Oh, sunny days…

Het is 8 april en alweer de zoveelste mooie zonnige dag op rij. Ik ben nu bijna een maand thuis, 11 maart was die galblaas operatie, en sindsdien is het volgens mij alleen maar mooi weer geweest. Ik moest gelijk aan dat liedje denken, sunny days van Armin van Buuren feat. Josh Cumbee. Heerlijk nummer.
En vandaag was het ook weer zo’n heerlijke sunny dag. En dan is het toch een klein beetje jammer dat je gewoon werken moet. Af en toe keek ik dan ook verlangend naar buiten, maar het zou moeten wachten tot ons ‘speelkwartier’. Aan de slag!

Nu het kwartaal is afgesloten, begint de periode van ‘naar de cijfers kijken’ van de dossiers die ik onder mij heb. Nu had ik voor de afsluiting natuurlijk al het e.e.a. bekeken, dat gebeurt dan volgens een bepaalde checklist. Hiermee kun je nog het e.e.a. bijsturen voordat er wordt afgesloten.

Vervolgens begin je dan na de afsluiting met een cijferbeoordeling. Dan vergelijk je het totaal van vorig jaar, maal 3/12 deel, met de realisatie van de eerste drie maanden van dit jaar. En bij grote afwijkingen ga je dan kijken waar dat aan kan liggen.

Als eerste kijk ik dan naar de reserveringen van eind vorig jaar die zijn vrijgevallen, of daar inmiddels de factuur van is ingediend. Soms zijn die facturen dan net op een andere plek in het grootboek terecht gekomen. Of ze zijn nog niet ingediend en is de divisie vergeten de post alsnog te reserveren.
Het kan ook zijn dat er in het vorige jaar een aantal incidentele posten zaten, die dit jaar niet meer voor komen. Kortom, het is lekker de diepte in, grutten in het grootboek noem ik het altijd, en ik vind het heerlijk. En Boris hield vandaag even horizontaal toezicht 🙂

Vanmorgen had ik ook nog een online vergadering met de stagiair, om een paar besprekingen voor donderdag voor te bereiden, waarbij we de divisies/diensten vragen om nog eens goed naar het gebruik van de verkoopartikelcodes te kijken. Verkoopartikelen zijn administratieve codes die men gebruikt om verkoopfacturen te maken. De regels die je op de factuur ziet, zeg maar. Afhankelijk van het artikel wat men kiest, komt de omzet op een bepaalde plaats in het grootboek terecht. En de stagiair en ik proberen hier weer een beetje structuur en richting aan te geven. Soms wordt een artikel niet zuiver gebruikt en dan komt de omzet dus per abuis op een verkeerde grootboekrekening terecht. En daarnaast willen we ook nog iets bedenken voor een meer standaard omschrijving die mee komt naar het grootboek, zodat het voor ons meer duidelijk wordt wat er nu precies is gefactureerd, op welke periode dat betrekking heeft, etc.
Daarnaast kijken we ook zijdelings hoe de locatie VUMC het grootboek heeft ingedeeld en proberen we de beide grootboekindelingen alvast wat te harmoniseren. Dit, omdat we over een paar jaar, als de juridische fusie echt een feit is, een gezamenlijk financieel systeem gaan implementeren.
Een leuk project dus, wat we hopen in het komende kwartaal af te ronden met een voorstel voor herinrichting en bijbehorende instructie voor de divisies en diensten die verkoopfacturen invoeren.

En toen was het alweer tijd voor lunch. Hadden we gisteren de Kips leverworst, vandaag was het de Kips theeworst. Je zou bijna denken dat we aandelen hebben, haha. Maar nee hoor, theeworst is iets wat we vroeger al op brood aten en bij vlagen vind ik dit erg lekker. Paul had er nog nooit van gehoord, totdat hij mij leerde kennen en het eens proefde en het ook erg lekker vond. Dus zo af en toe halen we het weer eens in huis.

Ik nam even de tijd om de krant door te lezen en daarna gingen we nog even naar buiten, speelkwartier, joehoe!
Raar dat je zo naar dit ommetje kunt uit kijken. Op het werk liepen we ook wel vaak even naar ‘het plein’, naar de Appie. Maar eigenlijk niet vaak naar buiten. Nu was het in de periode voor mijn operatie ook vaak nat en koud weer, dus niet erg aanlokkelijk om een blokje om het gebouw te lopen. Maar zo af en toe spreek ik wel met twee collega’s van buiten de dienst af om bij te kletsen en een rondje AMC buiten te doen. Maar ook dat alleen bij mooi weer.

Het werd vandaag alleen een loopje naar de supermarkt en weer terug. We gingen eerst wat kaartjes posten bij het supermarktpleintje en daarna hebben we gelijk maar boodschappen gedaan.

