Vandaag wordt onze nieuwe bank bezorgd.
Tussen 12 en 3 uur zeiden ze, misschien ietsje later.
Om half vijf nog steeds geen bank.
Zucht.
Toch maar gebeld, want de oude bank is al naar de stort, dus je wilt toch weten waar je toe bent.
Nog een avond op de poef zitten is geen optie.
Dan nog liever in bed TV kijken.
Maar eigenlijk gewoon lekker languit op onze nieuwe bank!
Want daar hebben we toch meer dan 10 weken op moeten wachten (terwijl ze 6 tot 8 weken gezegd hadden).
En op zich is het niet erg dat het ietsje later wordt, maar je moet overal zelf achteraan bellen.
Waar is dat stukje klantvriendelijkheid gebleven?
Ik zal blij zijn als hij hier in de huiskamer staat, onze nieuwe bank…
Maar het volgende meubelstuk gaan we mooi ergens anders kopen!
Soms krijg ik zomaar ineens een lief kadootje van Paul.
En waarmee kun je een vrouw meer verwennen dan chocola?
Chocoladehartjes!
Raar eigenlijk dat er zoveel vrouwen-verwen-kadootjes zijn, maar voor mannen kan ik er eigenlijk niet zoveel bedenken.
Wat geef je een man nou als zomaar kadootje?
Waarmee je aangeeft dat je iemand echt heel leuk en lief vindt?
En dat dan ook nog een aardigheidje is?
Geen bosje bloemen, dat is echt iets voor vrouwen.
Van chocola lopen niet alle mannen warm, en Paul ook niet.
Een giftcard vind ik nogal onpersoonlijk, al kan ik hem best blij maken met een iTunes giftgard, kan hij nog meer app-jes kopen.
Boeken leest hij alleen in de vakantie, en dan is het er maar eentje.
Een tijdschrift over webdesign/photoshop komt aardig in de richting, maar ik loop wel het risico dat hij het zelf al heeft gekocht.
Kortom, het is nog niet zo makkelijk een aardigheidje voor Paul te verzinnen.
Laat staan een verjaardagskado.
Maar dat heb ik vandaag gevonden!
En nu maar hopen dat hij het leuk vindt…
Vorig jaar zijn Paul en ik een paar dagen naar de Belgische kust geweest (Oostende, Blankenberge, Kortrijk en nog wat plaatsjes). Het huisje was een beetje aggenebbes (inrichting van jaaaaaaaren terug, we sliepen onder lakens met een deken en ga zo nog maar even door), maar het gebied was wel leuk. En we hadden mooi weer!
Deze foto is gemaakt aan 1 van die kustplaatsen, waar ook de pier was, ik vermoed Blankenberge. Daar stond dit kunstwerk in het zand. In combinatie met de lucht en het vrij lege strand leverde dit een mooi plaatje op. Een van de vele, want uiteraard hebben we die paar dagen weer heel wat foto’s gemaakt. Nu het plakboek nog…
Op de een-na-laatste dag van het jaar probeer ik nog even op mijn oude weblog in te loggen. Zie ik dat hij bijna verwijderd gaat worden (inactieve weblogs). Geen e-mail gezien natuurlijk. Dus ik ben hopenlijk nog op tijd. Toch zonde als mijn bloghistorie verloren gaat. Want eigenlijk wil ik het weer oppakken, maar dan gericht gaan bloggen over mijn creaties (fotografie, schilderen, scraps, kookproducties). Nu gebruik ik daar eigenlijk facebook voor, maar het is ook fijn een weblog te hebben voor dit soort dingen.
Het idee is er, nu de uitvoering nog. Lijkt me iets voor een goed voornemen in 2013; het bloggen weer oppakken. Is een leuker voornemen dan afvallen en meer bewegen, twee dingen die ook op mijn to-do-lijstje voor het nieuwe jaar staan. Als ik eerst maar eens vrije tijd kan creëeren om al die goede voornemens uit te gaan voeren, dan gaat het zeker lukken 😉
Eigenlijk zou ik naar bed moeten gaan, morgen weer werken, blablabla, maar ik heb nog even zin om te bloggen. Is ook alweer een tijdje geleden, zie ik. Met de komst van facebook is het bloggen wel een beetje op de achtergond geraakt. Maar dus nog niet helemaal weg.
