’t Is nog nooit voorgekomen, maar momenteel zijn Paul en ik allebei geveld door de griep. Ik dacht vanmiddag al weer een heel eind opgeknapt te zijn, dus ben eventjes boodschappen gaan doen (we moeten toch pitamientjes eten, nietwaar?). Nou, dat heb ik geweten. Ik ben welgeteld nog geen kwartier weggeweest, maar toen ik thuiskwam… zweten als een otter en het leek wel of ik een marathon had gelopen! Raar soort griepvirus is dit hoor. Eten en drinken gaat allemaal prima, geen last van overgeven of diarree, maar van de minste of geringste inspanning lig je gevloerd op de bank uit te hijgen…
Dus we duiken straks weer fijn onder de wol met asprine en water en zakdoeken voor een hele nacht. Ik wist trouwens niet dat er zoveel water door twee neusgaten kon komen in een paar dagen tijd zeg…
Snif snif, kuch kuch en hatsjie vanuit de ziekenboeg!
De afgelopen week begon met snotteren, watten in mijn hoofd, daarna hoesten en is uitgelopen naar een griepje. Gisteravond laat heb ik maar eens de thermometer gepakt om te kijken of ik koorts had, want ik zat bijna te klappertanden van de kou. Oei… 38,7 graden… Dus ik heb twee paracetamolletjes geslikt en ben lekker naar bed gegaan. Het heeft lang geduurd voordat ik een beetje warm werd, maar uiteindelijk ben ik wel in slaap gevallen. Vannacht weer 100x naar de wc geweest (van Sonja moet je twee liter water op een dag drinken, wat een ellende voor ’s nachts…), dus echt lekker doorgeslapen heb ik niet. Maar dat heb ik vanmorgen weer een beetje ingehaald.
Ik heb nog wel wat koorts, dus ik blijf lekker binnen vandaag en ga maar lekker in bed tv kijken ofzo. De rest van het weekend doe ik ook lekker rustig aan. Volgens mij hebben we geen afspraken en het wordt toch bar slecht weer geloof ik. Kan ik lekker uitzieken…
Na de heerlijk rustige dagen zo aan het einde van het jaar, is het nu alweer best druk. Naast zingen en bij moeders eten/theeleuten was er afgelopen donderdag alweer de eerste orixc3xabnterende bijeenkomst van de raad over armoedebeleid. Na een presentatie ging de discussie vooral over de defenitie van armoede, bestaande regelingen en het bereiken en informeren van bepaalde doelgroepen over de bestaande regelingen. Met hetgeen dat aan informatie is uitgewisseld op deze bijeenkomst moet een nieuw armoedebeleid worden opgesteld, waar we dan weer in een meningsvormende raad over komen te spreken. Wordt vervolgd dus…
Vrijdagavond was het nieuwjaarsdiner van het koor, met stamppottenbuffet. ’s Middags nog wat inkopen gedaan hiervoor (alleen de drank) en de tafels in het parochiecentrum een beetje gerangschikt. Het eten werd door een ex-koorlid verzorgd en dat was echt heerlijk. Iedereen heeft lekker gesmikkeld en gesmuld van de boerenkool, hutspot, zuurkoolschotel met ananas, worst en gehaktballen. En het was eigenlijk reuze gezellig, zo met zijn allen eten. Volgend jaar weer dus, dan gaan Piebe en Peter lekker italiaans koken voor het hele koor, hebben ze beloofd. Zal wel stamppot pizza worden…
Zaterdag ben ik met moeders en Sjellie gaan shoppen. Ik had niet echt iets nodig, maar het was uitverkoop, dus je snuffelt eens hier en daar en zo kom je met drie nieuwe kledingstukken thuis en wat kadootjes voor Pauluzzz (DVD’tjes, heeft ‘ie wat te doen als ik er weer eens een avond niet ben…). Sjeel is ook nog geslaagd en zo hebben we alvast een outfit voor het feest van Ome Hein en Tante Truus volgende week.
