Voorbij met de pret, vooruit met de geit!

Tja, en dan was de vakantie dus weer voorbij voor mij. Ik moest weer aan het werk. Paul die heeft de hele week nog vrij, dus die mocht lekker uit slapen.

Er zat ook nog een spook in de slaapkamer. Hij wordt nog speels op zijn ouwe dag…

Ik zat om acht uur al rise and shine achter de laptop. Goh, het viel me wel wat tegen, wat een berg e-mail… En een hele lange to do lijst en twee vergaderingen. Maar gauw aan het werk, zelfs het ontbijt heb ik overgeslagen. Helemaal vergeten.

Maar in plaats daarvan om half elf nog een lekker stukje kwarktaart. Vulde prima…

Paul kwam laat beneden en na zijn ontbijt/lunch gingen we samen even naar de buurtsuper voor wat boodschapjes en een blokkie om. Het was echt zulk lekker weer. Balen dat ik de hele dag binnen zou moeten vertoeven…

De viooltjes in de bloembak in de voortuin doen het nog best. De enige plantjes die de winter hebben overleefd. We moeten de bakken hoognodig weer opnieuw vullen. Het is een wat ongezellige boel in de voortuin nu. Komend weekend maar eens op plantjes uit. Dan zijn de ijsheiligen ook zo onderhand wel geweest.

Paul wilde na het boodschappen doen direct weer terug naar huis, maar ik wilde toch een iets langer rondje lopen. Ik had in de vakantie ook al niet veel gelopen, nu nog even genieten buiten, zolang het kan. Ik liep richting fietspad en kwam ergens een houtstapel tegen. Dit stuk boomstronk deed me aan pacman denken…

De gemeente had inmiddels ook een keer het gras gemaaid, zag ik. De bomen staan ook al weer meer in blad sinds een paar dagen geleden. En vrijwel niemand op het fietspad. De kinderen hebben vakantie, maar het oogt rustig vandaag.

Een dapper struikje met bloemetjes in de heining:

De boer heeft zijn land alweer ingezaaid met het volgende gewas. Zal wel mais worden denk ik. Dat staat er meestal hier op dit stuk.

Een paar passen verder staat er nog koolzaad in de kant van de sloot.

Zicht op de boerderij van Splinter.

Ik bestudeerde ook nog even de verschillende stadia van de paardenbloem met de Iphone.

Het valt me nog reuze mee hoe dichtbij je nog foto’s kunt maken met de Iphone. Eigenlijk zit zo’n paardenbloem ingenieus in elkaar. De laatste dagen zie ik erg veel macrofoto’s op feestboek voorbij komen met paardenbloemenpluisjes. Vooral met druppels er op. Dat zijn dingen die ik ook graag eens zou uitproberen, binnen, in mijn pop up studiootje. Maar er staat zoveel zooi, zowel op de voorkamer als op de zolder, dat ik er eerst eens flink moet gaan ruimen. En dat is zo’n grote klus, ik moet er nog even moed voor verzamelen en Paul had er deze vakantie helemaal geen zin in, hij had zich al op zijn Tiffany project gestort. Dus dat wordt een persoonlijk projectje voor de komende weekenden. En dan kan ik daarna ook het keyboard gaan verhuizen naar de voorkamer, zodat de keyboardlessen ook weer opgestart kunnen worden met anderhalve meter afstand. Dat kan nu niet op het kleine muziekkamertje.

Ik ging na de wandeling weer hard aan het werk.

Paul appte rond zes uur zijn vorderingen tot dan toe en kwam naar huis voor het eten.

Ik ben vergeten wat we aten. We waren zo aan het klessebessen dat ik vergeten ben er een foto van te maken. Het zouden zomaar wortelen met krieltjes en cordon bleu geweest kunnen zijn.

Om 19:00 uur was er weer een persconferentie. Dus ik zat er klaar voor. De dagen er voor was al uitgelekt dat er versoepelingen aan zouden komen. Maar je wilt het dan toch nog even weten van Mark Rutte zelf.

Kort samengevat is er een spoorboekje voor de komende tijd. Heel handig vormgegeven in onderstaand schema.

