Moeder, wat een zalig weekend!

Het weekend van 9 en 10 mei stond in het teken van de moeders, want zondag was het Moederdag. Dus op zaterdag moest er nog wild geshopt worden voor beide moeders, die het verdienen om in de bloemetjes gezet te worden. We stonden lekker op tijd op vandaag, want de blauwe bak moest aan de weg én ik moest op tijd bij de bakker zijn voor de befaamde aardbeienschelpjes. Mama wilde die graag hebben voor Moederdag. Het is een beetje de traditie dat op de dag voor Moederdag de aardbeienschelpjes voor het eerst te koop zijn bij Bakker de Kruijff hier in Zevenhoven (en vast ook in hun andere filialen). Normaal gesproken is het de dag voor Moederdag hier in Zevenhoven de Moederdagbraderie, maar die is door Corona natuurlijk ook niet door gegaan. Gelukkig had de bakker nu een kraam buiten, zodat we toch de traditionele taartjes konden kopen. Dus ik heb voor beide moeders een doosje gehaald.

Paul deed ondertussen boodschappen voor het avondeten en onderwijl appte zus ook de recepten voor de kookproductie door. Asperges op het menu, want dat leek mama wel lekker. En nog een tiramisutoetje dit keer. Het recept met de boerenjongens was op Pinterest niet meer benaderbaar (sorry moeder), dus in allerijl nog iets anders verzonnen. Arme Paul moest alles in de app lezen terwijl ik braaf buiten zat te wachten (ga alleen naar de buurtsuper…), maar hij had het grootste gedeelte van de ingrediënten gelukkig wel kunnen vinden. Voor de rest zouden we nog wel even naar Nieuwkoop rijden, want we wilden toch nog even naar de bloemenwinkel.

Eerst maar even onze eigen boodschappen thuis gebracht en daarna richting de Schoolstraat om daar alvast de taart af te leveren, dat paste niet meer in de koelkast bij ons. Mijn ouders hadden visite, dus ik zette alleen de taart in de koelkast en ging weer gauw op pad voor Moederdagkadoos. Ik liep achterom weer naar de auto en daar zag ik de zon zo mooi op de seringenboom staan. Daar moest ik even een foto van maken. Op bevrijdingsdag stond de boom in de schaduw, maar nu dus in de zon. Ik belde papa nog even gauw op zijn mobiel, dat hij zijn camera maar even moest pakken omdat de seringenboom nu zo mooi in de zon stond.

En dat heeft hij natuurlijk even gedaan 🙂

We reden naar Nieuwkoop en kochten bij de bloemenwinkel een mooie bos bloemen voor mijn moeder en voor Mabeppie een leuke bak met zomerbloeiers voor op het balkon. En voor mezelf kocht nog een groot pakket rode tulpen. De bos van vorige week was al uitgebloeid en ze waren niet duur. Er bleek toch een bossie of zes in te zitten. Wel kleinere bossies. Ik maakte er later die middag twee mooie volle vazen van. Het was best druk voor de bloemenwinkel. Er mochten maar vijf klanten naar binnen, dus er stond een klein rijtje met anderhalve meter afstand voor de winkel en ik moest even wachten. Volgens mij doen de bloemenwinkels in deze dagen best goede zaken, ondanks de Corona crisis. In het begin werden er op de veiling wel bloemen weggegooid enzo, maar volgens mij is de bloemenverkoop daarna wel weer op gang gekomen.

Ik liep nog even de Hallo Jumbo in voor de ontbrekende ingrediënten. Het was even zoeken naar de lange vingers, maar uiteindelijk ook die gevonden. En omdat Paul die morgen vers witbrood had meegenomen, trakteerde ik mezelf op aardbeitjes voor bij de lunch. Maar we gingen eerst weer even langs mijn ouders, om de bos met bloemen voor Moederdag alvast af te leveren. Dan kon ze er alvast een dagje van genieten. En daarvoor nog even een jubileumfotoboek bezorgd dat was nabesteld. Kabouterkoeriers waren we, haha!
De visite bij mijn ouders was er nog, dus ik zette de bloemen eventjes in een vaas en daarna vertrokken we weer naar huis. Paul wilde die middag nog verder met zijn Tiffany project en ik moest nog een presentatie maken voor Fotogroep Aalsmeer voor de komende maandag. Druk druk druk, je zou niet denken dat we relaxt vakantie hadden, toch?

Thuis aangekomen heb ik de tulpen in vazen ‘geschikt’ en daarna mezelf getrakteerd op een lekkere lunch. Paul was inmiddels na een snelle lunch aan het aanrecht al vertrokken naar de Schoolstraat.

Van zoveel rood word je toch vrolijk? Of agressief, haha!

