Gisteravond heb ik lekker nix gedaan en ben ik om kwart over tien naar bed gegaan. Lekker hoor!
Zou ik veel vaker moeten doen, zo op tijd naar bed gaan…
Pfff, het zou eens tijd worden zeg, maar ik ben gisteravond eindelijk eens met de kerstkaarten begonnen. Ik zal het resultaat vanavond even scannen en bij dit logje zetten.
Deze keer heb ik de stempeltechniek met het verven met shadowpaintinkt en 3D-knippen gecombineerd. En het resultaat mag er zijn, een mooie Winnie de Pooh-kaart.
Ook Pauluzzz is creatief geweest, maar dat blijft nog een verrassing, het is namelijk voor een geboortekaartje. Ik heb het zelf ook nog niet gezien, want ik wil zelf ook graag dat het verrassing blijft. Ik zie het resultaat wel als de kleine geboren is in Januari.
Tot zover dit knutsellogje. Ik ga weer lekker aan het werk!
Terwijl Pauluzzz naar het voetjebal zit te kijken kan ik mooi even webloggen. Niet dat ik veel te vertellen heb, want we hebben eigenlijk niet zoveel uitgevreten dit weekend.
Zaterdagochtend moest ik al vroeg op, want ons koor moest zingen voor een begrafenis. Altijd weer een moeilijke opgave, maar het ging wel heel goed. Slechts 1 klein missertje in het laatste liedje, maar gelukkig gingen we allemaal tegelijk te vroeg inzetten, waardoor het net klonk of het zo hoorde. Niemand heeft het gemerkt, denk ik.
Mijn solo ging ook goed. Het scheelt natuurlijk aanmerkelijk dat ik de overledene niet persoonlijk kende en dat de kist dicht was. Dan kun je een beetje afstand bewaren.
Na de mis nog even met Sjellie een colaatje gedronken en haar aankopen bewonderd (ze was naar Alphen geweest). Ze had zo’n tas gekregen in het winkelcentrum en die heeft Pauluzzz gemaakt, dus hij mocht hem van haar hebben, want hij had er zelf nog geeneen. Lief hoor. Hij was er helemaal blij mee. Kan hij altijd met boodschappen doen zeggen “die heb ik ontworpen!”, hahaha!
Zaterdagmiddag hebben we besteed aan het zoeken van een kadootje voor mijn vriendinnetje Shirley en haar zoontje Romaxc3xaen. Eerst naar Tuincentrum het Oosten geweest. Wat ik moest hebben konden we niet vinden, maar we hebben wel twee leuke vaasjes (groen en wit) met nepbloemen erin gekocht voor op de logeerkamer. Ik moet zeggen, het staat er nu al erg leuk, ondanks dat de logeerkamer nog lang niet af is (moet nog steeds behangen worden…).
Uiteindelijk zijn we nog even naar Intratuin gereden en daar ben ik gelukkig wel geslaagd voor mijn missie van die dag.
Daarna nog even naar Pauluzzz flatje geweest om wat spulletjes op te halen en nog even bij zijn ouders langsgeweest. Ondertussen kregen we flink honger, dus thuisgekomen zijn we gelijk gaan koken. Lekker voor de tv van de spaghetti genoten en de hele avond niet meer van de bank afgekomen. Ons favo programma “supersenioren” gekeken en daarna een beetje zitten zappen totdat we het wel welletjes vonden en naar bed zijn gegaan.
Zondag hebben we lekker uitgeslapen en Pauluzzz heeft voor ontbijt op bed gezorgd, de schat. Lekker een gekookt eitje en een kopje thee, mmm, wat een verwennerij!
Daarna zijn we eindelijk het bed uitgeklommen en heb ik de gebruikelijke huishoudelijke taken op me genomen. Het moet er toch een keer van komen…
Het hele huis is weer enigszins proper en de was hangt fijn te drogen, ik kan trots zijn op mezelf.
Verder niet zoveel gedaan vanmiddag. Beetje tv gekeken, soepje gemaakt en met Marjolein gebeld. En Sietje belde nog op, ze viert volgende week zaterdag haar verjaardag en dan gaan we met zijn viertjes (Marjolein, Sietje, ik en Pauluzzz) in Almere wokken. Gezellig!
