weekend 19-20 november

Het weekend begon goed. Pauluzzz en ik heb lekker uitgeslapen tot 13:00 uur! Jullie zullen wel denken, wat een zzzleapyheads. Nou, inderdaad, ik schrok er zelf ook van. Ik was namelijk van plan om om 12:30 uur bij ‘Evelientje’ te gaan kijken, want die moest voetballen.
De eerste helft heb ik dus al gemist…
Maar ik ben meteen uit bed gesprongen en onder de douche gegaan, want beloofd was beloofd, ik zou gaan kijken.
Een half uurtje later stond ik dus op het achterste veld bij SVZ. Ik zag iedereen al kijken, wat doet die hier? Tja, dat heb je nu eenmaal op zo’n dorp, iedereen houdt je in de gaten.

Toen ik aan kwam lopen lag er al iemand op het veld (gewond), dus ik dacht gelijk dat mijn nicht het was, maar die stond gelukkig even verderop in het veld. De blessure was verder niet ernstig, dus ze speelden al gauw weer verder. De dames van SVZ stonden al met 1-0 voor, dus ik had ‘slechts’ 1 doelpunt gemist. Maar ik zou er nog wel een aantal voorgeschoteld krijgen hoor. Het werd namelijk 5-3 voor de SVZ Dames!
Daar zat wel een onterechte pingel bij, maar goed, winst is mooi meegenomen!
Ik heb mijn nicht niet al te veel in actie gezien, behalve toen ze door de tegenpartij in haar gezicht werd gemept, toen werd ze even giftig. Bijna was het matten op het veld zeg, sensatie sensatie! Maar omdat voetbal toch een sportief spelletje hoort te zijn werd ze gesust door de leiding en vriend Martijn en gingen ze weer lief verder spelen.
Uiteindelijk kwamen er nog een paar mooie doelpunten achteraan en werd het dus 5-3. Een mooie tweede helft gezien, maar niet zoveel actie van mijn nicht dus. Maar ze stond achteraan in de verdediging en daar gebeurde ook niet zoveel, op die knokpartij na dan.
Zo zie je maar weer, de emoties kunnen hoog oplopen tijdens een partijtje voetbal, en vooral na die onterechte pingel. Daar waren de tegenstandsters het niet zo mee eens. Maar om dan gelijk er op los te meppen, dat vind ik nou niet bepaald ‘fair play’…

Na de wedstrijd nog even met mijn nicht staan praten en die ging daarna douchen. Ik ben nog even bij het eerste elftal blijven kijken en rond een uur of drie richting kantine gelopen. Daar kwam in tante Corrie nog tegen, dus daar heb ik nog even mee staan praten. Niet veel later ben ik richting tante Truus gefietst, want die was ook nog jarig. Ik was ondertussen aardig verkleumd daar langs die lijn op dat voetjebalveld, dus ik had wel zin in een lekker kopje thee! En dat smaakte inderdaad wel heel erg lekker. Ik werd weer een beetje warm.
Het was wel gezellig bij tante Truus, dus ik heb daar tot kwart over vijf gezeten en toen ben ik maar eens naar huis gegaan. Ik had nog plannen om wat te gaan freubelen, maar daar was het wel een beetje laat voor.

Thuisgekomen heb ik mijn eten in de magnetron gezet en ben ik even gaan webloggen. Weer een heel verhaal getypt, het is maar goed dat ik blind kan typen.
Ik moest om zeven uur bij mijn ouders zijn om Sjellie op te halen, want we gingen naar het najaarsconcert van Arti, het orkest waar Pauluzzz bij speelt. Het thema was deze keer Fish en chips, alles in het teken van Groot-Brittanixc3xab.
Het was wel een gedoe om bij het parktheater te parkeren. Uiteindelijk moesten we een heel eind uit de slinger parkeren, maar het is ons gelukt een plekje te vinden. En dan waren we er nog wel redelijk vroeg!
Het parktheater is trouwens wel een mooie zaal zeg, ik was er nog nooit geweest. Wel bij het filmhuis, maar nog niet in het theater zelf dus. Sjellie en ik vonden een mooi plekje op de ‘tribune’. Van daar konden we de Pauluzzz goed zien (en de rest van het orkest ook). Voor de pauze speelde Groot Arti (ze hebben ook nog een jeugdorkest, Jong Arti) een paar klassieke stukken. Een daarvan kwam ons bekend voor, dat was het liedje dat Hein Hermann ooit had gemaakt voor Mathieu, toen hij gedoopt werd. Ik moet nog eens aan Tjeu vragen of hij het echt zelf gecomponeerd heeft of dat hij alleen de tekst heeft gemaakt, want anders is het wel plagiaat! Maar goed, het was wel mooi verder hoor. En we konden Pauluzzz en zijn moeder af en toe goed horen, pwah pwah!

