Afgelopen donderdag kregen het college, de raadsleden en fractie-assistenten een presentatie van alle Management Team-leden van de nieuwe gemeente Nieuwkoop. De managers hebben allen een korte presentatie gehouden waarin werd uiteengezet wat er in de afgelopen drie maanden sinds de herindeling allemaal is gebeurd en waar we nu staan. De raadsleden konden vragen stellen en daar werd ook uitgebreid op ingegaan.
E.e.a. duurde wel een beetje lang, maar dat vond ik niet zo erg. Tenslotte kregen we eindelijk eens een beetje inzicht in hoe de organisatie tot nu toe loopt en wat er allemaal nog niet zo lekker loopt. Zo zijn er nog een aantal vacatures op cruciale plekken, waardoor soms het werk stagneert. Als raadslid is dat toch wel nuttig om te weten.
Als laatste kregen we nog een rondleiding door het gebouw en daarna was er nog gelegenheid om even wat met elkaar te drinken en te babbelen. En zo heb ik even kennisgemaakt met de griffie-assistente. Ik meende haar al te herkennen en dat was ook zo. In het verleden heb ik wel eens meegedaan met de projectkoren van DaCapo, waar zij mede organisator van was. Tegenwoordig heeft ze haar eigen bedrijfje waarin ze aan korenbemiddeling doet. En daarnaast assisteert ze vanaf heden dus ook de griffie. Leuk, hoe klein de wereld soms kan zijn…
Avonden zoals deze maken het raadswerk wel een stuk leuker. Ik denk dat we in de toekomst nog wel vaker van dit soort bijpraat-sessies gaan organiseren, maar dan per afdeling. Het kweekt wederzijds begrip en het is ook leuk om eens een kijkje achter de schermen te kunnen nemen.
Woensdagavond kwam ik thuis en daar trof ik zowaar leuke post van de postcodeloterij aan: We hebben twee vrijkaartjes gewonnen voor de Keukenhof! Dat vind ik nog eens een leuke binnenkomer. Binnenkort gaan we dus samen met mijn ouders een keertje richting Lisse met fotocamera in de aanslag!
Van Paul heb ik een CD-ROM gekregen waarmee ik digitaal kan scrapbooken. Ik heb het programma vanavond eens gexc3xafnstalleerd en ben eens wat gaan uitproberen. En dit is dan mijn eerste resultaat:
Ziet er wel leuk uit toch?
In het begin is het nog een beetje zoeken, maar met een beetje hulp van Paul en door gewoon een beetje uitproberen kom je ook een heel eind. Bovenstaand scrapvel gaat Paul van de week proberen te printen op het werk (hij werkt in een drukkerij), want het formaat is 30 cm x 30 cm, dus dat gaat niet lukken in onze eigen printer. Ik ben benieuwd hoe dat er uit komt te zien!
Ik denk dat ik dit programma toch wel vaak zal gaan gebruiken. Je kunt er leuke tekstbalken mee maken en er zitten heel veel plaatjes bij. Het echte scrapwerk blijf ik desondanks toch het leukste vinden, denk ik. Gewoon lekker knippen, plakken, stempelen etc. Maar het is wel een stuk tijdrovender. Voordat je eindelijk een idee hebt hoe het allemaal moet gaan worden, welke kleuren je gaat gebruiken (en dan maar duimen of je die toevallig nog in huis hebt, anders is het weer een kostbaar ritje richting scrapbookwinkel…) ben je zo een avond verder. En als je effe geen inspiratie hebt duurt het nog langer. Al met al is het alweer veel te lang geleden dat ik eens lekker gescrapt heb. Maar dat ligt gedeeltelijk aan de puinhoop op mijn bureau hier in de werkkamer. Die zal ik toch eerst eens te lijf moeten gaan…
Wie heeft er meer ervaring met digitaal scrappen? Het lijkt me leuk eens wat tips en trucs uit te wisselen op termijn!
Vorig weekend was het toch wel een beetje feest in ons kabouterhuis. Marjolein, Brigitte en Sjellie kwamen langs voor een avondje film kijken en Marjolein en Brigitte bleven ook gezellig logeren.