Vanavond was toch wel een bijzondere avond. Revival moest zingen in de kerk in Mijdrecht, bij een Maria-viering. Onze dirigent is nog steeds herstellende van een rug-operatie, dus aan mij de eer het koor in goede banen te leiden.
En wat was het mooi! Bij 1 nummer (op de melodie van “something inside is so strong” van Labi Siffre) kreeg ik zelfs kippenvel. En dat gebeurt toch niet vaak. Nou galmt die kerk in Mijdrecht wel heel lekker weg. Zelfs met een klein koortje kun je een volume produceren, dat wil je niet weten… Zo ook vanavond, er kwam een supergeluid uit Revival! Traditiegetrouw wordt het laatste lied in processie met een kaarsje lopend door de kerk gezongen. Deze keer hadden we een nieuw arrangement van “Wij groeten u, oh koningin” ingestudeerd, zodat hij nu tweestemmig is, ipv saai eenstemmig. Moeilijkheid van dit nummer is dat er een maattempowisseling in zit. Opeens gaat het over in een zes-vierde maat ipv vier-vierde. En het koor wilde tijdens de repetities al steeds te vroeg inzetten. Dus dat werd tellen en goed aangeven. We hadden er nog een hard hoofd in dat het zou gaan lukken, want in die processie is het toch lastig opletten (lopen, zingen, op je kaarsje letten, en dan ook nog eens op de dirigente, knap lastig, al kunnen vrouwen wel heel goed multitasken…). Maar het liep echt gesmeerd! We hebben het lied twee keer gezongen en niet een keer in de vout! #Trotsoprevival!
Na afloop kregen we veel lovende reacties, iemand klampte me aan en zei dat wij zo’n mooi koor hebben. Een ander koorlid had weer iemand gesproken die de uitvoering van “iets in mij zegt” (Labi Siffre-nummer), maar ook de tekst zo mooi vond. Dat is ontzettend leuk om te horen, toch? Want daar doen we het voor, dat we mensen raken met onze muziek en teksten. En zingen met gevoel is nog helemaal niet zo makkelijk hoor. Ik merk het gelijk als het koor er niet zo’n zin in heeft, bijvoorbeeld tijdens een repetitie. Sommige nummers zingen we al jaren (uit de ouwe doos) en dan zie je ze al verveeld staan zingen. Als dirigent ligt daar de schone taak om het enthousiasme en gevoel er dan in terug te brengen. Lukt soms, maar niet altijd. Maar tijdens een viering gaat het wel altijd beter, lijkt het. En Revival is ook op zijn best tijdens avondwakes en begrafenissen. Op de een of andere manier zingt het koor dan met zoveel meer gevoel. We zijn een sfeergevoelig koor, laten we het daar maar op houden.
In ieder geval zal ik nog lang denken aan deze avond, letterlijk een nagalm… Half maart zingen we weer in eigen kerk. De liturgiecommissie heeft wat verzoekjes ingediend voor acclamaties (korte liedjes tussen de voorbeden), dus daar ga ik nog even mee stoeien. Voor volgende week heeft het koor (en ik dus ook) een weekje vrij, dan hebben we eventjes rust. En dan heb ik ook even de tijd om aan het programma voor de komende weken te sleutelen. We waren al eens begonnen met “pak maar mijn hand” van Sick en Nimon, maar er ligt nog wel wat op de plank. Ook moeten we de rouwmap weer eens doornemen, want dat soort dingen komt altijd onverwacht en dan is er soms geen tijd om de puntjes goed op de spreekwoordelijke i te zetten. Er is dus genoeg te repeteren, maar een plan van aanpak is wel zo prettig. Misschien ook maar een muziekcommissie-avond beleggen binnenkort… Tenslotte hoef ik niet alles alleen te doen, we hebben een goed team dat zelf arrangementen en teksten maakt. En dat koesteren we. Gek woord eigenlijk, “koesteren”…
Nou, genoeg geblogd, tijd om naar bed te gaan en fijn te dromen. Ik droom altijd de mafste dingen, waarschijnlijk de hersenkronkels van een creatief brein, hihi! Morgen is het alweer donderdag, de laatste werkdag van de week. En ’s avonds weer naar schilderles, deze keer gaan we iets met vlinders doen. Heb nog geen idee wat, maar het wordt vast een leuke en gezellige avond, zoals altijd! Heb er nu al weer zin in!