Nou, tot zover mijn weekend. Straks gaan we richting Pauluzzz flatje en daar blijven we dan vannacht slapen. Onderweg nog even langs de chinees (geen puf om te koken) in Ter Aar en dan zal het vanavond wel niet zo laat worden voordat we op bed liggen denk ik. Tenslotte begint morgen weer een nieuwe werkweek!
Vandaag waren Pauluzzz en ik allebei een dagje vrij en we hadden een leuk culti-middagje bedacht. Afgelopen week was het Rembrandthuis in het nieuws vanwege vier herontdekte Rembrandts en die wilden we gaan bekijken. Ik had de wekker lekker vroeg gezet, zodat we er een dagje Amsterdam van konden maken, maar degenen die ons een beetje kennen zullen begrijpen dat we eerst enigszins uitgeslapen hebben, haha!
Rond een uur of twaalf zijn we vertrokken richting Amstelveen en van daar uit hebben we sneltram 51 gepakt naar de Nieuwmarkt. Bij Spaklerweg werd onze sneltram ontruimd en stonden we dus ineens met zijn allen buiten. Of er nou iets met dat ding aan de hand was, we weten het niet.
Maar niet veel later kwam een andere sneltram en konden we onze reis weer voortzetten.
Bij Nieuwmarkt uit de tram gestapt en niet ver van de halte vandaan was het Rembrandthuis al.
Het zag er wel leuk uit van buiten, met van die groene luikjes. We gingen gauw naar binnen om kaartjes te kopen en ook alvast maar een gids, die konden we dan binnen meteen gebruiken.
Eerst nog even toiletteren en daarna toch echt naar binnen.
We kwamen eerst in de keuken. Die was lekker ruim, maar de bedstee die er in stond niet. Tjemig, wat waren de mensen vroeger klein zeg. Als wij daar nu in zouden moeten liggen, dan moesten we met onze benen omhoog slapen!
We hadden het wel gauw gezien in de keuken (nog geen schilderij te bekennen), dus we gingen verder naar boven. Daar zagen we al wat schilderijen hangen. Er lagen ook nog wat boekjes met per schilderij wat tekst en uitleg, dus dat was wel handig.
In de eerste kamer hingen al aardig wat schilderijen. Niet allemaal van Rembrandt zelf, maar ook van zijn leerlingen. Ze waren stuk voor stuk erg mooi, op een schilderij van een lelijke vrouw na dan. Dat schijnt zijn eigen vrouw geweest te zijn (althans, die had model gestaan), oeps…
De tweede kwamer bevatte ook een paar hele mooie schilderijen, waaronder eentje van Ferdinand Bol, die ook een leerling van Rembrandt is geweest, een van zijn meest bekende leerlingen.
In de derde kamer ging men toevallig net beginnen met een uitleg over etsen. Rembrandt heeft namelijk in zijn leven aardig wat ets-platen gemaakt, ik dacht 129, als ik het me goed herinner.
Er werd eerst iets over de techniek en het materiaal uitgelegd en gaandeweg het praatje werd een echte ets gemaakt op de manier zoals Rembrandt dat ook deed. Weliswaar werd gebruik gemaakt van een kopie-etsplaat en wat modernere materialen, maar we kregen een aardige impressie van hoe het er vroeger aan toe ging. Uiteindelijk kwam er dus een mooie ets uit het apparaat van “de bedelaars”, door Rembrandt gemaakt. We kregen nog de gelegenheid om vragen te stellen en Paul kreeg nog wat extra uitleg over de effecten van de verschillende etstechnieken.
Al met al vond ik het wel heel leuk om dit te zien. Nu weet je tenminste ook een beetje wat er aan zo’n ets vooraf gaat en hoe Rembrandt te werk ging in die tijd. Ik heb in ieder geval wel met een andere blik naar de etsen gekeken die we later te zien kregen.
Na de etskamer kwamen we in de woon- en slaapkamer van Rembrandt. Hier hing slechts 1 schilderij van Rembrandt, uit een hele vroege periode. Er hing echter heel veel van zijn leermeester en daar kon je heel goed zien van wie Rembrandt het spelen met het licht heeft geleerd.
Het was verder een beetje een overkill aan schilderijen, je wist niet goed waar je eigenlijk moest kijken. Dat was een beetje jammer.
Na deze kamer gingen we weer een trapje hoger. Daar kwamen in het atelier van Rembrandt. Hier schilderde hij zijn schilderijen en maakten zijn leerlingen zijn verf klaar. Het was best een grote ruimte en er hing wat wapentuig en stenen ledematen aan de muur, als voorbeelden. Verder waren er veel ramen in het vertrek, wat natuurlijk perfect was om bij te werken. En als het licht te fel was, hing men een kaasdoek voor de ramen of gingen de luiken een beetje dicht.
