5 april, een kikker die niet wil…

Deze zondag was eigenlijk een hele normale zondag, voor onze doen. Alsof er geen Corona Quarantaine bestaat. We hebben eerst lekker uitgeslapen, iets wat we gewoonlijk ook doen, tenzij ik moet zingen met Revival of als we ergens heen moeten. Zelfs Boris was extreem lui vandaag, ik moest hem van het voeteneind af jagen toen we naar beneden gingen om te ontbijten. Dat komt niet vaak voor.

Er was nog veel fruit over van deze week, dus ik besloot voor mezelf een lekker fruitontbijt te maken met banaan, appel en druiven. En omdat het zondag was, voor allebei nog een gekookt eitje. En toen zag ik daar ineens gezichtjes in…

Deze slideshow vereist JavaScript.

Fotovriendinnetje Sharon heeft me aangestoken met het overal gezichtjes in zien. Er schijnt zelf als een naam voor te zijn (Pareidolie). Zo hebben we ooit op vakantie eens allerlei foto’s tijdens een wandeling gemaakt van rotspartijen waar we gezichtjes in zagen. Ik moet ze nog steeds inplakken, ik was er ooit aan begonnen in mijn scrapbook. Jaren geleden… Dat is een hobby die ik ook graag weer eens zou op willen pakken, maar ik kom er gewoon niet meer aan toe. Dat krijg je als je te veel dingen leuk vindt om te doen…

Na het ontbijt, of zeg eigenlijk maar gewoon brunch, ging ik aan de slag voor de kettingfoto, het spel wat ik met oud collegaatje Miranda doe (zie Kettingfoto pagina op mijn fotografieblog). Zij had mij een foto met een kikker er op gestuurd, dus daar wilde ik iets mee doen. Van petekind Kevin mocht ik een kikkerknuffel lenen, ik had zelf niets in huis met kikkers. Uiteindelijk kreeg ik het idee om de kikker in een druppel te laten reflecteren en met de macrolens van pappa dan een foto van de druppel te maken. Het was even uitvogelen hoe de opstelling dan moest zijn. Wat ik wel wist, was dat de kikker op zijn kop moest om hem goed in de druppel te kunnen zien. Ik maakte het mezelf lekker makkelijk (not) door buiten aan de gang te gaan. Want het waaide wel een beetje, dus eigenlijk was het niet zo heel slim van me. Maar binnen had ik de ruimte niet, dus ik ben de uitdaging maar aangegaan. Hieronder dan de opstelling die ik uiteindelijk heb gebruikt voor de eerste foto’s.

De moeilijkheid was eigenlijk dat ik het draad en de druppel wel scherp had, maar dat de kikker niet superscherp in de druppel te zien was. Maar ik heb er toch wat van kunnen maken, dit is het eindresultaat geworden dat ik naar Miranda heb gestuurd en waar zij dan weer op voort gaat borduren:

Ik vind hem toch wel heel grappig geworden. Hieronder nog wat resultaten.

Het touw en de druppel is haarscherp, maar de kikker toch wat wazig. Toch maar een keer in een studiosetting uit gaan proberen, ik heb het mezelf nu te moeilijk gemaakt door een bungelende kikker te nemen en met een zacht briesje in de tuin aan de slag te gaan.

Ik heb nog wel een hele mooie foto van alleen een druppel aan het touw gemaakt. Vooral de kleuren en de sfeer vind ik erg mooi. Het touw lijkt ook wel een takje, maar het is van dat dunne keukentouw. Toch wel leuk om eens met de macrolens te werken. Nu nog de galstenen er mee op de foto zetten, dat ben ik vandaag dus weer glad vergeten.