Zo op de laatste dag van het jaar komen er toch een heleboel herinneringen naar boven. Wat is er het afgelopen jaar eigen lijk allemaal gebeurd, bedacht ik me. Mijn blog is meestal een goede terugblik, maar die heeft het laatste halfjaar stilgelegen door de migratie.
De eerste maanden waren niet opperbest. Paul zijn contract werd niet verlengd en hij kwam werkloos thuis te zitten. Op zich had hij weer snel werk gevonden, maar het was gewoon geen leuke periode. Zijn eerste dag werkloos thuis zullen we nooit vergeten, het was de dag dat Ome Jan plotseling zomaar overleed. De stille kracht van onze familie was er niet meer. Je hoorde hem nooit veel praten, was altijd heel stilletjes, maar als je dan zag wat een mensen er op de begrafenis en avondwake waren, hartverwarmend. Het was gewoon een ontzettend lieve man en het is vreemd dat hij niet meer is. Geen cognacje meer na de kerstgourmet samen met mijn vader, geen koffie zetten bij het volgende familieweekend, het zal wel een tijdje duren voordat we daar aan gewend zijn, voor je zover dat kunt. Missen doen we hem in elk geval. Verder waren er bij mij op het werk ook wat perikelen, maar uiteindelijk vond ook ik het plezier in het werk weer terug. En zo gingen we het tweede kwartaal van dit jaar weer een stuk positiever in.
Het tweede kwartaal stond in het teken van creativiteit. Ik zit op tekenles en was volop bezig met fotografie. In beide dingen heb ik veel plezier, en vooral het schilderen is ontspannend. Op schilderles krijg ik het werk vaak niet af en dan maak ik het thuis af als ik denk dat het wandwaardig kan worden, anders niet. Dat hangt een beetje van de opdracht af.
Het derde kwartaal stond grotendeels in het teken van vakantie, lange avonden buiten zitten, veel boeken lezen en ook veel vakantiefoto’s maken. We gingen voor het eerst ook een week met de buurtjes op vakantie. En als het dan niet zulk mooi weer is, dan is het de kleine Tessa die het zonnetje in huis is. We hebben ons prima vermaakt die week met een bezoekje aan de dierentuin, wandelen, zwemmen, fotospeurtocht, samen koken en eten, midgetgolf, lezen, spelletjes doen en winkelen. Maar het weer kon dus beter. Met mijn ouders hebben we vooral veel steden bezocht, ouwe meuk gezien en de omgeving vooral per auto verkend. Al met al een vrolijk kwartaal op de operatie van Boris na dan, maar die is weer helemaal hersteld, gelukkig.
Het laatste kwartaal was er een van ups en downs. Mijn moeder werd 65 en de ouders van Paul vierden hun veertig jarig huwelijksfeest. Maar ook overleed plotseling Tante Annie, ze werd pas na een paar dagen gevonden in haar stoel. En dat is toch wel een naar gevoel. Ze woonde alleen, maar je gaat er toch van uit dat zulke dingen niet kunnen gebeuren in de ze tijd van snelle communicatie etc. Jammer wel van de hele nasleep en toch een beetje de domper op het feest dat nog moest komen. Tante Annie was er niet bij… Het was een lieve vrouw. Voor de rest ben ik wel drie keer ziek geweest in het laatste kwartaal, oorontsteking, verstuikte rugspieren, griep, ontstoken neusholtes, het kon niet op. Zelfs op de laatste dag van het jaar zit ik nog na te zweten van twee dagen flinke griep. En dan ben ik er ook klaar mee! Vanavond neem ik een oliebol en dan spuug ik dit hele jaar 2011 uit en ga vol goede moed het jaar 2012 in. Wat zal het ons gaan brengen? Ik hoop niets dan goeds en vooral veel liefde, creativiteit, communicatie, werkplezier, gezondheid, rust, gezelligheid, mooie fotomomenten, kookplezier en heel heel heel veel geluk!
