Gisteravond laat werd ik gebeld door Arie. Liesbeth is bevallen van een zoontje! Alles was goed gegaan alleen had Liesbeth nog een beetje koorts. Arie was dolgelukkig en was blij dat het kindje er eindelijk was, want het duurde wel een beetje lang (al twee weken over tijd).
Vanmorgen hoorde ik weer van mijn moeder dat het kindje met de keizersnee is gehaald. Liesbeth’s moeder is namelijk vriendien met mijn moeder en die heeft vanmorgen al vroeg gebeld met het goede nieuws (wat mijn moeder al wist, want ik heb gisteravond gelijk even gebeld natuurlijk, zulk nieuws gaat snel in het dorp) en die wist weer te vertellen dat het kindje met de keizersnee was gehaald. Dat zal dus wel betekenen dat ze voorlopig nog een paar daagjes in het ziekenhuis zullen verblijven. Terwijl Arie vannacht zei dat ze misschien morgen wel naar huis zouden komen. Nou ja, het zullen de emoties wel zijn denk ik.
Arie heeft trouwens de naam wel gezegd, maar ik weet niet precies hoe je het schrijft, dus ik waag me er nog even niet aan. Zodra het geboortekaartje er is, zal ik hem wel even inscannen en op mijn logje plaatsen. Overigens heeft Pauluzzz het geboortekaartje gemaakt (de tekeningen). Ik heb het zelf nog niet gezien, dus ik vind het wel heeeeeeel spannend!
Overigens ben ik ook heel benieuwd hoe Roos het zal vinden dat ze een broertje heeft gekregen. Ze was er namelijk heilig van overtuigd dat ze een zusje zou krijgen. Ik hoop maar dat ze niet al te teleurgesteld is en een broertje toch ook wel heel lief vindt. Maar dat zal wel loslopen denk ik.
Via deze weg wens ik Arie, Liesbeth en Roos heel veel geluk met hun zoontje en broertje en ik ga natuurlijk zo snel mogelijk op bezoek! Jammer dat Pauluzzz nu net vandaag een nachtje met het werk weg moet (een of andere heisessie ergens in Brabant, hoe verzinnen ze het), anders konden we met zijn tweetjes op bezoek vanavond. Ik zal oma Truus maar even bellen vanmiddag wie er vanavond allemaal op bezoekuur gaan, en anders ga ik morgen overdag wel even. Ik ben toch vrij! Ik ben zo beniewd daar het kleine mannetje!
Gelukkig ben ik weer een beetje opgeknapt en kon ik vanmorgen weer gewoon aan het werk. Helaas is mijn computer thuis nu een beetje “ziekjes”, hij wil niet meer opstarten. Ik hoop dat de installatiecd van W98 van Keessie nog enige soelaas biedt, anders moet er toch een expert bij komen…
Ik had gisteren al last van een vaag soort misselijkheid dat steeds kwam opzetten, maar toch weer wegzakte en daarna weer opkwam etc. Vanmorgen was het nog steeds niet over, eerder erger, dus ik besloot lekker in bed te blijven. Ik heb tot half twaalf als een blok geslapen en nu gaat het wel weer iets beter, maar nog niet je van het. Vandaag dus maar een beetje rustig aan en licht verteerbaar voedsel nuttigen, misschien dat het morgen dan weer over is. Ik heb namelijk een hekel aan ziek zijn. Er is geen bal op de tv, van de hele dag in bed/op de bank hangen word je ook maar duf en iedereen is aan het werk, dus niemand om even mee te bellen… Nee, je kunt eigenlijk maar beter op je werk zitten, maar dat is ook geen pretje als je steeds kotsneigingen hebt…
Ik ga straks dus maar weer lekker naar bed met een apirientje om te ziektekiemen te verdrijven en een dvd-tje om de tijd te verdrijven totdat Pauluzzz thuiskomt uit zijn werk. Heb ik weer een beetje aanspraak…
Zoals jullie HIER hebben kunnen lezen, is mijn nichtje Evelientje 4 januari een kwartje geworden (25 jaar). Omdat het zo druk was moesten Sjellie, Moeders, Pauluzzz en ik in de gang zitten totdat er mensen weg gingen. Vanmiddag heb ik hier eindelijk een fotootje van gekregen, vandaar dat hij nu pas op mijn weblogje staat. Hier zitten we dan:
Proost Brietje! Dat je maar een grote meid mag worden!
