Dit weekend was een beetje het weekend van de koopjes, zo kan ik het weekend wel samenvatten.
Zaterdag ben ik naar de braderie in Langeraar geweest met Moeders en Tante Corrie. Het was heerlijk weer, dus we hebben een aardig tijdje rondgewandeld daar. En ik kwam nog wel later vanwege keyboardles. Ik heb weer een aantal leuke koopjes gedaan, namelijk twee planten in hoge pot voor in de vensterbank bij het achterraam, kerstknipvellen en kaartkarton, postzegels van het historisch museum van Ter Aar en een hele mooie ketting. Ik ben dus weer een paar euries armer, maar wel wat mooie spulletjes rijker!
Later die dag heb ik nog een vouwfiets opgehaald, die Arie (vriend van vriendinnetje Liesbeth) voor me op de kop heeft weten te te tikken. Ik was hier al een tijdje naar op zoek. Sinds we op het werk in een nieuw pand op 12 minuten loopafstand van het hoofdgebouw af zitten, ga ik eigenlijk nog maar weinig naar het hoofdgebouw. Alleen bij vergaderingen aan die kant en af en toe een lunchafspraak. In de zomer is het niet erg om te lopen, dat is zelfs best lekker. Maar je bent dan dus wel 24 minuten tijd kwijt met heen en weer lopen. Ook heb ik niet altijd een parkeerplek onder in de garage. In dat geval moet ik ergens in een woonwijk parkeren of op een van de parkeerterreinen van het AMC. In het laatste geval ben ik dan nog meer wandeltijd kwijt en daarnaast loopt dat straks in de winter niet zo fijn in het donker na zes uur. Dus ik bedacht me dat een vouwfiets dan wel een goede oplossing zou zijn. Nieuw kosten deze al gauw 400 euries, als je tenminste een stevige fiets wilt en geen waaibomenhout. En nu heb ik er dus eentje die er bijna als nieuw uitziet en veel minder kost. Een koopje dus! Morgen neem ik hem mee naar werk en ga ik hem uitproberen. Ik heb namelijk een overleg in het hoofdgebouw en ook nog een lunchafspraak. Mmm, ik heb alleen nog geen goed hangslot, zit ik me net te bedenken… Van de week nog maar even aanschaffen.
Zaterdagavond zijn we verder nog uit eten geweest met de buurtjes en Sjellie, om nog wat dingen voor het familieweekend door te spreken. We gingen naar de chinees (niet mokken, lekker wokken!) in Uithoorn. Heerlijk gegeten daar zeg, dat wokken is toch wel een goed concept. Je kunt van alles een beetje proeven en elke keer een ander woksausje nemen. En dat voor een schappelijke prijs, zo bleek later, dus eigenlijk was dat ook een koopje.
Vandaag heb ik vooral naar de binnenkant van mijn ogen en de tv gekeken, waaronder een vreselijk foute film (iets met Sharkboy en Lavagirl). Later in de middag waren er veel woonprogramma's, waarvan ik Extreme Makeover altijd de leukste vind (busdriver, move that bus!). Tussendoor heb ik mijn verjaardagskado (braadpan van creuset) weer eens goed gebruikt en draadjesvlees gemaakt, wat we 's avonds met rode bietjes en aardappelpuree hebben opgegeten. Het vlees was ook in de aanbieding, dus dat mag ook aan de koopjeslijst worden toegevoegd. En daarmee sluiten we dan het koopjesweekend af.
Komende week wordt een redelijk rustige week, volgens mij. Alleen dinsdagavond en woensdagavond heb ik iets, dus er blijven drie avonden over voor sporten, strijken of archiveren. Benieuwd wat er van terechtkomt 😉
Bij het koor zit ik in de feestcommissie (waar eigenlijk niet, zit ik me net te bedenken) en we organiseren o.a. het jaarlijkse (mid)dagje uit. Dit jaar gingen we naar Leiden, om in groepjes de mooie historische binnenstad verkennen.
We begonnen met koffie leuten op het terras (we hadden echt prachtig weer afgelopen zaterdag). Daarna werden de groepjes op pad gestuurd met een envelop. Daarin zat o.a. een historische kaart van Leiden en een vragenlijst en puzzelopdrachten. Onderweg kwam ieder groepje nog twee musea tegen, als je de route tenminste goed volgde. De feestcommissie zat bij elkaar in een groepje en ook wij hadden zo'n envelop. Dus wij konden deze keer ook eens meedoen. Meestal moeten wij namelijk van alles regelen zodat we eigenlijk alle lol missen. Tenzij je alles uitbesteedt aan een organisatie, maar dat is vaak zo duur. We proberen het altijd zo low-budget mogelijk te houden.