’s Avonds hebben Paul en ik gebabysit bij Roos en Tygo. Lekker pannenkoeken gebakken en gegeten met de kids. Dikke pret natuurlijk. Ja, oppasssen is eigenlijk altijd wel een klein feestje. Roos is af en toe zo heerlijk bijdehand. Zo deed Paul stroop op zijn pannenkoek, zegt ze ineens "Paulus, niet te veel he?". Nou, dan kan je mij wegdragen! En Tygo is ook zo’n lekker mannetje. Big smile en dan een of ander dansje doen met zijn handen. Of ik maar even mee wou doen (steeds een tikkie op mijn schouder om aandacht te trekken). Hij heeft trouwens een overmatige belangstelling voor alles wat met koken te maken heeft. Die wordt vast kok later! Maar aan alle pret moet ook een eind komen, rond half negen lag alles in diepe rust, gedoucht en wel. De rest van de avond geen kik gehoord, dus we hebben ze goed moe gemaakt, hihi!
Zondag hebben we een gat in de dag geslapen. Vergeten de wekker te zetten… Met als gevolg dat ik niet in de kerk aanwezig was zondag. Sorry Piebus… De rest van de zondag hebben we Sonja verantwoord doorgebracht. Broodje gezond als lunch, stevige wandeling ’s middags en verder alleen gekwijld van al het lekkers bij de 300e aflevering van Life and Cooking. Na het eten verder gekwijld bij de tv (Richard Gere in First Knight) en daarna tot diep in de nacht op de playstation gespeeld. En zo is de week alweer snel voorbij gegaan.
Komende week is het weer druk, drukker, drukst met vanalles, maar het belooft wel een gezellig weekje te worden! Tot logs!
En zo is de eerste week van januari alweer bijna voorbij…
Het was een rustig weekje. Eerst Oud en Nieuw gevierd bij mijn ouders en de volgende dag op verjaarsvisitie bij Chesron en Gric (familie van Paul) en gegeten bij Ellis (zus van Paul) met Papaul en Mabep. En tja, toen was het over met de pret en mocht ik woensdag en donderdag weer aan het werk op het AMC. Pfff, viel wel tegen weer zo vroeg op te moeten staan zeg! Maar gelukkig was ik vrijdag alweer vrij, ik heb nog wat overuurtjes van vorig jaar die ik nog lekker kan opnemen zolang het nog een beetje rustig is. Eind januari is het vast over met de pret, dan is het tot half mei druk met jaarrekening en resultaatbepaling. Ik heb er zin in hoor! Lijkt me allemaal heel leerzaam.
Zaterdag begon met keyboardles. Ben nog steeds bezig in het Beatles-boek, we zijn nu bij Hey Jude. Lastig nummer met dubbele noten en accoorden die mijn vingers maar niet kunnen vinden… Heb dus nog wat te oefenen komende week! ’s Middags hebben we boodschappen gedaan en ’s avonds ben ik naar de kerk geweest. Na de mis heb ik geholpen met koffie en thee schenken in het parochiecentrum en rond negen uur was ik weer thuis. Kon nog net een stuk Idols kijken. Dat volg ik nu wel weer een beetje, nu ze in de fase zitten dat tenminste iedereen echt kan zingen.
En vandaag is een lummeldag. Rustig wakker worden, ontbijten, een beetje computeren, lunchen, weer een beetje computeren, bellen met vriendinnetje Marjolein en je dag is zo om… Maarrrr, deze weblog is weer voorzien van een hoop leuke nieuwe fotootjes, dus ga snel een kijkje nemen. Ik heb mijn best gedaan!
Komende week staan er weer genoeg leuke dingen op de agenda, zoals de eerste koorrepetitie van het nieuwe jaar, de eerste orienterende bijeenkomsten van de gemeenteraad en het nieuwjaarsbuffet van het koor. Genoeg stof voor logjes dus!
Goh, en dan is het alweer de laatste dag van het jaar 2007… Dat jaar is werkelijk omgevlogen. En wat is er eigenlijk veel in gebeurd.
Een nieuw huis gekocht, een nieuwe baan, gemeenteraadslid in een nieuwe, grotere gemeente… Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar deze drie dingen hebben me toch het meest bezig gehouden het afgelopen jaar. En wat zal het nieuwe jaar allemaal gaan brengen? In ieder geval de oplevering van ons nieuwe huis. Dat is echt iets om naar uit te kijken. En naar ik mag hopen een leerzaam jaar in mijn nieuwe baan en de gemeenteraad. Ik laat het allemaal maar over me heenkomen. Wat komt, dat komt… Zo is het het afgelopen jaar ook gegaan.
