Binnen blijven

En dan is het alweer maandag, 6 april. Nog 22 dagen en dan weten we hoeveel langer dit nog gaat duren. Voor het eerst had ik er moeite mee dat we niet gewoon op kantoor werken en direct met je collega’s kunt sparren. Ik ben meestal van gelijk bellen of vragen, maar nu moet je het een beetje plannen, want het is een beetje storend als we beiden gaan zitten bellen in de huiskamer. Je kunt je dan minder concentreren. Dus we belden of vergaderden online om beurten vandaag.

Boris kon het allemaal niet zo veel deren. Die slaapt gewoonlijk de hele dag, tot een uur of half vijf. En hij zoekt feilloos het zachtste plekje of het plekje met de meeste zon. Hij heeft een eigen stoel aan de keukentafel, omdat hij ook graag bij ons wil liggen. Een oude theedoek op de kussentjes en zijn bedje is gespreid. Voor de rest ligt hij ook veel op de bank, languit of helemaal opgekruld. We hebben er deze weken al veel foto’s van gemaakt, het ziet er ook zo lief uit…

Het was verder een druk dagje vandaag. Ik moest aan veel dingen denken en van mezelf ook veel dingen checken. Een kwartaalafsluiting is nu eenmaal wat spannender, dan wil je gewoon dat de cijfers er zo goed mogelijk in zitten. De morgen vloog in ieder geval om en het werd even snel een broodje bij de laptop vandaag, tussen alle afspraken door.

Kips leverworst op brood dit keer. Soms heb ik van die manies, dan vind ik wekenlang leverworst op brood lekker en dan weer weken wat anders. Vandaag dus de leverworst. Ik merk dat ongemerkt het brood eten tussen de middag er weer in sluipt. Eigenlijk zou ik wat meer gevulde soepjes of sla moeten eten, in het kader van Koolhydraatarm. Morgen toch maar weer eens wat meer op gaan letten…

Na de lunch weer gauw door met alle bezigheden. Paul had een lange online meeting en daardoor schoot ons speelkwartiertje er volledig bij in. En vanavond merkte ik dan ook voor het eerst dat ik te lang achter de laptop heb gezeten in een verkeerde houding, mijn schouders deden zeer. Dus voor morgen hebben we afgesproken dat we tussen de middag echt even naar buiten gaan, weer of geen weer. Anders komen we straks helemaal stijf en krakkemikkig deze Corona Quarantaineweken uit…

We aten weer wat lekkers vanavond, kropsla met gekookte aardappelen, fetakaas, een eitje, tomaat, rauwe ui en een gehaktballetje. Maar dan in een soort stamppot op je bord. Lekker prakken noemen wij dat. Maar het is zalig en met de kleurtjes ziet het er gezellig uit op je bord.

Na het eten kakte ik enorm in, ik zat bijna te pitten aan de keukentafel. Dus we besloten nog even een rondje te gaan lopen. Dat zou ons vast goed doen. De zon was al onder en er stond weer zo’n mooie oranje gloed aan de horizon. Met de telefoon toch nog wat mooie plaatjes er van gemaakt.

Toch ook maar even die lelijke lantaarnpaal er op gezet. Op de een of andere manier maakt hij de foto net even wat spannender. Wat ik zo mooi vind aan dit tijdstip is dat je de boom nu als een silhouet ziet. Als ik dit steevast 1x per week op deze manier doe, dan zie ik over een tijdje precies hoe mooi de blaadjes uit zijn gelopen in fases.

Hier zie je dat de lucht mooi weerkaatst in het water. Het was een mooie avond, alhoewel niet helemaal windstil. Dus die winterjas is toch nog wel nodig zodra het zonnetje onder is.

Dezelfde foto, maar dan landscape (=liggend). Ik kan nou niet zeggen welke mooier is. Ze zijn allebei anders. In de eerste zie je bovenin nog wat takjes van de boom, dat creëert diepte. De onderste foto is wat weidser, maar ook wat dreigender.

We liepen over het fietspad richting de tennisbanen en aan het eind gingen we links en halverwege links het dorp weer in. Onderweg kom je dan nog wat jongeren tegen, zonder anderhalve meter afstand. Zo onverstandig. Vandaag spookte Corona toch weer regelmatig door mijn hoofd. De zorgeloosheid van zondag was een beetje weggeëbd.

