Twee in één

Op woensdag en donderdag maakte ik eigenlijk niet zo heel veel mee en heb ik ook niet zo heel veel fotomateriaal ter illustratie. Het lijkt wel of de fut er een beetje uit is na zoveel fotogeweld van de afgelopen weken. Maar mij kennende laait dat vanzelf wel weer op. De boog kan niet altijd gespannen zijn.  Vandaar dat ik deze twee dagen maar even samenvoeg tot één blog(je).

Op woensdag zette ik ook weer de wekker, want anders zou ik echt de halve dag in mijn bed blijven liggen. En ik heb nog wel wat op mijn to do lijstje staan.

Ik begon de dag met een ontbijtje met griekse yoghurt en wat cruesli, ondertussen even lekker de krant lezend. Er stond wel een leuk stripje van Dirkjan in deze keer, zorggerelateerd. Ik vond hem grappig. Even een beetje relativeren, al is de situatie nog steeds erg genoeg.

Zo thuis vakantie vierend verschuift Corona eigenlijk een beetje naar de achtergrond. Rond twee uur komen de nieuwe cijfers van het RIVM, dat horen we dan via de radio. Je leest er wel wat over in de krant, maar steeds vaker sla ik de artikelen over. Ik word ook een beetje Corona moe denk ik. Ik heb behoefte aan weer wat positiviteit, even lachen, leuke dingen doen. Koningsdag smaakt echt naar meer, na 6 weken binnen gezeten te hebben met elkaar was het fijn weer wat andere mensen te spreken.

Vandaag stonden er gelukkig ook wat leuke dingen op het programma. Later meer hierover.

In de ochtend begon ik aan mijn blogje over zondag (de kookproductie) en Koningsdag. Er waren wat veel foto’s, ook wat van Paul, dus dat werd eerst uitzoeken en op volgorde zetten. En daarna dan nog het verhaaltje er bij schrijven. Ik was er wel eventjes mee zoet.

Tussen de middag aten we een kopje groentensoep en om 14:00 had ik afgesproken met Miranda om haar wegwijs te maken in Lightroom.

Miranda had het programma pas aangeschaft, dus ik had aangeboden haar een beetje op weg te helpen. En met de nieuwe vergadertools van tegenwoordig kon ik haar mee laten kijken met mijn scherm, terwijl zij lekker thuis aan de keukentafel zat. Handig.
We deden dat via Microsoft Teams, maar eerst hebben we even lekker bijgekletst. Over haar nieuwe baan en verder over van alles en nog wat. Zij is ook wel van het creatief met hout en verven etc. en ze liet haar creaties even zien. Zodra Corona geen issue meer is gaan we samen een leuke creatieve workshop doen. Én op fototocht natuurlijk.

Uiteindelijk heb ik tot half vijf met Miranda online gebabbeld over fotobewerking in Lightroom. Hiermee kan ze de komende tijd lekker aan de gang en het programma verder zelf ontdekken. Op internet is er natuurlijk ook heel veel te vinden aan tutorials, maar ik leer zelf altijd het meeste van het af en toe aangereikt krijgen. Als je niet weet wat een programma allemaal kan, weet je ook niet naar welke tutorials je moet zoeken. Anders zoek je alleen naar die dingen waar je tegen aan loopt.

Daarna ging ik verder aan mijn blog over de zondag, deze kwam uiteindelijk rond zes uur online. Weer een blogje afgetikt, pfjoe!

Paul was ondertussen een rondje gaan fietsen en had ook de boodschappen voor het avondeten gedaan. Hij ging aquarellen (een fuut dit keer), dus ik bood aan om zelf weer eens te koken, zodat hij nog even lekker door kon werken.

We hadden geen ingewikkeld menu voor die avond, maar wel iets lekkers. Een stukje zalm uit de oven met lintpasta, broccoli, gebakken champignons en een beetje geraspte kaas. Achteraf had er nog tagliatella roomsaus bij gemoeten, maar dat pakje had ik niet zien staan, oeps…
Maar dit alles bij elkaar was al een bordje vol en smaakte ook best, dus ik heb het niet gemist en het zou er niet meer bijgepast hebben…

Na het eten maakte ik mijn blog over Koningsdag, het schoot nu wel lekker op met bloggen. Het blijft leuk om die foto’s terug te kijken, wat een leuke dag was het. Ik zette die blog ook online en informeerde de trouwe volgers op feestboek, dan hadden ze weer wat lezen die avond.