Zondag kreeg ik ein-de-lijk mijn verjaardagskadootje (ik was 8 juni jarig!) van mijn vriendinnetje Shirley, we gingen namelijk heerlijk high tea-en in brasserie Schiller aan het Rembrandtsplein in Amsterdam. Ik ben eerst richting het AMC gereden en daar heeft Shirley me opgepikt en zijn we richting de stad gereden. In de buurt van de Van Woustraat hebben we de auto geparkeerd en vanaf daar zijn we gaan lopen. Oei, dat had ik beter niet kunnen doen, want mijn nieuwe laarzen waren nog niet helemaal ingelopen en die had ik nou juist aangetrokken (tja, als je wat nieuws hebt, dan wil je het aan ook he…). Ik was dan ook blij dat we op het Rembrandtsplein waren en konden plaatsnemen in de serre van de Brasserie.
Voor wie wat meer wil weten over een typische high tea, heb ik hier een leuke link geplaatst. Het is weliswaar een website in het engels, maar er staan ook recepten op, heb ik net even gezien. Altijd leuk om eens uit te proberen, zodra je de engelse ingredixc3xabntennamen hebt kunnen vertalen…
We werden lekker in de watten gelegd. Onze jassen werden aangenomen en we kregen uitgebreid uitleg over de gangen van de high tea. Dat beloofde veel goeds!
We begonnen met een lekkere pot thee (hadden we wel verdiend) en even later kwam de eerste gang, scones, croissantjes met jam en kleine broodjes met zalm en gerookte kalkoen. Mmm, dat smaakte wel lekker, maar als dit de eerste gang was (en er zouden er nog twee komen), dan hadden we er wel een hele kluif aan. Bijna een uitgebreide lunch, zal ik maar zeggen. Dat kwam op zich wel goed uit, want het was een uur of xc3xa9xc3xa9n toen we daar aan kwamen.
We lieten het ons goed smaken en ondertussen hebben we even gezellig bijgepraat. Sinds Shirley in Almere woont en zij twee kindertjes heeft, zien we elkaar niet zo heel vaak en we zijn allebei ook niet van die bellers, dus we hadden aardig wat gespreksstof.
Zie je ons al zo zitten? Hihi!
De tweede gang bestond uit een glaasje kippensoep, een garnalenkroket en een worstebroodje. Het smaakte allemaal heel lekker, maar het was wel een beetje veel, zeker met die thee erbij, want als de pot leeg was, kregen we weer een nieuwe.
De laatste gang was de lekkerste, al kregen we het echt niet allemaal op. Het waren allemaal lekkere zoete dingetjes, cakejes, bonbons, minigebakjes, noem maar op. Een heel bord vol mjammie, zal ik maar zeggen.
We hebben nog een cappuccino als toetje genomen en daarna was het tijd om op te stappen. Shirley wilde namelijk een mooi pak kopen voor het werk en in Amsterdam is de Kalverstraat elke zondag open, dus dat kwam goed uit. Konden we weer eens ouderwets saampjes winkelen. Nou ja, Shirley dan, want ik had mijn winkelbudget voor deze maand al uitgegeven aan die laarzen waar ik op liep te strompelen!
Zolang we maar bleven lopen ging het goed, dus we gingen richting de Kalverstraat. Als eerste gingen we de V&D in, op zoek naar carnavalskleren voor Romaxc3xaen, maar die hadden ze daar niet. 