Zo op de laatste dag van het jaar kreeg ik toch nog de opruimkriebels en heb ik de werkkamer eens onderhanden genomen. Ik ben nu meer kastruimte rijker en tevens twee dozen oud papier rijker. Maar die mogen binnenkort aan de weg gezet worden. Ik heb flink wat gemeente-archief geruimd en ook wat schoolspullen, nog van de HEAO (van dik tien jaar geleden, kun je nagaan). Maar ik ben nog niet helemaal klaar hoor, er kan nog meer weg. Maar in het jaar komt er wel weer een nieuwe dag. Het moet wel leuk blijven. Maar, mijn scrapspullen zijn nu heerlijk opgeruimd in rekjes en opruimboxen. Het ziet er echt netjes uit. En daar ik gelijk mijn moeder en Paul al denken: "Voor hoe lang???". Geen idee, ik hoop voor lang!
Voor de rest hebben we niet zoveel gedaan vandaag. Omdat de supermarkt hier op dorp al gesloten was toen Paul boodschappen ging doen, hebben we alle voorraad in koelkast, vriezer en kast eens bekeken en daar toch nog een lekkere maaltijd van weten te bereiden. Dat hoort eigenlijk wel een beetje bij oudjaarsdag, eerst het oude op, dan kan het nieuwe komen.
Ik wens iedereen een heel leuk uiteinde en een gelukkig en gezond 2008 toe. Tot blogs in het nieuwe jaar!
Na een geruime tijd van weblogstilte heb ik eindelijk weer eens tijd (en zin) gevonden om te webloggen. De afgelopen maanden zijn erg druk geweest. Sinds 1 september ben ik officieel begonnen in mijn nieuwe job op het AMC en ik moet zeggen, het is af en toe best aanpoten, maar wel ontzettend leuk! Ik heb er met recht een hele leuke nieuwe uitdaging aan.
Daarnaast was het binnen de gemeenteraad ook redelijk druk met begroting en raadsvergaderingen. Vooral de laatste van het jaar was erg lang, maar er stonden ook heel wat agendapunten op de lijst. De nieuwe burgemeester kreeg meteen zijn vuurdoop, hij had de eer deze marathonvergadering voor te zitten. Nou ja, hij is wel meteen goed ingewerkt, laten we maar zeggen.
Maar nu is het dan toch echt "kerstreces", zoals het officieel heet. En het bevalt goed. Afgelopen dagen (inclusief de kerstdagen) heb ik lekker veel uitgeslapen en verder ben ik niet zo actief geweest. Ik heb ook niet echt veel zin om iets te doen, behalve lezen en een beetje surfen op het wereldwijde web. Gelukkig heb ik nog een paar daagjes vrij, pas 2 januari ga ik weer aan het werk. En tot die tijd ga ik lekker relaxen, heb ik al bedacht. Het enige wat moet is het opruimen van de werkkamer. De kamer is redelijk netjes, we hebben zelfs aan tafel kunnen ontbijten met kerst. Maar eerlijk is eerlijk, veel van de (knutsel)spullen op tafel zijn verhuisd naar de werkkamer en nu kun je hier onderhand je kont niet keren. Dus even opruimen komend weekend, zodat we het nieuwe jaar opgeruimd in kunnen luiden. Ik heb al brievenbakjes en extra scrapvelopbergbakjes en opbergdozen gekocht vlak voor kerst, dus ik kan aan de slag.
Straks ga ik nog even keyboard oefenen, want morgen heb ik weer keyboardles. Ik ben bezig met Feliz Navidad (vanwege de kerst uiteraard), dus dat is wel een gezellig nummer. En daarna ga ik naar mijn vriendin Debby voor een filmavondje (inclusief bijbeppen natuurlijk). Pauluzzz heeft dus lekker het rijk alleen.
De afgelopen tijd heb ik trouwens erg veel foto’s gemaakt en probeer ik me wat meer te verdiepen in de wereld van de fotografie. Ik moet zeggen dat het allemaal (in theorie) nog wel moeilijk is, zeker om alles in de praktijk te brengen. Meestal knip ik gewoon een eind heen en zitten er altijd wel een paar mooie foto’s bij. Maar nu wil ik mijn camerafuncties eens leren kennen. Want volgens mij kunnen we er veel meer mee dan we weten. Binnenkort is er op het AMC ook een eerste bijeenkomst van de fotografieclub. Daar heb ik me ook voor opgegeven. Misschien dat ik daar nog leuke tips en trucs kan leren.