Na de lunch ging ik de foto’s uit de e-mail verzamelen voor het thema “Blauw” van de Fotogroep Aalsmeer, voor komende maandag. Als lid van de fotocommissie is het af en toe mijn beurt om een presentatie van de foto’s te maken die leden digitaal kunnen insturen. Zo kunnen we ze online bespreken. Het was eerlijk gezegd nog wel een klusje, soms zat een foto in een e-mail geplakt, en niet als aparte bijlage bij een e-mail. En wat via Wetransfer kwam, moest apart worden gedownload en unzipped of bleek in een enkel geval zelfs niet te zijn aangekomen (ik heb nog even een paar mensen aangejaagd ondanks dat de deadline voor insturen was verstreken, en toen bleek dat ze wel degelijk iets hadden opgestuurd, maar dat was dus niet aangekomen). Heerlijk zaterdagmiddag klusje dus. Ik bleef er vrolijk onder. Met mijn Corona krullen kapsel.

Dat gaat er deze week weer af, want er staat een afspraak bij Claudia, van Knip & Hip. Of zal ik het toch laten groeien? Ik beslis het ter plekke wel. Wel alleen knippen dit keer, want ik vind het toch een beetje eng, zo na 8 weken thuis zitten en alleen naar buiten als het echt moet of voor een ommetje, kom je dan ineens weer dichtbij andere mensen dan je eigen kringetje. Dan maar zo snel mogelijk de schaar er in!

Boris kwam die middag gezellig bij me op de keukentafel zitten. Hij kan vanaf dit plekje mooi over de bank heen kijken naar buiten. En voor de rest wil hij heel sneaky steeds uit mijn theeglas lurken. Schurk.

Ik was wel een paar uurtjes zoet met de presentatie. Toen Paul thuis kwam was ik er nog mee bezig. Hij ging ondertussen koken. We aten burrito’s dit keer, dus voor een keertje geen spaghetti op zaterdag. Dus zo heilig is de traditie nou ook weer niet.

De minibuurtjes stonden half zeven aan de deur met moeder, laptop en printer, er moest nog een moederdagkado in elkaar geknutseld worden. De minibuuf wilde eerst niet iets maken en op het laatste moment had ze toch iets bedacht. Nou, dat fiksen we wel even hoor. Mama’s telefoon moest ook nog even geconfisqueerd met een smoes, want ze wilde iets met foto’s, die daar op stonden. Ze wilde eigenlijk een soort boekje, maar dat werd wat te ingewikkeld, dus ik stelde een collage voor. Dat was gelukkig ook helemaal goed. Ze koos zelf de fotootjes uit en daarna kon ze de collega ook zelf uitzoeken (ik gebruikte http://www.collage.nl, superhandig en gratis programmaatje). Daarna was het even stoeien om de printer werkend te krijgen (de onze is kaduuk, althans, zonder printerinkt, hij herkent de cartridge niet), maar uiteindelijk kwam er een mooi kunstwerkje voor Mamma Brigitte uitrollen. Minibuuf blij, wij blij, mama morgen blij.

En ondertussen deden de boefjes ook nog even een kekke fotoshoot in de huiskamer…

Wat een leukerds zijn het, hè?
Boris klom ook weer eens op tafel en daar lang het eindresultaat van Paul zijn Tiffany project nog. Dat is een goed lijkend portret geworden, toch? Alleen de pupillen ontbraken nog, daar hadden we de goede lijm niet voor, dus die heeft Paul geleend van de buuf.

Ik bracht de buurtboefjes weer naar huis en daarna gingen wij ook maar eens eten. Een latertje dit keer, maar we hadden ook laat geluncht.

Burrito’s zijn gewoon erg lekker. Je kunt er lekker veel groenten in doen, wij doen meestal paprika, ui en mais en ook nog ijsbergsla er bij. Maar dat laatste was er niet meer in de winkel, dus dan maar zonder. Een saus van crème fraîche met kruiden er bij, lekker fris.

Het zonnetje was nog aan de hemel en Paul had zijn Tiffany project even in het raam gezet. Nu zag je het licht mooi door het glas heen komen. Ik vind hem prachtig geworden. En mooi afgewerkt met lood. Knap gedaan van Paul! #trots

Na het eten ging ik nog verder met de presentatie en freubelde ik met hulp van Paul toch nog een iets mooiere tekst op de collage van de minibuuf, in Photoshop. In het collageprogramma kun je maar 1 lettertype kiezen in 1 kleur. Voor de print was het prima, maar ik wilde de digitale versie ook nog even sturen, zodra ik wist dat de ‘prijsuitreiking voor liefste mama’ was geweest. Paul heeft e.e.a. voorgedaan, maar ik zou niet meer weten hoe ik het na moest doen. Ik heb nog wat studie te doen in dat programma geloof ik. En ik ben nog niet eens aan al mijn Lightroom expertgidsen van de Zoom.nl toe gekomen in mijn vakantie!

