I'm dreaming of a white X-mas…

Nou, het blijft volgens mij niet bij dromen over een witte kerst!

Afgelopen donderdag kwam ik thuis en lag er nog geen vlokje sneeuw. Toen ik vrijdagmorgen de gordijnen open deed, was alles wit! En wat heerlijk dat ik vrij was. Achteraf hoorde ik namelijk hoe druk de ochtendspits was geweest! Daar had ik niet graag in willen staan. En trouwens ook niet in de avondspits die 's avonds volgde…

Mijn weekend begon dus behoorlijk relaí. Eerst uitgebreid de krant gelezen tijdens het ontbijt en daarna ben ik met de buurtjes naar Intratuin geweest, voor een bakkie koffie. Het had natuurlijk behoorlijk gesneeuwd, maar hier hadden we op de heenweg niet al te veel last van. Het was goed te doen op de weg. Bij Intratuin was het heerlijk rustig, iedereen bleef blijkbaar liever thuis (verstandig). We hebben op ons dooie gemakkie rondgelopen en kwamen helemaal in de kerststemming van al die huisjes, lichtjes, zingende figuren en versierde kerstbomen. Je zou er bijna hebberig van worden, van al die pracht en praal. Maar ik heb me ingehouden, ik heb slechts een plantje en knabbels voor Nibbit gekocht. Ik ga na de kerst nog wel een keer, dan is alles (de helft) goedkoper! Na een bakkie koffie gingen we richting kassa. Nog even wat andere boodschappen gedaan en uiteindelijk weer huiswaarts. Die tocht naar huis was overigens iets minder relaí. Door het platrijden van de sneeuw bleek het toch wel glad te zijn op de weg. Maar de buurman heeft ons heel voorzichtig weer heelhuids thuisgebracht. Ik ben die dag ook niet meer met de auto weggeweest. Paul kon gelukkig nog met zijn baas mee naar huis rijden, want laat in de middag is ook Connexxion gestaakt met de busritten in de regio. Leve het openbaar vervoer…

Ik heb vrijdagavond nog even onze nieuwe sneeuwschep (leuk kado uit het kerstpakket van de gemeente) uitgeprobeerd. Ik heb de hele straat vanaf de achterdeur tot aan de voordeur enigszins sneeuwvrij gemaakt. Dus de gemeente kan blij met mij zijn, ik heb mijn burgerplicht gedaan! En een zere rug rijker, dat wel. Het steeltje was namelijk iets te kort. Maar je mag een gegeven sneeuwschep niet in de bek kijken…

Zaterdag was de wereld nog steeds zo mooi wit, toen ik uit het raam keek 's morgens. Paul keek wat minder blij, die moest 's middags spelen op het Rijnplein. Dat werd letterlijk een koud kunstje en oppassen geblazen in die kou en gladheid. Gelukkig reden de bussen weer, niets stond een gezellig optreden in de weg. Hij kon zich letterlijk blauw spelen, hihi!

Ondertussen ben ik wel met de auto op stap gegaan voor wat laatste boodschappen. Het zonnetje begon ondertussen te schijnen en de witte wereld werd nog mooier. Jammer dat dit moois altijd wordt overschaduwd door die janboel op de weg en de gladheid die het veroorzaakt. Na een enerverend ritje ben ik uiteindelijk bij mijn ouders beland voor een bakkie thee en uiteindelijk was ik rond half vier weer thuis van mijn tour du jour.

's Avonds zijn we naar de Kwakel geweest, voor het kerstconcert van de fanfare Tavenu, waar een kennis van ons speelt. Het was goed te doen op de weg, zolang je maar rustig reed. En het was zeer de moeite waard, er werd mooi gespeeld en gezongen. En er was ook nog samenzang. Ik kwam er helemaal van in de kerststemming. En het ritje naar huis door het mooie winterlandschap maakte het helemaal af. Eenmaal in bed lag ik nog helemaal na te genieten. Het was absoluut een leuke dag!

Zondag werden we langzaam wakker met de radio. Niets fijners door je dag op die manier te beginnen, lekker soezen en muziek luisteren en vooral geen haast hebben. Na een uitgebreid ontbijt gingen we de auto sneeuwvrij maken. Die nacht was er namelijk weer een paar cm sneeuw uit de lucht komen vallen. Paul dacht nog even leuk te zijn om mij in te peperen. Kon gelijk weer opnieuw mijn haar gaan doen, asbak. En we hadden nog een soort van haast, want we moesten op tijd in de kerk zijn voor de doop van ons buurmeisje Tessa. Nou ja, een kwartier later konden we alsnog gaan. Paul had inmiddels de auto sneeuwvrij gemaakt en we konden op weg. De straat uit was nog een hele tour. Iemand had het leuke idee gevat om zijn auto midden op het kruispunt te zetten. Er was een feestje in de sporthal geweest die avond ervoor, dus er zal wel weer geen plek geweest zijn. Dus zet je je auto dan maar midden op het kruispunt, logisch toch? We slippen er wel omheen…

In de kerk aangekomen heb ik nog even geholpen in de catering. Er was net een "mis" geweest voor jonge kinderen, waarbij de kerststal werd ingericht. Daarna werd Tessa dus gedoopt. De doop was leuk, Tessa heeft zich goed gehouden en Paul en ik hebben foto's gemaakt. Daarna ging de familie naar huis en heb ik nog geholpen bij de knutselmiddag in de Oranjerie. Er kwamen dit keer meer kindjes knutselen dan vorig jaar en ze hebben volgens mij een hele leuke middag gehad met elkaar. Ik heb wel foto's gemaakt, maar moet ze nog bewerken. De resultaten volgen dus nog (hoop ik) 😉 Ik heb er al wel een paar doorgemaild voor het witte weekblad, dus hou dat maar in de gaten…

Later in de middag zijn we nog even bij de buren op bezoek geweest en hebben we met zijn viertjes gegeten en een beetje tv gekeken. En ondertussen lekker gekroeld met de kleine Tessa natuurlijk. Maar aan elke leuke dag komt ook weer een eind, en gingen we huiswaarts. Nog even achter de computer voor het uploaden van de foto's en het bijwerken van de verschillende websites (MPN en dit weblog) en het weekend is definitief ten einde. Toch jammer, want het was een heel leuk weekend. Zo eentje om nog lang van na te genieten.

Ik vrees alleen dat we daar de kans niet voor krijgen. Morgen wacht me waarschijnlijk een lange ochtend- en avondspits vanwege het winterse weer en wie weet hoe dat voor de rest van de week geldt. En zo zoetjes aan gaan we dan echt richting (witte) kerst. Wat het weer daarna doet maakt me niet uit, want ik heb heerlijk een week vrij na de kerst! En daar verheug ik me nu al op!