Ernst, Arti en de rest
Zaterdagavond ben ik met mijn zus naar een klassiek concert geweest. Nou is klassiek niet bepaald mijn ding. Bij ons thuis is de enige die klassiek echt kan waarderen mijn vader. Die houdt vooral van Gustav Mahler en dat is zwaar. Heel zwaar. Die componist had volgens mijn zus en ik vast last van een stevige depressie toen hij zijn muziek componeerde, zo droevig klinkt het. Zus en ik noemen hem altijd gekscherend "Dooie Gustav". Ons pa draaide er geen cd minder om hoor. En gelukkig maar. Ieder zijn smaak.
Maar als je lief in een orkest speelt, dan ontkom je er soms niet aan met klassieke muziek in aanmerking te komen. Zo ook zaterdagavond. Zus en ik gingen kijken bij het Rijnplein Klassiek Concert, ter ere van het 5 jarig bestaan van het Rijnplein in Alphen aan den Rijn.
Hieronder de tekst van de website.
Onder het thema Rijnplein Klassiek willen we een mooie muziekavond voor en met bezoekers organiseren. Een concert wat eigenlijk ook weer geen concert is. In de schitterende ambiance van de Adventskerk in de Julianastraat gaan we samen met de bezoekers een leuk feestje bouwen. De bekende bariton Ernst Daniel Smid heeft de leiding van deze avond geheel in handen. Natuurlijk zal hij zelf ook heerlijk zingen. Samen met de bekende Alphense organist Simon Stelling, harmonie Arti, Sarina Rijlaarsdam en jong talent van de Streekmuziekschool Alphen brengen we snel sfeer in het programma.
Jong en oud komen aanbod, klassiek en modern wisselen elkaar in snel tempo af.
Licht Klassiek… een avondje muzikaal genieten!
Nou, dat beloofde wat natuurlijk. Ernst Daniel Smid krijg je immers niet elke dag live te zien/horen. Gek genoeg wilde pa niet mee (snipverkouden) en heeft ma een hekel aan die man, dus ik heb Sjeel gevraagd me te vergezellen.
We hebben enorm genoten, dat moet ik wel zeggen. Ernst Daniel babbelde de avond op een leuke manier aan elkaar. Natuurlijk ging hij ook zingen en dat was aangenaam klassiek (op een valse uithaal na). Simon Stelling ging meesterlijk tekeer op het beroemde alphense orgel en de drie solisten (piano, viool en altsaxofoon) speelden mooi. En uiteraard speelde Arti ook mooi (we hebben slechter gehoord, om Sjeel nog even te citeren).
We hebben geklapt, we hebben gezongen (Land of hope and glory en oh denneboom, eeeh, oh Dannyboy) en we hebben gelachen, Sjeel en ik. Tot tranen toe. Terwijl klassieke muziek zo'n serieuze zaak is.
Hieronder een impressie van onze avond. Met dank aan Ernst, Arti en de rest.
Elgomar 
Koopjes zijn altijd leuk, toch???
De braderie in Langeraar heb ik dit jaar helemaal gemist geloof ik 😦
Maar inhalen op de jaarmarkt woensdag (A)
Fijne week!
Gelukkig een close-up…. ja, ik zorg wel voor een vrolijke noot (hahahaha)
Als ik de foto’s zie, en je commenaar erbij moet ik al lachen. Heb je tijdens zo’n Chique Concert gewoon ongegeneerd foto’s van iedereen zitten maken? ohoooooo
Het klinkt wel erg gezellig en leuk, en fijn dat het ook nog mooi was 😉
Ik kan die Simon S. niet zo waarderen, maar da’s mijn probleem. E.D. Vind ik dan wel weer grappig.
Valt me wel tegen van je vader, dat hij niet meeging. Of wilde hij Ernst niet aansteken 😉
Ik heb best vaan radio 4 aan, wel mooi! Alleen Dooie Gustav, tsja…. 😉
Nou valt niet tegen hoor van je vader ziek is ziek toch.
En dan zit je jezelf ook alleen maar in de weg.
Volgende keer neem ik hem wel mee…
Aan de foto`s te zien heb ik heel wat gemist hihi.