Van twee tot vijf hebben we door de binnenstad gebanjerd met 24 koorleden. En dan maakt Leiden wat mee hoor. Exc3xa9n team was compleet de weg kwijt en xc3xa9xc3xa9n team heeft een man en een hond uit de gracht gered, Ja, Revival op stap staat garant voor genoeg verhalen voor later, zeg ik altijd maar. Ons groepje heeft nog een bezoekje gebracht aan het Sieboldthuis en museaum Boerhaave. Hier gaan Pauluzzz en ik zeker nog eens een keertje op een druilerige zondag naar toe, denk ik. Ik heb namelijk lang niet alles kunnen zien (even snel de vraag beantwoorden en weer doorgaan, alles voor de punten!) en wat ik nog niet gezien heb is de moeite waard om nog eens terug te gaan, vond ik.
Rond vijf uur verzamelden we bij de Burcht in Leiden, waar we nog even op het terras konden uitpuffen. Daarna zijn we in colonne richting het pannenkoekenhuis gelopen voor een lekkere pannenkoek met toetje en uiteraard de prijsuitreiking. Ons team had eigenlijk gewonnen. En dat zonder te spieken bij de antwoorden, deze envelop hadden we expres dichtgelaten. Maar ons koor kennende zouden ze dat toch niet geloven, dus we hebben de prijs uitgereikt aan het eerstvolgende team. De medailles waren echter voor onze reddende helden. De foto's komen binnenkort op de koorsite, ik moet ze (as usual) eerst van de camera afhalen. Wel heb ik al een fotootje via de mail gekregen. Kunnen jullie even zien hoe smakelijk die pannenkoek er uit zag:
Volgens mij hebben de koorleden genoten. Ik in ieder geval wel. Het was lekker weer en ik heb een leerzame middag gehad. Nu eens kijken wat we voor volgend jaar gaan verzinnen, dan bestaan we 20 jaar!
Wat gaat de tijd toch ontzettend vlug. Voor mijn gevoel zaten we gisteren nog in het leuke weekend van vorige week, nu is het alweer vrijdag en is het weer weekend!
Het was een beetje een rare week. Lange dagen, vooral woensdag was het laat vanwege de eerste vergaderingen voor de politiek. En dat is wennen na een zomer lang elke avond thuis. Wat ook niet echt meewerkt is dat het alweer zo vroeg donker is 's avonds. Nog even en ik ga in het donker naar het werk en kom weer in het donker thuis. Nog maar even niet aan denken…
Komend weekend staan er een paar gezellige dingen op de agenda. We gaan we uit eten met het organisatiecomitxc3xa9 van het familieweekend, er is braderie in Langeraar en Paul speelt met Arti op het Rijnplein morgenmiddag. Maar verder doen we het rustig aan, rommelen we een beetje in huis en laden we ons weer op voor een nieuwe werkweek.
Mijn vierdaagse werkweek bevalt me overigens prima. Het zijn wel lange dagen, negen uur op een dag werken, maar die vrijdag vrij maakt dat helemaal goed. Ook is het op het werk een stuk relaxter dan een half jaar geleden. We werken hard, maar er is geen stress meer en de sfeer op onze afdeling is gezellig en ontspannen. Mede hierdoor heb ik sinds kort geen bloeddrukmedicijnen meer nodig. En daar ben ik blij mee!
Nu nog even de spirit van het sporten en afvallen te pakken krijgen en dan eens kijken of we ook de andere pillen voorgoed de deur uit kunnen doen. Op zich is beginnen met afvallen en sporten niet moeilijk, het is meer de discipline van het volhouden. Er liggen nu eenmaal zoveel verleidingen op de loer. En in je eentje sporten is op zich geen punt, maar de drive om naar de sportschool te gaan is wel een stuk minder als dat er iemand met je mee gaat. En zeg nou zelf, een avondje bankhangen is toch veeeeeeeeeel relaxter? ;-)
De rest van het weekend was erg leuk. Zaterdagmiddag gingen we naar een collega. Dat zou al in juli plaatsvinden, maar werd uitgesteld en was dus dit weekend, omdat dan iedereen kon. Ik ben weer eens in een streek van Nederland geweest die ik nog niet had bezocht, dus het was een leuke rit er naar toe in een mooie omgeving. En ik ben nog steeds zo blij met Tomtom, hij bracht me er ook deze keer weer in 1x naar toe (en ook weer veilig thuis trouwens).