Brigitte arriveerde als eerste. Ondertussen werd Marjolein door Paul van de trein gehaald. Maar een uurtje later waren zij en Sjellie ook gearriveerd en hebben we met zijn allen thee/koffie geleut (met appeltaart van Marjolein!) in een wel heel erg opgeruimde woonkamer. Jaja, ik had erg mijn best gedaan die dag!
Maar daardoor had ik niet echt tijd gehad om boodschappen te doen voor het avondeten, dus na de koffie/thee zijn Paul en Sjellie nog even naar Nieuwkoop gereden voor wat ingredienten. Helaas was de winkel daar al dicht, dus ze moesten doorrijden naar Alphen. Dat heb je met die dorpjes he, daar gaat alles vroeg dicht op zaterdag. Ondertussen hebben Marjolein, Brigitte en ik gezellig aan de eettafel zitten kletsen totdat Paul en Sjellie weer terug kwamen.
Daarna ben ik gauw de keuken ingedoken, want de dames (en heer) hadden intussen wel trek gekregen. Op het menu stonden Burrito’s en een gewone salade. Lekker en snel klaar, zeg maar. Een half uurtje later konden we aan tafel. Iedereen was er stil van, dus ik denk dat het wel gesmaakt heeft. En alles ging schoon op, dus dat is ook een goed teken. Als toetje was er nog Vienetta-ijs, ook niet te versmaden, al zeg ik het zelf. Daar kun je me ’s nachts voor wakker maken…
Na het eten hebben we alles even in de vaatwasser gestouwd en daarna kon ons filmavondje beginnen! Paul had de films uitgezocht, Failure to Launch en Just like Heaven.
Failure to Launch was echt een hele leuke film. Er zat veel humor in en we hebben dan ook erg gelachen. Vooral de stukjes met de aanvallende dieren waren erg grappig. Ik kan het niet uitleggen, je moet het maar gewoon gaan bekijken. Hieronder een kleine impressie van hoe leuk de film was:

Sjellie vond het ook heel geselli!

Veel gein, met die wijn in Marjolein!

Proost! Op een gezellig avondje filmkijken!
Aangezien we nog niet echt moe waren, hebben we nog een tweede film in de DVD-speler gestopt, Just like Heaven. Dit was een echte meidenfilm. Een romantische feel good movie, zeg maar. En op het eind komt het helemaal goed en krijgen ze elkaar. En dat was maar goed ook, want het was inmiddels al half drie en als zo’n film dan niet goed afloopt, dan hou je daar een naar gevoel aan over. Maar vanavond niet, we konden met een gerust hart naar bed. En we hebben ons nog even de tranen gelachen bij een liedje van Jiskefet, over een rood rokje. Sjongejonge, de tranen liepen over onze wangen. Geweldig nummer, zo op de late avond. En een perfecte afsluiter van ons avondje. Tijd om naar bed te gaan. Sjellie ging naar haar eigen huisje en rond half vier was de rust weergekeerd in ons kabouterhuisje.
Ik had nog wel de wekker gezet om half acht, maar aangezien iedereen nog in diepe slaap was, heb ik me nog lekker een keertje omgedraaid en heb doorgetukt tot half tien. Toen zaten Marjolein en Brigitte al lang en breed beneden. Niks van gemerkt dat die twee al wakker waren. We hebben met zijn allen de tafel gedekt en lekker uitgebreid ontbeten met gekookt eitje en lekkere broodjes:
Na het ontbijt ging iedereen zich opfrissen en hebben we nog koffie en thee gedronken. Heerlijk, zo’n relaxte zondagochtend met goed gezelschap. Maar aan alles komt een eind, zo ook aan dit gezellige bezoek. Brigitte ging als eerste weg met de auto en even later hebben we Marjolein naar het station gebracht. Het was weer erg gezellig met de meiden, wat ons betreft is het voor herhaling vatbaar!