Voor heel Nederland was volgens mij het belangrijkste dat de kappers weer aan het werk mochten. Deze mensen zullen vast veel waardering krijgen de komende weken. En ze krijgen het razend druk. Mijn afspraak stond gelukkig al, ik mag de 15e mei al. Even een stukje er af knippen. Ik twijfel nog of ik het laat groeien…

Persoonlijk vind ik het nog wel een beetje spannend, weer naar de kapper gaan. Na zo’n tijd super voorzichtig te zijn geweest en alle contact te vermijden, zal het raar zijn dat er weer iemand zo dicht bij je in de buurt komt. Ik ga daarom eerst maar knippen. Kleuren komt vier weken daarna wel weer een keer.

Om half acht had ik een online vergadering met de fotocommissie van de Fotogroep Aalsmeer, over het programma voor 2020-2021. We namen de laatste veranderingen door en bespraken de acties die nog gedaan moesten worden. Met een uurtje waren we er wel uit.

Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat ik de rest van de avond heb gedaan. Het zal wel niet zo spannend geweest zijn. Lezen of computeren. En een soort van op tijd naar bed.

De volgende dag stond ik ook weer vroeg op. Ik had weer een drukke dag voor de boeg, met veel online overleggen en daar tussen in nog heel wat werk te verrichten. Helaas waren er wat problemen met de bestanden die we voor de omzetbepaling gebruiken. Hierdoor viel er wel een lange afspraak uit, maar verschoof het werk grotendeels naar vrijdag, mijn vrije dag… Het is niet anders, soms moet je flexibel zijn.

Het weggevallen gat werd al gauw opgevuld door van alles wat met de maandafsluiting te maken had. Ik besloot voor mezelf een aantal checks op te schrijven en deze systematisch af te werken, want er kwam steeds van alles tussen door. En dan nog wat overleggen wat voorbereid moest worden en waar ook weer wat werk uit kwam. Het werd een beetje rennen-als-een-kip-zonder-kop-dag en ook bij collega’s liep de stress een beetje op geloof ik. En op dat moment kun je beter even bellen dan alles via de e-mail of whatsapp te doen. Kost wel wat tijd, maar werkt heel verhelderend voor beide partijen.

Rond kwart over vijf werd ook deze boef weer wakker en kwam klieren op tafel. Er moest vis in het bakje van Boris, dat is wel duidelijk. First things first!

Ik baalde wel een beetje dat ik niet de dingen af had en dat ik vrijdag ook nog zou moeten werken. Normaal heb ik er niet zo’n last van. Maar ik raak blijkbaar toch erg gesteld op mijn vrije tijd. Of misschien omdat ik daarin ook zoveel to do’s had gepland, die nu ook niet door kunnen gaan. Misschien moet ik mijn lat maar eens een stukje lager gaan leggen, privé…

Paul appte rond half vijf nog het resultaat tot dan toe en dat zag er al heel mooi uit. De puzzel is compleet en er zijn al stukjes voorzien van een strip, die later door te solderen samengesmeed worden tot een geheel. De volgende dag zou hij misschien wel kunnen beginnen met solderen. Weer een nieuwe fase, leuk!

We aten rode bieten uit de groentetuin van mijn vader. Lekker met ui en spekjes en aardappelpuree en een balletje gehakt. De spekjes moest Paul proberen van mijn moeder. We hadden ze nog in de koelkast liggen. Het was inderdaad een lekkere toevoeging. We hebben gesmuld.

Om 20:00 uur had ik een online vergadering met het bestuur van Fotogroep Aalsmeer. Er moesten een paar dingen besproken worden rondom ons jubileum en de verdere voortgang nu met Corona etc. Het was een constructief uurtje vergaderen, ook dit duurde niet lang. Boris kwam ook af en toe even koekeloeren…

Ik werkte nog wat dingen uit op de computer en zocht op internet wat zaken uit voor ons jaarprogramma. Zo hebben we een lezing gepland in het voorjaar van volgend jaar en die zouden we graag online willen krijgen. Vind maar eens zo iemand die dat kan…

En zo werd het toch nog weer laat. Gelukkig ging de wekker niet zo vroeg de volgende dag!

