Ajoc-festival (13 mei)

Afgelopen vrijdag was het vrijdag de 13e. Gelukkig zijn er geen ongelukjes gebeurd en is me niets overkomen. Tenminste, niets ernstigs.
Vrijdag was een gewone werkdag en daarna ben ik bij mijn vriendin Liesbeth gaan eten. Ze had een lekker recept klaargemaakt, wat we al eens eerder samen hadden uitgeprobeerd voor onze “mannen”. Die hebben dat toen overleefd, dus het recept was zeker voor herhaling vatbaar. Lekker gegeten en bijgekletst en nog even gelachen om Roos, want die had zichzelf helemaal ondergekledderd met een soort verf, ondanks de waarschuwingen van Liesbeth. Het werd dus prompt afgepakt en de kleine meid zette haar mooiste pruillip op. Het zag er koddig uit hoor en ik moest echt mijn lachen inhouden. Wat een portret is dat!
Komende zaterdag mag ik een middagje/avondje oppassen, ik hoop maar dat dat goed gaat, haha! Ach, het zal heus wel meevallen. Liesbeth heeft Roos al aangepraat dat ik koekjes met haar moet gaan bakken. Ze heeft de woorden van een of ander voorleesboek aardig verdraaid, geloof ik. Toevallig vind ik koekjes bakken wel leuk en ik laat de afwas lekker staan, haha!

Na het eten had ik weer keyboardles. Het ging niet eens onaardig, vooral als je bekijkt dat ik het ding al drie weken niet heb aangeraakt (zolang had ik “vakantie”). Momenteel ben ik bezig met “Heaven” van Brian Adams/Do. Wel twee kruisen voor aan de balk (zijn er twee te veel) en wat lastige tellingen, maar ik worstel me er aardig doorheen. Deze week zal ik wat meer oefenen, vrijdag heb ik toch lekker vrij.

Na keyboardles kwam mijn vriendinnetje Debby langs (ja ja Deb, je was echt te laat). We gingen samen naar het Ajoc-festival in Mijdrecht, effe lekker rocken. Er kwamen drie goede bands, namelijk Intwine, Krezip en Within Temptation. En we hadden er zin in!
Na een aantal rondjes op een rotonde hebben we de locatie toch nog gevonden en mochten we ons “paard” in de wei parkeren. Intwine was ondertussen al bezig, we hoorden het al van verre. Zo snel als we konden liepen we naar de ingang, waar we eerst door een paar stoere beveiligingsdames gefouilleerd werden. Deb wou liever door xc3xa9xc3xa9n van die mannen gefouilleerd worden, maar helaas, wij moesten naar de rij “DAMES”.
Toen we eindelijk door de douane heen waren, konden we eindelijk het festivalterrein betreden. Eerst nog even gauw consumptiebonnen gekocht om het vochtgehalte op peil te kunnen houden en toen die dramatisch lege tent ingelopen. Het was net kwart over negen ofzo en er waren helemaal nog niet zoveel mensen. We zijn maar naar voren gelopen en hebben even lekker staan meedeinen met Roger en zijn mannen. Ik kwam Kees nog tegen (vriend van mijn vriendin Annemarie). Annemarie zelf was ziek. Jammer hoor, het beloofde een leuke avond te worden.
Na het optreden van Intwine was het tijd om te dringen bij de bar en een rondje te lopen, op zoek naar bekenden en gewoon even apies te kijken. Je kon al precies zien wie er voor Within Temptation kwamen. Leuk hoor, die jurken en zwartomrande ogen (als je er tenminste uit wilt zien als een zwart spook…), maar een beetje overdreven en vooral koud, want warm was het niet in die tent.

Even later kwam het optreden Krezip en Deb en ik hadden een mooi plekkie gevonden. In het begin stonden we nog wel veilig, maar er werd hoe langer hoe meer geduwd en gesprongen. En dan al die mensen die bij een bekend nummer ineens naar voren willen en daarna weer richting bar willen. Vreselijk irritant. Maar ondanks dat toch nog kunnen genieten van het geweldige optreden van Krezip. Wat zijn ze goed zeg. Ik ga met Pauluzzz nog naar Rockin’ Park en dan komen ze weer. Leuk hoor!

Na Krezip was het weer tijd voor een drankie en rondje tent. Tenslotte hadden we zo lang op 1 plekje gestaan, beetje beweging is dan wel lekker. Deb zag nog steeds geen bekende, dus we zijn al gauw weer een mooi plekje gaan zoeken voor de band waar we eigenlijk een beetje voor kwamen, namelijk Within Temptation. Op het podium was een sfeervol decor verschenen en na verloop van tijd kwamen ze spectaculair op. De zangeres had een mooie zwarte jurk met een soort vleermuismouwen aan en maakte steeds van die “walk like an egyptian” bewegingen. Maar zingen kan ze absoluut! Wat een stem heeft die meid.
Het optreden was van begin tot het eind geweldig. Af en toe kwamen er torenhoge vlammen omhoog en ook nog vuurwerk, dus dat was wel gaaf.
Jammer dat het afgelopen was, maar gelukkig ging de discotheek nog even aan en hebben we nog even op de dansvloer gestaan. Deb had vet sjans (laat Arie het maar niet horen) maar ze ging gewoon weer met mij mee naar huis. Blijkbaar was het toch wel erg ver lopen, hihi!
In de wei was het nog even rallyracen geblazen maar uiteindelijk kreeg mijn stalen ros weer vaste grond onder de voeten en konden we op huus aan. Daar aangekomen ging Deb meteen naar huis en ik ben eerst eens lekker gaan douchen om die rook- en bierlucht te verdrijven. Ik heb nog even lekker zitten nagenieten op de bank en daarna ben ik gaan slapen. Ut was weer mooi ‘weest!