Pitamientjes en asprientjes

Hier weer even een logje vanuit de ziekenboeg.
Na een paar beroerde nachten ben ik nog steeds niet helemaal beter. De keelpijn is weg, de verkoudheid en de oorontsteking nog niet. Mijn goede oor zit helemaal dicht (de andere is al een beetje doof) en doet bij tijd en wijle behoorlijk zeer. Vooral ’s avonds en ’s nachts gaat dat opspelen, net als de koorts en die vervelende blafhoest. Paul zei al dat hij me naar Pieterburen ging brengen als ik zo doorging (omdat ik net een blaffende zeehond lijk), zielig he? En voor de rest is mijn stem nog steeds “op vakantie”, maar Paul vindt het wel leuk, zo’n zwoel stemmetje, haha.

Maar al met al gaat het volgens mij wel de goede kant op. Per nacht krijg ik voor mijn gevoel wel wat meer slaap (al is ’t nog niet veel), meestal wat later in de ochtend. Tot een uur of drie heb ik de wekker toch wel elk half uur gezien hoor. En alles heb ik al geprobeerd, tot rechtop zittend slapen aan toe, maar niets werkt echt goed.

Gelukkig hebben we nog een heel leger aan asprientjes en hoestpillen in de kast liggen en die probeer ik zoveel mogelijk voor het slapen gaan te nemen, want een week lang dag in dag uit medicijnen slikken lijkt me nou ook niet echt bevorderlijk. Paul neemt vanmiddag nog een nieuw medicijn mee, de hoestdrank. Misschien dat dat nog een beetje uitkomst kan bieden de komende nacht.
Voor de rest kan ik niets anders doen dan uitzieken, vrees ik. Het zijn weer kwalen waar geen wondermiddelen tegen bestaan, alleen maar lapmiddelen.

Maar genoeg geklaagd. Ik heb het afgelopen weekend ook nog wat leuks gedaan. Ik ben toch naar het feest van Leo en Petra gegaan (stijf van de asprine, maar goed, je moet wat) en zelfs nog een dansje gedaan op de dansvloer af en toe. Om daarna wel flink uit te zweten met af en toe een hoestbui van de rook enzo, maar goed, dat mocht de pret niet drukken. We hebben met de familie ook nog een stukje gedaan, wat ik zaterdagmiddag nog even in elkaar heb gedraaid (wat je met koorts al niet kunt presteren, haha). Dat zal ik later nog wel op de andere log plaatsen. Net als het verslag van het familieweekend, want daar zit neef Leo al een hele tijd op te wachten, zei hij zaterdag. En inderdaad, dat stond er nog niet op. Straks maar even doen dus, en nog wat leuke foto’s erbij zoeken. Leuk klusje voor een zieke zeehond…

Gisteren heb ik niets bijzonders gedaan. Paul had zaterdagmiddag nog een DVD voor me gekocht, en die hebben we gezellig met zijn tweetjes in bed gekeken. Een heerlijke meidenfilm trouwens, “Kissing Jessica” of zoiets. Goede keus van Paul, want zulke films vind ik heerlijk, zeker als je je niet helemaal toppie voelt. Paul is daarna gaan douchen en aan de Arti-website gaan werken. Ik heb de rest van de dag een beetje gelezen in mijn nieuwste boek (En de minnaar is… van Jill Mansell). Een boek waarbij je niet hoeft na te denken, bol van de romantiek enzo. Eigenlijk is het gewoon een dikke bouquetreeks, haha! Maar op zijn tijd is dat wel leuk vermaak. Verder nog een beetje tv gekeken en wat rondgehangen in huis. Ik had verder toch nergens puf voor.
En zo vloog het weeked eigenlijk voorbij. Vandaag doe ik het nog even rustig aan (heb tot half tien geslapen, dus dat was een goed begin) en dan hoop ik dat de koorts definitief buiten de deur gezet kan worden en ik vannacht eens een nacht door kan slapen. Dan kan ik morgen met een beetje geluk weer aan het werk gaan. Dat thuis zitten heb ik nu wel gezien!