Vrijdag mocht ik van mezelf uitslapen. Ik had me eerder die week aangemeld voor een webinar en dat zou om half elf beginnen. Om tien uur had een collega nog wat van mij nodig om ergens in te kunnen loggen, dus ik was om kwart voor tien beneden. Redelijk uitgerust en ik had zin in dat webinar.

Het was ook machtig interessant en leerzaam, moet ik zeggen. Ik heb heel wat aantekeningen gemaakt en weer prachtige voorbeeldfoto’s gezien.

Hier een foto van de maan en het silhouet van een vlinder. Gaaf toch?

En hier nog voorbeelden van de soorten licht en wat dat met je onderwerp doet. Zo kun je je foto een stuk spannender maken door een ander standpunt t.o.v. de lichtbron te nemen.

en ook nog twee voorbeelden van hetzelfde onderwerp, maar dan overbelicht en onderbelicht. Het is dus ongeveer op hetzelfde moment genomen, maar in de tweede foto is feitenlijk het hart van de bloem goed belicht en daarom wordt de rest donker. Door de zon net boven je beeld te hebben (dit was dus bij opgaande zon), krijg je een mooie flare en gouden gloed in je beeld. En daar lijkt het wel een ondergaande zon te zijn. Maar niets is dus minder waar. Leuke tips dit keer.

Ik kon niet wachten om met het geleerde aan de slag te gaan, maar helaas, er moest die middag nog even gewerkt worden. Paul was ondertussen al vertrokken naar de Schoolstraat voor zijn Tiffany project.

Ik vond mezelf heel zielig, dus ik trakteerde mezelf op thee met een paar paaseitjes. Die waren nog niet op en er was ook nog wat van vorig jaar, die vond ik achter in de kast achter een paar mokken verscholen toen ik wat aan zoeken was voor de kookproducties van afgelopen weekend.

Ik heb ze maar in een gezellig bakje gedaan. En daarna braaf weer teruggezet in de kast. Ander zou het hele bakje leeg gaan. Ik en chocola, da’s een haat-liefde verhouding. Ik kan er niet van af blijven…

Rond drie uur appte Paul zijn resultaat tot dan toe. De puzzel van 45 stukjes zat aardig in elkaar, alles was voorzien van zo’n glimmend strookje metaal. Hij kon beginnen met solderen. Spannend!

Ik zette nog maar een pot thee en ging weer verder. Ik nam uit schuldgevoel voor de paaseitjes aan het eind van de middag nog maar een zakje snoeptomaatjes, vooruit.

Ik wilde om 17:00 uur stoppen, maar ik heb tot aan het avondeten zitten puzzelen op iets. En na het eten nog verder. Uiteindelijk toch zo’n zeven uurtjes extra gewerkt. Maar wel ver gekomen met alles. Alleen geen tijd voor fotografie of schilderen. Dat laatste heb ik de hele vakantie ook niet gedaan. Zoveel vrije tijd en het dan toch nog te druk met van alles hebben. Hoe bestaat het…

Paul appte rond half zes het resultaat van zijn soldeerwerk en zie daar, onze Boris in Tiffany vereeuwigd! Echt heel leuk geworden!

Zaterdag moest er nog wel wat aan gebeuren, maar voor nu was het even klaar en kwam hij naar huis voor het eten.

We aten deze avond wortelen met krieltjes en de Cordon Bleu. Dus woensdag toch iets anders… Geen idee meer.

Na het eten werkte ik dus nog wat door en rond tien uur hield ik het wel voor gezien. Met nog steeds dingen die ik af had willen hebben op mijn to do lijst. Misschien kwam ik er die zaterdag of zondag nog even aan toe. Ik zie wel.

Ik deed nog wat andere dingetjes op de computer en uiteindelijk zat ook de vrijdag er al weer op. Een drukke dag, geen tijd gehad om een rondje te lopen, eigenlijk helemaal niet zoals ik het gepland had. Daar kan ik dan wel enorm van balen, maar je schiet daar verder ook niet veel mee op.

Dus lekker slapen en de volgende weer op tijd op staan. Ik moest voor moeders de befaamde aardbeienschelpjes halen bij de bakker (jaaaa, ze zijn er weer!) en het oud papier moest ook aan de straat. Weer genoeg te doen!