Waar zon is, is ook schaduw…

En toen was het al weer donderdag, 9 april 2020. De laatste werkdag van de week, voor mij dan, Paul werkt vrijdag ook nog. Paul was al vroeg op vandaag, ik bleef wat langer liggen, mijn bed lag nog zo lekker…

Eenmaal beneden begon ik de dag met mijn bakje Griekse yoghurt en alleen bij het horen van de lepel tegen het schaaltje werd Boris al wakker. En dan gaat hij geduldig zitten wachten totdat hij het schaaltje mag uitlikken. Lief…

De ochtend verliep rommelig met allerlei mails en onverwachte dingen die mijn planning een beetje in de war schopten. Maar er werd een overleg dat in de middag stond gepland verschoven naar later deze maand, dus ergens hield ik weer wat tijd over om de planning in te halen, gelukkig.

De planning van Boris had niet veel om het lijf, dat was vooral veel slapen…

Ik pakte een kop thee en nam een slok en auw! Gisteravond had ik al wat last van een tand, maar dat was eigenlijk net zo plotseling weer over gegaan als het gekomen was. En bij het wakker worden ook niets aan het handje. Maar nu in alle hevigheid een pijnlijke tand. Dus toch maar even de tandarts gebeld, wat verstandig was om te doen, zo vlak voor de Pasen. En ik mag vrijdag gelukkig even langs komen om er naar te laten kijken. En ondertussen aan de paracetamol en de thee eerst maar wat af laten koelen.

We ontvingen vandaag eindelijk de nieuwe telefoons. Die zouden vorige week al geleverd worden en we zijn er al een paar keer voor niets vroeg voor opgestaan, maar vandaag zijn ze dan toch geleverd. De oude set is al meer dan tien jaar oud, maar 1 telefoon deed het al niet meer en de rest is na een gesprek zo leeg. Dus tijd voor nieuwe, dan kunnen we weer lekker urenlang bellen met iedereen. En dat is in deze Corona Quarantaine periode toch wel fijn.

Toen ik naar het toilet ging zag ik de schaduw van de raamslinger van de voordeur op de trap. Een heel apart gezicht, je zag hem twee keer, naast elkaar. Geen idee hoe dit kan.

Rond een uur of 1 was het tijd voor lunch. Beetje luxe deze keer, we hadden nog hamburgers over van gisteren, dus die hebben we op een wit bolletje gelegd, lekker sausje er op, mmm. En nog een broodje met gestampte rat (filet americain). De bedrijfskantine heeft wel een uitgebreid lunch assortiment hier, in ons kabouterhuisje.

Na de lunch gingen we even een kort blokje om, met recht een speelkwartiertje, want Paul had om twee uur alweer een bespreking. We liepen een stukje over het fietspad en langs ons oude huis en ’t Trefpunt weer naar huis. Onderweg kwamen we toch nog wat leuke dingen tegen om te fotograferen.

Het was vandaag de beurt voor de groene bak om aan de straat te gezet te worden. Dit soort dingen gaan gewoon door, Corona Quarantaine of niet… Maar de bakken op straat zijn de enige vandaag die geen anderhalve meter afstand hoeven te bewaren.
Op het fietspad zag ik nog een mooie bloesemboom ergens in de tuin staan. Zo tegen de blauwe lucht steekt dat mooi af.

Even verderop kwamen we bij de drie kleuren heg. Waarschijnlijk toch ooit de verkeerde plantjes gekocht en daarna gedacht, we laten het maar zo? Mij als perfectionist zou het mateloos irriteren…

De witte stammen van de berk doen het op zo’n zonnige dag als vandaag ook goed tegen een blauwe lucht. Je ziet de trosjes met zaad al hangen, nog voor de blaadjes zijn uitgelopen. Die zaadjes ga je straks overal vinden…

Voor een feestboekfotogroep is het thema voor deze week “je eigen schaduw”. Beetje een suf thema, vind ik, je kunt er niet heel veel creatieve kanten mee op tijdens je speelkwartier, je schaduw is niet heel lang (want de zon stond op zijn hoogst). Maar we maakten toch een soort oempaloempa schaduwfoto met zijn tweetjes. Morgen maar eens een serieuze poging wagen en iets met lampjes doen ofzo.

En hier staat Paul nog even mooi met zijn schaduw op de foto, vlakbij de plek waar het oorspronkelijke Kabouterhuisje staat.