Allemaal een hele fijne jaarwisseling en tot blogs in 2012!
Margot.
Als gevolg van de migratie van mijn weblog heb ik bijna een half jaar niet kunnen bloggen. Maar vanavond is het ineens gelukt, met wat hulp van de helpdesk. Ik heb in de tussentijd in het kort geblogged op facebook en twitter, maar ik ben blij dat mijn weblog weer in ere is hersteld. Wel jammer dat mijn kopfoto foetsie is en sowieso de layout helemaal veranderd is. Daar ga ik me volgende week maar eens in verdiepen. En dan volgen er vast weer wat blogjes!
Voor vanavond houd ik het voor gezien, ik ga mijn bed eens opzoeken, die zie ik de laatste tijd toch al zo weinig. Het zijn dan ook de drukke dagen voor kerst (daarna volgt de rust, yeah!). Welterusten en vast en zeker tot blogs!
Soms heb je zo'n week dat je gewoon happy bent met alles wat er gebeurt. Deze week was ik jarig en eigenlijk wilde ik er niet echt veel aan doen, maar desondanks is het toch een heel gezellige dag en avond geworden! Op het werk waren er niet veel collega's, maar we hebben even gezellig koffie met gebak gedaan met degenen die er wel waren. 's Avonds kwam er wat familie en vrienden en kreeg ik erg leuke kadootjes, zoals de nieuwste van Nicci French, een kookboek met 500 recepten voor oven en stoofpan, de cd van Chris de Burgh (met de liedjes die ik nu met keyboardles aan het instuderen ben) stempels (baboeschka), bloemen, een bloemstukje in een vaas, een beautytasje met 3 douchegels van kneip, een tegoedbon voor een etentje samen met mijn vriendin, een nieuwe keukentrap (mijn vader is met de oude gecrasht op oudjaarsdag), koffiemokjes uit Parijs en een tegoedbon voor een diner en overnachting op de SS Rotterdam (van Paul, lief he?). Ik ben dus echt superverwend! En Paul had de kamer bij thuiskomst ook nog eens versierd met slingers. 'twas echt feest! En het werd nog best gezellig laat ook, rond half twee gingen we pas naar bed.
Om de morgen daarop weer fris te verschijnen op een cursus voor het nieuwe systeem dat eind dit jaar moet gaan draaien. Ik heb me er weer doorheen geworsteld, wat een cappuccino al niet kan doen. Donderdagavond ben ik bij een vrij hilarische raadsvergadering geweest. Het was best gezellig, maar ik ik vraag me af wat de publieke tribune en eventuele luisteraars thuis er van gedacht moeten hebben. Er was soms geen touw aan vast te knopen. Maar levendig was het wel, dat moet gezegd. En dat voor een agenda met financixc3xable stukken! Volgens mij hebben we als MPN een aardige bijdrage aan de discussie geleverd en hadden we goede punten. Nu is het afwachten wat er in de besluitvormende raad gaat gebeuren. Dit was namelijk 'slechts' een meningsvormende raad, waarin nog geen enkel besluit werd genomen. Na de raad was het natuurlijk nog even napraten en al met al was ik toch nog laat thuis.
Vrijdag was ik wel vrij, maar uitslapen was er niet bij. Wel heerlijk uitgebreid de krant gelezen bij het ontbijt en daarna nog wat blaadjes die de buurvrouw al vroeg door de bus had gegooid. Radiootje aan, katten languit op hun kussentjes, konijn languit in zijn hok, oftwel: huize Buis/Aartman in de relaxstand! Soms kun je daar gewoon van genieten. De rest van de dag verliep al even relaí en 's avonds lagen we er al vroeg in. Even wat uurtjes slaap pakken.