Vorige week heb ik nieuw boek gekocht in de boekenwinkel op mijn werk. Sinds ik in een ziekenhuis werk, heeft de medische wereld voor mij iets fascinerends. Vanaf mijn stage in 1996 ben ik een enorme fan van Robin Cook, die medische thrillers schrijft. Ik geloof dat er nog niet een boek is van hem dat ik nog niet gelezen heb! Maar vorige week zag ik "De co-assistent" van Anne Hermans op de toonbank liggen en dat leek me wel een leuk boek. Leer ik ook eens wat meer van de medische wereld kennen, dacht ik bij mezelf. In mijn werk ben ik met name bezig met de "koude kant" van het ziekenhuis, de administratie. Maar het echte werk gebeurt natuurlijk op de poliklinieken, de klinieken en de OK.
Ik heb nu een paar hoofdstukken gelezen en ik moet zeggen dat het steeds moeilijker wordt het boek weg te leggen. Tot nu toe een echte aanrader dus! Hieronder een korte omschrijving die ik van Internet geplukt heb…
Hermans, Anne | De co-assistent
Ik pak de splinternieuwe, groene stethoscoop op en wrijf even over het staal. xe2x80x98Dokter Dekkersxe2x80x99 staat erin gegraveerd. Een cadeautje waarmee mijn moeder nogal op de zaken vooruitloopt.
Na vier jaar universiteit kan Elin Dekkers niet wachten om als co-assistent aan de slag te gaan. Zo goed als mogelijk zal ze xe2x80x98gezondheid bevorderen, lijden verlichten, en de patixc3xabnt geen schade doen.xe2x80x99 Over twee jaar hoopt ze bij haar artsexamen de Eed van Hippocrates af te leggen.
Maar tijdens haar co-schappen ontdekt Elin dat de medische werkelijkheid weerbarstiger is dan de eed, en genuanceerder dan haar studieboeken: wat doe je wanneer je belang als arts loodrecht op dat van de patixc3xabnt staat? Als je ongeschikt blijkt voor het vak van je dromen? En als liefde en ambitie onverenigbaar lijken?
Vanmiddag komen mijn zus en twee vriendinnen voor een gezellig avondje met meiden onder elkaar. Gezellig samen kletsen, eten en drinken, DVD-kijken en een beetje lol maken. Mijn vriendinnen blijven ook nog slapen, dus het is een drukte van belang in ons kabouterhuis.
Straks eerst keyboardles en daarna nog even naar de kapper en de rest van de middag poetsen en de logeerkamer in orde maken voor de logees. Genoeg te doen dus, voordat iedereen arriveert!
Vanmiddag moest ik al om 17:00 uur op het gemeentehuis zijn, waar de auditcommissie en andere financixc3xable deskundigen van de politieke partijen uitleg kregen over de begroting 2007. Normaliter zou de begroting in november 2006 al vastgesteld zijn, maar omdat wij een herindelingsgemeente zijn, kan dit pas na de herindeling. En de begroting staat dan ook op de agenda voor 15 maart, tesamen met een paar bijbehorende nota’s en verordeningen. Daar hebben we weer een hele kluif aan de komende dagen!
De informatieve vergadering duurde tot kwart voor zeven en eigenlijk moest ik om 19:00 uur al op de fractievergadering zijn, maar ik ben eerst even naar huis gegaan om te eten. Daar had Pauluzzz de macaroni al klaar, dus ik kon zo aanschuiven. En om half acht gingen we allebei de deur weer uit, Pauluzzz naar Arti en ik weer terug naar het gemeentehuis voor de fractievergadering.
Ik had niet al te veel gemist, ze waren nog maar bij agendapunt 1, gelukkig. Ja, we pakken het tegenwoordig professioneel aan, we hebben zelfs een agenda voor de fractievergadering! Maar dat moet ook wel, anders kun je niet efficixc3xabnt vergaderen met zo’n grote fractie. We hebben de agenda systematisch doorgeworsteld. Voor het eerst zijn er ingekomen stukken verdeeld onder de deelfractiegroepen, met het verzoek hier naar te kijken en met een advies te komen richting de fractie op de volgende fractievergadering. De ingekomen stukken betreffen veelal ingezonden brieven van bedrijven, verenigingen en burgers, die de aandacht op een bepaald probleem willen vestigen. Het is dus aan de deelfracties om deze brieven te bekijken en een voorstel voor beantwoording te doen. Ikzelf ben voorzitster van de deelfractie financixc3xabn, en ga kijken naar een brief over oud papiersubsidies. Lijkt me een leuke klus!
