Familiedag!

De zaterdag begon voor mij al in alle vroegte. Ik had namelijk een drukke, maar gezellige dag voor de boeg. Om half tien had ik keyboardles. Het ging wonderwel aardig voor de vroege zaterdagmorgen en ik heb alweer een nieuw liedje opgekregen, “just the two of us”, van Bill Withers. Er staat weer een kruis aan de balk en het barst van de achtste en zestiende noten, dus het wordt zweten en zwoegen deze week…

Na keyboardles was het tijd om mijn kookkunsten in de praktijk te brengen. Ik moest namelijk iets maken voor de lunch en het avondeten van vandaag, in het kader van de familiedag. Zo stond ik dus al in alle vroegte eieren te bakken en sandwiches te maken. Lekker makkelijk receptje en heel gezond (eitje, tomaatje, ijsbergsla, plakje kaas en plakje ham en brood natuurlijk).
Daarna kwam het moeilijkere werk, de gehaktballetjes in tomatensaus. Gelukkig heeft Pauluzzz me geholpen en saampjes stonden we gezellig in de keuken. Ik heb alleen de helft van het recept niet goed gelezen en zo werden het dus gehaktballetjes a la Elgomar… Het recept zal ik wel even in een apart logje zetten. Moeders belde op een gegeven moment waar ik bleef, iedereen zat al aan de koffie in huize Aartman. Gauw de ballen in de pan gedaan en het moest daarna nog een half uurtje sudderen, dus ik heb ze aan de supervisie van Pauluzzz overgelaten. Ik had ook nog een recept voor spaanse vla uitgezocht, maar daar had ik dus geen tijd meer voor. Pauluzzz bood aan de vla voor zijn rekening te nemen, de schat. Hij wilde die middag naar zijn flat gaan om op te ruimen, maar zou voor die tijd de vla nog even maken. Thanx honey, je bent een engel! En zo ging ik met mijn sandwiches richting de fammelie. Alle Aartman-vrouwen waren al gearriveerd, behalve Louise, die moest eerst nog naar school.
De stemming zat er al meteen goed in, het was heel erg gezellig. Er werd nog van alles klaargemaakt voor de lunch. Iedereen had erg zijn best gedaan en zo hadden we dus een hele tafel vol met lekkers. Zo zag het er uit:

Dat zouden we dus nooit opkrijgen met zijn negenen… Daarom mocht mijn vader ook mee-eten. Er was genoeg voor een heel weeshuis. Sommige mannen vonden het echt niet leuk dat ze niet mee mochten proeven van al dat lekkers. Tja, die moesten vandaag toch echt voor zichzelf zorgen! En ook dat is aardig gelukt, naar ik later heb vernomen. Die hebben zich wel vermaakt zonder de vrouwen, hihi!

Het was wel heel erg gezellig zo met zijn allen te lunchen, dat zouden we toch wel vaker moeten doen eigenlijk. Je ziet elkaar toch maar weinig, behalve dan op een verjaardag en dan spreek je elkaar toch ook niet echt. Maar vandaag hadden we alle tijd. Hier zie je ons lekker smikkelen en smullen met zijn allen:

Mmm, ik krijg er weer trek van als ik het zie!

Rolanda en Ada proeven de creatie van Sjellie.

Tante Adrie, Sjellie en Mariska als testteam…

Tante Riet en Hildegard laten het zich ook goed smaken…

Het was allemaal erg lekker, maar natuurlijk kregen we het niet op. De restjes waren voor pappa en ome Sjaak, als troost dat ze die avond niet mee mochten eten van alle tapaz-gerechten.
We hebben pappa achtergelaten met de afwas en toen zijn we richting Irma gegaan voor de workshop kralenrijgen. Irma is een nicht van mijn vader en dus familie van ons. Het was dus helemaal een familiedagje vandaag!