De zaterdag begon zoals altijd met keyboardles. Ik ben dus nog steeds in het Chris de Burgh boek bezig. De les ging aardig, voor zover dat kan met drie kruizen aan de balk. En als je daar net aan gewend bent, moet je dus nog even overstappen naar een vorig nummer met twee mollen. Verwarring alom dus. Komende week maar weer goed oefenen. Ik ben twee weekjes vrij, dus daar heb ik alle tijd voor. Na keyboardles ben ik even gaan "helpen" bij de kerk. Voor de zoveelste keer was het "lopend vuurtje", een fiets- en wandeltocht langs de kerken binnen onze federatie. Elke kerk is dan een stempelpost en je kon bij onze kerk ook nog even de kerk bezichtigen en de toren beklimmen voor een mooi uitzicht. Ook kon men een rondleiding door de Stiltetuin en de Mariagrot krijgen. Mijn taak bestond voornamelijk uit koffie en thee schenken en stempelen. Het was lang goed weer, maar we hebben ook even een bui met hagel gehad. Jammer voor de fietsers en wandelaars die daar net middenin zaten! Rond half twee ben ik weer naar huis gegaan. De rest van de zaterdag bestond uit boodschappen doen, koken en tv kijken. Niets bijzonders dus. Ook nu weer op tijd naar bed gegaan. Ik ben tenslotte weer een jaartje ouder geworden, dan hakken twee avondjes laat naar bed er blijkbaar behoorlijk in…
Zondag konden we uitslapen, dus dat hebben we dan ook maar eens gedaan. Komt niet vaak voor dat het kan, dus dan moet je het er ook gelijk van nemen! Na het ontbijt ben ik gaan koken, want we hadden afgesproken om uitgebreid te gaan koken (met zus en vriendin en gezin). Het werd italiaans dit keer. Zus maakte twee hartige taarten en vriendin en vriend maakten overheerlijke Tiramisu. Ik heb een pasta met een heerlijke saus gemaakt (met hachevlees, veel groente, bouillon en wijn, dus lekker stoven in mijn le creuset-pan). De kids deden op hun manier mee met Dora-pasta en geraspte kaas en komkommers (geschild en goed gewassen). Alles was ontzettend lekker, maar veel te veel natuurlijk. Jullie raden vast wat we morgen eten… Er zijn foto's van, maar zoals altijd ligt de camera nog beneden en zit ik nu hier boven. Jullie houden ze nog even te goed.
Na het eten hebben de kids nog even spelletjes gedaan terwijl wij nagenoten (lees: uitbuikten) met alternatieve cappuccino's en thee. We wisten het allemaal zeker, tot aan het ontbijt geen eten meer! Vriendin en gezin gingen niet al te laat naar huis en niet veel later ging ook zus weer naar eigen honk. Paul en ik brachten de kamer nog even aan kant en nu zitten we allebei even te computeren voor het slapen gaan. Vandaag heb ik me aangemeld voor twitter. Eens kijken wat dat allemaal is. Je hoort er iedereen over, maar ik weet niet of het wat voor me is. Ik ben al uren aan het nadenken over een mooie pakkende zin, oftewel, wat moet ik in godsnaam voor zinnigs twitteren? Misschien maak ik het mezelf te moeilijk en moet ik eerst maar eens even aftasten hoe anderen dat aanpakken. Wordt vervolgd dus.
Morgen gaan we met mijn ouders fietsen, als het tenminste goed weer is, richting Nieuwkoop voor de Kunstroute. Er zijn een aantal dingen die ik graag wil zien, waaronder veel fotografie en schilderijen. We kijken wel wat het weer doet en anders gaan we gewoon met de auto (hoop ik). Heel misschien is er dan 's middags nog tijd om zelf wat te knutselen. Om het eten hoeven we ons niet druk te maken, er kan nog een heel weeshuis aanschuiven voor een complete italiaanse maaltijd. Dus morgen wordt weer een feestje! Als het goed is komen mijn ouders hiervan meegenieten, dus die treffen het ook.
En daarna beginnen dus twee weken vakantie voor mij. Paul gaat gewoon aan het werk. Ik heb niet echt plannen, behalve dan mijn al bijna drie jaar durende klus: de zolder opruimen (lees: verhuisdozen uitpakken). En voor de rest heb ik nog heel veel afleveringen van Beauty and the Beast op dvd liggen en ook nog een stapel nieuwe boeken, dus ik hoef me niet vervelen. Het doel is om even helemaal te relaxen en een beetje op te laden voor de drukke periode die komen gaat. En ook om weer eens een doorstart te maken met Sonja Bakkeren en het sporten. Eigenlijk wil ik elke dag naar de sportschool komende weken, maar ik denk dat een beetje te enthousiast is. Laten we het doel eerst maar eens stellen op minimaal 3x per week, meer mag altijd.