Na deze kamer kwamen in de kunstkamer. Rembrandt was een verzamelaar van kunst. Hij handelde er ook in. Hij had zelfs een schilderij van Rubens gekocht en verkocht dat een paar jaar later weer met 100 gulden winst. In die tijd was dat vast heel veel geld…
We hebben niet lang in deze kamer gelopen en al gauw gingen we verder naar boven.
Daar hingen dan eindelijk de vier nieuwe Rembrandts! Vooral die vrouw met het kapje op was erg mooi. Er hingen ook nog foto’s van hoe het schilderij eerst was en hoe het eruit zag na de restauratie. Ze hadden er van alles overheen geschilderd, tot aan een bontkraag aan toe.
Maar het origineel is echt stukken mooier en wat een prachtige details! Het leek bijna wel een foto!
De andere schilderijtjes waren ook heel mooi, maar maakten op mijn eigenlijk lang niet zoveel indruk als deze.
Na deze kamer kwamen we in de ruimte met de etsen en daar hebben we eigenlijk de meeste tijd doorgebracht. Ze waren stuk voor stuk erg mooi en het was leuk om te kunnen zien welke techniek Rembrandt had gebruikt. Paul vond de verbaasd kijkende Rembrandt (zelfportret) het mooiste en ik die met krullend haar (ook een zelfportret) waarbij Rembrandt heel treffend de val van het zonlicht op het gezicht heeft weergegeven. Erg mooi!
Daarna gingen we richting de uitgang, maar natuurlijk niet voordat we even in het winkeltje zijn geweest. Ik heb wat kaarten gekocht met de afbeelding van de ets die bij de demonstratie werd gebruikt, die ets van Rembrandt met zijn krullende haar en een ets waar Rembrandt samen met zijn vrouw Saskia op staat. En ook nog een boekenlegger met vier zelfportretten (etsen) er op en een kaart met een foto van zijn atelier en een kaart van de voorkant van het Rembrandthuis.
Kan ik fijn in mijn plakboek plakken. Paul heeft met zijn mobieltje nog een paar fotootjes gemaakt, die kan ik er dan mooi bij plakken. Ik was mijn digitale camera vergeten. Stom stom stom…
Paul heeft ook nog wat souvenirtjes gekocht en daarna gingen we weer naar buiten.
Nog even over de markt van het Waterlooplein gelopen, maar we zagen alleen maar ouwe troep, dus we zijn snel omgekeerd en hebben een cafeetje opgezocht. Het werd “Tisfris”, want dat paste wel bij het weer van vandaag, haha! We hebben lekker een cappuccino besteld en wat te eten.
Ik heb een heerlijk kopje pompoensoep gegeten en een broodje geitenkaas met honing en walnoten. Paul had een pittig tomatensoepie en een broodje zalm. Al met al weer klein feestje dus.
We hebben daar best een tijdje gezeten, het was wel een leuk cafeetje.
Maar uiteindelijk moesten we toch een keertje op staan, want we moesten wel een beetje op tijd richting huis (ik had nog keyboardles om acht uur). Nog even een speelgoedwinkeltje in gelopen om te kijken of ik een leuk kadootje voor Romaxc3xaen kon vinden, maar ik kon nix naar mijn zin vinden.
Daarna gingen we richting de metro en even later kwam onze sneltram al. Dit keer werden we niet ontruimd en reden we in 1x door naar Amstelveen Poortwachter. En een uurtje later waren we weer lekker thuis en hadden we boodschapjes gedaan voor het late avondeten en het ontbijt. Dan hoefden we lekker niet meer de deur uit.
Om acht uur kwam mijn keyboardleraar en kreeg ik wat tips en trucs om een beetje vooruit te kijken en door te spelen. Daar heb ik nog wat moeite mee, waardoor ik na elke maat een beetje blijf hangen ipv door te spelen. Maar ik ga komende week flink oefenen en niet te veel aandacht schenken aan de linkerhand en dan moet het goed komen volgens Renxc3xa9.
