Tijd voor hobbies

Vrijdag is altijd mijn vrije dag, en die begint meestal met schilderles. Nu we daar niet fysiek heen kunnen, ga ik toch rond dat tijdstip aan de keukentafel aan de slag. En dan even appen met de rest van ons groepje, wie er ook aan het schilderen is en nog even vragen hoe het met iedereen gaat. Het is in de jaren dat ik schilderles heb een leuke groep geworden, waar lief en leed gedeeld wordt, maar waar we ook heerlijk met elkaar kunnen lachen en kletsen over van alles. Ik mis het wel, onze bijeenkomsten. Maar het is niet anders, ik moet gewoon in mijn eentje aan de slag. Verder met mijn Passionfoto van het kruis in de ochtendmist.

Ik heb eerst een tweede laag van de achtergrond nat in nat opgezet, want vorige week heb ik dat toch met te weinig kleur gedaan. Het leek goed, maar toen was het nog nat en bij het opdrogen viel het dus uiteindelijk toch wat tegen. Dus deze week een tweede kleurlaag. Daarna ben ik met de graskant begonnen. Die is op de foto heel donker. Dus dat heeft Margootje ook heel donker zitten inkleuren. En nu trek het dus te veel aandacht. Maar volgens Marjan, onze lerares, kan ik dat nog lichter maken en afvlakken. Zaterdag maar eens rustig voor gaan zitten, ik heb de spullen nog op tafel laten liggen.

De ochtend vloog op deze manier wel om, voor dat ik het wist was het al kwart over een.
En onze Boris maar slapen. Die had ook weer ADV (net als alle andere dagen trouwens).

Ee gingen snel even boodschappen doen voor de lunch, en ik had om twee uur alweer een afspraak. Bij de voordeur maakte ik nog even een foto van de beer die ik eerder die morgen in het raam  had gezet in het kader van de ‘berenjacht’. Ook een Corona Quarantaine fenomeen. Mensen zetten een beer in het raam en de kinderen kunnen dan als tijdverdrijf op berenjacht. Ik zag vanmiddag op Twitter dat er vellen zijn met beertjes er op en dat de kids dan bij elke gevonden beer zo’n beertje mogen doorkruisen. Hoe leuk is dat, de kids zijn even lekker buiten bezig zo. En nu hebben wij dus ook een beer in het raam. Ik hoop dat ze hem zien, hij zit wel hoog en droog daar.

We liepen op ons gemakje richting de supermarkt. Deze keer ging ik wel even mee naar binnen, dat was al zo lang geleden, ik ben sinds mijn operatie alleen nog maar bij de bakker naar binnen geweest. En dat is gewoon al vier weken geleden. Time flies. Het was niet druk in de winkel, dus we konden vrij snel onze boodschappen doen.

Thuisgekomen maakte Paul een lekker gebakken eitje voor mij, terwijl ik eerst nog even een online vergadering had met iemand van een andere fotoclub, om uit te leggen hoe de online tool werkt waar wij met Fotogroep Aalsmeer inmiddels mee werken voor onze online clubavond. Wellicht is het ook wat voor hen.

Er wordt toch wel goed voor mij gezorgd hè? Paul is echt een lieverd hoor.

Na de belafspraak ging ik nog een paar uurtjes voor het AMC aan het werk tot het avondeten. De bestanden waar ik op wachtte waren op tijd, maar ze waren helaas niet goed. Dus ik kon er helaas niet mee verder. Ik had gehoopt dit al vandaag te kunnen doen, zodat we maandag op ons gemak de resultaten konden bekijken en de boekingen voorbereiden. Nu moeten we maandag eerst op de goede bestanden wachten en daarna inlezen. En dinsdag sluiten we al de periode af. Dus het wordt iets drukker, maar het gaat allemaal heus wel lukken hoor.