En verder hoop ik ook wat meer tijd te besteden aan de fotografie. Dat is er de laatste tijd echt bij ingeschoten. En misschien ook nog een arrangement maken van een nieuw lied voor het koor. Pfff, ik denk dat ik niet echt veel rust ga krijgen deze vakantie. Zo veel te doen en slechts veertien dagen vakantie, ik weet het niet hoor. Ik word al moe als ik lees wat ik allemaal van plan ben. Nou ja, we zien wel wat er van terecht gaat komen. Op een cursus time-management heb ik geleerd dat je een lijstje moet maken van dingen die je wilt doen per dag (inclusief prioriteitsstelling). Dat lijstje mag niet te lang zijn, zodat je ook niet moedeloos wordt als je niet alles hebt af kunnen werken. Op die manier krijg je de belangrijkste dingen gedaan en heb je ook een goed gevoel over jezelf. Op het werk werkt dit fantastisch. Nu thuis nog, haha! Voorlopig is maar een prio per dag, lekker koken voor de Pauluzzz (maar dan wel a la Sonja). Dan heeft hij ook een beetje vakantie (hij kookt namelijk bijna alti
jd doordeweeks)!
Het is met recht een luie zondagmorgen. Vanmorgen heerlijk uitgeslapen, rustig ontbeten en een stapel kranten gelezen. Hoe rustig kun je een dag beginnen? Gisteren heb ik hard 'gewerkt', dus vandaag mag het dan ook wel een stukje rustiger aan. De was is opgevouwen, de handdoeken liggen in de kast en de laatste was zit in de droger. En dan kan het circus weer van voor af aan beginnen. In ieder geval zijn we er voor deze week mee klaar.
Paul zit dit weekend met het orkest in Parijs (Arti on Tour), en ik ben eens een weekend heerlijk only the lonely. Vrijdag heb ik Paul weggebracht naar het opstappunt en daarna zat ik om kwart over acht 's morgens al weer thuis op de bank. Ik dacht eerst nog even een paar uurtjes terug te gaan naar bed, maar ik was klaarwakker. Vandaar dat ik me maar heb vermaakt met een paar afleveringen van Beauty and The Beast (serie uit de jaren negentig met Linda Hamilton en Ron Perlman). Ik heb mezelf vorige week de complete box cadeau gedaan, want ik vond dit echt een geweldige serie vroeger. En dat is het nog. Ik heb echt liggen genieten op de bank vrijdagmorgen. De rest van de vrijdag heb ik ook niet echt veel gedaan. Het was warm, dus dan maak ik me meestal niet al te druk. Mijn enige activiteit was boodschappen doen en een poging tot strijken (te warm, dus de poging werd snel gestaakt). 's Avonds heb ik bij mijn ouders gegeten en daar heb ik heerlijk in de tuin gezeten. Ik ben niet al te laat naar huis gegaan en heb mezelf getrakteerd op anderhalf uur badderen. Ondertussen heb ik een stapel tijdschriften gelezen en kwam kat Boris af en toe even kijken of ik nog leefde. Het sop vond hij maar niks, zijn oren gingen er plat van staan, haha! Helemaal rozig van het bad ben ik daarna gelijk mijn bed in gedoken om om acht uur 's morgens door een telefoontje van mijn schwester gewekt te worden. Ach, de wekker zou een half uurtje later toch gaan…
De zaterdag begon zoals altijd met keyboardles. Inmiddels ben ik bezig met een liedjesboek van Chris de Burgh, met liedjes van een CD die ik erg goed vind (kan hem alleen nog nergens vinden). Voor volgende week weer een nieuw nummer in te studeren, met voor de afwisseling 3 mollen aan de balk (hoera… NOT). Maar we ploeteren vrolijk verder, het nummer is wel mooi.
