Bright side of life

Deze week was een beetje de week van de goede/leuke dingen. Het begon al fantastisch op maandagmiddag. Toen kreeg Paul te horen dat hij uit 110 kandidaten (!) was geselecteerd voor de baan als vormgever bij een groot bedrijf in Amstelveen. Dat is gewoon kicken. Kijk, ik wist wel dat hij gewoon heel erg goed is in wat hij doet, maar ja, hoe maak je dat duidelijk aan de rest van de wereld? Uiteindelijk is hetgeen wat je maakt/gemaakt hebt, de beste reclame voor jezelf gebleken. En het feit dat Paul zijn gewoon altijd heel erg (toch wel leuke) zichzelf is. Dus jullie begrijpen dat ik erg trots ben en vooral heel erg blij voor hem. Sinds half februari zat hij thuis en zag hij steeds minder vacatures waarop hij kon solliciteren. Twee keer is hij afgewezen omdat hij "te veel ervaring" had (dat kan dus ook nog) en er waren zelfs al de eerste orixc3xabnterende stappen gezet op weg naar een eigen bedrijfje. En twee maanden later heeft hij gewoon een hele leuke uitdagende baan in "da pocket" en kunnen we de dramatische periode bij zijn vorige werkgevers voorgoed achter ons laten. Donderdag heeft hij zijn contract getekend en maandag gaat hij al beginnen!

De rest van de week kon dus eigenlijk al niet meer stuk. Donderdagavond kwamen de buurtjes een (ge)bakkie doen vanwegde de nieuwe job van Paul en vrijdagavond zijn we bij vrienden op de borrel geweest en hebben we gezellig tot laat hebben gekletst over van alles en nog wat, waaronder the life of Brian (vanwaar de toepasselijke titel). Gisteravond zijn mijn ouders en zus langs geweest. Mama kwam later, die moest nog even wat prijzen in de wacht slepen bij de Bingo (hele kofferbak vol). Ondertussen hebben wij ouderwets gezellig zitten scrabbelen tot vroeg in de morgen. Paul en mama hebben zelfs nog midden in de nacht een tegen het raam gegooid ei (welke dronken paashaas dat nou weer op zijn geweten heeft…) staan wegpoetsen. De jeugd van tegenwoordig (je gaat er tenslotte van uit dat volwassenen dit soort dingen niet doen) wordt steeds laffer. Wel eieren tegen je raam gooien, maar dan gauw foetsie wezen. Laf hoor. Maar je ziet er niets meer van, dus ze zullen er geen lol meer aan beleven.

Vandaag is Paul naar Artis om apies te tekenen/schilderen met zijn tekenlesgroep, en heb ik eventjes het rijk alleen. Ik heb eerst maar eens uitgeslapen tot een uur of tien, het is tenslotte al twee dagen laat geworden en morgen moet ik toch ook weer aan die arbeit… Vanmiddag ga ik weer eens een beetje scrappen, dat is toch wel lang geleden. Ook moet nog wat foto's uitzoeken voor de fotoclub en nog een passepartout klaarmaken. Morgen moeten we de foto's voor "de beste van het seizoen" inleveren, welke beoordeeld gaan worden door een externe jury van drie oud-leden van de fotogroep. Ik ben benieuwd wie er dit keer met de prijzen vandoor gaan. Vorig seizoen had ik een eervolle vermelding. Eens kijken wat het dit jaar gaat worden! Het afgelopen seizoen is iedereen een stuk enthousiaster gaan fotograferen, dus de concurrentie wordt ook steeds groter natuurlijk. Ach, meedoen is belangrijker dan winnen, het is gewoon een hele leuke hobby en bij zo'n fotoclub leer je ontzettend veel en krijg je de kans ook eens wat meer dan huis-tuin-en-keuken-kiekjes te maken.

Vanmiddag moet ik ook nog een verjaardagskaart met een brief schrijven voor een vriendin, die mij en een andere vriendin op een niet zo leuke manier heeft verteld dat we voor haar "vage kennissen" zijn geworden. Dit gebeurde tijdens een gezamenlijk weekendje weg een paar weken geleden. De andere vriendin en ik zagen dit niet echt aankomen, en ik ben achteraf "not amused" over de wijze waarop die vriendin dit ter sprake heeft gebracht, haar probleem in ons tuintje heeft gekieperd en later met vriend is vertrokken en ons daar heeft achtergelaten. Na acht jaar vriendschap ga je niet zo met elkaar om, vind ik. Dus het wordt geen leuke brief, maar wel een eerlijke. En dat is goed. Goed voor mij, want ik ga eens voor mijzelf op komen, tadaaa! Soms moet je niet alleen maar de lieve vrede willen bewaren en zeggen wat je op je hart hebt, omdat er anders over gelopen gaat worden. Dan maar geen vrede op aarde. Een echte vriendin respecteert ook jouw mening.

De komende week gaan we weer richting Pasen. Goede vrijdag en Paaszaterdag zingen we met het koor, de paasdagen zelf hoeven we niet te zingen. We hebben ook niet echt grote plannen. Zaterdag viert de vader van Paul zijn 65e verjaardag en wordt hij 3x P (Pa Paul Pensionado). Eerste Paasdag ga ik helpen bij het paaseieren zoeken bij de kerk en voor de rest gaan we nog een paasdag lekker koken. Gisteravond is het menu al uitgezocht door mij en mijn zus, dus dat wordt een culinair hoogtepunt (hopen we). Met, om de paashaas een plezier te doen, worteltjessoep! Kan ik eindelijk de staafmixer uitproberen die ik voor mijn verjaardag heb gekregen. En met zingen, koken, lekker eten/drinken, relaxen, een goed gesprek, een spelletje en een goed boek komen we de paasdagen zeker door.

Ik wens iedereen een goede week toe en alvast hele fijne paasdagen!