Wat mij betreft staat het komende jaar in het teken van de fotografie. En als gevolg daarvan hoop ik heel wat leuke dingen te gaan scrappen. Twee hobbies die elkaar lekker aanvullen. Laten we hopen dat ik voor mijn werk, de gemeenteraad en de andere hobbies nog genoeg tijd overhoud… En voor Pauluzzz, niet te vergeten, al is die zelf ook best druk met Arti, tekenen en zijn eenmanszaakje.
Pfff, mijn eerste goede voornemen is toch wel wat meer rustpunten te crexc3xaberen tussen al die drukte. Laten we daar maar eens mee beginnen!
Vanmorgen moesten we met Revival al vroeg zingen in de hervormde (of was het nou de gereformeerde) kerk in Nieuwveen. En laat ik nu net verkouden zijn geworden vannacht. Verstopte neus enzo. Kon ik niet echt gebruiken. Maar gelukkig had ik nog stem, dus ik had de wekker niet helemaal voor niets gezet.
Stipt kwart voor negen stond ik bij de auto. Verhip, ook nog krabben, want het had gevroren. Tante Corrie heeft dus even staan verkleumen bij de bushalte. Maar het zonnetje scheen, dus het was nog wel een beetje warm buiten. Ze stond in ieder geval nog niet vastgevroren, hihi!
Bij de kerk aangekomen vond ik nog een parkeerplekje en we gingen gauw naar binnen. Ik was hier nog nooit geweest. Het is toch wel leuk om eens in een andere kerk dan de onze te zingen. En voor de verandering dan ook nog eens in een niet-katholieke kerk. Het gaat er toch wel anders aan toe dan bij ons, bleek later. Zo is er geen communie en is ook de tekst van het onze vader anders. Maar de overweging vond ik inspirerend en ik vond het ook leuk dat een aantal jongeren een filmpje hadden gemaakt. Het was dan ook een jongerenviering, maar ze hebben er wel werk van gemaakt. Dat zou bij ons ook wel wat meer mogen gebeuren, zoiets.
Na de viering was er nog koffie met cake en hebben we nog even nagepraat. Zo kwam ik nog een oud-politicus van het Liemeerse tegen en verder heb ik nog met iemand staan praten over onze liedjes en teksten.
Ik vond het weer een hele leuke ervaring, al was het erg vroeg en kreeg ik af en toe bijna een kriebelhoestbui tijdens de viering. Ik ben weer eens verkouden. Lang niet geweest trouwens. Misschien weer eens wat meer pitamientjes gaan eten, of zou dat niet helpen?
Vanmiddag gaan we met zijn zessen koken voor mijn moeder en haar vriendin, vanwege hun verjaardagen. Vorige week hebben we recepten uitgezocht en gistermorgen heb ik van alles ingeslagen. Meer voor een heel weeshuis geloof ik, maar goed, als alles maar op komt.
Ik heb de eer een gedeelte van de voorgerechten te maken, en een groot deel van het hoofdgerecht. Ik ben benieuwd of alles lukt, want anders moeten we alsnog richting snackbar vanavond, hihi! Maar ik heb nog wel enig vertrouwen in mijn kookkunsten. Het zal dus heus wel lukken allemaal. En met chefkok Sjellie in de buurt kan er niet veel misgaan. Die is een kei een koken!
Paul heeft nog mooie menukaartjes gemaakt, om het helemaal af te maken. Volgens mij wordt het een waar feestmaal! Ik hoop alleen dat ik het allemaal ga proeven, want ik ben een beetje snipverkouden!
de kolere!
Als je dat leest, dan denk je natuurlijk gelijk aan Danny de Munk en Ciske de Rat. Daar ben ik vroeger een enorme fan van geweest (erg he?). En vorige week zaterdag zijn we met een heel stel naar de musical Ciske de Rat geweest in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Tjongejonge, wat is Rotterdam een k-stad wat parkeren betreft. We waren redelijk op tijd vlakbij het theater, maar het heeft ons nog dik drie kwartier gekost om een parkeerplek te vinden en toen moesten we nog naar binnen. Maar goed, we hebben het gered.