Na keyboardles ben ik aan de wasmarathon begonnen. Buiten waaide het lekker, dus ik heb alles buiten gehangen en het was in een mum van tijd droog. Ik heb dus weer een hoop droger-energie uitgespaard op mijn manier. 's Middags heb ik de laatste (vergeten) boodschappen gedaan en rond zes uur kwam mijn zus eten. We hebben samen lasagne gemaakt en die was weer goed gelukt. Top chef 2011 was er niks bij! Na het eten zijn we op de bank neergeploft en hebben we zo'n beetje de hele avond tv gekeken. Eerst naar "de jongens tegen de meisjes", daarna naar "dit was het nieuws" en verder nog naar wat cabaret op nederland 3 geloof ik. Vreselijk gelachen om twee gasten die in een decor van een toilet allerlei sketches deden. Echt geweldig was dat. Daarna is mijn zus naar huis gegaan en ben ik gaan slapen. Ik heb Paul nog een sms gestuurd, maar de zijne heb ik niet meer gehoord, ik was al heel snel onder zeil. En zo is het dan alweer zondagmiddag. Ik ga nog even het toilet beneden dweilen en daarna spring ik nog even onder de douche. Vanmiddag gaan we met zijn tienen in Scheveningen uit eten en daarna naar Mary Poppins. Ik was al een keertje geweest (verjaardagskadootje van Paul van vorig jaar), maar mijn petekindje wilde graag ook nog, dus we hebben flink zegeltjes gespaard bij de Appie en nu kunnen we dus met zijn tienen voor de prijs van vijf kaartjes. Dat is ook wel eens leuk. Ik hoop dat het weer een beetje bijtrekt, want Scheveningen in de slagregen, daar is niet zoveel aan. Het zou leuk zijn als we vanmiddag nog even op het terras konden zitten.
De komende week moet ik werken, maar dan volgt een welverdiende vakantie van twee weken, na de pinksteren. Ik ben er best wel aan toe, ondanks het lange weekend van deze week. Ik ga verder niet weg, maar gewoon veel leuke dingen doen. Net waar ik zin in heb. Mijn moeder wilde altijd nog een keer naar de scrapwinkel in Heesch, dus dat zijn van die dingen om dan eens te doen. Ik zie wel. De dagen vliegen vast zo om!
Nou, ik ga nog heel even wat doen in huis en dan… Op naar Mary Poppins! Supercalifragilisticexpialitastisch!
Deze week was een beetje de week van de goede/leuke dingen. Het begon al fantastisch op maandagmiddag. Toen kreeg Paul te horen dat hij uit 110 kandidaten (!) was geselecteerd voor de baan als vormgever bij een groot bedrijf in Amstelveen. Dat is gewoon kicken. Kijk, ik wist wel dat hij gewoon heel erg goed is in wat hij doet, maar ja, hoe maak je dat duidelijk aan de rest van de wereld? Uiteindelijk is hetgeen wat je maakt/gemaakt hebt, de beste reclame voor jezelf gebleken. En het feit dat Paul zijn gewoon altijd heel erg (toch wel leuke) zichzelf is. Dus jullie begrijpen dat ik erg trots ben en vooral heel erg blij voor hem. Sinds half februari zat hij thuis en zag hij steeds minder vacatures waarop hij kon solliciteren. Twee keer is hij afgewezen omdat hij "te veel ervaring" had (dat kan dus ook nog) en er waren zelfs al de eerste orixc3xabnterende stappen gezet op weg naar een eigen bedrijfje. En twee maanden later heeft hij gewoon een hele leuke uitdagende baan in "da pocket" en kunnen we de dramatische periode bij zijn vorige werkgevers voorgoed achter ons laten. Donderdag heeft hij zijn contract getekend en maandag gaat hij al beginnen!