Toen we weer thuis waren stortte ik echt een beetje in en ben ik even op de bank gaan zitten. Mijn ogen vielen bijna direct dicht. Geen idee wat ik had. Voorjaarsmoeheid? Dus ik heb heel even een uiltje geknapt, of zoals Bassie zegt, de binnenkant van mijn ogen bekeken.

Maar dat duurde niet lang hoor. We moesten nog even aan de slag met het jubileumboek voor de Fotogroep Aalsmeer, want we hadden respons gekregen van de drukkerij. Een heel ingewikkeld technisch verhaal, waar ook Paul even het e.e.a. voor moest uitdokteren, maar dankzij Google is hij er achter gekomen hoe hij het op kan lossen. En nog redelijk snel ook. Morgen gaat hij de  laatste aanpassingen doen en dan hopen we dat de drukkerij het nu zo ook goed vindt.

Ik ben zo blij dat we Paul gevraagd hebben ons jubileumboek op te maken. Ik had me geen raad geweten met die technische e-mail van de drukkerij. Maar Paul heeft jaren in een drukkerij gewerkt, dus hij weet goed hoe het een beetje werkt, dat drukproces. Maar deze technische terugkoppeling had hij ook niet voorzien, maar achteraf was het wel een logische terugkoppeling. En fijn dat ze dat ook gedaan hebben, want dat komt de kwaliteit echt ten goede. Het is echt een heel mooi boek geworden zo en dat helemaal in eigen beheer gedaan. Ik bof enorm met een grafisch vormgever in huis.

Ondertussen heb ik nagedacht over hoe ik de foto’s van mijn Iphone wil gaan opslaan en inladen in Lightroom. Nu zette ik ze rechtstreeks van de telefoon in de mediamap van mijn weblog, maar na twee weken bloggen zit ik al op 13% van de totale ruimte die ik kan gebruiken. Dus ik wilde kijken of ik de foto’s misschien eerst moet verkleinen. En of ik ze eigenlijk nog een beetje moet bewerken voordat ik ze op de weblog zet. En uiteraard ook mijn watermerk er op gaan zetten. Het is allemaal iets minder gebruiksvriendelijk. Het betekent toch een extra handeling. Maar ik heb het voor deze blog eens uitgeprobeerd en ga het een tijdje op deze manier doen. Kijken of het bevalt. En zo komen ook de foto’s van de Iphone regelmatiger op de harde schijf en in georganiseerde mapjes terecht, hoop ik. Er zitten ruim 17.000 foto’s in de iCloud en ik wil dat ook een keertje gaan opschonen en archiveren op de harde schijf. Er zit ook veel ongein tussen, plaatjes van internet, screenshots. Dat kan eigenlijk allemaal wel weg, maar ik ben niet zo opruimerig van nature…

Soms denk ik wel eens, waar maak ik toch al die foto’s voor. Je wilt ze toch een keer terugkijken, iets wat je vroeger met je fotoplakboeken deed. Nu geniet ik eigenlijk elke dag van de herinneringen die je van feestboek (=Facebook) krijgt. Zoveel jaar geleden postte je dit of dat. Geweldig leuk. Vooral de keek op de week verhalen die ik destijds schreef. Hele verhalen en 1 collage met de foto’s van die week. Zo leuk om terug te lezen en te kijken. Nu schrijf ik dat dus allemaal hier. Ik ben benieuwd hoe vaak ik het terug ga lezen. Dit weblog is al zo oud, dit dateert nog uit de tijd dat ik in de S. van Drielstraat woonde. Als ik heel ver terug ga in de posts, dan zijn de fotolinks verdwenen. Destijds zette ik de foto’s op Photobucket en dan linkte ik die zo naar mijn pagina. Maar dat account heb ik niet meer, dus zijn ook alle foto’s niet meer zien bij de teksten. Jammer. Nu is dat beter opgelost.

Nou, genoeg gemijmerd, het is tijd om te gaan slapen. Morgen weer een nieuwe werkdag met een paar online vergaderingen en we gaan ook de periode nog afsluiten, dus het wordt wederom een lekker druk dagje. Maar wat er ook gebeurt, wandelen gaan we, tussen de middag. Om daarna weer binnen te blijven…

#Blijfthuis… voor hoe lang nog?