Stof is tof!

Ik loop een klein beetje achter met bloggen, maar dat komt omdat ik donderdagavond zoveel leuke foto’s heb gemaakt tijdens ons avondommetje. En die hadden even bewerkingstijd nodig. En aangezien ik nog een leuke andere avondinvulling had gepland, werd dat dus pas vrijdag. Er moet tenslotte nog wel een paar uurtjes geslapen worden, al denken jullie wel dat ik dat bijna niet doe 🙂

Ik begon de dag met een kopje tjieno, al haalt zo’n zakje het niet bij de koffie op het AMC. We moeten het er maar mee doen.

Paul had al thee gezet en de vraag van vandaag was “wat betekent ontspannen voor jou”. Tja, ik weet wel waardoor ik kan ontspannen, maar wat het voor mij betekent? Pfff, wat een diepzinnige vraag voor de donderdagochtend, als je net aan wakker bent. Maar eerlijk gezegd weet ik het antwoord nog niet echt. Misschien ‘opladen’?

Ik ging braaf aan het werk. Om 10 uur hadden we een online koffiemomentje, want mijn collega Pien was jarig vandaag. Normaal vieren we dat ook even met een koffie/thee en wat lekkers. Nu in Coronatijd gaat dat dus gewoon online. Omdat Paul ook in conference call zat, ben ik even lekker buiten in de voortuin gaan zitten, tegen het raam aan in de vensterbank. Wat een heerlijk plekje. Al is het wel wat gek dat iedereen in de straat jou naar die telefoon ziet lullen, haha.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vlak na deze gezellige koffiebreak had ik nog een afspraak met een collega van een andere afdeling en de stagiair, om ons iets te laten uitleggen over hoe je facturen in voert in het financiële systeem. Dat was wel heel verhelderend, ik moet altijd dingen ‘zien’, om te snappen wat er gebeurt en hoe dingen terecht komen in het grootboek. Dan kun je ook beter bepalen waar het mis gaat en wat je daar dan aan kunt veranderen, bijvoorbeeld door aanvullende werkinstructies te maken of een opfriscursus organiseren. Hier gaan we na mijn vakantie zeker mee aan de slag.

Ik werkte wat ideetjes uit en deed nog wat e-mailafhandeling en daarna was het alweer tijd voor lunch! Echt, soms vliegt de dag echt om. De ochtend meestal sneller dan de middag. Maar dat is omdat dan de meeste overleggen zijn, denk ik. Ik verwende mezelf met een plakje ontbijtkoek en nog een laatste restje roomboter wat nog over was van de Pasen (voor op het paasbrood). Eigenlijk eten wij alleen boter op brood als we een keer hagelslag willen. We nemen al de kleinste kuipjes, maar dan nog gaan ze dan nog vaak over de datum half op de prullenbak in…

Daarna was het tijd voor ons speelkwartiertje. We liepen een wat groter rondje, omdat we niet naar de buurtsuper hoefden dit keer. Buiten gekomen hebben we eens even gekeken hoe leuk ons buurtje al is versierd voor Koningsdag. Links is ons huis en rechts wonen de minibuurtjes (met paps en mams uiteraard), die voor ons ook zo’n mooie slinger hadden gemaakt. Komend weekend moet er nog meer worden versierd, want er zijn dikke prijzen te winnen, dus onze buuf is fanatiek, haha!

We liepen linksom het blok en dan richting de sporthal. Ik zag nog een beetje reflectie in de sloot en vond het wel grappig om de uitlopende boom er ook nog op te zetten. Het is lente! En wat een strak blauwe lucht weer. We treffen het wel tot nu toe in de Corona Quarantaine.

We liepen de dijk op en gingen rechts richting de bushalte halverwege het dorp. Daar zwommen negen eendjes, een beetje opgejaagd door die twee engerds die driftig foto’s van ze stonden te maken. Het leek wel een wedstrijdje, wat ze aan het doen waren. Wel veilig aan de andere kant van de sloot.

Even later bleven ze bij elkaar bij het bruggetje zwemmen. Ze kennen deze mevrouw, zo leuk om te zien. Van haar hoorden we ook dat papa en mama duck al een paar dagen niet gezien zijn. Als dat maar goed gaat met die kleintjes…

Even later waren ze moe van het zwemmen en gingen ze lekker in het zonnetje hun veertjes poetsen en daarna op tuk, duck voor duck.

Wij moesten ook weer door, we hadden maar twintig minuutjes de tijd voordat Paul weer in vergadering moest. In een autologo hadden wij nog een leuk selfiemomentje:

We liepen weer de dijk af richting de nieuwbouw van de school. Je ziet het niet zo goed, maar hier in het grasveldje staat een bronzen paard. De voorjaarsbloeiers zijn al uitgebloeid, helaas. ik had er nog een foto van willen maken, maar we kwamen er telkens niet langs ofzo. Geen idee eigenlijk.

