Reisverslag Malta, dag 1

Maandag 23 mei 2005 – Dag 1

Vandaag was het dan eindelijk zover, mijn vakantie naar Malta zou beginnen. Samen met mijn vriendin Debby 11 daagjes naar Malta! Hallo zon, zee, cultuur en gezelligheid, Malta, here we come!
Om half zes werd ik bij mijn ouderlijk huis opgehaald door Debby en haar zus Gaby. Gauw de koffer in Deb d’r karretje gestouwd, afscheid genomen van de mutti en de pipa en toen op weg naar Schiphol. Gaby heeft ons daar afgezet en daarna ging ons avontuur echt beginnen. Waar moesten we inchecken? Zouden we weer zo’n pokke-eind moeten lopen met onze koffers?
Nee hoor, we waren deze keer bij de goede “halte” afgezet en liepen zo naar de incheckbalie voor vlucht KM 138 naar Malta. We konden meteen inchecken, dus dat ging al lekker vlot.
Even later kwam Pauluzzz ons nog uitzwaaien en kreeg ik nog een lief kaartje mee voor in het vliegtuig. Nog even staan kletsen en afscheid genomen (boehoe) en daarna al zwaaiend door de douane heengegaan. Toch wel een beetje gemengde gevoelens zo aan het begin van mijn vakantie. Nu kon ik niet meer elke avond even bellen met Pauluzzz. Dat loopt namelijk een beetje te veel in de papieren… Dat zou dus wel een flinke sms-rekening worden, haha! Maar eenmaal door de douane ging het wel weer.
Deb moest gelijk al uit de kleren bij de douane, want ze had een riem om die niet-detectiepoortje-proof was. Maar uiteindelijk mocht ook zij doorlopen.
Deb had al gegeten, maar ik nog niet, dus we zijn eerst maar eens op zoek gegaan naar een toilet (ouwe zeikster hoor, die Deb…) en daarna naar een restaurantje. Onderweg kwamen we Piet Piraat nog tegen, dus een eerste foto was alweer gemaakt. En er zouden nog vele volgen, deze vakantie. Ik had deze keer namelijk ook een digitale camera bij me, dus ik kon naar hartelust klikken deze keer (klik-klik-klik-klik!).
In “cafxc3xa9 Amsterdam” zijn we uiteindelijk neergestreken en hebben we genoten van een lekker broodje en een kopje soep voor Deb. Ondanks de zuurkoolschotel kon dat er toch nog wel bij.
Na het diner voor twee heb ik nog even geld gewisseld bij het wisselkantoor. Wel zo makkelijk en ietsepietsje goedkoper dan Maltees geld bestellen bij de Rabobank.
Al gauw werd het tijd om ons vliegtuig eens op te zoeken. Om 19:55 uur konden we ongeveer aan boord gaan. We moesten wel een heel eind lopen, ik geloof dat we er wel een dikke tien minuten over gedaan hebben om bij onze gate te komen. En elke keer op de rolband hoorden we weer “Mind your step”. Dit zou een gevleugelde uitspraak worden tijdens deze vakantie.
Bij de gate aangekomen moesten we weer door een detectiepoortje heen en moest Deb zich weer ontkleden. Ging wel lekker zo, haha! Op de terugweg maar iets anders aantrekken…
In het vliegtuig aangekomen hadden we drie stoelen voor ons tweetjes, dus dat was best relaí. Het vliegtuit zat namelijk helemaal niet vol. Kon ik toch nog bij het raampje zitten, als ik wilde. Maar luchtfoto’s boven de wolken maken was er deze keer niet bij, want we gingen om 20:25 uur vliegen en het werd al gauw donker.
Wel lang vliegen deze keer, bijna drie uur. Maar er was genoeg afleiding onderweg, gelukkig. We kregen een warme maaltijd met een errug lekker toetje en er was ook nog een koffierondje ergens halverwege. Erg goed verzorgd allemaal. Beter dan het basiq-air wat ik tot nu toe heb meegemaakt tenminste.
De servetjes en suikerzakjes etc. zijn uiteraard bewaard voor het plakboek. Ik verzamel echt alles! Het zal weer een mooi plakboek worden deze keer. Mxc3xa9t reisverslag, hoop ik. Dat van Rome moet ik nog steeds maken namelijk…
Uiteindelijk zijn we om 23:10 uur veilig geland op het vliegveld in Malta, al hebben we nog wel een kwartier moeten taxixc3xabn naar een plek waar een grote bus klaarstond, die ons naar de aankomsthal zou brengen. Ik kan me alleen nog herinneren dat het erg donker was en vooral warm. De zweetkliertjes draaiden al gauw weer op volle toeren, hihi.
Even later gingen we door de douane en werden we opgewacht door onze hostess Astrid Jansen. We kregen een informatie-envelop en daarna konden we eindelijk de bus in en naar het hotel.
Van de rit naar het hotel heb ik niet zoveel meegekregen, want ik was meer met mijn mobieltje bezig. Deb had allang ontvangst en kon het thuisfront al sms-en dat we veilig geland waren, maar ik nog niet. Nixc3xabnte bereik!
Gelukkig lukte het me na verloop van tijd mijn grootste fan ff te sms-en zodat die ook lekker kon gaan slapen.

In hotel “115 The Strand” aangekomen zat er een leuke man met een snor achter de balie die ons vrolijk incheckte. Er lag ook een rode kat op een poef te slapen. Blijkbaar hoorde die bij het hotel. Ik voelde me gelijk een beetje thuis, want de kat leek wel een ietsiepietsje op Alfred. Deze versie had alleen wat meer haar, beetje wollig beestje. Maar wel een schatje.
Om 00:30 uur waren we dan eindelijk op onze hotelkamer (kamer 403, oftewel four oh three voor de rest van onze vakantie) en heb ik even naar huis gebeld om te zeggen dat we veilig in ons hotel waren aangekomen. Beetje uitgepakt, tandjes gepoetst en nachtjapon xc3xa9n de airco aan en toen konden we lekker gaan slapen.