Boris was weer lief gezelschap op de keukentafel, al kijkt hij me wel wat meewarig aan.
Zit dat gekke mens weer achter dat ding…

Ik besloot er nog even twee blogjes uit te persen en zo was ik ineens weer een beetje bij met bloggen. Ik ging wel later naar bed dan gepland (we zouden vroeg gaan, i.v.m. Moederdagbezoek), maar da’s dus duidelijk niet gelukt…

De volgende dag werd ik wakker van de wekker en na even soezen ging ik er als eerste uit en sprong onder de douche. ’t is Moederdag, ’t is Moederdag, lang leve de Moederdag! Het liedje zat meteen in mijn hoofd. En zo vrolijk als ik was, zo prutweer was het buiten; koud, bewolkt, hoop woei. Even heel wat anders dan de afgelopen dagen.

Toen ik beneden de gordijnen open deed zag ik de kat in lood meteen staan. De pupillen zaten er nog steeds op, die had Paul de vorige avond er nog even op geplakt. De lijm van de buuf was dus toch wel goed. Maar met pupillen is het dan ook helemaal af. En nu staat hij in het raam te pronken, voor heel Zevenhoven. Een weekje werken, maar dan heb je ook wat!

We namen een karig ontbijtje en gingen daarna richting Alphen aan den Rijn, op visite bij moeder 1 van die dag. We waren daar al een tijdje niet geweest, door Corona. Dus het afstand houden was allemaal wat onwennig, maar wel verstandig om te doen, ze zitten nu eenmaal ook in een risicogroep, net als ik trouwens. Het was evengoed heel gezellig, de bloemetjes vielen in goede aarde, de aardbeienschelpjes smaakten prima bij het kopje tjieno en we hebben twee uurtjes gezellig bijgepraat over van alles en nog wat. Ik had ook nog een jubileumfotoboek als kadootje meegenomen. Tenslotte heeft Paul de opmaak gedaan en ik sta er in met drie foto’s van mijn hand en nog een actiefoto van mijzelf.

Daarna gingen we weer op pad, nu naar moeder 2 op de thee. Maar eerst nog even langs de supermarkt voor flessen wijn, wat chocola en roomboter voor het botersausje bij de asperges, dat waren we nog vergeten. En daarna door naar de Schoolstraat. Moeders zat net in haar luie stoel omdat ze moe werd van die arm. Maar ze wilde toch ook wel weer buiten thee drinken, dus de hele boel weer naar buiten verhuisd. Zus zat al buiten van het zonnetje te genieten. Uit de wind was het toch aardig te doen.

Moeders was blij met haar taartje, dat ging er best in, met een beetje hulp. Het bakje moest even in stukjes gehakt, maar daarna kon ze het lekker oplepelen.

Bikkel was ondertussen ook op avontuur in de tuin. Af en toe kwam hij even kijken, maar je komt hem echt niet aan het lijf hoor.

Het begon wel steeds meer te waaien en de bloesem van de kastanjeboom vloog je letterlijk om de oren. Zo op het tafelblad leek het wel een vlindertje.

Zus zag dat er een vogeltje met een rotvaart tegen de kas aan vloog en we gingen even kijken of deze het overleefd had. Nou, hij lag wel heel zielig op zijn rug, maar van papa moesten we het rustig laten liggen, want het leefde nog.

En dat met Bikkel de kat in de buurt? No way. Ik hield het een klein beetje in de gaten en toen ik weer even terug liep zat hij al overeind. Ik dacht er nog even een foto van te maken en toen vloog hij toch ineens heel snel de heining in. Bikkel er meteen achteraan natuurlijk, maar die heb ik weggejaagd. Loeder. Arm vogeltje. Ik hoop dat hij er met een lichte hersenschudding vanaf is gekomen en nog happily ever after verder vliegt.

Ondertussen ook de allium nog even op de foto gezet. Ze staan er weer prachtig bij!

Ik joeg Bikkel nog verder bij de heining vandaan en keek even achter de kas of hij daar zat. Zag ik ineens een kruidentuintje. Heeft mijn vader op verzoek van zus gemaakt. Kan ze lekker kokkerelle, die Sjelle.

En langs, het tuinpad van mijn vader…. zag ik een gezichie liggen!

Omdat zus voor echt een heel weeshuis aan asperges had gekocht, besloten we toch te blijven eten. Onze eigen asperges zouden we dan later die week nog wel ergens in verwerken.