We aten aardappelschijfjes uit de airfryer, gekookte groenten en een cordon bleu. Ik ben gewoon vergeten een foto te maken, zo’n trek had ik zeker, haha!
Na het eten was het even social media tijd en daarna gingen we nog even een groot rondje lopen. Ik had die middag een tip gekregen waar in de buurt lammetjes waren en er lopen er een paar in Noordeinde. Dus we besloten daar naar toe te lopen over het fietspad en over de dijk weer terug.

De Narcissen bloeien nu al een aardige tijd en ik vind het zo leuk staan langs het fietspad. Ik probeerde de al ondergaande zon erbij op de foto te zetten, maar de zon was nog te fel. Hij piept nog net op links met wat zonnestralen de foto in. Het licht is al wel mooi op dit tijdstip, kijk maar hoe de narcissen een mooie gouden gloed krijgen van de zon.

Even verder op zag ik dit werktuig in het land liggen. Daarmee heeft de boer dus van de mooie richeltjes gemaakt in de grond. Leuk om dat eens op deze manier vast te leggen.

Aan de andere kant van het fietspad, dus richting de dijk, was het land ook bewerkt met dit werktuig (wie weet hoe het heet mag het zeggen, ik vind het wel leuk om te weten). Daar scheen de zon weer zo mooi op, fantastisch. Ik heb daar deze wat abstracte foto van gemaakt:

Ik heb nog even geprobeerd of hij ook mooi was in zwart wit, maar dat viel tegen. Daarvoor is het net allemaal te grijs en wordt het een saaie foto. Het zonlicht maakt dat de foto in kleur wel interessant blijft.

Wat verder op het fietspad kwamen bij de boerderij van een koorlid en ik zag die caravan zo leuk afsteken tegen die groene schuur. De zon was al snel aan het ondergaan, maar gaf nog een laatste gloed op de boerderij. Sfeervol plaatje met een leuk detail, de caravan, roestige tanks en nog wel meer. Verder veel lijnen in deze foto, die van het gewas, die van de groene loods en in het gebouw rechts. Een plaatje om langer naar te kijken.

Van het gewas maakte ik nog een foto van dichtbij. Het viel me op dat de grond zo verschrikkelijk droog is dat het gaat scheuren. Volgens mij snakken de plantjes naar een spatje regen. Het is de laatste tijd eigenlijk heel mooi weer geweest en er komt nog meer mooi weer aan!

De zon was inmiddels verdwenen achter de wolken aan de horizon. Ik heb er nog gauw even wat foto’s van gemaakt, met zicht op Nieuwveen.

We kwamen nu bij het nieuwbouwproject dat ik van de week al op de foto had gezet, maar toen vanaf de dijk. Vanaf deze kant zijn er ook mooie plaatjes van te maken.

Ik vond het wel een grappig gezicht, die puntdakjes tussen die bergen grond door en daar dan nog dat ding met die vlag.

En hier de spiegeling van het huis in de sloot. En rechtsonder nog een vogel in het water, die zag ik ook pas thuis op de computer. Grappig.

Dit bordje heeft al heel wat bouwplaatsen gezien, volgens mij…

We liepen verder richting de schapen, maar helaas waren deze allemaal naar binnen gehaald. Waarschijnlijk nog te koud voor ze in de nacht. Dan toch van het weekend nog maar een rondje Noordeinde wandelen overdag.

We klopten even op het raam bij Marijke, een trouwe meelezer van mijn avonturen. Ze had het verhaal van donderdag al gemist. Even gezwaaid, gedag gezegd en beloofd dat het verhaal alsnog komt. Kan ze weer lekker meelezen. In de boom voor haar huis zaten twee kauwtjes bij elkaar. Ze steken mooi af tussen de takken. Nog even en je ziet ze niet meer zitten als de bladeren aan de bomen komen. Maar nu een mooi plaatje.

Paul zag mooi licht op een coniferenhaag even verderop, ik maakte er een foto van en ik vind hem ook best mooi geworden.

