Op weg naar Pasen!

Ons weekend begon uitermate relaxt, met uitslapen. Ik was om een uur of zeven al even wakker, maar heb me nog eens lekker omgedraaid om minstens nog 1 uurtje door te tukken. Maar het werden wat meer uurtjes, ik werd pas rond half elf wakker. Had ik even nodig, blijkbaar. Maar wel een beetje zonde van de mooie dag, het zonnetje scheen volop en dan liggen wij nog in bed…

Dus toch maar gauw douchen, aankleden en naar beneden voor een lekker ontbijtje, nou, eigenlijk mag je dat wel brunch noemen. Op tafel zag ik de tulpen staan die ik gisteren had gekocht. ze gaan al een beetje open na een nachtje in het water.

Ik hoop dat ze niet te hard gaan, want ik wil ze nog wel even mooi op de foto zetten en naschilderen in aquarel. Maar wat een zaligheid, al die bossen bloemen in huis zeg, ik word er zo blij van!

Boris sliep alweer verder in zijn stoel. We beginnen zijn ritme ook al aardig te kennen…

Even later kwam Paul ook naar beneden en konden we gaan eten. Dit keer maar eens geen griekse yoghurt, maar crackers met smeerkaas en theeworst. Weer eens wat anders. Maar wel een lekker kopje thee erbij en dat kon ik gewoon drinken, zonder tandpijn. Die was echt helemaal over. Dankzij de tandarts. Fijn hoor!

De post werd ondertussen bezorgd en die kwam met leuk nieuws! We hadden weer eens wat gewonnen in de postcodeloterij:

Ik vind het wel een leuke prijs, al zou het ook wel eens leuk zijn om die geldprijs eens te winnen! Maar goed, wie het kleine niet eert…
De prijs kan i.v.m Corona echter nog niet uitgeleverd worden, dus we krijgen nog nader bericht wanneer we hem dan wel ergens op kunnen halen.

Na de brunch hadden we niet veel haast om iets te gaan doen. We hadden ook niet echt plannen voor vandaag, behalve dan nog wat boodschappen voor de Paasdagen. Dus we zaten samen wat tijd te verdoen aan de keukentafel met telefoon…

Heerlijk is dat, gewoon een beetje op je telefoon scrollen van het een naar ander. Ik doe altijd een rondje Feestboek, een rondje Twitter en de NOS teletekst app en dan heb je nog afleidingen zoals Whatsapp en de e-mail. En dan nog 20 spelletjes Wordfeud met diverse mensen. Voor je het weet ben je uren verder. Boris staart ons soms meewarig aan. En als hij er genoeg van heeft klimt hij op tafel en eist de aandacht op. Gelijk heeft ‘ie. Anders komt er nooit vis in zijn bakje, dat moet natuurlijk wel gehaald worden in de winkel. Uitgekookt beestje hoor.

Dus na een uitgebreide knuffelsessie met Boris hebben we uiteindelijk toch maar de telefoon weggelegd om boodschappen te doen. Dan konden we daarna mooi nog even in de tuin zitten.

We deden boodschappen in de buurtsuper. Geen fancy paasmenu dit keer, we gaan steengrillen met vlees en vis en tweede paasdag wel kokkerellen, maar de ingrediënten worden bezorgd door Sjellies cateringservice. Dit jaar gaan we telekoken, ieder apart together, ofzoiets. En dan over en weer bezorgen. Het wordt vast hilarisch.

We kwamen moeders nog tegen in de buurtsuper, die moest ook nog wat dingetjes halen. En nichtje Nancy, waarbij ik heel suf een tree blikken ragout met mijn tas op de grond strooide. Lekker bezig weer. Paul grapte nog naar Dick (eigenaar), ‘werpt ze nog eens een blik naar je’. Gelukkig was het blik en geen glaswerk…
We deden ieder voor zich een rondje winkel, ik wilde nog iets bakken met de Pasen, dus ik had een eigen mandje. Maar al snel hadden we alles en konden we weer met volle tassen huiswaarts. Na alle spullen opgeruimd te hebben konden we dan eindelijk de zon in. Met een glaasje water, snoeptomaatjes en een nieuw boek, een chicklit dit keer.

Ik lees met vlagen spannende boeken en romans/chicklit. Nu zit ik duidelijk in de laatste periode. Zal wel door het zonnige weer komen. Even nergens aan hoeven denken, lekker weglezen.

Van een glaasje water kun je nog een aardig abstract beeld maken, tenminste, als je onderstaande foto een beetje cropt. Grappig hoe de lijnen vertekenen in een glas water. En wat is de schaduw zo anders dan wat je eigenlijk in het glas ziet.

