Nanoo nanoo contact to earth

Maandag 30 maart, begin van mijn tweede werkweek thuis. Morgen horen we hoe lang de maatregelen nog gaan duren. Maar ik verwacht wel dat dit tot na 6 april gaat worden. De druk op de zorg neemt langzaam toe, het wordt erg spannend de komende weken of er voldoende IC bedden zijn in Nederland.

De wekker ging en het was weer business as usual in ons kabouterhuisje. Laptops op tafel, tweede schermen erbij en uw controlekamer is gereed. Paul had een online meeting, ik gewoon lekker aan de slag, communicerend via de e-mail. Zo hebben we contact met de buitenwereld en blijven we veilig in ons eigen bubbeltje, hopend dat Corona aan ons voorbij gaat.

Ik had nog een telefonisch consult met de assistent-chirurg, om te horen hoe het nu ging en of ik nog vragen had. Zoals ik me nu voel gaat het allemaal prima en is het alleen nog een kwestie van genezing van de wondjes. Dus de behandeling wordt afgerond en mijn DBC’tje wordt afgesloten. Ik hoef ook niet meer terug te komen, tenzij ik alsnog klachten krijg. Goh, twee-en een halve week geleden ging ik onder het mes. Ik heb voor die tijd meer last gehad dan erna. Met recht gal-stenen, blij dat ze er uit zijn. Nu alleen die macrofoto nog 🙂

Rond één uur was het dan toch tijd voor de lunch, de tijd vloog eigenlijk om vanmorgen. Paul had gisteren al een groentesoep (lariesoep) gemaakt, dus die hebben we maar even soldaat gemaakt. Groentjes en pitamientjes, da’s goed voor ons. Het ging er best in.

We maken er maar weer een leuke foto van, want veel meer gaan we niet mee maken vandaag. Het plan was om later nog even naar buiten te gaan, want er moest eerst ‘nog wat afgemaakt worden’. En later volgden er nog wat telefonische afspraken en regende het zo af en toe buiten. Kortom, het speelkwartier schoot er een beetje bij in. We hadden wel binnen een paar speelminuutjes, met Boris. Die kwam vandaag regelmatig om aandacht vragen…

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het is ook zo’n heerlijk beest. Hij wil er op gezette tijden gewoon graag bij zijn.

Paul deed nog snel wat boodschappen aan het eind van de middag en we werkten door tot kwart voor zeven. Om zeven uur hebben we het restje spaghetti van zaterdag met nog een gebakken eitje soldaat gemaakt, even makkelijk dit keer, aangezien we om half acht een online clubbijeenkomst van Fotogroep Aalsmeer zouden hebben.

We houden allebei wel van Italiaans eten. Het zal wel weer even duren voordat we naar Italië op vakantie kunnen/durven, vrees ik. Tot dan geniet ik wel van Pasta di Paolo. Zoals ook vanavond, het was weer lekker.

Even later ging dan de koptelefoon op en belden we allebei in voor de Fotogroep Aalsmeer online vergadering. Paul wilde dit ook wel meemaken, nu we het ook over het jubileum boek gingen hebben. En tjonge, wat was het een leuke ervaring! Er waren eigenlijk wel heel veel leden bij aanwezig. Voorzitter Adrie ging eerst even iedereen af, om ieders verbinding te testen even eventueel nog wat tips te geven. De camera’s mochten uit en de microfoons op gezette tijden aan. Dat zou Adrie een beetje regisseren, zodat het geen kakofonie aan geluid zou worden. Eigenlijk ging dat heel goed.

Na wat mededelingen omtrent de jubileumactiviteiten (helaas zullen we veel moeten uitstellen tot de zomer of het najaar) heeft Marlien een sneak preview van het jubileumboek laten zien. Er waren lovende reacties, met name over de voorkant die Paul heeft ontworpen. Dat is dan toch wel leuk om te horen dat het in de smaak is gevallen.

Daarna had Marlien nog een hele leuke presentatie over een ‘speeltje’ dat zij heeft aangeschaft, de Pluto Trigger. Een apparaatje dat je op de hotshoe van je camera zet, aangestuurd wordt door een app op je telefoon, en waar je dan ontzettend leuke dingen mee kan doen, zoals timelapsefoto’s maken, star trail foto’s maken en een foto maken op geluid of op het moment dat er iets door de laserstraal heen gaat. Ik werd er heel enthousiast van en met mij nog wel meer leden. Ik denk dat het apparaatje op menig vaderdag-/moederdag-/verjaardagsverlanglijstje gaat voorkomen 🙂

Daarna gingen we over naar de presentatie die John gemaakt had met het thema Voorjaar, waarvoor iedereen digitale foto’s had aangeleverd. Eerst kregen we de diapresentatie in zijn geheel te zien en later werden de foto’s nog apart besproken. Dat ziet er dan op het scherm ongeveer zo uit:

Zelfs Boris kwam af en toe even mee kijken, er kwamen ook vogeltjes voorbij 🙂

Adrie gaf steeds iemand het woord, om iets te zeggen over de foto en daarna konden anderen daar op inhaken en tot slot de maker zelf nog een toelichting geven. Eigenlijk net zoals we dat tijdens de reguliere clubavonden doen. Uiteindelijk hebben we tot even na tienen over de foto’s gesproken, zoveel inzendingen waren er. En na een korte evaluatie en informatie over de volgende clubavond was het om kwart over tien afgelopen. Wat een leuke avond vond ik het zo. OK, het was een lange zit vanaf half acht, dat wel. Normaal hebben we natuurlijk nog een kwartiertje pauze er tussen. Nu ging het in 1 ruk door. Maar volgens mij was iedereen wel blij dat we op deze manier toch iets hebben kunnen doen samen. Dat betekent dat we in ieder geval een alternatief kunnen bieden nu we niet fysiek bij elkaar kunnen komen in het buurthuis. Tof!

Na de meeting heeft Paul nog de laatste correcties doorgevoerd in het jubileumboek en hebben we het verstuurd naar de drukker, samen met de betaling. Ons jubileumboek gaat nu binnen een maand echt een feit worden, zo fijn! Hier heeft met name Marlien, heel veel tijd in zitten, input verzamelen van iedereen, interviews schrijven. Ik heb wat helpen aanjagen en mijn best gedaan op het opsporen van alle kleine verbeterpuntjes in de teksten en ben mee geweest naar de drukker. En Paul heeft er uiteindelijk iets heel moois van gemaakt. En nu is het wachten, wachten, wachten… Maar wat een mijlpaal. Fijn!

Nou, deze enthousiaste dame gaat lekker slapen, nog vol van al die mooie foto’s en nieuwe manier van contacten met de buitenwereld. Wat was het een leuke avond!