Daarna wilden we de Kalvertoren in, maar besloten er toch maar voorbij te lopen, we hoefden toch alleen maar in de H&M te zijn en de ingang zat ook voorbij de Kalvertoren. En dat was eigenlijk maar goed ook, want toen we de H&M weer uit waren en een paar honderd meter verder liepen, hoorden we sirenes. Bleek dat er iemand was neergeschoten in de Kalvertoren (hoorden we later in een winkel, toen Shirley aan het passen was). We zijn als het ware bijna aan de dood ontsnapt (om maar eens lekker te overdrijven)!
De rest van de middag hebben we gezocht naar een mooi pak voor Shirley, maar uiteindelijk niets kunnen vinden waar ze echt tevreden mee was. Dan was de goede maat broek/jasje er niet, dan was het model van de broek niet mooi en dan was de kleur niet mooi. En als je twijfelt, moet je het eigenlijk niet doen. Het is toch 150 euro wat je uitgeeft en daar denk je niet te licht over natuurlijk.
Ik had ook bijna spijt als haren op mijn hoofd dat ik die laarzen heb gekocht, maar goed. Niet te lang over nadenken en gewoon vaker dragen, maar dan voor korte wandelingetjes en niet voor een hele middag winkelen… Ze waren te duur om voor jaren in de kast te moeten staan, grrr!
Uiteindelijk zijn we weer richting de Munt gelopen en hebben we alleen voor Romaxc3xaen nog een Darth Vadar-masker met cape gekocht. Kan hij stoer carnaval vieren. Na een kleine pitstop in de V&D zijn we richting de tram gegaan en hebben we de tram gepakt richting de auto. Ik kon het hele stuk echt niet meer lopen 
Rond kwart over zes waren we weer bij het AMc aanbeland en daar ben ik weer in mijn poezenbakkie richting ons Kabouterhuisje gestapt. Ik was blij dat ik thuis mijn laarzen uit kon doen en later bleek ook dat er twee enorme blaren onder mijn voeten zaten. Even vakkundig doorprikken dus, dan was de druk er tenminste van af.
De rest van de avond heb ik niet veel gedaan. Paul was op zijn computer bezig en we hadden nog niet zoveel trek, dus ik ben lekker met de voetjes languit op de bank gaan liggen, een beetje zappen. Het was weer een leuk middagje, ouderwets gezellig winkelen met Shirley. Dat gaan we beslist vaker doen, hebben we afgesproken. En misschien gaan we ook weer samen tennissen, want dat deden we vroeger ook. Even kijken hoe en wat, ik bekijk het nog wel even. Het is nu net een klein beetje rustiger in mijn avonduren en dat wil ik eigenlijk nog een beetje zo houden, anders ben ik weer elke avond de hort op en dat is voor Pauluzzz en de poekiezzz natuurlijk ook niet gezellig!
Op dit late tijdstip toch nog even een verhaaltje voor de weblog. Het is alweer een paar dagen geleden sinds de laatste log, en die gingen allemaal over het vorige weekend.
Eerlijk gezegd weet ik niet meer zo goed wat ik de afgelopen week allemaal uitgespookt heb. Aan mijn agenda te zien heb ik het erg rustig gehad de afgelopen week.
Drie vrije avonden in 1 week…, dat is wel een unicum!
Ik heb ze alledrie besteed met lummelen en luieren, geloof ik. En dat is ook wel eens lekker! Het is de afgelopen maandan zo druk geweest met van alles, dat ik het fijn vind om gewoon eens een avondje helemaal niets te doen. Even lekker op de bank hangen, tv kijken of een beetje lezen en met mijn vriendinnen te bellen.
Dinsdagavond belde Nina, vlak voor dat ik naar koorrepetitie moest en ik had beloofd haar donderdagavond even terug te bellen om uitgebreid te kletsen. En dat heb ik dan ook braaf gedaan. 
Nina en Frank wonen al een tijdje samen in Rhenen en begin maart hebben we afgesproken om die kant op te gaan en hun nieuwe huis eens te gaan bewonderen. De wandelschoenen gaan dan ook mee, want ze wonen vlak bij het bos en als het mooi weer is gaan we dus even een wandelingetje maken. Ik ben wel benieuwd!
