Elgomar

Donderdag 29 juni ben ik meegeweest met het jaarlijkse dagje uit van mijn werk. We gingen een dagje spioneren (in de vorm van een soort spelprogramma) in Antwerpen en als feestcommissielid mocht ik natuurlijk niet ontbreken!

Het beloofde een hele mooie dag te worden en ik ben in alle vroegte opgestaan, aangezien de bus ECHT half negen zou vertrekken en dus zelfs niet op mij zou wachten. Maar ik was gelukkig ruim op tijd, ik kwam als derde aanlopen. Uiteindelijk vertrokken we toch iets later, maar het duurt ook even voordat iedereen in de bus zit en we hadden gecheckt of er nog iemand vermist werd.

De rit naar Antwerpen verliep verder erg ontspannen, met het zonnetje op de ramen was het zelfs erg lekker in de bus en ik heb me wel vermaakt. Na een uurtje werd er drinken en wat lekkers uitgedeeld en dat ging er ook wel in. Eigenlijk waren we er al voordat we het wisten. Het is toch maar zo’n kleine twee uur rijden met een beetje file meegerekend. Viel me nog mee!

In Antwerpen aangekomen werden we opgewacht door een streng uitziende beveiligingsmeneer, die ons meenam naar de koffie met gebak. Dat hadden we wel verdiend na twee uurtjes zoet stilzitten.

En zo zie je me hier tussen een aantal van mijn indirecte collega’s (onze dienst heeft zo’n 144 medewerkers, waarvan er zo’n 75 mee gingen deze dag). Veel tijd om gezellig te theeleuten hadden we niet, want het spelprogramma ging al van start. We werden in groepen verdeeld en 1 voor 1 gingen de groepen op pad met zo’n strenge beveiligingsmeneer, die ons de opdracht uitlegde.

Zo zag hij er dus uit. Het leek de lifeguard van Bush wel, hihi!

Na de uitleg konden we op pad. Het was dus de bedoeling een aantal aanwijzingen te verzamelen en daarmee de geheime ontmoetingsplaats van twee verdachten te achterhalen. In het koffertje zaten een viertal aanknopingspunten en geld om aanwijzingen te kopen. Bij de maffia kon je eventueel nog klusjes doen en daarmee extra geld verdienen om aanwijzingen mee te kopen. Verder zat er nog een waterpistool in het koffertje, daarmee moest je het koffertje van andere teams raken en dan kreeg je een vrijgeleide, wat ook weer extra geld zou opleveren aan het einde van de dag. En zo gingen we op weg.

We hadden misschien nog maar een paar passen gelopen of er kwam al een idioot op ons afgerend met een waterpistool. We zijn maar gauw een steeg ingerend zodat we daar alle instructies nog eens op ons gemak konden doorlezen. Daarna gingen we op zoek naar een of andere "Vlaaikensgang", want daar zou iets niet pluis zijn. Daar hebben we aardig lang vertoefd, want de aanwijzing die daar lag, zagen we niet zo 1-2-3 liggen. Maar uiteindelijk hebben we hem gevonden. Maar toen waren we onze vrouw met het koffertje kwijt. Die was op de vlucht geslagen en foetsie. Maar gelukkig hebben we haar weer gevonden en konden we verder op weg. We hebben een beetje rondgelopen totdat het tijd was voor de lunch.

We kregen een heerlijk lunchbuffet in een onderaardse kelder, slechts verlicht met kaarsen. Dat was wel heel gezellig, moet ik zeggen. Je moest alleen oppassen dat je koffertje niet gepikt werd 😉 Gelukkig kregen de andere teams hier geen kans voor, we hebben hem goed bewaakt!

Na de lunch zagen we een onbeheerde koffer staan bij de ingang van het restaurant en daar vonden we nog een stapeltje vrijgeleides in. Die konden we mooi uitdelen als we beschoten werden! Als je je eigen kaartjes overhield, kreeg je daar namelijk ook weer geld voor. En weten die andere teams veel, hihi! Ja, het ging er "hard aan toe, deze dag!

De rest van de middag zijn we dus op zoek geweest naar aanwijzingen. Zo hebben we in een parkeergarage gezocht naar een auto (en gelukkig gevonden), bij een chinees restaurant gevraagd wat de chinese tekens betekenden en een cd-rom met geheime informatie bekeken in een internetcafe. We hebben ook nog wat informatie gekocht bij een vaag figuur op de Grote Markt, maar daar werden we ook niet wijzer van. We hebben nog lang gezocht naar de aanwijzing o.b.v. een X-box spel, maar uiteindelijk hebben we het opgegeven en besloten we aan het water op een terras te gaan zitten. Het was wel ver lopen, maar we hebben er heerlijk gezeten onder de parasol!

Rond half vijf zijn we weer teruggelopen naar het centrum en om vijf uur stonden we voor Het Fondueke, waar we zouden gaan… fonduen, jawel! De koffer met, geld, vrijgeleides, watergun en de (niet gevonden) oplossing hebben we weer ingeleverd en we gingen naar binnen.

Hier zitten we dan, helemaal moe en een beetje verhit, want het was best warm die dag.

En hierboven zijn we gezellig aan het fonduen. Dat smaakte trouwens opperbest! We kregen genoeg te drinken bij het eten en er was salade, brood en gekookte aardappel in schil. Niets mis mee! Als toetje kregen we nog warme kersen met vanille-ijs en koffie en thee erbij. Vooral het toetje was erg lekker, en dan hou ik eigenlijk helemaal niet van kersen.

Na het eten hadden we nog een uurtje vrije tijd voordat de bus ons weer naar huis zou brengen. Die tijd hebben we benut door nog even een wandelingetje te maken richting het water.

Bij het kasteel aangekomen heeft collega Albert nog een leuke foto van mij en Karin gemaakt:

Ik vind hem heel leuk geworden!

De rest van de tijd hebben we wat zitten uitpuffen op de boulevard. Je zat daar heerlijk in het zonnetje en er stond een heel verfrissend koel briesje. Dus totdat het zover was om richting de opstapplaats voor de bus te lopen, hebben we daar fijn gebivakkeerd.

De bus kwam niet om half negen, maar pas om tien voor negen. Die stond ergens op een parkeerplaats op ons te wachten en wij stonden ergens anders op hem te wachten. Er ontstond al paniek omdat sommige mensen in Amsterdam weer bepaalde treinen moesten halen, maar gelukkig kwam de bus uiteindelijk toch en konden we aan de terugreis beginnen.

Rond kwart voor elf arriveerden we weer het op het AMC, na een tussenstop op Station Duivendrecht voor de treinreizigers en om half twaalf was ik dan eindelijk weer thuis. Het was een geweldig leuke dag met mooi weer en ik ben deze keer eens niet verbrand, joechei!