En wat was het mooi. Bij "ik voel me zo verdomd alleen", een duet tussen Cis de Man en de jonge Ciske, stond het kippenvel op mijn rug en ook van de rest was ik danig onder de indruk. En wat kunnen die kids die meespelen trouwens goed zingen zeg! Ja, ik heb echt heel erg zitten genieten die avond. Bijna jammer dat het afgelopen was. Maar gelukkig verkochten ze de CD met de liedjes nog, dus die hebben we als aandenken aangeschaft. Kunnen we nog eens herinneringen ophalen aan deze leuke avond!
Onderstaande vraag houdt mij al meer dan een jaar bezig, en elke dag als ik langs de A2 naar het werk rijd, vraag ik het me weer af. En nu heb ik dus eindelijk het antwoord op de website van Intermediair gevonden. Ik was dus niet de enige die met deze vraag rondliep, meneer Hofman uit Numansdorp dus ook! Ik had ter illustratie een foto gemaakt van dit fenomeen langs de A2, maar die kan ik helaas nergens meer vinden op mijn computer.
Waarvoor dienen de plastic flapjes die in een zandbed voor een nieuwe weg worden gestoken?
Een groot aantal betrokkenen uit de wegenbouw reageerde. De flapjes zijn slechts het puntje van een ijsberg, zo blijkt. De stukken plastic steken soms wel vijftien meter diep de grond in. Ze hebben meestal een onderlinge afstand van xc3xa9xc3xa9n xc3 twee meter, in steeds verspringende rijen, zodat er een driehoekig patroon ontstaat.
Tot zover de fenomenologie. Maar waartoe dient al dat moois? ‘Het is een verticale drainage van het grondlichaam’, schrijft Robin Bongers, projectingenieur bij Oranjewoud. ‘Een verzakte weg ziet er niet netjes uit. We proberen daarom altijd de verzakkingen te laten gebeuren vxc3xb3xc3xb3r het asfalt wordt aangelegd.’ Oorzaak van de verzakkingen is het water, dat in de grondlagen onder de aan te leggen weg opgesloten zit. ‘Het wordt onder druk van de grotere bovenbelasting weggeperst. Dit water krijgen we er dus graag uit vxc3xb3xc3xb3r de asfaltmachines aan de slag gaan.’ Het probleem is de tijd, legt hij uit. ‘De aanleg van een weg duurt zo lang omdat het inklinken van de aarden baan zo traag verloopt.’
Er zijn twee strategiexc3xabn om dat te versnellen, aldus Bongers. ‘Je kunt wat meer zand neerleggen dan nodig is. De grond daaronder krijgt dan een grotere bovenbelasting en klinkt sneller in.’ Een andere manier is het verzorgen van een snellere ‘uitgang’ voor het opgesloten water. ‘Dat gaat via zo’n verticale drainage. Lange stroken plastic, omhuld met een filtermateriaal, worden met een speciale machine in de grond aangebracht. Het water vindt daarna zijn weg tussen het filtermateriaal en het plastic door naar boven en naar buiten.’
De keuze voor verticale drainage of extra bovenbelasting is afhankelijk van de bodemgesteldheid, en van de beschikbare tijd natuurlijk, aldus Bongers.
Deze verticale drainage helpt alleen in de belangrijke beginfase van het inklinken, benadrukt Dick Dillingh (Pijnacker). ‘De zetting begint met de afname van de hoeveelheid water in de porixc3xabn van de grond. Daarna komen de gronddeeltjes geleidelijk dichter bij elkaar.’ Daarbij helpt drainage natuurlijk niet.
Antonij Beijer (Woerden) schrijft nog hoe de zetting minutieus kan worden gevolgd. ‘Dat wordt in de gaten gehouden door zogenaamde zakbaken. Deze zakbaken bestaan uit grote stalen platen met daarop een ronde buis. Deze worden op de grond geplaatst, nog voordat het zandbed wordt aangebracht. De hoogte van die bakken wordt ingemeten ten opzichte van het NAP. Door de hoogtes gedurende de tijd telkens weer op te meten, weet men daarmee ook hoeveel de oorspronkelijke grond is gezakt.’
Elgomar 