Zo, ik vind het wel weer welletjes voor vannacht, want het is inmiddels al over tweexc3xabn. Tussen het begin dit logje en deze zin zit een hele tijd, waarin ik voor Pauluzzz heb gezocht naar bepaalde foto’s die op mijn computer zouden staan, maar helaas. Gelukkig vond hij ze uiteindelijk op zijn eigen computer. Wel een andere foto tegengekomen van het orkest die hij nog niet had, dus de zoektocht is niet helemaal voor niets geweest. Maar het wordt wel tijd om dit beestje af te sluiten, want hij kraakt dat het lieve lust is als ik iets ingewikkelds aan hem vraag. Het wordt hoog tijd een nieuw beestje te kopen geloof ik, maar hij moet het nog maar even blijven doen. Zo voor het webloggen en de mail binnenhalen doet hij het nog prima!
Ik wens jullie allemaal een fijne zondag en ik zal proberen de komende tijd wat meer te loggen, zodat jullie weer eens wat te lezen hebben. Dus tot logs maar weer!
Ik had beloofd het geboortekaartje voor het kindje van Arie en Liesbeth (Tygo) nog even op mijn weblogje te plaatsen. Bij deze dan:
Is het geen schatje?
Ik heb hier twee technieken gebruikt, embossing en 3D-knippen. Stukjes bijpassend karton opgezocht en op maat gesneden en daarna alles op een fleurige rode kaart geplakt. Het is weer een kaartje uit de categorie “zonde om weg te sturen” geworden, al zeg ik het zelf…
Zondagmorgen ging ineens mijn wekker af. Dat was niet helemaal de bedoeling, maar met een logee in huis wil je ook geen gat in de dag slapen, dus ergens kwam het wel goed uit. We bleven nog even lekker liggen, rustig aan wakker worden. Voor Petra d’r doen hield ze het nog lang uit, pas tegen half tien was ze wakker. Meestal is ze een vroege vogel en we hebben nog geen gordijn op de logeerkamer, dus je wordt dan sneller wakker van het vroege ochtendlicht. Maar het viel wel mee blijkbaar.
Eerst maar eens even een ontbijtje klaargemaakt, want het freubelt beter met een goed gevulde maag. Na het ontbijt gingen we weer aan de slag. Sjellie zou later op de dag nog aanschuiven, die moest eerst zingen in de kerk.
Effies later belde Liesbeth op, die had printproblemen met een tegoedbon voor haar Oma. Gelukkig konden we dat hier wel uitprinten en Pauluzzz heeft hem nog een klein beetje bewerkt voordat hij dat deed. Ze (Arie, Liesbeth en Roos) kwamen hem later op de dag ophalen.
Pauluzzz ging daarna aan de slag in de werkkamer. Hij had zijn schildersezel van boven gehaald en ging aan zijn zelfportret voor de expositie in februari werken. Pauluzzz in actie en het eindresultaat kun je hier bekijken.
Petra en ik hebben een hoop kaartjes gemaakt.
Allereerst heb ik de 3 kaarten van de knoetselkoersoes af gemaakt. Het resultaat kun je hier zien, want daar heb ik ook de beschrijvingen staan.
Daarnaast heb ik de volgende kaartjes gemaakt:
Libelle stickerkaart
De libellesticker heb ik op een stukje karton geplakt en daarna heb ik hem ingekleurd met shadowpaint-inkt. Ik heb met mijn nieuwe libelle-pons wat libelles geponst en die er bij geplakt. Daarna wat stukjes papier op maat gesneden en alles opgeplakt. Zie hier het resultaat:
Ik vind hem wel heel erg mooi geworden!