Na kbl (keyboardles) met Pauluzzz en pizza gegeten en een DVD van Harry Potter opgezet. Arie kwam na het eten nog langs voor Pauluzzz (voor het geboortekaartje van de baby op komst) en vandaar dat ik werd verbannen naar de studeerkamer. Nou ja, verbannen, ik vind het zelf niet leuk om te weten wat het voor kaartje gaat worden. Dat zie ik wel als het in januari (of februari) met de post komt!
En nu ga ik dus lekker met Pauluzzz verder kijken naar Harry Potter. Hij is net gered door vriend Rom Wemel en broers uit het huis van d
ie vreselijke oom van hem, met de vliegende auto. Het avontuur moet dus nog beginnen. Ik ga gauw kijken en wens jullie allen een fijn weekend, toedeloe!
Donderdag 29 september was het jaarlijkse dagje uit van het werk. Met zo’n 100 man gingen we een dagje op de Afrikaanse tour in het Afrikamuseum in Berg en Dal (richting Nijmegen).
We vertrokken kwart voor tien vanaf het AMC en reden fijn een file tegemoet, maar dat mocht de pret niet drukken… Wij hadden lol voor tien in de bus. Ik zat gezellig naast Karin, mijn werkvriendinnetje en voor ons zat Maria, van de inkoopondersteunig. Die klets ook voor tien, dus we kwamen de file wel door.
Rond half twaalf kwamen we bij het Afrikamuseum aan en daar gingen we gelijk lekker lunchen. We kregen een lekker kopje soep en daarna kon je nog even langs het broodjesbuffet. Erg goed geregeld allemaal.
Na de lunch werden we in vier groepen verdeeld en begon het middagprogramma. Ik ging eerst met de workshop kralen rijgen beginnen. We kregen van Esther eerst wat uitleg over afrikaanse kettingen en de betekenis er achter. Dat was wel heel interessant. Het blijkt dat in Afrika de vrouwen een ketting met een boodschap maken voor de man die ze leuk vinden. En zo’n ketting betekent dan zoiets als, ik vind je leuk, maar je moet nog iets meer van dit en iets meer van dat hebben en dan wordt het misschien wel wat met ons (zo even kort door de bocht gezegd). En daarbij spelen de kleuren dus een heel belangrijke rol. Rood stond voor huilen/tranen en zwart voor duisternis, dus die kleuren moest je maar niet te veel gebruiken geloof ik. En paars was ook iets slechts.
Daarna mocht je zelf je eigen ketting maken. Omdat we wat langer geluncht hadden, kregen we maar een half uurtje de tijd om wat in elkaar te knutselen, maar het resultaat mag er toch wel wezen. Ik heb een kettinkje in de kleuren blauw en wit gemaakt. Wit staat voor liefde en blauw voor vrijheid. En daarnaast zijn het ook gewoon mooie kleuren 
Na het kralen rijgen was het tijd voor boogschieten en blaaspijpschieten. In het eerste onderdeel heb ik belabberd gescoord, al was mijn techniek wel goed (heb je toch nix aan, ’t zijn de punten die tellen…). Het blaaspijpschieten ging wel heel erg goed. Doordat de capuchon van mijn regenjas tot over mijn ogen hing (het regende jammer genoeg) heb ik blind geschoten en tot twee keer toe in de roos, dus dat was het betere werk! En goed voor het eindresultaat natuurlijk.
Na deze ervaring was het tijd voor een theepauze. We kregen thee in van die emaille bekers, echt heel grappig. Kees nam een biertje (ze hadden ook bananenbier) en dat moest ‘ie vanuit een kokosnoot drinken. Leuk hoor.
Na de pauze was het tijd voor een rondleiding door het Afrikamuseum (buitengedeelte). Dat was wel heel leuk. We kregen uitleg over vijf verschillende soorten nagebouwde Afrikaanse dorpjes en het was heel leuk om te zien hoe de mensen in die landen leven. Je kunt je het bijna niet voorstellen! De gids kon trouwens erg leuk vertellen en dat maakt zo’n rondleiding dan toch wel heel interessant.
Na de rondleiding moesten we nog even een kompastocht doen, maar het begon zo te plenzen dat we vroegtijdig zijn teruggegaan, ook omdat we geen vertrouwen in onze kompaslezeres (sorry Sandra). We zagen het niet zo zitten om te verdwalen in die hoosbui…
En zo waren we even later weer terug in het restaurant en gingen we wat warms drinken. Ik had maar een lekkere warme choco genomen, daar kwam ik wel van bij.
