Supervoices 2005

Zaterdag gingen we met een heel stel van het koor en nog een paar anderen naar Utrecht voor het leukste event van het jaar, Supervoices!
Omdat we berevroeg op moesten staan kwam Sjellie vrijdagavond al gezellig logeren in ons kabouterhuisje. Gezelli gezelli.

Om kwart over zes ging de wekker al en dat voor de zaterdagmorgen! We moesten om kwart voor acht (of was het nou kwart over acht?) verzamelen op het plein bij de Troefmarkt, dus dat vereiste een opstaan op een onchristelijk tijdstip. We hebben best lang staan verkleumen daar op dat plein, want we waren voor de verandering eens de eersten. Stonden we zelf ook van te kijken, hehehe!
Sjellie en ik gingen samen met Carla bij Sonja in de auto. Onderweg was het heel gezellig. Van het ochtendhumeur van Sonja was gelukkig geen spoor te bekennen, waarschijnlijk hadden wij een positieve uitwerking op haar humeur…
De rit naar Utrecht was eigenlijk zo voorbij en voor dat we het wisten stonden we met zijn allen op het parkeerterrein bij de jaarbeurs. We hadden afgesproken dat we allemaal onze concertkleding van de 29 oktober aan zouden doen (hoed op, sjaal om), zodat iedereen goed kon zien dat we als koor bij elkaar hoorden. En inderdaad, we vielen lekker op. Bij de ingang van het Vredenburg hebben we onze hoedjes opgezet en we hadden meteen al veel bekijks. Er kwam een camera voorbij en Piebe schreeuwde heel hard “ZEVENHOVEN”. Weten ze gelijk waar dat debiele koor vandaan komt, haha!

Het duurde even voordat we naar binnen mochten, maar toen we eenmaal binnen waren was het gelijk zoeken naar ons vak van die dag. We wilden natuurlijk wel een goede plek hebben.
De groep splitste zich in drie, waarvan het grootste gedeelte in het laagmid-vak ging zitten. Recht daar tegenover helemaal bovenin in het vak Hoog zat ik, samen met Tonny, Ria en Liesbeth. We konden dus leuk naar elkaar zwaaien. Even rechts van ons, in het hoogmid-vak, zaten Sjellie, Anita en Anja.

De overkant, vak laagmid

We begonnen die dag met een inleidend praatje van Rob de Visser en even later kwam de dirigent, Loek van Kersbergen. Na het praatje konden de repetities beginnen. Er werd stevig gerepeteerd, al hadden wij het idee dat het geluid veel te hard stond. We konden onze eigen stemgroep niet eens horen, laat staan een van de andere stemgroepen. En sommige dingen werden gewoon slecht aangegeven. Maar misschien hadden we ook gewoon beter onze partij in moeten studeren. Door het concert van 29 oktober was dat er wel een beetje bij in geschoten…
We hebben ongeveer vier repetitie-sessies gehad en daartussen kreeg je steeds even pauze. Tijdens de lunchpauze zijn we even over de markt gelopen en hebben we even een lekkere portie vlaamse frietjes gescoord. Dat ging er wel in!

Na de laatste repetitie-sessie gingen we met zijn allen eten bij de pizzeria waar we vorig jaar ook hebben gegeten. We kregen weer van alles wat en gingen ondertussen aan de slag met de verdere versiering van die avond. Ria had lichtgevende stokjes gekocht die je om kon buigen zodat ze licht gingen geven. Daar kon je dan weer een leuke bril van maken. En ook nog wat armbandjes en oorbellen. Zo zouden we goed opvallen in het donker. Het was al een leuk gezicht in het restaurant en we kregen gelijk al leuke opmerkingen van andere mensen. De hele dag al trouwens. Onze outfit viel echt op en heel veel mensen hebben er wat van gezegd, dus dat is wel leuk.

Na het avondeten was het tijd voor het grote optreden! Helemaal opgetuigd en opgedirkt kwamen we weer op ons plekkie aan en kon het concert, wat ons betreft, beginnen!

Zo zagen we er uit!

We hadden nog wat staafjes over en daarmee werd (voor zover we niet op de tekst hoefden te letten) enthousiast gezwaaid naar de overkant. Gezellig hoor, wat een feestje. En al die mensen (2000 in totaal, en nog zo’n 150 man publiek) feestten lekker met ons mee. Helemaal toppie!
Al met al verliep het avondconcert beter dan de repetities. Het geluid was een stuk zachter, we konden nu tenminste onze eigen stempartij goed horen en ook die van de anderen. Dat scheelt een stuk. Om kwart voor tien was het ongeveer wel afgelopen en gingen we met zijn allen Hoog Catherijne in, al zingen. We hadden weer veel bekijks met onze outfit en we hebben lekker “all around my hat” gegalmd door de stationshal. Verbazingwekkend dat er nog zoveel mensen mee konden zingen. Het was namelijk een liedje dat we vorig jaar hebben gezongen.
Bij de jaarbeurs aangekomen hebben we nog even een leuke groepsfoto gemaakt en daarna gingen we weer met zijn allen huiswaarts. Het was een enorm leuke dag en ik denk toch dat ik volgend jaar weer ga, ook al had ik gezegd van niet. Als we met zijn allen gaan, is het toch wel weer gezellig…

Stelletje zotten bij elkaar