We hadden bedacht dat we wel wat BBQ-vlees bij de slager konden halen voor het avondeten. En dan niet te gaan BBQ-en, maar het in de grillpan klaar te maken en dan buiten op te eten. We zijn maar met zijn tweetjes en dan ga je niet de BBQ aan steken voor een paar stukjes vlees. Met de grillpan gaat het net zo goed. Ik haalde wat stokbrood bij de bakker en Paul ging de supermarkt in voor de rest van de boodschappen.
Met een volle boodschappentas en een zak kattengrit loop je nu eenmaal niet een groot blokje om, en daarom we gingen meteen weer op huis aan. En dus ook geen foto meer gemaakt, want ik had mijn handen vol 🙂

Thuisgekomen was het meteen weer aan de slag, al is dat wel moeilijk na de warmte van buiten geproefd te hebben. Maar we hadden genoeg te doen, dus braaf aan het werk. Een collega wilde even wat testen met Microsoft Teams, en dat was verder mijn enige afspraak voor die middag. Ik heb verder fijn aan mijn dossier gewerkt totdat het vijf uur was. Toen had ik er geen zin meer in, het zonnetje lonkte en ook op de koffiecorner app zag ik mijn collega’s aftaaien en richting tuin gaan. Dus ikke ook, dacht ik bij mijzelf.

Dus ik ging de tuin in, met een emmertje sop. Om de tuintafel eens schoon te boenen en de groene aanslag te verwijderen. Als we straks buiten gaan eten, mag dat toch wel op een schone tuintafel. Paul was intussen ook al afgetaaid en wiedde nog wat onkruid in de border. Ondertussen hadden we nog een gezellig kletsje met de buuf. Die zat lekker in het zonnetje bij te bruinen.

Paul bakte het vlees in de grillpan en ik dekte ondertussen de tafel. Gezellig de zomerplacemats weer tevoorschijn gehaald en het campingbestek en de gourmetborden van onder uit de kast. Jongens, het lijkt wel zomer, maar we gaan voor het eerst dit jaar wel lekker buiten eten! De minibuuf zei het al, het lijkt wel vakantie!

Wat stokjes en een lapje, beetje sla en tomaatjes en stokbrood met brie. Meer heb je niet nodig voor een lekker maaltje. Achteraf hadden we best een wijntje kunnen nemen… Niet aan gedacht. Water is ook best lekker bij het eten.

Toen de buurman thuis kwam kreeg ik nog een hele mooie bos rozen van hem, echt prachtig zijn ze. Ik had net zondag de bos tulpen van Tygo weggedaan en van de twee bossen bloemen die ik van collega’s van het AMC had gekregen weer één bos gemaakt van de bloemen die nog mooi waren. Dus er kon weer een mooie bos rozen bij. Zijn ze niet prachtig?

Daar kunnen we weer even van genieten de komende periode. Voor de foto staan ze even buiten, maar nu hebben ze een mooi plekje op de salontafel gekregen.

Na het eten ging ik nog even wat lezen in boek op de bank, totdat we even een rondje zouden gaan lopen met de buuf samen.

Het is wel een mooi boek, maar toch iets anders dan dat ik van de schrijfster gewend ben. Een beetje langdradig verhaal in het begin, dat je denkt, waar gaat dit heen?
Maar voor de rest wel heel beeldend geschreven, je ziet het bijna voor je. En het onderwerp dat wordt aangesneden in dit boek, dementie, wordt ook op een bijzondere manier benaderd. Niet op een zware manier, maar wel mooi en treffend en heel voelbaar, met veel liefde. En natuurlijk zit er ook een liefdesdilemma in (zullen ze elkaar krijgen?). Nog een paar hoofdstukken en dan is het alweer uit. En dan weer wachten op het volgende boek van deze schrijfster. En weer verder met de rest van mijn stapeltje boeken die ik afgelopen zaterdag bij zus in de boekwinkel heb aangeschaft. Ik kom de paasdagen wel door hoor.

We gingen om half negen nog even wandelen met de buuf en we liepen in drie kwartier een rondje Zevenhoven. Toch nog zo’n 3.500 stappen. En daarmee kwam mijn dagtotaal ook weer eens wat hoger uit. Vorige week was het gemiddelde 2.075 stappen per dag en vandaag toch nog 4.627 stappen. Morgen weer zoiets of meer, hoop ik.

Het was al een beetje donker aan het worden toen we weggingen, maar toch nog een mooi plaatje kunnen schieten langs het fietspad. Het was een mooie avondwandeling en we hebben, met gepaste afstand, ook weer eens een beetje bijgekletst met de buuf. Gezellig rondje dorp dus.

Al met al voelde ik wel weer mijn schouders tijdens het wandelen. Ik denk dat ik toch te verkrampt aan de keukentafel zit ofzo, het viel me zwaar op het laatst, het lopen. Ik was ook best moe toen we thuis kwamen. We ploften op de bank voor de TV en keken Father Brown op BBC first, maar we hebben totaal gemist wie nou de dader was. Allebei in slaap gesukkeld… Geen idee wat ik heb de laatste dagen, misschien moet ik gewoon niet op die bank gaan zitten, want ik kak gewoon he-le-maal in. Of misschien juist meer er aan toe geven en vroeger naar bed?

In ieder geval ben ik nog net voor het eind van de serie wakker geworden, dus ik heb Paul wakker geschud en zo konden het nog terugspoelen en de clou mee maken. Daarna ben ik toch nog maar even aan mijn blog begonnen terwijl Paul al ligt te slapen. Ik ga ook gauw, want morgen staat er weer een druk programma in mijn agenda. Dan ga ik kijken naar afrekeningen met zorgverzekeraars, weer verder met mijn dossier en verder staan er in de middag nog twee online vergaderingen met de controllers van twee divisies. En daarna heb ik lekker vier hele dagen vrij, joehoe! Ik ben er aan toe, Corona moe…