En even later kwam de rest ook allemaal binnendruppelen (letterlijk en figuurlijk). Iedereen had het erg leuk gehad die dag, als ik het zo hoorde, dus dat is wel fijn om te horen. Het is toch altijd weer afwachten hoe de iedereen het beleeft.
Even later deed Maarten van Centipede de prijsuitreiking. Helaas heeft onze groep niet gewonnen (lag vast aan mijn boogschietpunten, zero zero zero…) en ging groep B er met de prijzen vandoor. Volgend jaar beter…
Na de prijsuitreiking kregen we pindasoep en daarna was het buffet geopend. We hebben lekker zitten smikkelen van de afrikaanse gerechten en we lieten het ons goed smaken. Een dagje buitenlucht maakt je wel hongerig.
Rond een uurtje of zeven kwam de directeur eindelijk aan (hij kon die dag niet mee vanwege een belangrijke vergadering) en sprak hij ons nog even toe. De feestcommissie kreeg nog een vet applaus van iedereen en we kregen ook nog een kadootje als blijk van waardering.
Daarna was het tijd om weer met de bus huiswaarts te keren en rond half tien waren we weer op het AMC-terrein. Ik heb per ongeluk wel mijn regenjas in de bus laten liggen, dus ik hoop dat ik die nog terug vind… Maar voor de rest was het een hele leuke en geslaagde dag, ondanks de regen. En nu maar eens bedenken wat we volgend jaar weer gaan doen…
Binnenkort zet ik nog wel effe wat leuke fotoos bij deze log. Zien jullie mijn collegae ook eens.
En hier is ’t ie dan, Sjellie’s verjaardagskaart, een co-produktie van Pauluzzz en mij.
We vinden hem zelf echt helemaal geweldig en hebben nu al ideetjes voor de kerst, hahaha!
Sjellie vond hem gelukkig ook heel erg leuk, en daar gaat het toch maar om. Ze dacht eerst dat we een foto van haar bewerkt hadden, maar gelukkig was dat niet het geval. Misschien iets voor volgend jaar, haha!
De maandag- en dinsdagavond stonden in het teken van zingen, zingen en nog eens zingen.
Maandagavond moest ik in Nieuwveen oefenen voor het concert van 29 oktober. Samen met nog drie Revivallers zit in de selectie, d.w.z. de mensen die de “solostukjes” voor zich nemen in de liedjes die we met de vier koren gezamenlijk gaan zingen. Solostukjes staat tussen aanhalingstekens, want je kunt het eigenlijk geen solo noemen als je het met zijn zestienen staat te zingen.
Maar het ging best goed eigenlijk. We begonnen met een inzingoefening om de stembanden een beetje op te rekken. Pfff, dat was best pittig, want mijn stem laat het een beetje afweten de laatste dagen. Zal wel door het weer komen. Daarna hebben we drie liedjes doorgenomen en de puntjes op de i gezet. En binnen een uurtje hadden we alles ingestudeerd en waren we weer klaar.
Dinsdagavond heb ik eerst bij moeders (en vaders) gegeten. Moeders had een heerlijke zuurkoolschotel klaargemaakt, het is er wel weer tijd voor!
Na het eten was het tijd om naar het koor te gaan, waar we ook weer gingen repeteren voor het concert. Het ging deze keer aanmerkelijk beter met de stem, ik kon weer aardig meebrullen, haha!
We hebben in ieder geval stevig gerepeteerd. All around my hat zit er inmiddels aardig in en de Boudewijn de Grootmedley kunnen we zo onderhand ook wel weer dromen. Het liedje van Ronan Keaton moet nog wel een beetje aangepast worden op het eind (het stukje voor de sopranen), zodat het wat meer op het origineel lijkt. Maar dan is het ook een heel mooi nummer geworden. Het is toch weer anders dan de nederlandse versie die we normaal in de kerk zingen.
Maar ik heb wel heel veel zin in het concert. Het wordt echt een hele happening, met vier koren. Er zitten straks minder mensen in de zaal dan dat er op het podium staan, haha!
