Woensdag werkdag

Vandaag was een drukke werkdag in ons Kabouterhuisje. Ik had op zich maar 1 overleg met de stagiair, om gesprekken voor te bereiden, maar daarnaast had ik gewoon een heleboel te doen, en ook nog eens veel wat eigenlijk niet op mijn to do lijst voor vandaag stond, maar wat wel in me op kwam en me toch belangrijk leek. Ik moet ook altijd zo oppassen dat ik net met drie dingen tegelijk bezig ben…

Ik begon de dag eerst maar eens met een ontbijtje, ondertussen inloggend op het netwerk.

Voor de Corona Quarantaine nam ik mijn ontbijt ook al mee naar werk. Zo vroeg in de morgen heb ik nog geen trek en een beker yoghurt lepelt makkelijk weg achter je computer. Ik mis alleen de cappuccino van kantoor in de morgen. Ik nam er altijd eentje in de morgen, om wakker te worden. De rest van de dag drink ik meestal thee of ik vergeet te drinken als het druk is. Dat is hier thuis trouwens niet anders. Als ik eenmaal een beetje in mijn werk zit, dan kan ik alles om me heen vergeten, en dus ook mijn inwendige mens. Gelukkig doet Paul af en toe nog een beker thee in de aanbieding.

Vandaag werd er dus hard gewerkt hier op kantoor, en ook bij het kantoor hiernaast. We kregen een leuke foto opgestuurd via de Whatsapp, dus wij maakten er natuurlijk ook een paar. En daar zitten we dan samen in een collage, de harde werkers van Witte Kwikstaart 23-25:

Het is wel vaak gezellig @ the office hoor, dat zien jullie wel. Maar soms is het ook tijd voor een wat serieus gesprek, met Boris. Die was vandaag de ‘vergadertijger’ van de dag.

Het wordt al veel minder, maar in het begin van de Corona Quarantaine vlogen de grappen je om de oren. Nu komt er af en toe nog iets voor bij waar je toch van moet lachen. De Henk en Toos van Paul Kusters van vandaag was er zo eentje. En nog heerlijk toepasselijk voor mijn werkgebied, de zorg:

Tja, daar moet je toch niet aan denken met die online vergaderingen, hihi! Wij hadden er vandaag ook weer een paar. Sinds een nieuwe update van Microsoft Teams kun je nu ook een bepaalde achtergrond kiezen, terwijl je eerst alleen je achtergrond kon vervagen. En zo zat ik tijdens de omelet-met-paaskliekjes-lunch ineens in de natuur te picknicken. Zo houden we het tenslotte wel een beetje leuk!

Na de lunch hadden we welgeteld een kwartiertje om heel even een frisse neus te halen voordat Paul weer in een vergadering moest. Dus snel has an jas an en naar buiten. Het was op zich lekker weer, met een zonnetje hoog aan de hemel, maar toch nog erg fris met die wind er bij. Dus toch nog in de winterjas dit keer.

We deden eerst een verrassingskaartje op de bus, dat doen we zo om de paar dagen voor iemand waarvan we denken dat die dat wel leuk zal vinden. Een kaartje is gewoon leuk om te krijgen, dat vinden we zelf ook leuk. En in Corona Quarantaine tijd helemaal. Dus we hebben altijd wel wat op voorraad en anders bestellen we ze bij Sjelle in het Boekhuis. Of we gebruiken kaartje2go, een website waar je zelf je kaartje kunt samenstellen, zelfs met je eigen foto’s er op.

We liepen dit keer langs de school in aanbouw en kwamen nog een mooie bloesemboom tegen. Tegen een strakblauwe lucht tekent die roze pracht zo mooi af.

Ik word er zo blij van. En het lijkt wel of vandaag alles er een beetje groener uit ziet. De straat vlakbij de school, ook al met die mooie bloesembomen:

En dan de boom voor ons oude huis (het eerste Kabouterhuisje, rechts op de hoek), die steeds groener aangekleed begint te raken:

En dan de treurwilg even verderop, die die aan de vijver staat waar we vanuit de keuken op uit keken:

Er is 1 jaar geweest dat het zo hard vroor dat de kinderen er op konden schaatsen en dat de buurman die bij ons in het blok woonde zijn discotheek buiten had gezet. Andere buren hadden weer warme chocolademelk gemaakt. Zo gezellig. Vanuit onze werkkamer kon je het leuk volgen.