Groot Arti aan het werk (beetje bewogen helaas)

Na de pauze kwam Jong Arti op het podium. Wat is dat leuk om te zien zeg, die jonge kinderen (met af en toe iemand uit Groot Arti er tussen) zo enthousiast bezig te zien. We gaven ze dan ook een groot applaus! Ik vind het knap hoor en Sjellie ook. En dan die trotse gezichtjes na dat applaus en complimenten van de dirigent, helemaal gelukkig waren ze! Erg leuk om te zien!

Na Jong Arti was het weer de beurt aan Groot Arti. Ze speelden ‘Rule Brittannia’ en een stuk uit de Harry Potter films. En als klap op de vuurpijl een medley van Robbie Williams, waaronder ook “Angels”, ‘ons liedje’ (die van Paul en mij). Hij keek nog even naar het publiek ondertussen, maar het was zo donker, hij zag me vast niet. Maar we waren weer effe tele op dat moment, haha!
Sjellie en ik hebben verder wel genoten deze avond. We zaten lekker hoog en droog en de klassieke muziek was niet saai, zoals we hadden gevreesd. Wij zijn namelijk meer van de popmuziek (stelletje cultuurbarbaren he?). We leren het misschien ooit nog wel eens waarderen, maar zeg dat niet tegen mijn vader alstublieft!!! Ik heb zo’n bloedhekel aan Mahler! En Sjellie ook, die vindt dooie Gustav ook maar niks.

Na het concert nog even staan wachten op de Pauluzzz en ook even met PaPaul (Pa Buis) staan praten. Pauluzzz kwam even later ook eindelijk uit de coulissen vandaan en we hebben hem even gecomplimenteerd dat hij goed gespeeld had, zo naast zijn mams. Wel grappig om te zien hoor, moeder en zoon zo naast elkaar. Alleen zie je zijn moeder net aan boven de bladmuziek uit komen, zo klein als ze is, hihi! PaPaul zei al, ze is de oudste hangjongere van Arti (ze speelt ook mee in Jong Arti). Het zal je maar gezegd worden… Gelukkig heeft ze het niet gehoord.

Sjellie en ik zijn daarna toch maar naar huis gegaan. Paul zijn zus stond nog op het podium te kletsen en ma Buis was ook nergens te bekennen, dus daar gingen we niet meer op wachten. Snel afscheid genomen van de Pauluzzz (die bleef in Alphen a/d Rijn, want die moest de volgende dag naar Enschede, op concours met Crescendo) en terug gelopen naar de auto. Een half uurtje later heb ik Sjellie afgezet in het Noordeinde en vijf minuutjes later was ik thuis. Nog even met de cats geknuffeld en daarna eigenlijk gelijk door naar bed gegaan. Er was toch niets op de tv. En volgens mij lag ik vrijwel meteen in coma, want ik heb het sms-je van Paul niet meer gehoord.

Vanmorgen werd ik vroeg wakker van de klierende katjes, die wilden natuurlijk naar buiten. Ik ben er maar meteen uitgebleven, want ik moet om half tien in de kerk zijn. Revival moet namelijk zingen straks. Om de tijd te doden maar even gaan webloggen (had ook kunnen afwassen of de tafel opruimen, maar goed…). Zijn jullie weer helemaal bij wat mijn weekendavonturen betreft.

Vanmiddag ga ik naar Culemborg, naar Marjolein. We gaan gezellig een DVD-tje kijken, bijkletsen en samen eten. Misschien dat Brigitte (uit Almere) ook nog komt, ik zie het allemaal wel, het wordt vast gezellig. En nu ga ik gauw onder de douche, want anders ben ik nog niet op tijd in de kerk, ondanks dat ik zo vroeg wakker was.