Tonny had trouwens de hoed voor het concert meegenomen en Greet had al twintig sjaals klaar, dus we konden even kijken hoe het geheel stond. Ja, dat wordt wel heel leuk, onze concertoutfit. Ik ben zo benieuwd hoe het geheel er uit ziet straks op het podium…
Na het oefenen voor het concert gingen we nog even oefenen voor de begrafenis van a.s. zaterdag. Wij zijn gevraagd om te zingen en zodoende moest er nog even langer doorgerepeteerd worden door degenen die er zaterdag kunnen zijn. Ik ga weer “zo zal het zijn” zingen, dus ik hoop dat mijn stem het gaat houden t/m zaterdag, want het is aardig hoog. Sjaal om en niet te veel kletsen (kan veel beter schrijven, haha!) en dan zal het wel gaan, hoop ik. ’t is ook altijd wat…
Vandaag is mijn grote zus Sjellie jarig!
Jullie kunnen haar even feliciteren op http://www.sjellie.web-log.nl, dat zal ze wel leuk vinden!
Zondagavond heb ik o.a. deze kaart gemaakt. Die voor Sjellie volgt later op mijn logje, dat blijft dus nog even een verrassing!
En deze kaart heb ik afgelopen donderdag af gemaakt:
Deze kaart heb ik ergens half september op cursus gemaakt, maar ik kreeg hem niet helemaal af. Maar ik heb hem toch maar afgemaakt en ik vind hem wel mooi geworden. Met dank aan Sjellie voor het mooie bijpassende 3d-plaatje.
You like my creations? Tok to me and let me know!
Zondag hebben we tot 11 uur uitgeslapen. Althans, ik. De rest kwam een uurtje later uit bed, waarschijnlijk door de geur van gekookte eitjes (haha).
Gezellig samen ontbeten, Marjolein moest nog even wakker worden, dus die heb ik twee bakken koffie moeten voeren voordat ze weer een beetje mens was. Maar toen was ze er ook weer helemaal. Die kan lekker kletsen hoor!
Tante Corrie en Brigitte kwamen ook nog even wat drinken. Die moesten helpen bij de trimloop, de renners de goede kant op wijzen enzo. En wij ondertussen maar lekker doorontbijten. Ze zullen wel gedacht hebben…
’s Middags kwam Brigitte nog even bij Pauluzzz op kopfoto-maak-les en die twee hebben samen een heel leuke kopfoto voor haar weblogje zitten maken. Kijk allemaal maar effe op haar weblog (zie de link evelientje), hij is echt heel leuk!
Marjolein en ik hebben ondertussen vakantiefoto’s gekeken en zitten beppen. Was ook heel gezelllig.
Toen Brigitte wegging, hebben we nog een dvd-tje gekeken (Bridget Jones deel twee). Marjolein en ik vonden hem wel heel erg leuk (we hadden hem al een keer in de bios gezien), maar Pauluzzz hebben we niet 1x horen lachen. Volgens ons vond ie er niet zoveel aan. Meidenfilm zeker…
Na de film ben ik gaan koken (rijst met kip en kerrie), want Marjolein wilde niet al te laat naar huis. Het eten was goed gelukt (kan niet veel aan mis gaan) en we hebben gezellig zitten eten. Pauluzzz en Marjolein zaten weer aan de wijn (zuipschuiten) en ik braaf aan de cola. Tenslotte moest ik Marjolein nog naar het station brengen.
Na het eten nog even koffie gedronken met een chocolaatje van Marjolein en daarna heb ik Marjolein weggebracht. We waren ruim op tijd bij het station en daar hebben we nog even zitten kletsen en uiteindelijk afscheid genomen. Binnenkort spreken we weer eens wat af.
Zondagavond gingen Pauluzzz en ik nog even creabea doen. Pauluzzz ging een ontwerp voor de verjaardagskaart van Sjellie maken op de computer en ik heb alvast de kaart gemaakt waar het ontwerp op kwam. En hij is gaaf geworden!!! Ik heb hem al gescand, maar hij komt na woensdag pas op de weblog, want anders weet Sjellie al hoe haar kaart er uit gaan zien, dat kunnen we natuurlijk niet hebben. Nog even wachten hoor zus, haha!
Ondertussen heb ook nog een andere kaart gemaakt, die ik al wel kan laten zien, ik zal hem in een apart logje zetten, zodat alle knutsellogjes in 1 categorie zitten. En laatst op de cursus heb ik een borduurkaart gemaakt, die heb ik donderdagavond af gemaakt, die zal ik er ook meteen op zetten.
Al met al weer een crea weekje en een leuk weekend gehad. En nu wordt het dan toch echt bedtijd. Pauluzzz ligt al op de bank te pitten, dus ik ga hem maar gauw mee naar boven slepen.
Tot logs!