We liepen gauw weer verder, het was al bijna 1 uur. Toch eigenlijk wel te kort, zo’n rondje. Zonde om de hele middag nog binnen te moeten zitten. Maar de plicht riep, aan het werk maar weer. We kwamen nu goed op dreef, want uiteindelijk werkten we door tot half zeven. Paul is nog heel even naar de Dagwinkel geweest voor wat dingetjes. We hadden nog zalm liggen in de koelkast, dus die ging in de oven en daar aten we spinazie en pasta bij.

Het smaakte weer opperbest. We eten ook zelden iets wat niet lekker is of mislukt. Hooguit dat we wel eens ingrediënt vergeten, haha! Maar zelfs het diner ging vandaag een beetje in haast, want om 19:00 uur was er weer een persconferentie van Mark en Hugo. Een soort komisch duo, maar dan met serieuze zaken. De boodschap is nog steeds #blijfthuis #houvol #houanderhalvemeterafstand. En daarnaast nog een update van hoe het gaat in de ziekenhuizen en de zorg. Stiekem zitten we soms meer op de gebarentolk te letten dan op wat er gezegd wordt. Sinds het hamstergebaar is ze helemaal trending, En ze doet het ook zo leuk, met veel expressie in haar gezicht. Ik denk dat heel Nederland zich haar nog lang blijft herinneren.

Boris had niet zoveel boodschap aan de persconferentie, hij sliep er gewoon door heen:

Als er eenmaal vis in dat buikje zit, dan is hij de eerste paar uur onder zeil. Effe uitbuiken…

De tulpen van vrijdag zijn inmiddels mooi open. Als ik ze nog wil schilderen moet ik wel snel zijn denk ik. Of toch van het weekend maar weer een bosje kopen… Ik vind het sowieso wel genieten met die bloemen in huis. Kost een paar centjes, maar je geniet!

Na de persconferentie kroop ik nog even achter de computer om nog wat werk klaar te zetten voor de stagiair, voor morgen. Daar moest ik namelijk nog wel even wat voorwerk voor doen en dat kostte me toch meer tijd dan ik dacht. Ook omdat ik ondertussen weer allerlei boekingen voorbij zag komen die vragen bij mij op riepen. En dan ga je zelf toch ook even snuffelen en puzzelen. Moet je eigenlijk niet doen, maar soms is het zo’n leuk werk, dat je de tijd vergeet. Maar om tien uur was het welletjes. Uitloggen en wat anders gaan doen. Foto’s van vandaag op de harde schijf zetten en een blogje tikken. Nog wat dingen voor de fotoclub doen en ook nog wat administratie…

Ondertussen belde moeders nog even om de dag door te nemen. En een rectificatie aan te vragen voor de blog van tweede paasdag. Blijkbaar had ze niks aan de soep gedaan, dat was mijn zus geweest. Potverdrie. Bij deze helemaal rechtgezet hoor 🙂
En ze vroeg of ik voor zondag het menu ging bedenken en net zo’n tassie met ingrediënten bij hun kwam afleveren. Poe, ik ga eens even hard nadenken over het menu. Niet zo uitgebreid dit keer hoor, het is maar een gewone zondag… Maar, iemand nog tips?

Ik kletste ook nog even wat met zus en daarna ging ik toch echt even met mijn blogje aan de slag. Ik red het net voor twaalf uur geloof ik. Een unicum. Straks nog een rondje Wordfeud, ik heb er weer een nieuw spel bij, met Wendy. Nog even en ik kom mijn bed helemaal niet meer in, haha!

Morgen is het donderdag, de laatste werkdag van de week. Nog even druk druk druk en dan weer drie dagen rust. Toch ergens wel fijn, dat je dan helemaal geen afspraken hebt. Dat geeft rust in het koppie.

Tot blogs maar weer, morgen weer een nieuwe dag vol avontuur! 🙂