Het was erg gezellig, we hebben lekker gegeten en gekletst en gelachen. En het was ook leuk dat de partners erbij waren dit keer, je leert elkaar zo een beetje beter kennen en zij weten dan ook wie er achter die "thuisverhalen" zitten.
Rond half een waren we weer thuis en zijn we ons bed ingedoken. Daar heb ik voor de verandering eens een keer lang in gelegen, tot een uur of tien. En na het ontbijt ben ik nog heel even teruggegaan en heb ik er nog een uurtje achteraan geplakt. Heerlijk! Buiten was het toch bar weer, storm en regen. Veel regen. Dan kun je maar beter in je bed of op de bank liggen. Dat laatste heb ik dan ook de hele middag gedaan, voor de TV. Ik had wel wilde plannen, zoals strijken en foto's uitzoeken, maar ik had gewoon even geen zin daarin. Dat komt van de week wel weer.
Vanavond heb ik nog een kaartje gemaakt voor een collega die net vader is geworden. Ik heb gestempeld en heb de stempel ingekleurd met mijn nieuwe potloden. Het ging heel gemakkelijk, en het kaartje is echt leuk geworden. Bijna te leuk om weg te geven, al zeg ik het zelf!
Songtekst: Zo zal het zijn – Rob De Nijs
Doof nu 't licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd
jouw leven hier is omgevlogen
maar je liefde blijft.
Maar waar jij gaat
zijn zon en maan gelijk
de kleinste bloem
is daar als de hoogste eik
en alle koningen en kinderen zijn daar gelijk (2x).
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees niet meer bang
jouw nacht van vrede is gekomen
na een levenlang.
En waar jij gaat daar is geen haat of pijn
het heetste vuur
wordt dat als van een kaars zo klein
zoals de zon schijnt na de regen zo zal het zijn (2x).
En waar jij gaat daar zullen vriend en vijand
samen gaan
wat stof is zal tot stof vergaan
en elke storm komt weer tot rust daar
zo zal het gaan.
En waar jij gaat laat ik mijn hart en ziel
met jou meegaan
jouw taak op aarde is voldaan
zoals je was in alle liefde zo zal je gaan (2x)
Vorig jaar heb een tijdje gedirigeerd bij het koor waarin ik zing, bij afwezigheid van de vaste dirigerent en reservedirigente. Ik ben als het ware de tweede reserve. Best luxe, voor een koor.
Afgelopen vrijdag en zaterdag moest ons koor onverwacht zingen voor een avondwake en begrafenis van de schoonmoeder van een koorlid. De vaste en reservedirigent konden niet, dus ik heb voor het eerst in mijn leven twee toch wel bijzondere kerkdiensten mogen dirigeren. Het was heel anders dan een gewone kerkdienst. De mensen in de kerk zijn immers verdrietig en nemen afscheid van een dierbaar familielid. En als mensen gaan huilen, dan krijg ik het ook een beetje moeilijk. Daarom zing ik bijvoorbeeld liever geen solo tijdens een begrafenis als ik de familie heel erg goed ken. Anders houd ik het niet droog. Als ik solo zing tijdens een begrafenis/avondwake, dan is het meestal een liedje van Rob de Nijs, Zo zal het zijn. Ikzelf vind het een prachtig nummer om te zingen, een heel gevoelig liedje. En de uitvoering samen met het koor is gewoon mooi. We krijgen er altijd positieve reacties op naderhand.
Dit keer hoefde ik geen solo te zingen, "slechts" te dirigeren. En dat ging best goed. Een paar kleine inzetfoutjes, maar gelukkig zette het koor zelf al in, op de automatische piloot. De mensen in de kerk hebben het vast niet gemerkt.
Wat ik bijzonder vond, is dat het koor op de een of andere manier met zo veel meer gevoel zingt dan met de repetitie die er aan vooraf ging. Ik hoefde niet altijd aan te geven dat er wat zachter gezongen moest worden, of juist harder. Dat ging eigenlijk vanzelf. Zelf heb ik echt een paar kippenvelmomentjes gehad. Vooral bij het Ave Maria. De solist had een beetje de bibbers in het begin, maar dat maakte het wel heel mooi. Het koor zette gelukkig ook goed in, dankzij het nog snel even oefenen vooraf. De mensen in de kerk waren ontroerd. En dat vond ik dan weer mooi. Dat we als koor mensen kunnen ontroeren met een liedje. Wellicht kan men kracht putten uit de herinnering er aan. Dat zou mooi zijn. Dan hebben we met het koor toch iets te weeg gebracht.