Zus brouwde alvast het toetje in elkaar, het tiramitoetje. Het recept is als volgt:
Men neme de volgende ingrediënten:
– 125 ml slagroom
– 125 ml mascarpone
– 1 eetlepel suiker of meer als je van zoet houdt
– 18 lange vingers
– 1 kopje sterke espresso + 1 theelepel suiker
– scheut marsalo of amaretto (wij gebruikten Liqeur 43)
– cacao

Klop de mascarpone los met een lepel. Klop de suiker met een flinke eetlepel suiker lobbig en meng dit door de mascarpone. Zet een kopje sterke espresso en flinke scheut marsala of amaretto. Verdeel een eetlepel van het mascarponemengsel in een glaasje.
Breek een lange vinger in tweeën en doop deze in de koffie. Leg de helften op de mascarpone. Leg hierop weer een eetlepel mascarpone. Doop 2 lange vingers, ieder voor de helft in de koffie en steek deze in de room. Voeg nog een laatste lepel room toe en garneer het geheel met cacao.

Dit was voor ons precies genoeg voor 5 tiramitoetjes!

Dit ging nog even terug in de koelkast en we begonnen aan die berg asperges. Zus ging schillen en ik mocht de kont er af hakken. Goeie taakverdeling 🙂

Het recept is verder niet zo ingewikkeld. Koken in water met zout totdat ze gaar zijn.
We aten er gekookte krieltjes met bieslook bij, wat gekookte eieren en plakjes beenham en wat garnering van peterselie. O ja, ook een beetje gesmolten boter erbij.

Maar eerst de aspergesoep natuurlijk. Deze even ‘gewoon’ uit een pakje en ook asperges uit een potje. Lekker makkelijke Moederdag, lekker zus 😉

Maar daarna was het dan toch tijd voor asperges.

Ik kan me niet heugen dat we het ooit thuis gegeten hebben, dus het was voor ons ook een verrassing hoe het zou smaken. De man des huizes mocht opscheppen vandaag.

Maar voordat er gegeten kon worden hebben we nog even gebid, gebeed, geboden en daarna moest alles eerst even op de foto gezet worden natuurlijk….

Dat ziet er toch zalig uit? Met mooie garnering van de peterselie. Nog niet uit eigen tuin.

Van bovenaf, met mijn eigen bestek, dat ik voor mijn eerste Heilige Communie heb gekregen van mijn peetoom en peettante, Ome Koen en Tante Hennie. Ik heb het thuis gelaten toen ik uit huis ging.

Nou, en dan is het in exact veertien minuten verorberd. Je bent nog langer bezig met bereiden dan dat het opgevroten wordt!

Maar het was wel erg lekker. Sommige asperges waren toch nog wat dun geschild, die hadden een wat draderige buitenkant. maar over het algemeen was het heerlijk zacht. Moeders heeft gesmuld, zij wou dit graag op het menu. Missie geslaagd dus.

En daarna was het tijd voor het tiramitoetje!

Moeders zag er van haar kant nog een gezichie in, zij het op zijn kop:

Met een heeeeele lange neus, haha!
Het toetje was ook weer zalig natuurlijk. Niet zo heel gezond, maar wel lekker.
Doordeweeks eten we nooit een toetje, alleen een hoofdgerecht, dus dan mag het wel voor een keertje.

Na het toetje hebben we de tafel afgeruimd en alles naar de keuken gebracht en de vaatwasser alvast aangezet voor de eerste tranche. Kokerelle met Sjelle geeft toch altijd weer meer afwas dan je denkt, je hebt allerlei schaaltjes nodig en ditjes en datjes. Alles voor een leuk aangeklede tafel en lekker eten.

Daarna was het tijd voor koffie en thee en de laatste aflevering van Boer zoekt Vrouw. Met toch weer wat verrassende wendingen en een paar boeren hebben dan toch het geluk gevonden. Da’s mooi, daar draait het toch allemaal maar om. Wij vonden het wel een minder seizoen dan andere jaren, eerlijk gezegd. Benieuwd of het überhaupt nog terug komt volgend seizoen…

Uiteindelijk gingen we op huis aan. Boris zat al te krijsen voor het hekje in de gang. Die zat al vanaf kwart over vijf op zijn vis te wachten natuurlijk. Hij komt niets te kort hoor, er staan gewoon brokjes in de gang. Maar hij kreeg alsnog zijn bakje vis. Kon hij daarna lekker uitbuiken en mee naar bed.

De tulpen waren ondertussen al een beetje uitgelopen. Ze staan er mooi bij toch?

En zo ging er alweer een weekend voorbij. Op zich niet veel gedaan, dacht ik nog toen ik begon met dit blog te typen. Ik had tenslotte niet zo heel veel foto’s van de zaterdag. Maar al met al maakte de zondag weer een hoop goed. Genoeg fotomateriaal. Alleen bij mijn schone ouders geen foto’s gemaakt. We waren zo druk aan de klets…

Nu op naar weer een nieuwe werkweek. Ook Paul zijn vakantie is weer voorbij. Maandag weer allebei aan het werk in ons Kabouterhuisjekantoor!