Van Irma kregen we eerst uitleg over de basisbeginselen van het kettingen maken. Met een proefkettinkje liet ze ons zelf een paar technieken uitproberen, zodat we later zelf konden bedenken wat voor soort ketting we wilden maken. Erg moeilijk was het allemaal niet, behalve misschien het kettelen, maar daar moet je handigheid in krijgen en vooral veel geduld voor hebben.
Het moeilijkste van de hele middag was nog wel het uitzoeken van de ketting die je wilde maken. Er hingen zoveel leuke voorbeelden (die je trouwens ook kunt kopen), dat ik zo gauw niet wist wat ik moest maken. Maar uiteindelijk heb ik iets gevonden, een ketting met ‘zwevende’ kralen op gekleurd draad. Het voorbeeld was in het rood, maar ik heb voor de kleuren blauw gekozen, mijn lievelingskleur. Toen nog op zoek naar kralen. Gelukkig had Irma er genoeg! Er stonden bakken met kralen, gesorteerd op kleur en materiaal, dus het was voor sommigen nog wel moeilijk kiezen. Maar toen ik mijn kleur eenmaal had bepaald, was de keuze gelukkig beperkt. Ik heb mooie glaskralen uitgezocht, ik had er zo’n 21 nodig. Daarnaast nog een slotje, blauw draad, stoppertjes en knijpdingetjes (zodat je kralen op zijn plaats blijven zitten) en ik kon aan de slag.
Ook nog even moeders geholpen met kralen uitzoeken, want die wist niet wat ze moest maken en dus wilde ze eerst maar niks maken, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling! Er moest wel gefreubeld worden die middag. Uiteindelijk ging ze voor een zachtgele ketting en even later kon ze ook aan de slag.

Tante Aad hoorde je niet, die was driftig aan het rijgen. Dat waren we niet van haar gewend! Meestal zit ze gezellig te beppen, maar nu had ze het blijkbaar te druk. Net als iedereen trouwens. Mariska zit ook lekker te freubelen, zoals je ziet.

Tussen het rijgen door was er ook nog tijd voor een lekker warme appeltaart en een kopje thee of koffie, al kon iedereen zich maar moeilijk van zijn werk losmaken. Geef de familie Aartman een bak met kralen en ze zijn niet meer te houwen, haha! Maar Rolanda liet zich de appeltaart wel goed smaken. Die was namelijk met de kettel-techniek aan de slag en daar heb je wel wat energie voor nodig…

Irma gaf tussendoor aan iedereen advies over de keuze van de materialen. Hier adviseert ze Sjellie bij haar Bling Bling ketting in wording:

Het leuke van de middag was dat iedereen iets anders ging maken, niemand maakte eigenlijk dezelfde ketting. Mariska ging een ketting maken voor een jurk die ze nog moest gaan kopen, maar die ze al wel in een winkel had gezien. Dat gaat neef Vinnie weer een hoop centjes kosten…

Sjellie doktert het patroon uit en Hildegard en Mariska kijken de kunst bij elkaar af…

Vind je het leuk Sjellie? Toch niet weer een Bling Bling ketting? We gaan je ekster noemen hoor!

Ada wou dat ze haar brilletje had meegenomen, dat gepriegel!

Moeders en ik zijn ook hard aan het werk.

Ja, moeders is al een aardig eind op streek!

Irma liep tijdens het rijgen langs om te helpen. Hier zit Tante Riet met haar ketti
ng in de knoop…

Kun je het nog zien Ada???

Mijn nichtje Louise was inmiddels ook gearriveerd en was ook hard aan het werk:

Rolanda was als eerste klaar. Ze had voor het eerst een ketting gemaakt die tot in haar decolletwee hing. Maar hij is wel heel erg mooi geworden hoor! Als een volleerd model showt ze haar creatie:

Mooi he?

Hier komen Hildegard en Mariska er achter dat ze nog lang niet klaar zijn en dat ze nog meer materiaal nodig hebben. Oeps…

Tante Aad heeft niet voor niets gezwegen! Hier zien jullie het prachtige eindresultaat!