Toch maar snel die telefoon weggelegd en heerlijk gaan lezen in mijn boek. Het zonnetje was echt zalig, al ben ik na een tijdje toch in de schaduw gaan zitten om niet te verbranden. Je moet het langzaam opbouwen met de zonuren.

We aten lekker makkelijk vanavond, aspergesoep van de plaatselijke slager een stokbroodje uit de oven en nog een triangelbroodje van de bakker met beleg. Dus deze keer eens geen spaghetti op zaterdag. Dit was trouwens een hele goede vervanging, de soep smaakte heerlijk, lekker romig.

Na het eten las ik nog even verder in mijn boek. Paul die ging nog even een potje voetballen met Kevin en Boris deed nog een rondje regenwaterbronnen in de tuin. Het is toch ook een mafklapper af en toe…

We dronken nog een glaasje fris bij de buren in de tuin, wel op gepaste afstand. Kevin gaf nog wat gitaarsolo’s met bijbehorend vaag gezang weg. En uiteraard nog wat tijd-rek-want-ik-wil-niet-naar-bed-kunstjes natuurlijk. Mooi ventje, ons petekind. Binnenkort wordt ‘ie alweer zes…

We gingen weer naar ons eigen kabouterhuisje en daar ruimde ik de bossen bloemen op die ik twee weken geleden had gekregen, maar nu echt wel uitgebloeid waren. Nu passen de rozen weer op de bijzettafel in plaats van op de grond en staat het meteen weer gezelliger.

Daarna plofte ik op de bank met mijn boek en Paul dook achter de computer om een digitale tekening te maken van iets wat hij vanmorgen bedacht heeft. Een soort Paasgrapje. Het ziet er nu al hilarisch uit, houd social media maar in de gaten, hihi.

Ik zou bijna mijn blog nog vergeten door het lezen in mijn boek maar op de valreep toch nog even een episteltje gemaakt. Het is wel leuk om het nu bij te houden.
Vandaag was het eigenlijk wel een gewone zaterdag, op de vervallen keyboardles na dan. We rommelen op zaterdag meestal wel wat in huis en doen wat boodschappen, verder meestal geen plannen. Ik bedenk me ineens dat we vandaag ook geen wandeling gemaakt hebben. Vanmiddag gingen we de tuin in. En Paul ging na het eten een potje voetballen, dat was al beweging genoeg. En eigenlijk vind ik het ook wel best, ik had een fijn boek en heb een paar uurtjes buiten gezeten vanmiddag. Dat is voldoende frisse neus toch?

Morgenmiddag wil ik er wel even op uit, maar dan wel even ander blokje om dan Zevenhoven. Dat heb ik deze week wel genoeg gezien. En ik zit nog te wachten op de kettingfoto van Miranda, dan kan ik daar misschien ook nog even mee aan de slag met de paasdagen. Sowieso wil ik nog een paar mooie foto’s met paasdingetjes maken. Iets met eieren ofzo. Bij de buurtsuper kocht ik nog een leuk bloempotje in de vorm van een ei met mininarcisjes er in en ik heb twee leuke cakejes bij de bakker gekocht. Eens kijken of ik daar nog een stilleven mee kan maken.

Maar nu ga ik lekker naar bed. Ik neem mijn boek mee, dan kan ik nog een hoofdstukje lezen. Morgen probeer ik toch wat eerder op te staan, om de mis te kijken en dan een gezellig paasontbijtje samen. En daarna zie we wel.

Ik wens iedereen een hele fijne eerste Paasdag. Blijf vooral thuis, ga niet op bezoek en hou vol in de Corona Quarantaine! Het gaat de goede kant op, qua IC opnames, maar het is nog steeds druk in de ziekenhuizen en het personeel daar is hard toe aan paar uurtjes rust en zon, maar zij werken keihard door. Laten we zorgen dat ook zij weer snel gewoon vrije dagen kunnen opnemen. Geniet dus van het mooie weer in Costa del Tunica of Los Balkonnos en maak er wat van, alleen of met je huisgenoten. En laat Corona vooral niet binnen en verspreid het al helemaal niet… Houd die anderhalve meter afstand, maar kijk wel naar elkaar om. Beetje dubbel, maar met wat creativiteit moet dat toch lukken.

Ik wens mijn familie, (feestboek)vrienden en blogvolgers en Zalig Pasen!

Het kruis bij zonsopkomst – vanuit de Stiltetuin in Noordeinde Gemaakt voor het Passionproject van koor Revival uit Zevenhoven