Libelle schudkaart
De libelle is gestempeld met embossinginkt. Daarna embossingpoeder eroverheen gestrooid en verhit met de heating-tool. Dan krijg je een soort relief. Ik heb delen van de vleugeltjes uitgesneden en daar een stukje plastic achter geplakt zodat ik een schudkaart kon maken. Daarna een paar stukjes papier op maat gesneden en eentje daarvan bewerkt met de embossingtechniek (een libelle-randje) en een andere nog beplakt met een lijnsticker. Het schudgedeelte daar weer opgeplakt en dit is het resultaat:
Door de roze en witte bolletjes zou je het als een geboortekaartje kunnen gebruiken, maar het kan ook heel goed een verjaardagskaart zijn. We zien wel. Voorlopig is hij nog even te mooi om op te sturen!
Parachutist kaart
De laatste kaart was even een snelle makkelijke kaart, speciaal voor Marc, die pas in november jarig is. Je kunt niet vroeg genoeg beginnen, hihi! Marc doet namelijk aan parapente, en dit komt er het dichtst bij in de buurt, zal ik maar zeggen.
Het plaatje was weer van het betere 3D-stap-voor-stap-werk. Niet nadenken, gewoon knippen en alles op elkaar plakken. Ik heb nog wel een tijdje gezocht naar de juiste kleurtjes karton die ik verder nog wilde gebruiken om het plaatje er een beetje uit te laten springen en daar ben ik uiteindelijk wel in geslaagd, dacht ik zo. Het is een lekker knallend kaartje geworden!
Rond een uur of zes hebben we met zijn allen een kopje soep gegeten en daarna ging Pauluzzz spaghetti maken. Het smaakte best, want we hadden best trek gekregen. Op chips alleen kan een mens niet leven. Ik had ook nog een lekker ijstaartje in de vriezer liggen en zo was het feestmaal compleet. Het was wel gezellig zo met zijn allen aan tafel. We waren ook wel een beetje melig geworden van al dat freubelen.
Na het eten hadden we niet echt veel zin meer om nog verder de knutselen, maar toen was het onderhand ook al half tien geworden. Petra moest nog helemaal naar Capelle a/d Ijssel en Sjellie moest de auto nog bij de parents afleveren, vandaar dat we maar hebben opgeruimd.
Uiteraard nog even een paar fotootjes voor de weblog gemaakt, maar daarvoor verwijs ik even naar dit logje.
Met zijn allen even de auto’s van Petra en Sjellie ingeruimd en toen was de rust weer wedergekeerd in ons kabouterhuisje. Ik ben nog even gaan webloggen en zo was het weekend alweer voorbij.
Maar het wel een heel gezellig en creatief weekend. Daarvan mogen er van mij meer komen dit jaar!
Toen we om elf uur thuis kwamen, was Pauluzzz al thuis. Het was een kinderconcert, dus het duurde blijkbaar niet zo heel erg lang. Het was wel een succes geloof ik, lekker druk en het zag er wel leuk uit op de foto’s, al die orkestleden in pyjama. Paul had twee Revival-nachthemden geleend van mij en ook nog een paar van die ouderwetse slaapmutsjes. Die hebben we ooit eens gemaakt voor een optreden van Revival tijdens de Liemeer Night of the Proms. Ik had er zelf nog maar eentje, maar na een beetje rondvragen in het koor, kreeg ik er nog drie te leen van Greet en Adrie. Dus Pauluzzz kon weer wat mensen aankleden bij Arti.
Pauluzzz bleef lekker voor de buis hangen, maar Petra en ik gingen toch nog even freubelen. ’s Middags was daar nog niet veel van terecht gekomen vanwege het bezoekje aan vd Akker en het koken en eten. We hebben dan ook lekker doorgewerkt tot een uurtje of drie, jawel! Pauluzzz viel al in slaap op de bank, die hebben we maar naar bed gestuurd. Dat ligt toch veel lekkerder als op de bank.
Ik heb in totaal drie kaarten gemaakt.