Pffff, wat een werk zeg, dat is pas echt kralenrijgen…

En dit is mijn eindresultaat:

Het voorbeeld ligt ook nog op tafel. Ik heb dezelfde kralen als in het voorbeeld nog apart erbij gekocht en het materiaal om precies zo’n ketting thuis te gaan maken. Ik heb de smaak te pakken hoor!

Sjellie heeft haar ketting niet helemaal afgekregen. Het ornament onderaan de ketting moest namelijk nog beplakt worden met svarovsky-plaksteentjes. Over Bling Bling gesproken…

Maar het resultaat tot nu toe mag er zijn!

De workshop zou tot vijf uur duren, maar dat werd half zeven. Sjellie en moeders zijn toen naar huis gegaan, want die moesten om zeven uur richting Amstelveen (naar Bennie Hijgman) en ze moesten ook nog eten. Ze hadden wel iets gemaakt voor het avondeten, maar dat gingen ze dus niet meer redden. Ik heb de gerechten toen maar meegenomen naar Tante Riet, want daar gingen we eten met zijn allen. Bij moeders thuisgekomen zaten de mannen met elkaar aan de borrel, die hadden het zelf wel gezellig gemaakt. Die dachten ook, wat die vrouwen kunnen, kunnen wij ook! Gelijk hebben ze hoor. Ik denk dat ze een hoop lol hebben gehad met zijn viertjes…

Ik heb mijn gehaktballetjes en de spaanse vla thuis opgehaald en ben toen ook naar Tante Riet vertrokken. Daar was iedereen inmiddels gearriveerd en het was druk in de keuken. Ik hoefde alleen mijn gehaktballetjes even op te warmen. De spaanse vla was al gereed voor consumptie.
Hij was alleen een beetje klonterig, waarschijnlijk had het toch gekookt en er zaten eieren in, en dat gaat dan schiften. Maar het was toch heel lekker en iedereen vond het onwijs lief dat Pauluzzz dat toch nog gemaakt had voor ons die middag. Ik heb het maar getroffen met zo’n man, zeiden ze allemaal. En dat is ook zo, ze hebben gelijk. Ik heb daar niets tegen in te brengen! Luv ya, moppie!

Van het eten heb ik helaas vergeten fotootjes te maken. Gelukkig heeft Tante Riet wel fotootjes gemaakt, dus als ik die via de mail ontvangen heb, zet ik ze er nog wel even tussen.

Het eten was erg lekker allemaal, iedereen had heel erg zijn best gedaan om het thema ‘ tapaz’ een eigen invulling te geven. Mariska had iets van knoflookbrood met champignons gemaakt, tante Riet vijgen met blauwe kaas vulling en gevulde cherrytomaatjes, Ada had rauwkostsalade met feta-kaas gemaakt, Sjellie had empanada’s gemaakt, Moeders de koude pastasalade, Louise had kant en klare hapjes gekocht (ook errug lekker trouwens), Rolanda had garnalen in knoflook gebakken en tante Adrie en ik hadden allebei gehaktballetjes gemaakt. Toevallig zeg! Hildegard had voor het toetje gezorgd, heeeeeeeerlijke tiramisu, mjam mjam, wat was die lekker zeg!

Na het eten hebben we nog heel lang nagetafeld en op een gegeven moment kwamen moeders en Sjellie nog even gezellig langs. Die zagen nog licht branden en kwamen dus nog even aan. Ook Irma kwam nog een hapje mee-eten en zo hebben we tot half een gezellig bij elkaar gezeten. Van de film is niets meer gekomen, maar dat was niet erg. Het was zo net zo gezellig en zeker voor herhaling vatbaar. Als Hildegard weer een beetje is bijgekomen van de bevalling (ze is over drie weken uitgerekend) en haar verhuizing achter de rug is, gaan we zeker weer eens een keer bij Irma kralenrijgen. Het was zo leuk!

Thuisgekomen heb ik Pauluzzz mijn mooie ketting laten zien en niet veel later zijn wel lekker naar bed gegaan. Het was weer een lange dag, maar zondag mochten we fijn uitslapen!!!