Een knasperend (?!?) kerstfeest

Jawel, jullie lezen het goed, een KNASPEREND kerstfeest.

Aan het einde van de, overigens heel moderne, kerstpreek vroeg de pastoor over een knisperende en knasperende kerstcollecte (dus eentje met briefjes). 'Knasperend?', dacht ik meteen, 'daar heb ik nog nooit van gehoord!' Mijn vader heeft het later nog opgezocht in het groene boekje en de Dikke van Dale, maar nee, het woord bestaat echt niet. Tja, wat moet je je dan voorstellen bij dat woord. Het was vast bedoelt als 'ritselend' door meneer pastoor. Die houdt wel van gulle gaven tijdens de druk bezochte kerstmis. Daar kan de parochie een hoop goeds mee doen het komende jaar. Maar de hele kerst heeft het woord in de familie rondgezongen. Knasperend staat bij ons nu in de boeken als 'gezellig', 'heerlijk' en evenzoveel andere positieve synoniemen. Dus wij hadden een 'knasperend' kerstdiner, een 'knasperend' kerstontbijt en vooral een 'knasperende' kerstsfeer in huis.

We hebben dus hele knasperende kerstdagen gehad dit jaar. Het begon met een sfeervolle 'nachtmis' (negen uur 's avonds is eigenlijk geen nachtmis, vind ik). De Revival-lappen hingen weer voor de ramen en de kerk zat mudje-vol. We zongen heerlijke kerstliedjes (behalve het laatste lied dan, daar heb ik inmiddels een antipathie tegen opgebouwd, helaas) en daarna zijn we naar mijn ouders gegaan voor een gezellig nachtontbijt, net zoals vroeger. Ik houd wel van die tradities. Pa draaide sfeervolle kerstcd's (van massale mannenkoren) en het werd best laat. Maar eerste kerstdag konden we een beetje uitslapen, gelukkig. We hadden wel wat dingetjes te doen als voorbereiding op het diner van 's avonds, maar we hadden nog wel tijd voor een 'knasperend' kerstontbijt. Paul maakte me wakker met een vrolijke kerstmuts op, die hij overigens de hele dag heeft opgehouden ter verhoging van de feestvreugde 😉

Na het uitgebreide kerstontbijt ging Paul een quiche maken voor 2e kerstdag en heb ik de rollade opgezet. Het rook dus erg lekker in ons kabouterhuisje op den duur! We hebben verder een beetje gerommeld in huis en rond vier uur kwamen mijn zus en mijn ouders voor het kerstdiner. We gingen met zijn allen koken, zus had stoofpeertjes en de amuses voor haar rekening genomen en moeders de soep en het toetje (viennetta, mmm!). Paul en ik zorgden dus voor de rollade, de rosbief en de groenten en aardappelen. Voor het eerst in mijn leven heb ik verse rode kool met appeltjes gemaakt. Ik zou bijna zeggen dat het 'knasperend' smaakte, haha! Toen we bijna aan het toetje toe waren kwam de buurman aan de deur om te zeggen dat er 'code oranje' was afgegeven voor wat betreft het weer. Het had al gesneeuwd (dus toch een witte kerst…) en de buurman zei dat de weg al glad was, zo her en der. We hebben het toetje nog wel genuttigd, maar al snel daarna zijn mijn ouders en zus naar huis gegaan. We wonen toch in een omgeving met dijkjes en daar wil je met je auto liever niet vanaf glijden… Paul en ik hebben alles afgeruimd en even later ploften we samen op de bank, genietend van ons kerst-kabouterhuisje, met nog een hele avond voor ons. Geen straf met al die leuke films op tv deze dagen!

Tweede kerstdag zijn we richting Alphen gereden voor een kerstbrunch bij de ouders van Paul. We hadden bij voorbaat al niet ontbeten en dat was maar goed ook, er stond veel lekkers op tafel, van muffins tot kerstbrood en fruitsalade, en allemaal even heerlijk. Paul verraste ons allemaal met een oudejaarslot, dus nu maar hopen dat we de hoofdprijs met jackpot gaan winnen dit jaar. Goh, als dat toch eens waar zou zijn, wat zouden we dan met al dat geld gaan doen? Ik zou het zo snel nog niet weten hoor. We hebben eigenlijk alles al wat ons hartje begeert. Nou ja, behalve de porsche dan…

Na de brunch hebben we een oud-hollands spel gedaan, Sjoelen! Goh, dat is toch wel lang geleden dat ik dat ik gedaan heb hoor. Ik bleek er dan ook niet heel goed in te zijn. Mabeppie was the winner, daarna Paul en daarna Papaul en ik was laatste, helaas… Nou ja, geen geluk in het spel, dan wel in de liefde zeggen ze toch altijd? Laten we het daar maar op houden!

Later die middag reden we weer richting Zevenhoven, om bij mijn ouders aan te schuiven voor de familiegourmet. Dit is ook al zo'n jarenlange traditie binnen de familie. Op tweede kerstdag gourmetten we met de tantes en ooms, neven en nichten (en uiteraard ook de aanhang) van moeders kant. Meestal worden er van te voren spelletjes gedaan en komen na het eten de puddingen van mama op tafel. Dit jaar was het niet anders en ik vond het weer 'knasperend'.

Dus al met al kan ik concluderen dat wij toch wel hele 'knasperende' kerstdagen hebben gehad. Dat woord zal ik nooit meer vergeten, vrees ik. Wat een preek in de nachtmis al niet te weeg kan brengen…