Bij de school deed ik een poging de kraan er in zijn geheel op te krijgen, maar de onderkant kwam er toch niet op. Het is eigenlijk wel bijzonder dat een paar van die betonnen dingen de kraan overeind houden. En ik moet er niet aan denken dat je daar boven in dat hokje moet zitten werken. Laat staan naar boven klimmen.

De onderkant ziet er dan zo uit:

We liepen weer verder en kwamen nog een mooie struik tegen. Fleurig hoor.

En dit bordje is speciaal voor alle chagrijnige mensen die hier het fietspad op gaan. Niet brommen, positief blijven 🙂

Een fotovriendinnetje van me ziet overal gezichtjes in. Wij zagen hier een oud mannetje in. Kromgebogen, of met een rugzak op. Of een hond, met spitse oortjes. Wat zien jullie hierin?

Het maandthema voor Fotogroep Nieuw Perspectief is ‘Boom’. Ik oefende wat, zoekende naar iets interessants, een compositie. Maar ik vind het nog niet super zo. Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed wat ik er mee aan moet, met dit thema. Gelukkig duurt de maand mei nog even…

Dat was het weer, qua foto’s tijdens ons ommetje. Op naar huis maar weer, aan het werk. En wat valt het dan tegen om weer aan het werk te gaan als je zo lekker, zonder jas, buiten hebt gelopen. Het liefst wil je lekker op een stoeltje in de zon gaan zitten…

Maar als je eenmaal weer aan het werk bent, dan gaat het meestal wel weer. Onze Boris was redelijk rustig vandaag. Geen klimacties op tafel. Hij liet pas rond een uur of vijf van zich horen. Of meer, hij liet zich zien. Door uitgebreid languit naast mijn stoel te gaan liggen, in de hoop dat je hem ziet en voorziet van zijn dagelijkse lekkere hapje vis in saus.

Die heeft hij uiteraard gekregen en daarna verdwijnt hij gewoonlijk een uurtje richting bank, om uit te buiken. Tegen etenstijd komt hij dan wel weer bij ons aan tafel liggen, in zijn eigen stoel.

Er kwam ook nog leuke post vanmiddag. Nog meer studiemateriaal!

We aten worteltjes met een tartaartje en wat röstirondjes uit de Airfryer. Die gebruiken we nu wel af en toe, voor aardappeltjes uit de oven. Dan hoeven we ze niet te bakken in de olie. En je kunt kleinere porties nemen omdat de rest weer terug kan in de vriezer. En het is sneller klaar dan in de oven. Toch wel een handig ding dus.

Boris zat er ook weer lekker bij. Half omhoog om te kijken of er nog wat voor hem overbleef. Maar dit keer had hij pech, alles ging schoon op. Hij mocht later wel het schaaltje uitlikken van de dubbelvla, maar dat vond ‘ie niet lekker…

Na het eten had ik een online meeting met mijn Koor Revival geregeld. Spontaan ideetje van die middag, dus ik deed een oproepje in de groepsapp, voor wie wilde. We zouden om half negen starten, dus Paul en ik besloten voor die tijd nog even een groot rondje te lopen. En ik nam de spiegelreflexcamera mee dit keer. Heel vaak neem ik hem niet mee en heb ik er spijt van. En nu dus een keer wel. En ik trof het gelijk, toen we het fietspad op liepen zag ik een haas aan de rand van het veld zitten. Ik moest de foto wel behoorlijk uit snijden, maar hij staat er wel op, als je goed kijkt. Hij zit even lekker van het avondzonnetje te genieten. En ik moet toch maar serieus gaan doorsparen voor die telelens, want die mis ik toch wel in mijn assortiment. Maar ja, er kwam even een andere auto tussendoor. Je kunt niet alles hebben. Rustig door sparen.

In de berm kwam ik nog een mooi plantje met witte bloemetjes tegen… Ik moest hem handmatig scherp stellen, de lens wilde niet focussen. Maar het is volgens mij wel goed scherp.

Ik draaide me om en zag nog een ander haasje. En ook wel iets ‘straks’ in deze compositie van woonhuizen. Die lamellen zijn echt helemaal verkleurd, zo geel. Maar op de een of andere manier is het wel een mooi detail in mijn compositie.

We liepen de dijk op, waar we die middag ook al geweest waren. Toen zagen we kleine waterhoentjes, maar ze waren te klein en te verstopt om met de telefoon goed op de foto te krijgen. Toen we in de slootkant stonden begonnen ze wild te piepen en daar kwam pa of ma aangezwommen, die was op een bovengelegen slootje aan het zwemmen. Waarschijnlijk ook even genoeg van de kids in de Corona Quarantaine, haha. Maar de kleintjes zie je, als je heel goed kijkt, in het groen links onder. Twee rode snaveltjes kijken omhoog. Maar pa of moe liet ze mooi zitten, sprak ze vermanend toe en zwom weer weg in de sloot erboven.

Bij de bushalte halverwege de dijk stond nog een mooie boom met bloesem, dus die moest er natuurlijk ook nog even op. Zou voor het thema ‘boom’ kunnen zijn. Maar ook dit vind ik geen heel spannende foto. Wel mooi, dat wel, maar niet spannend.