Verder hebben de wethouders de fractie gexc3xafnformeerd inzake de lopende zaken. Daarna vertrekken zij en vergadert de fractie alleen verder over de agendapunten van de raadsvergaderingen. Op dat moment vinden de leuke discussies plaats en bepalen we uiteindelijk wat ons standpunt is t.a.v. die punten.
Vanavond hadden we ook nog bezoek, de griffie van de gemeente kwam langs om te praten over de relatie tussen de raad, de griffie en het ambtelijk apparaat. De griffie is er t.b.v. de raad en vanuit dat oogpunt hebben we bekeken wat onze wensen zijn t.a.v. de griffie en op welke manier zij ons kunnen ondersteunen in ons raadswerk. We hebben in ieder geval een aantal wensen geuit t.a.v. de informatiebehoefte. Nu horen we soms dingen via de pers, waarvan het prettig was geweest dit via het college zelf te vernemen. De griffier gaat hier in ieder geval mee aan de slag.
Na dit gesprek waren we eigenlijk door alle punten heen en tot mijn verbazing was het toen pas 22:00 uur! Zo zie je maar weer dat je ook strak kunt vergaderen als het moet!
Al met al een vruchtbare middag en avond. Deze week is er nog een Orixc3xabnterende Bijeenkomst en die week daarop een Meningsvormende Raad (waaronder de begroting en de verordeningen), dus ik heb nog wat stukken te lezen de komende dagen. Gelukkig is het rotweer buiten, dan is het niet erg met de stukken op de bank te bivakkeren…
Vanmorgen ben ik even bij de dokter geweest, om mijn oren te laten controleren. De ontstekingen zijn zo goed als weg, maar ik hoor nog niet al te best. Volgens de dokter komt dat omdat ik nog een beetje verkouden ben en de buis van Eustachius (of zoiets) dicht zit. Daardoor staat het trommelvlies nog onder druk. Ik moet nog een weekje aan de neusspray en dan zou ik weer helemaal als vanouds moeten horen.
Vanavond heb ik met mijn moeder en mijn zus gewinkeld in Alphen aan den Rijn. We moesten een aantal kadootjes hebben en voor de rest hebben we een beetje rondgekeken in kledingwinkels.
Moeders heeft nog sokken gekocht en onverwacht ben ik heel leuk geslaagd! Een broek, rok en een jasje dat ik met elkaar kan combineren. En een lekker stofje ook, linnen. Dus ik kan weer op sjiek naar het werk als het wat mooier en warmer weer wordt! Zus heeft helaas niets gekocht, haar maat was er steeds net niet bij (al uitverkocht), dus dat was wel jammer, want ze had leuke dingen gezien. Volgende keer beter!
Voordat we het wisten was het eigenlijk al negen uur en gingen we weer naar huis. Ben heel blij met mijn aankopen, al moet ik eerst nog even op zoek naar een crxc3xa8mekleurig topje. Maar dat zou binnenkort in de winkel te vinden zijn, zei de verkoopster, dus dan heb ik gewoon nog een reden om binnenkort weer eens te gaan shoppen, haha!
De gemeente heeft me een pakketje gestuurd waarvoor ik moet tekenen. Wat zal daar nou in zitten? Het blijft nog even een verrassing, want ik moet het nu zelf af gaan halen op het postkantoor (ook zo lekker als je de hele week werkt tijdens kantooruren, zucht…).
Ik vermoed dat het de begroting is, een dik pakket van zo’n 104 bladzijden. Daar ga ik nog een hele kluif aan hebben. Maar misschien is het wel iets anders, iets leuks ofzo. We zullen zien!
Update:
Het was een brief van 2 januari die pas op 26 februari is verstuurd en waar ik uiterlijk 5 januari op moest reageren… Lekker op tijd, haha! Ik ben voor de zekerheid maar even naar het gemeentehuis gereden. Gelukkig had het verder geen consequenties dat ik niet voor 5 januari heb gereageerd. Maar je staat wel even raar te kijken als je zo’n brief krijgt.