Om half negen zou ik weer een online meeting faciliteren voor Revival. Vorige keer had ik gevraagd wie er mee wilde doen en dat werden er een stuk of negen. Nu had ik iedereen uitgenodigd, dus ik wilde op tijd de vergadering starten, zodat de mensen eventueel wat vroeger in konden loggen. Ik appte zussie even en wij hebben nog even gezellig zitten kletsen voordat de rest online kwam. Moeders kwam ook nog even kieken.

Dit keer waren we met ongeveer hetzelfde aantal mensen, maar wel weer met wat andere dan vorige week. En het was weer gezellig. We hebben gezongen voor Adrie, die vandaag jarig was. Helaas was zij niet online, maar ik kon via de tool een stukje opnemen en met de begeleiding van Charles op de piano en Peter op gitaar hebben we een hilarisch lang zal ze leven gedaan. Het filmpje ging later in de whatsappgroep en de jarige vond het leuk 😉

Na verloop van tijd haakten steeds meer mensen af en uiteindelijk bleven we met zijn viertjes nog even nakletsen totdat het welletjes was. Met voorzitter Peter en dirigent Piebe hebben we besloten dat we vanaf nu elke dinsdagavond een ‘kletsmomentje’ doen, voor wie zin en tijd heeft, net zolang tot we weer gezellig samen kunnen gaan zingen. En wie weet kunnen we iets verzinnen om online samen te gaan zingen. Deze tool is er volgens mij niet zo heel handig voor.

Ik plande alvast tien online meetings op dinsdag en brainstormde op de app nog even met zus of we niet iets ludieks zouden kunnen gaan doen tijdens de komende meeting op 5 mei. Ideetjes hebben we al, nu nog even uitwerken voor die tijd… Mazzel dat ik verkansie heb! Uiteindelijk dook ik weer laat mijn ‘nest’ in, zoals zus mij dat heel fijntjes gebood. Waarop ik antwoordde dat ik toch geen vogel ben. En zij weer zei: maar wel een vroege vogel! Haha, ik zou eerder een rare vogel zeggen, maar goed. Ik ging lekker slapen en was al gauw in dromenland. Totdat de volgende morgen de wekker ging om half negen (en kwart voor negen) en er weer een nieuwe dag begon.

Ik had moeite met wakker worden, maar na een beetje soezen ben ik toch op gestaan. Een beetje regelmaat kan geen kwaad. Paul mocht lekker blijven liggen, maar ik ging me aankleden en ontbijten. Lekker het krantje lezen met een bak yoghurt en cruesli. Geen kopje tjieno vandaag. Ik had er geen trek in.

Ik zette de vuilnisbak aan de weg en toen kwam de buuf net aanrijden. Die was even op stap geweest en had leuke knijpertjes voor me meegenomen (voor mijn fotobord). Ze had me er wel over geappt, maar sinds ik alle geluiden van de whatsapp heb uitgezet (ik werd echt horendol van het geping op een gegeven moment), had ik dat gemist. Ze had ze toch maar meegenomen. En voor zichzelf had ze ook nog leuke houten letters mee genomen. Dat vond ik ook wel leuk, ik voelde meteen wat creatieve ideetjes opborrelen voor de fotografie. Maar ik mocht ze van haar over nemen, ze ging nog wel een keertje terug. Lieve buuf heb ik toch…

Weer binnen gekomen gaf ik nog even de rozen wat extra water, want er waren er toch drie per ongeluk zonder water komen te staan. Toch niet ver genoeg de vaas in geduwd, zonde. Ik haalde ze er uit en legde ze op het aanrecht om later in de groene bak te gooien. Het zonnetje scheen er zo mooi op. En toen bedacht ik dat ik meteen wel wat met de houten lettertjes kon doen. Dus hup, het doosje open en de letters voor ‘roos’ opgezocht. En dan maar een compositie maken. En alles er scherp op krijgen was ook nog een dingetje. Maar het is wel gelukt.