En daar waren de in eens de eendjes weer! Nu kon ik wat inzoomen en ze iets dichterbij op de foto zetten. Ze vallen alleen bijna niet op omdat er iets in het water weerkaatst wat bijna dezelfde kleur heeft als hun verenkleedje. De rimpeling van het water vond ik wel weer heel mooi. Hier was ik namelijk naar op zoek voor de kettingfoto met Miranda.

Ze zwommen onder de brug door en daar nu staken ze meer af tegen de donkere schaduw van die bloesemboom. Wat een moppies hè, die pulletjes…

Uiteindelijk zwommen ze verder van ons weg en dat vond ik wel een mooie foto. Het onderschrift zou zo iets zijn als “de wijde wereld in”. Voor de bewerking van deze foto heb ik een preset in Lightroom gebruikt, die kwam uit het boek wat ik die donderdag met de post had gekregen, althans, die kon ik downloaden. De preset heet Magisch bos. Ik vind de sfeer wel heel mooi. Een sprookjestitel; drie kleine pulletjes in het Magisch Bos…

Uiteindelijk is dit ook meteen de kettingfoto voor Miranda geworden.

We liepen weer gauw door, anders was ik niet op tijd voor Revival’s online meeting…

De kerk stond mooi in het zonnetje, precies tussen twee bomen door kon ik de foto maken. Alleen jammer van die auto rechtsonder. Dan maar een logo er overheen…

Even verderop zag ik wat schapen lekker smikkelen. Er viel nog wat zonlicht op hun vacht en in het gras achter hun. Ik houd zo van dit moment van de dag. Het licht is zo mooi dan.

En hier kijken we ook nog even naar de kont van het schaap…

We liepen langs de tennisvelden en daar gingen we weer rechts het vijfbruggenpad op, richting huis. In het veld was net een trekker bezig enorm stofwolken achter zich te genereren. Met de ondergaande zon van opzij leverde dit werkelijk fantastische plaatjes op! Op een cruciaal moment weigerde de camera even te focussen (kwam door het stof), waardoor ik het ultieme plaatje voor mijn gevoel gemist heb. Maar evengoed heb ik een mooie serie kunnen maken en ben ik dik tevreden met het eindresultaat na de bewerking. Kijk en geniet, zou ik zeggen…

We hadden hier nog wel een tijdje kunnen blijven staan, maar we moesten echt richting huis. Ik maakte nog wel een paar foto’s van een bloesemboom.

Het zal wel niet lang meer duren voordat deze blaadjes gaan vallen denk ik. Maar nu steken ze nog mooi af tegen de blauwe lucht.

Als laatste foto van ons ommetje nog eentje van het late zonlicht op een boomstam. Zou dit goed zijn voor het thema ‘boom’?  Of zouden ze echt een hele boom bedoelen? Er staat er wel eentje in de verte… 🙂

We moesten nu wel stevig doorlopen en precies om half negen zat ik achter de computer. Gauw de vergadering opgestart en daar zat zus al te wachten totdat er iemand online kwam. Even later kwamen er nog een paar koorleden bij en bij sommigen duurde het even en ging het met horten en stoten, maar al gauw hebben we heel gezellig, maar ook serieus met elkaar zitten kletsen. In alle consternatie heb ik er geen fotootjes van gemaakt, maar die kwamen gelukkig via de Revivalapp.

Het was zo fijn weer eens met een paar mensen te spreken zo. We zijn ook wel een heel gezellig en sociaal koor en we missen het allemaal wel heel erg, onze zangavond. En dat zal waarschijnlijk nog wel eventjes gaan duren, zolang er nog geen vaccin is. Je kunt niet met veertig man op anderhalve meter afstand gaan zingen op het altaar. Hopelijk vinden de knappe koppen in deze wereld snel dat vaccin….

Ondertussen was Paul ook op de computer bezig en Boris lag er gezellig tussenin. Steeds relaxter, haha. Het is toch ook een heerlijk beest…

Rond tien huur sloot ik de vergadering af en daarna belde moeders nog even om de dag door te nemen. Daarna heb ik alvast een online meeting met Revival ingepland voor aanstaande woensdag. Het was even een klusje om alle e-mailadressen toe te voegen, maar nu is in principe iedereen uitgenodigd, dus iedereen die wil kan nu deelnemen. En iedereen heeft een instructie e-mailtje gekregen voor hoe je kunt inloggen. Ik hoop dat het dan beter gaat als deze avond. We gaan het zien, het wordt hoe dan ook vast gezellig, de Revivallers kennende…

Ik laadde nog wel even de foto’s van de camera in en keek alvast een beetje naar de stoffoto’s. En zo werd het toch weer wat later dan ik eigenlijk wilde. Uiteindelijk besloot ik de rest voor de vrijdag te bewaren en ging ik ook lekker naar bed. Paul lag er al eventjes in. Hij moest tenslotte nog 1 dag hard werken. Maar daarna hebben we allebei lekker verkansie!