Als eerste heb ik een geboortekaartje voor het kindje van Arie en Liesbeth gemaakt. Liesbeth kan elk moment bevallen, dus ik ben lekker op tijd deze keer. Ik kan hem alleen pas op mijn weblogje laten zien als de kleine is geboren. Liesbeth weet namelijk ook van mijn weblog en als ze dan al ziet wat ik gemaakt heb, is het geen verrassing meer. Nog even geduld dus, ik zet hem zo gauw mogelijk op mijn weblog zodra de kleine er is.
De tweede kaart is een verjaardagskaart. De technieken die ik heb gebruikt zijn ponsen en 3D-knippen. Van Petra heb ik het ponsje geleend. Achter het geponste stukje karton heb ik een ander kleurtje karton geplakt, zodat het een gekleurd geheel wordt. Het 3D-plaatje is van Franciens Katten en is een stap voor stap-vel. Er staat dus precies op hoe je het moet knippen en dat is wel zo makkelijk. Hoef je tenminste niet na te denken.
Ik vind het wel een lief kaartje geworden. Bijna te mooi om te versturen… Maar dat heb ik met bijna al mijn kaarten.
De derde kaart is ook een verjaardagskaart en ik heb hem tot de “Dancing with the stars”-kaart gedoopt, vanwege het 3D-plaatje. Dat is ook meteen de enige techniek die ik hier gebruikt heb. Verder is het alleen een kwestie van stukjes papier bij elkaar zoeken en op maat snijden. 
Tot zover ons knutselresultaat van de zaterdag. Zondag zouden we weer lekker verder gaan!
Zaterdagavond ben ik met mijn vriendin Petra naar de musical Jesus Christ Superstar geweest. Petra is net als ik een musicalfan en wilde graag mee toen ik haar vroeg. Paul kon namelijk niet met me mee, want die had een concert met Arti. En Petra vond dat natuurlijk helemaal niet erg 
Ik heb even wat info van de website http://www.musicals.nl geplukt, dat scheelt weer wat typewerk!
Andrew Lloyd Webber en Tim Rice crexc3xaberden de rock musical Jesus Christ Superstar. Een moderne, gedurfde en omstreden interpretatie van de laatste zeven dagen in het leven van Jezus Christus. Jezus wordt daarin op menselijke en invoelbare wijze geportretteerd als een man die, op het hoogtepunt van zijn invloed en roem, het vertrouwen verliest van Judas. Judas vermoedt dat de mythe rondom de man Jezus belangrijker is geworden dan hetgeen hij predikt in naam van God. Het verhaal van twee gepassioneerde mannen en xc3xa9xc3xa9n gepassioneerde vrouw, Maria Magdalena, die als enige bij Jezus zal blijven tot na zijn dood.
Een zoektocht naar de waarde van geloof en de betekenis van Jezus in onze tijd, in ons land. Gemaakt vanuit het geloof dat xc3xa9xc3xa9n persoon een verschil kan maken, dat het ook ‘anders’ kan.
Van te voren weet je niet precies wat je moet verwachten van zo’n musical. Het gaat tenslotte over een niet zo vrolijk onderwerp, de laatste dagen van Jezus. Maar Petra en ik hebben echt zitten genieten. Alhoewel het natuurlijk een serieus onderwerp betreft, zat er ook wel een klein beetje humor in. Maar het was vooral de zang wat indruk op ons heeft gemaakt. Wat kon die Judas geweldig zingen zeg… En laten we Jezus ook niet uitvlakken! Ja, ik heb menig keer met kippenvel op mijn rug gezeten daar in de zaal, en dat was niet van de kou! We weten alleen niet of we het nou jammer moeten vinden dat Jamai er niet was deze avond (speelt normaal gesproken ook mee, maar hij zat samen met Jim in de Idols-uitzending van zaterdagavond, vandaar dat hij er niet was). We hebben hem niet echt gemist. De inval-Simon kon ook goed zingen.
Wat ons betreft is deze musical een echte aanrader voor wie niet vies is van een stevig rocknummer en een paar lekkere uithalen! 
Een foto van xc3xa9xc3xa9n van de indrukwekkendste scenes uit de musical.
Elgomar 