De rest van de week kon dus eigenlijk al niet meer stuk. Donderdagavond kwamen de buurtjes een (ge)bakkie doen vanwegde de nieuwe job van Paul en vrijdagavond zijn we bij vrienden op de borrel geweest en hebben we gezellig tot laat hebben gekletst over van alles en nog wat, waaronder the life of Brian (vanwaar de toepasselijke titel). Gisteravond zijn mijn ouders en zus langs geweest. Mama kwam later, die moest nog even wat prijzen in de wacht slepen bij de Bingo (hele kofferbak vol). Ondertussen hebben wij ouderwets gezellig zitten scrabbelen tot vroeg in de morgen. Paul en mama hebben zelfs nog midden in de nacht een tegen het raam gegooid ei (welke dronken paashaas dat nou weer op zijn geweten heeft…) staan wegpoetsen. De jeugd van tegenwoordig (je gaat er tenslotte van uit dat volwassenen dit soort dingen niet doen) wordt steeds laffer. Wel eieren tegen je raam gooien, maar dan gauw foetsie wezen. Laf hoor. Maar je ziet er niets meer van, dus ze zullen er geen lol meer aan beleven.
Vandaag is Paul naar Artis om apies te tekenen/schilderen met zijn tekenlesgroep, en heb ik eventjes het rijk alleen. Ik heb eerst maar eens uitgeslapen tot een uur of tien, het is tenslotte al twee dagen laat geworden en morgen moet ik toch ook weer aan die arbeit… Vanmiddag ga ik weer eens een beetje scrappen, dat is toch wel lang geleden. Ook moet nog wat foto's uitzoeken voor de fotoclub en nog een passepartout klaarmaken. Morgen moeten we de foto's voor "de beste van het seizoen" inleveren, welke beoordeeld gaan worden door een externe jury van drie oud-leden van de fotogroep. Ik ben benieuwd wie er dit keer met de prijzen vandoor gaan. Vorig seizoen had ik een eervolle vermelding. Eens kijken wat het dit jaar gaat worden! Het afgelopen seizoen is iedereen een stuk enthousiaster gaan fotograferen, dus de concurrentie wordt ook steeds groter natuurlijk. Ach, meedoen is belangrijker dan winnen, het is gewoon een hele leuke hobby en bij zo'n fotoclub leer je ontzettend veel en krijg je de kans ook eens wat meer dan huis-tuin-en-keuken-kiekjes te maken.
Vanmiddag moet ik ook nog een verjaardagskaart met een brief schrijven voor een vriendin, die mij en een andere vriendin op een niet zo leuke manier heeft verteld dat we voor haar "vage kennissen" zijn geworden. Dit gebeurde tijdens een gezamenlijk weekendje weg een paar weken geleden. De andere vriendin en ik zagen dit niet echt aankomen, en ik ben achteraf "not amused" over de wijze waarop die vriendin dit ter sprake heeft gebracht, haar probleem in ons tuintje heeft gekieperd en later met vriend is vertrokken en ons daar heeft achtergelaten. Na acht jaar vriendschap ga je niet zo met elkaar om, vind ik. Dus het wordt geen leuke brief, maar wel een eerlijke. En dat is goed. Goed voor mij, want ik ga eens voor mijzelf op komen, tadaaa! Soms moet je niet alleen maar de lieve vrede willen bewaren en zeggen wat je op je hart hebt, omdat er anders over gelopen gaat worden. Dan maar geen vrede op aarde. Een echte vriendin respecteert ook jouw mening.
De komende week gaan we weer richting Pasen. Goede vrijdag en Paaszaterdag zingen we met het koor, de paasdagen zelf hoeven we niet te zingen. We hebben ook niet echt grote plannen. Zaterdag viert de vader van Paul zijn 65e verjaardag en wordt hij 3x P (Pa Paul Pensionado). Eerste Paasdag ga ik helpen bij het paaseieren zoeken bij de kerk en voor de rest gaan we nog een paasdag lekker koken. Gisteravond is het menu al uitgezocht door mij en mijn zus, dus dat wordt een culinair hoogtepunt (hopen we). Met, om de paashaas een plezier te doen, worteltjessoep! Kan ik eindelijk de staafmixer uitproberen die ik voor mijn verjaardag heb gekregen. En met zingen, koken, lekker eten/drinken, relaxen, een goed gesprek, een spelletje en een goed boek komen we de paasdagen zeker door.
Ik wens iedereen een goede week toe en alvast hele fijne paasdagen!
Elgomar 