Uiteindelijk toch ook nog met een mooie roos wat foto’s gemaakt. Maar waar de verlepte rozen plat waren, had de mooie roos meer volume, dus alles scherp krijgen werd wel meer een dingetje. En in de eerste foto had ik drie rozen gepakt en nu maar één. Waar ik al blij was met de eerste foto, worstelde ik nu  met deze.

Misschien had ik er meer moeten pakken, een oneven getal. Maar ergens is één roos met het woordje ‘roos’ toch ook wel wat het moest zijn. Alleen de compositie wilde niet helemaal kloppen voor mijn gevoel.

Vandaar dat ik het maar aan mijn feestboekvriendjes heb voorgelegd vanmiddag, nadat ik de scherpste foto’s had bewerkt en uitgezocht. Soms zie je het zelf even niet en dan heb je even wat feedback nodig. Uiteindelijk koos de meerderheid voor de laatste foto. En ergens begrijp ik dat wel, want hier zie je de roos eigenlijk op zijn mooist en kijk je er in, in plaats van er op. Dat gaf iemand als feedback en toen zag ik het zelf ook. Alleen vind ik zelf die loze ruimte rechtsboven zo … leeg? Misschien moet ik daar nog een tekst in zetten met Photoshop ofzo. Ik ga er nog even op broeden. En als ik het zo zie hadden de twee O’s volgens mij omgedraaid moeten worden. Bij de R en de S is er ook wat meer ruimte aan de onderkant dan aan de bovenkant van de letter. Misschien morgen nog maar een poging wagen. De rozen zijn nog niet uitgebloeid.

Tijdens het bewerken lag Boris er weer gezellig bij op tafel…

Om 13:00 uur had ik nog een online meeting voor het werk, een afspraak met de controllers van een divisie. Daar wilde ik toch graag even bij zijn. Maar we waren in nog geen half uurtje klaar met de agendapunten, dat ging vrij vlot.

Daarna gingen we maar eens lunchen, dat werd wel tijd. De lunch bestond dit keer weer uit groentesoep. Paul had een flinke pan gemaakt dinsdag, we konden er lekker een paar keer van eten. Twee kommen de man en hij was op. Ik hoefde er niets anders meer bij, het vulde goed.

Ik deed een rondje teletekst later die middag en zag een bekende naam voor komen onderin het berichtje. Rob van de Kolk is een Amsterdam UMC-er. Goed nieuws dat er nu voldoende mondkapjes zijn voor de zorg.

Ik kreeg ook nog twee korte werkgerelateerde telefoontjes. In Coronatijd verzamelt iedereen nu wel je mobiele nummer, dus ze weten je nu te vinden. Ze wisten niet dat ik vrij was, anders hadden ze zeker niet gebeld. Maar het ware korte vragen die ik zo kon afhandelen en uiteraard ook een social talk gedaan, je spreekt elkaar tenslotte nu ook niet zo vaak.

De rest van de middag lummelde ik wat op de laptop. Ik kon me eigenlijk nergens anders toe zetten, terwijl er nog heel wat dingen moeten gebeuren. Vrijdag maar weer, het is verkansie hoor.

Paul kookte vanavond, paella van de visboer en een beetje toevoegingen van hemzelf. Ik ben vergeten er een foto van te maken, maar het was lekker 😉
Na het eten probeerde ik mijn achterstand in het bloggen verder in te halen. Met Boris als morele steun naast me.  Paul ging ondertussen een rondje lopen, ik had er geen zin in. Ik zag donkere wolken in de verte en het leek me gewoon te koud.

Maar het is gelukt de blogachterstand weg te werken! Eerst een blogje over dinsdag en nu deze over woensdag en donderdag en Margootje is helemaal b(l)ij! Nu niet te veel wilde avonturen meer maken, want anders loopt het weer in de soep…

Nu lekker slapen en morgen weer op tijd op staan. Dan heb ik dus wel een straffe to do lijst. Ik ga in ieder geval de drukker e-mailen dat de boeken goed zijn ontvangen en daarna de mails voor de bestelde jubileumfotoboeken versturen en de boeken naar de distributeurs brengen en zelf ook wat rondbrengen. Dus eindelijk weer eens een ritje met de auto en zelfs het dorp uit, als die mensen tenminste thuis zijn…