Nu moesten we toch wel een beetje doorlopen, anders zou Paul te laat komen voor zijn afspraak. Maar ik zag nog een mooi bloemetje in het zonlicht…

En doorrrr, naar huis en weer achter de laptop en aan het werk. Om kwart voor drie was er nog een extra persconferentie, dus die heb ik nog even gekeken. De kern van de boodschap was dat we ook met Pasen vooral niet er op uit moeten gaan. Ook worden er maatregelen genomen dat groepen wielrenners en motorrijders worden geweerd in gemeenten en dat er wegversperringen komen daarvoor. Mede om te voorkomen dat het te druk met traumagevallen zou worden op de eerste hulp. Want blijkbaar gebeuren er nogal eens wat ongelukken met motoren die uit de winterstalling zijn gehaald. Hier in Nieuwkoop zijn de motorrijders al jaren een bron van ergernis in de Meije / Zegveld. De bewoners worden er horendol van. Ik snap ook niet dat die motorrijders zo massaal en hard door die mooie polderweggetjes heen scheuren. Als je zo hard rijdt dan zie je er toch ook niets van. Neem dan lekker de snelweg.

En die wielrenners, daar erger ik me ook altijd dood aan, als ze in grote groepen denken dat de hele weg van hen is, nergens op lijken te letten en echt schijt hebben aan alle andere weggebruikers. Nu wil ik niet alle wielrenners over 1 kam scheren, maar er zitten aso’s bij…

Maar Mark Rutte kan blij met ons zijn, wij blijven met Pasen lekker thuis. Misschien zaterdag even wat boodschappen doen voor de twee Paasdagen, maar dan lekker genieten van eigen huis en tuin. Dat programma gaat er trouwens ook na dit seizoen mee stoppen. Da’s best jammer, want ik keek het eigenlijk best graag. Het was altijd een mooi moment, zaterdagmiddag kwart over zes en als het dan was afgelopen, dan gaan we eten. Het schijnt in een andere vorm wel terug te komen, maar hoe en wat, dat is nog niet bekend.

Het GFT afval werd dus opgehaald vandaag en ik maakte even een foto van de vuilniswagen met mijn verzameling huisjes in het keukenraam. Die overigens nodig een sopje kunnen gebruiken, net als de binnenkant van de ramen. Mooi klusje voor de vrijdagmiddag…

Van kwart over vier tot vijf uur had ik mijn laatste vergadering van deze week en daarna wachtte er nog een berg e-mailtjes die ik nog wilde afwikkelen. Dus terwijl Paul boodschappen ging doen en ging koken, werkte ik verder door tot een uur of zeven. Mijn werkweek zat er weer op!

We aten een gepaneerde kippending met worteltjes en krieltjes uit de Airfryer. Niet heel bijzonder menu, maar het smaakte lekker na een dagje werken.

Na het eten gingen we nog een rondje lopen, want om half negen kwam de Passion op TV en dat wilden we toch wel graag zien. Dus gauw de wandelschoenen aan en gaan.

De zon was nog niet onder. Paul gaf als tip de zon precies achter de boom te plaatsen, zodat de lucht mooi tot zijn recht kwam. Sfeervol plaatje weer.

Paul kwam weer een vriendje tegen. De kat werd eerst opgejaagd door een enthousiaste husky, maar toen Paul hem later riep kwam hij toch op ons af.

Verboden voor honden, maar niet voor katten, hihi:

Hij liep nog een stuk met ons mee maar uiteindelijk raakten we hem toch kwijt. We liepen over de dijk weer terug naar huis en kwamen langs de kerk. Daar had ik eigenlijk nog geen foto van gemaakt de afgelopen weken tijdens de wandelrondjes. En hij staat er zo mooi bij…

Tegenover de kerk stond nog een mooie bloesemboom, dat ziet er toch prachtig uit…

En daarna was het toch echt tijd om een beetje door te lopen, wilden we op tijd thuis zijn voordat de Passion begon. Uiteindelijk waren we precies op tijd thuis en ploften we op de bank. De liedjes waren mooi, allemaal versies uit eerdere uitzendingen in de afgelope tien jaar, aan elkaar gepraat door Johnny de Mol. Op zich aardig gedaan, maar het haalde het toch niet helemaal bij de andere jaren, waar ik zelf toch door de sfeer tijdens de processie met het kruis en de menigte wat meer mee leefde. Ik miste een beetje de samenhang, zeg maar. Maar er zaten wel hele mooie ontroerende liedjes bij.

Bij het stuk over Pilatus moest ik nog even denken aan onze eigen fotosessie bij de kerk. Voor het Passionproject van mijn koor Revival maakte ik deze foto. Toch wel een bijzonder moment, met koorleden en parochianen als figuranten.

Toch jammer dat we dit jaar door Corona niet onze Passion hebben kunnen opvoeren in Mijdrecht. Ik hoop dat we volgend jaar alsnog welkom zijn daar…

Na de Passion heb ik mijn boek uitgelezen en keken we ook nog de opname van tussen kunst en kitsch terug. En na een rondje zappen was het dan toch alweer bedtijd voor Paul en ging ik nog even een blog schrijven. Maar nu ga ik ook lekker slapen. Vrijdag mag ik een klein beetje uitslapen, maar wacht wel een bezoek aan de tandarts. En dan misschien toch nog wat schilderen, als ik snel weer terug ben. Ik maak maar geen plannen verder, want mij kennende komt er toch geen donder van terecht, haha!