Goede raad is duur

Zoals gezegd was gisteren mijn pappie jarig en ik ging daar dus gezellig eten, want dat is wel zo gezellig, de family bijna compleet (Paul had Arti-repetitie, dus die kwam ’s avonds)
Thuis aangekomen uiteraard mijn pappie gefeliciteerd en overgegaan tot “de preisuitreiking”, zoals ik dat altijd noem. Samen met Sjellie heb ik leesboeken (die man is in de vut, dus dan heeft ie weer wat te doen) en een bridgekalender gegeven. Kan hij nog wat van leren
Voor het eten nog even gezellig in de keuken gezeten met Sjellie en moeders. Moeders was lekker stimpestamp aan het klaarmaken, een van mijn lievelingsgerechten!
Stimpestamp staat voor stamppot rauwe andijvie trouwens, voor degenen die dat Zevenhovense woord niet kennen.

Na het eten was het tijd om naar de raadsvergadering te gaan. Ik had wat eerder met Teun afgesproken zodat we nog even konden bespreken wat we allemaal gingen zeggen enzo. Goede voorbereiding is het halve werk.

Het ging er best gezellig aan toe tijdens de raad. Eerst beginnen we altijd met een moment stilte (enige manier om al die haantjes stil te krijgen, haha). Daarna werd nog even omgeroepen waarom pappa er niet was (jarig) en die kreeg de hartelijke felicitaties van de burry. Ik heb ze trouwens vergeten over te brengen, oeps…
Daarna gingen we gauw verder met de rest van de agenda. Het begon al met drie insprekers op het onderwerp van de beleidsnotitie bestemmingsplan buitengebied. Dat punt zou dus nog wel wat discussie opleveren. Omdat er toch drie insprekers waren werd dat punt naar voren gehaald, zodat betreffende sprekers niet hoefden te wachten en na het punt lekker naar huis konden gaan, als ze dat wilden.

Wij hadden nog wat vraagjes over de ingekomen stukken en de mededelingen. De brief van de oranjevereniging leverde nog een kleine discussie op. Conclusie was toch dat het college blijft proberen dat er op koninginnedag in Nieuwveen een leuk programma is voor alle doelgroepen en dat de verenigingen dat liefst in gezamenlijkheid moeten organiseren. Beide partijen zullen dus in overleg moeten treden. Redelijke eis, lijkt mij.

Daarna dus het naar voren gehaalde punt. Dat leverde nog wel een aardige discussie op over takkenteelt (niet zo’n aardig woord eigenlijk) en de inhoud van een nieuw te bouwen bedrijfswoning. De raad vond dat dat niet meer dan 600 m3 mocht zijn, want anders krijg je van die kasten van huizen bij die bedrijven en we willen dit gebied graag een beetje openhouden, dus dan kan het best een beetje minder. Bij Blokland staat inmiddels ook al zo’n kast van een huis. De een kan het mooi vinden, maar ik vind het eigenlijk niet passen in het open landschap, een beetje te veel aanwezig. En dat willen we dus een beetje voorkomen.
En over de takkenteelt was de discussie dat we bestaande takkenteeltbedrijven dit opnemen in het bestemmingsplan, maar dat we dit niet toestaan bij bedrijven die dit nu nog niet hebben. We willen namelijk ook voorkomen dat je ineens midden in de polder een bos met bomen krijgt. We willen het liefste akkerbouw, zodat het gebied een beetje openblijft. Maar men wilde toch ook dat bestaande bedrijven die nu niet aan takkenteelt deden, dit in de toekomst toch in beperkte mate konden doen. Het idee kwam voornamelijk bij het CDA vandaan. Maar op dit punt zullen we in de toekomst dus nog verder praten. Eerst moet er nog het e.e.a. onderzocht worden.

Daarna volgden nog diverse discussiepunten, zoals de tennisvereniging Liemeer. Ons voorstel heeft het niet gehaald, vandaar dat we zijn meegegaan met de rest van de raad. Soms moet je compromissen sluiten. Het ging om de vergoeding die de tennisvereniging moest betalen voor het gebruik van de grond. Nu betalen ze slechts 1 euro per jaar, terwijl de gemeente de rest betaalt. Een verkapte vorm van subsidie dus. En nu ging die laatste bijdrage dus flink omhoog. Straks moet de tennisvereniging 1300 euries gaan betalen, de helft van wat er betaald moet worden, voor de komende 15 jaar. Wij hadden liever gezien dat ze het volle pond gingen betalen, in stappen.

Daarna nog even duidelijk gemaakt aan de wethouder dat we wat de golfbaan betreft de hogendijk willen vrijhouden voor het overige publiek en de rest van de raad was het daarmee eens. De wethouder zal dit dus moeten overbrengen in de onderhandelingen. We zijn benieuwd of het hem gaat lukken.

Tenslotte nog een tussenvoorstel gelanceerd voor de inhuur van extern personeel voor de ondersteuning op bepaalde grote projecten (capaciteitstekort). Wij wilden graag een periode van externe inhuur voor bijvoorbeeld vier maanden en dan ondertussen een selectieprocedure opstarten voor een tijdelijke kracht. Eigen personeel is namelijk altijd goedkoper dan extern inhuren en omdat het om een periode van anderhalf jaar gaat, wilden wij toch graag proberen zo min mogelijk externe personeelskosten te maken. Maar de wethouder vond het maar nix en de rest van de raad reageerde ook niet, dus we haalden bakzeil, helaas. Tja, dat is het politieke spelletje.

En uiteindelijk werd het dus half elf en was de vergadering afgelopen. Nog even in beslotenheid vergaderd en daarna nog even kort napraten. En toen lekker naar papa toe, een borrel halen. Dat hebben we wel verdiend!