Lekker kerstliedjes zingen…

Dinsdagavond heb ik altijd koorrepetitie, zoals de meesten van jullie wel weten.
Zo vlak voor de kerst zijn we druk bezig met het repeteren van kerstliedjes. De liedjes die de kerkgangers blind mee kunnen brullen geven niet of nauwelijks problemen, die zingen we zo voor de vuist weg. Maar het gaat juist om die liedjes die we zelf hebben gemaakt, dat zakt nog wel eens weg. En als we dan ook nog twee nieuwe liedjes te verwerken krijgen, is het feest compleet.
Once in Royal David’s city is zo’n nieuw liedje, tot overmaat van ramp nog in het engels ook. Dat wordt door het meerendeel van het koor namelijk als moeilijk ervaren. Maar daar hebben wij wat op gevonden, namelijk Sjellie de vertaalster. Als we een engels lied moeten zingen met moeilijke woorden, dan schrijft zij dat zonder blikken of blozen in “uitspreektaal” voor het koor op.
En dat levert dan weer de nodige lachtranen op, het is zo grappig om te zien. Om jullie ook eens mee te laten lachen zal ik hieronder even de fonetische tekst zetten. Eens kijken wat jullie er van vinden…

Wans in Rohjal Deevids cittie
Stoed a loowlie keddel-sjedd
Where a mother leed her beebie
In a meenzjer for his bed
Mary was that mother mild
Djiezus Chreist her lidl tsjeild

He came down to uh-rd from hevven
Who is God and Lord of all
And his sjel-tur was a stee-bul
And his kree-dul was a stoh-ll
With the poor and mien and loowlie
Livvd on uh-rd our seev-jur hoolie

And troeh all his wan-druss tsjeildhoed
He woed onner and oo-bee
Love and watzj the loowlie meej-dun
In hoez djent-lie arms he leej
Krist-jen tsjildren all must be
Mai-ld oo-bie-djent good as he

For he is our tsjeildhoeds pettern
Day by day like us he groew
He was lidl weak and helpless
Tears and smiles like us he noew
And he fe-helt for our sed-ness
And he sjert in our kledness

Is dat lachen of niet?
Met de heren op de achterste rij hadden we vorige week al zo’n lol om het woordje “little”, dat wordt op zijn ‘Zevenhovens’ al uitgesproken als Lidl, jeweetwel, van die winkelketen.
Dus Kindje Jezus werd vorige week al “the digros child” genoemd en er volgden nog wel meer variaties. Niet echt vroom natuurlijk, maar soms word je wel eens een beetje melig…

De repetitie verliep verder wel lekker. Het valt me op dat liedjes die we al zo vaak hebben gezongen er toch niet zo goed in blijken te zitten. Zouden we nu al last van dementerende koorleden hebben? Ik hoop het niet. We hebben verder braaf gerepeteerd tot we een ons wogen en uiteindelijk mochten we van Piebe weer allemaal naar huis (alleen vrijwillige nablijvers dit keer).

Volgende week is de laaste repetitie voor de kerst, maar dan kan ik niet vanwege een raadsvergadering. Het is niet anders! Maar zulke moeilijke liedjes hebben we niet dit jaar, dus dat red ik heus wel. Nu alleen nog proberen niet verkouden te worden en dat is wel moeilijk met al die snotterende mensen om me heen!