kan trots op ons zijn.

Na een uurtje was het etenstijd en gingen we allemaal aan de eigen maaltijdbereiding. Ik draaide een salade in elkaar en Paul deed de ovenfrietjes in de airfryer. Paul zat ondertussen te tekenen en wist van geen ophouden, zelfs niet met het mes op tafel…

We gingen online met de Schoolstraat en schepten op. Dit was dan het eindresultaat na bijna drie uur in de oven, de Meat Loaf!

Lekker met een groene salade met tomaten, geitenkaas en pijnboompitjes. Er stond ook wel iets van Coleslaw in het kookboek, maar wij deden even makkelijk vanavond.

De Meat Loaf was best machtig en zus zou eigenlijk het toetje nog komen brengen, maar in de Schoolstraat besloten ze het toetje toch niet te doen die avond. Het was toch nog niet helemaal gaar en het leek niet zo’n goed idee om het te eten. En zo werd het toetje een HSB (Heel Sjellie Bakt) er ff nix van. Geen idee wat er mis is gegaan, maar ik heb de ingrediënten ook nog en ga het deze week toch nog zelf een keer proberen.

Maar een kookproductie zonder toetje is geen kookproductie, dus in de Schoolstraat werd ijs uit de vriezer gehaald. Wij hadden ook nog iets diep in de vriezer liggen, een éénpersoons-Vienetta. Ook zalig. Paul wilde liever een raketje, die hadden we ook nog.

Lekker met wat slagroom erbij, goed voor de eiwitten…

We hebben nog even de puzzels uit de krant doorgenomen (ik had de crypotogram inmiddels opgelost, en maar twee woorden opgezocht) en om half negen gingen we offline, voor BZV. Al namen wij het op. Paul ging verder met tekenen en ik besloot nog wat achterstallig blogwerk in te halen.

Vriendje Boris kwam ook nog even op tafel kijken of er nog wat te halen viel. Hij wilde toch nog de laatste druppels water uit mijn glas. Hij is echt verzot op water, maf beest.

Dan maar even languit liggen, even alle aandacht op eisen en vooral veel aaitjes.

Om dan nog even lekker eigenwijs uit zijn ogen te kijken. Gekkie…

Paul maakte zijn tekening van Freddie Mercury af en ik typte de blogs van afgelopen donderdag en vrijdag, waar lekker veel fotomateriaal in zat. Ik was weer een beetje bij, hoera! Kon ik daarna met een gerust hart gaan slapen.

Het was een beetje een chaotische bakdag, maar we  hebben ons wel weer kostelijk vermaakt. Ik vind het koken gewoon heel erg leuk om te doen. Even wat nieuws op het menu en als het mislukt? Jammer dan, dan zoeken we gewoon iets anders of eten maar wat minder. Zo flexibel moet je dan wel zijn, anders kun je er ook niet van genieten.
En omdat Paul eigenlijk doordeweeks kookt, vind ik het extra leuk om zelf ook weer wat te kokkerellen. Of we doen het samen, als het erg veel werk is. Het is gewoon knus zo in de keuken bezig te zijn en al je spulletjes eens te kunnen gebruiken. De keukenmachine en mixer is nog nooit zo vaak gebruikt dan in deze Corona Quarantaine periode. En het leuke servies, de glaasjes voor het toetje of de mooie serveerschalen… Alles uit de kast!

Zijn jullie ook meer aan het bakken geslagen in deze periode? Of zijn wij daar uniek in? Als er in Zevenhoven geen pak bloem meer leverbaar is, zet het je wel te denken. Heel Holland Bakt zich wezenloos…

Volgende week mag de Schoolstraat het menu weer bepalen. Eens kijken wat we dan gaan maken…