Ik ben ruim twee uur aan het ‘klooien’ geweest met die kikker, inclusief de bewerkingen, dus daarna vond ik dat ik wel wat mocht relaxen. Dus de rotzooi weer op geruimd en even lekker met een boek de zon in. Paul had in de tuin gewerkt, het onkruid een beetje tussen de tegels vandaag gepeuterd en de border van paardebloemen ontdaan. Die zat al heerlijk in het zonnetje in een hoekje van de tuin. Dus daar ging ik gezellig bij zitten. En zo zaten we dan voor het eerst dit jaar in de zon in eigen tuin.

De buuf stuurde nog een fotootje van ons, de lezende kabouters, haha. Zo leuk. We vergaten een beetje de tijd en die arme Boris zat volgens mij al een hele tijd voor het raam te gillen om zijn vis (meestal begint dat rond vijf uur sharp). Het zag er wel een beetje zielig uit:

Ontaarde baasjes zijn we! Paul heeft hem gauw wat gegeven. We hebben tot een uur of zes buiten gezeten  en daarna ging Paul koken en rommelde ik nog wat met de Iphone in de border.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het avondlicht is zo prachtig de laatste tijd. Ik vind die gouden gloed zo mooi.

Boris had nog wat nadorst, toen hij zijn vis verorberd had.

Hij heeft de rare gewoonte om regenwater uit emmers, vogelbadjes en lege bloempotten te lurken. Er staan twee bakken water voor hem in huis, maar toch wil hij ’s avonds naar buiten om nog ergens regenwater te drinken. Maf beest. Met de Sony camera maakte ik trouwens nog een fotootje van hem, eerder die middag. Onze rooie theemuts…

Toen de zon op ons plekje weg was, heb ik de tuinstoelen opgeruimd en ging ik nog even binnen op de bank verder lezen totdat het eten klaar was. We aten Burrito’s vanavond, iets wat we allebei erg lekker vinden. Het is ook redelijk snel klaargemaakt. We hebben er wel altijd wat ijsbergsla bij, lekker fris en knapperig.

Dat ziet er weer lekker uit toch?

Na het eten zijn we op de bank geploft en keken we Boer zoekt Vrouw en nog een stukje TV show en Undercover Boss. Eigenlijk keken we dit weekend voor het eerst sinds een paar weken wat meer TV. De afgelopen weken kon het me niet echt boeien en had ik ’s avonds andere bezigheden, zoals fotobewerking na onze wandelingen waarbij de Sony camera mee ging. Het bloggen kost ook best wat tijd. Maar het is wel ontzettend leuk om te doen. En ik krijg ook al erg leuke reacties en fotografietips van volgers, zo leuk!

Vandaag was eigenlijk de eerste dag dat ik wat minder met Corona bezig was in mijn hoofd. Ik was ook wat minder op social media, doordat ik met de kikker in de weer was en heerlijk heb zitten lezen vanmiddag. Dan verdwijnen de zorgen weer een beetje naar de achtergrond. Even in ons eigen ‘bubbeltje’. Fijn dat dat ook af en toe kan. Dat het leven weer een klein beetje normaal lijkt…

We gingen ook geen rondje lopen vandaag, wat ik gisteren toch wel in mijn hoofd had. Maar we zijn wel de hele middag buiten in de tuin geweest. Dus aan die frisse neus geen gebrek. Juist veel vitamine V(akantiegevoel) opgedaan!

Komende week weer een nieuwe quarantaine week, samen weer in de thuiswerkmodus en ’s avonds geen afspraken. Ik hoop dat ik wat interessants te melden heb voor jullie, want er staat niet zoveel spannends op het programma. Van een volger kreeg ik een tip om iets met een vraag van de dag te doen, de vraag van een volger dan wel te verstaan. Dus als je een leuke vraag aan mij hebt, laat het dan even in de commentaar hieronder weten (intimi die mijn telefoonnummer hebben mogen dat ook via de whatsapp doen en anders via messenger) en dan ga ik, als het echt saai wordt in ons Kabouterhuisje, met jullie vragen aan de slag.

Zo komen we deze Corona Quarantaineweken samen wel door 🙂

Fijne nieuwe week allemaal en tot blogs!