Ze stormt naar binnen
Als een wervelwind in maart
In mamaxe2x80x99s armen
Elgomar – 27-08-2010
Druppels op het raam
Vinden als vanzelf hun weg
Op de weblog van een AMC collega kwam ik dit tegen:
Haiku is een Japanse dichtvorm met een vaste opbouw
Drie zinnen. De eerste met vijf lettergrepen; de tweede met zeven lettergrepen; de derde met vijf lettergrepen.
Er is een link met de tijd van het jaar en de natuur.
De auteur is er zelf niet bij betrokken
Altijd in de tegenwoordige tijd
Het geeft een bijzondere wending in de waarneming weer.
Een speciaal moment.
Gisteren heb ik deze dichtvorm eens uitgeprobeerd en is nog best lastig om in drie korte zinnen iets treffends te zeggen. Maar het lijkt me wel een geschikte dichtvorm om in combinatie met mijn foto's te gaan gebruiken. Ik heb al langer het idee om zo'n digitaal album met mijn mooiste foto's van de afgelopen jaren te maken met een klein gedichtje er naast, als een soort portfolio. Zoiets heb ik namelijk ook gedaan voor de eindopdracht van de fotocursus die ik dit jaar heb gevolgd en dat is heel leuk geworden. Maar dat was met gedichtjes van anderen. Nu wil ik iets wat ik helemaal zelf heb gemaakt. Best wel vermoeiend, al die ideetjes van mij, ze leveren me iedere keer een hoop werk op. Maar zo hoef ik me ook nooit te vervelen…
Via het werk heb ik een persoonlijk budget om iets te doen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Dat budget moet ik nog dit jaar besteden, anders vervalt het aan het eind van het jaar. Vanavond heb ik dus even op het internet gezocht naar leuke cursussen en workshops op allerlei gebied.
Ik ben begonnen met de cursussen en opleiding op het gebied van de fotografie. Daar is best veel van te vinden, maar ook veel van hetzelfde. Ik heb al een basis- en vervolgcursus bij Crea in Uithoorn gevolgd, dus ik ben nu meer op zoek naar een verdiepingscursus voor een wat langere periode. En dat is dus best lastig. Er zijn genoeg workshops voor een dag(deel) te vinden, dat wel. En ik heb me vanavond dus al ingeschreven voor een workshop "Flitsen" in januari 2011. Je kan er maar vroeg bij zijn, nietwaar? Ik heb ook met een schuin oog naar wat vakopleidingen gekeken, maar dat is wel prijzig en moelijk te combineren met werk, vrees ik. Ik heb mijn oog wel laten vallen op een 6 daagse cursus, dus ik ga even vragen of dat ook tot de mogelijkheden behoort. En dan moet ik er snel bij zijn, want de cursus begint al half september. Morgen maar even informeren dus.
Verder heb ik ook nog gekeken naar een cursus tekenen/schilderen hier in de buurt. Ik heb in de vakantie een klein schilderijtje met acrylverf gemaakt en het lijkt me wel leuk om daar iets meer mee te gaan doen. Ik wil dan wel op een woensdagavond, want dan is Paul ook naar tekenles. En anders zijn we al drie avonden uithuizig met zijn tweetjes, dat wordt wat veel. Maar ik heb eigenlijk nog niet iets kunnen vinden. Wel heel veel cursussen voor overdag, maar dan werk ik meestal en op mijn vrije dag wil ik eigenlijk geen vaste afspraken, het is juist zo lekker als je niets hoeft.
Een cursus schrijven voor het web, of iets met schrijven, leek me ook wel wat. Hier is best wel wat aanbod, maar veelal via E-learning thuis aan de slag en dat lijkt me gewoon minder leuk. Het sociale aspect van een cursus vind ik ook heel belangrijk.
Via het schrijven kwam ik dan weer op werkgerelateerde cursussen zoals IT-auditing en wat financixc3xable cursussen. De prijzen van die cursussen liegen er ook niet om zeg. Daar is mijn persoonlijk budget dus niet toereikend voor. Misschien moet ik het wat meer zoeken in coaching om te werken aan mijn zwakke kanten (jaja, die heb ik zelfs). Maar dat is wel een beetje een saaie besteding. Ik wil eigenlijk wat met mijn handen doen.
Een avondje surfen heeft me eigenlijk niets opgeleverd waar ik dolenthousiast van word. Jammer. Ik heb namelijk best zin om mezelf te ontwikkelen.
Elgomar 