Boven op de dijk aangekomen maakte ik een foto van de kerk van Noordeinde. Daar ga ik dus naar de kerk  en daar zing ik ook bij het koor Revival. Maar ook dat is al een tijdje niet meer mogelijk door Corona, zucht… We zouden eigenlijk komend weekend de Passion opvoeren in Mijdrecht. Maar dat gaat dus niet door. Ik hoop dat het volgend jaar alsnog door gaat. Verder heb ik al weken niet meer gezongen. Mijn stem piept en kraakt. Ik moet nodig weer wat stemoefeningen gaan doen en lekker gaan zingen bij het keyboard. Maar volgens mij opperde ik dat vorige week ook al. Niets van gekomen dus.

We liepen weer terug richting Zevenhoven en onderweg  kwamen nog van alles tegen…

Een kunstwerkje met bollen. Ideaal voor een selfie, maar niet helemaal scherp lijkt het.

Wat bamboetakken en leibomen zorgen voor een mooi lijnenspel. Er liep rechtsonder nog een dak doorheen, maar dat heb ik er professorisch uit gefotoshopt. Valt het op? Het logo loopt er ook een beetje doorheen. Het was even een klus, maar het ziet er wel fraaier uit zo. Ik wilde de bomen op links er eigenlijk ook nog uit halen, maar ergens vind ik dat minder storend dan het lelijke dak, dus ik heb het laten zitten. Kan alsnog wel een keertje, als ik zin heb en tijd over heb.

Tja, en dan komt dan toch de foto van dag. De lucht die prachtig oranje kleurt en de weerspiegeling van de huizen en de lucht in het water van de sloot. Weer zo’n foto waar ik blij van word. Al zijn de huizen lelijke geraamtes, de puntdakjes vind ik dan wel weer fraai. Net bergen.

Gauw weer verder, het werd nu wel koud op de dijk. Het werd ook al te donker om met de spiegelreflexcamera nog foto’s uit de hand te nemen. Maar om nou een statief mee te sjouwen… We gingen tenslotte om te wandelen.

Maar met de Iphon kun je nog best goede foto’s maken als het wat te donker wordt. Het viel me op dat het wegdek hier zo slecht is. Ik mag hopen dat dat eens een keer goed opgeknapt wordt als dat bouwproject afgerond is. Tot dan wordt het toch maar verder aan gort gereden door het zware verkeer, vermoed ik.

Ik poogde nog een fuut op de foto te zetten, maar daarvoor moest de ISO drastisch omhoog en mijn camera geeft dan enorm veel ruis. Dit is nog de beste foto van de serie. De rest kan direct de prullenbak in…

Met de Iphone maakte ik nog deze foto. De lantaarnpaal scheen op de steentjes en dat leverde een mooi schaduwspel op.

En zo liepen we dan weer richting huis. Het was inmiddels bar koud, dus lekker even opwarmen thuis en een lekker bakje dubbelvla. Dat hadden we wel verdiend met meer dan 5.100 passen op de teller van vandaag. Best gelopen.

Best een leuk gezicht, die vla’s door elkaar, gemarmerd. En daarna verorberd, haha.

De rest van de avond heb ik de foto’s van de wandeling bewerkt en de blogjes van donderdag en vrijdag ook maar meteen gemaakt. En nu is het alweer diep in de nacht. Paul ligt allang op 1 oor. Deze nachtbraker gaat er zo ook snel achteraan.

Morgen 1 afspraak, om spullen bij de kapsalon op te halen. Dan ga ik zelf kappertje spelen en mijn haar verven. Echt, met Corona in het land maak je van alles mee.

Morgen ook plannen om te schilderen en iets te doen voor de kettingfoto voor Miranda, maar ik weet nog niet goed wat. Ik heb nu wel een kikkerknuffel, maar wat ga ik er dan mee doen. Of wordt het toch iets anders, met het thema groen… Morgen maar de creatieve knoop doorhakken.

Deze vrijdag was in ieder geval weer een leuke dag met ontspanning en inspanning. En het is gek dat je ondanks het thuiswerken nog niet het gevoel verliest voor welke dag het is. Vandaag voelde echt wel als het begin van het weekend. Dus het weekritme hebben we aardig te pakken geloof ik, ondanks alles!