Ommetjes

Het is zowaar gelukt om de afgelopen vier werkdagen een ommetje te maken. En dat is wel te danken aan het op zich best mooie weer van deze week. En dus is het wel weer eens tijd voor een fotoblogje. Met zomaar wat fotootjes die ik de afgelopen dagen maakte met de Iphone.

Ons dorpje is niet zo heel groot en onze pauze ook niet zo heel lang, dus we lopen vaak hetzelfde ommetje, eerst over het fietspad en na verloop van tijd duiken we een wijk in om dan richting de buurtsuper te lopen voor wat boodschapjes en daarna zijn we alweer bijna thuis.

Paul doet meestal de boodschappen en dan blijf ik even buiten op het pleintje wachten op een bankje. En is af en toe geen straf. Deze week liet de zon zich ook even zien. En het viel me op dat deze eigenlijk nog best laag staat op het midden van de dag. Het wierp lange schaduwen van de platanen op het pleintje. En met de zon in het midden van twee bomen gaan die ook nog eens de andere kant uit. Dingen waar je jarenlang argeloos voorbij loopt vallen je dan ineens op.

De bankjes vertonen aardig wat slijtage, blijkbaar wordt er dankbaar gebruik van gemaakt in al die jaren… Het werd wel weer eens tijd voor een mooie lijnenspelfoto. Ik heb zoiets al eens eerder gemaakt. Nu spelen de schaduw en de zon ook nog mee in het geheel. Met de Iphone kun je ook mooi met de scherptediepte spelen. Op de voorgrond scherp, naar achteren toe wordt het allemaal wat waziger.

En als je dan even op een bankje zit, kijk je ook eens even naar de grond. Tussen de tegels groeit van alles. En door de lage zon krijgen ook die ieniemienieplantjes een lange schaduw. Er liggen ook dingen op die tegels die er niet thuis horen, zoals kauwgom. Nooit begrepen waarom mensen dat op straat uitspugen, terwijl er pal naast dit bankje notabene twee prullenbakken staan…

Zomaar wat fotootjes tijdens het ommetje van dinsdag. Mooie oogst, al zeg ik het zelf.

’s Avonds deden we aan bankhangen met Boris. Ons vriendje begint weer een beetje de oude te worden en is regelmatig the King of the Couch. We hebben een hoekbank met een lang stuk, maar dat lange stuk is wel voor hem inmiddels. Mooie rooie…

Mijn collega stuurde in de groepsapp een foto van haar uitzicht op de zonsopgang vanuit de werkplek. Dus ik ook maar even uit het raam gegluurd. De zon kwam net tussen twee huizen door piepen en de wolken werden mooi geel verlicht door de opkomende zon. Het zou niet lang duren voordat ik lekker achter het glas in het zonnetje zou werken. Dan is thuiswerken zo’n straf nog niet…

We liepen die middag ook weer even een rondje. Het was buiten best koud (wind) en er hing een dreigende lucht. Wat is het dan mooi als je de zon in je rug hebt en die dreigende lucht voor je. Dan worden onderwerpen door de zon mooi uitgelicht Zo ook deze boom, waarvan de blaadjes allang verdwenen zijn, maar de rode mini appeltjes nog in grote getalen zijn blijven hangen. Zouden de vogels deze niet lekker vinden? Later valt alles op de stoep en wordt het een beetje een bende, dat kan ik me nog herinneren van vorige jaren. Maar nu even een mooi plaatje er van.

Het thema is rood vandaag, want de prullenbak mocht ook op de foto. Ik zag er iets van symmetrie in en verder een lijnen. Grappig dat er aan beide zijden een ander tegelpatroon te zien is.

Bekeek ik de vorige dag de platanen nog vanaf het bankje, nu ging ik er even onder staan. De zon scheen er mooi op en erboven hingen de donkere wolken. Deze bomen hebben ook zo’n mooie bast. De takken aan de toppen lijken wel tentakels. Straks als de blaadjes weer komen worden het kleine parasolletjes.

Een paar stappen naar links en je krijgt weer een heel andere kijk op de boom. Het is leuk om te zoeken naar een mooie compositie die aanspreekt. Probeer maar eens eerst alleen maar te kijken en rond te lopen voordat je een foto maakt.

Het is lastig om elke dag weer te ‘verzinnen’ wat we zullen eten. Deze keer deden we inspiratie op in eigen kast. Er stonden nog mini pasteibakjes en we hadden ook nog blikjes ragout. Dus we hadden een soort after Christmas dinner. Ziet er wel feestelijk uit toch?

Donderdagmorgen was ik al vroeg op pad met vriendje Boris, om bloed af te nemen. Zo kan de dierenarts kijken of de medicatie voor de schildklier aan slaat of dat er nog aanpassingen in de dosering nodig zijn hiervoor. Boris is in zijn jonge jaren gewend om in de auto vervoerd te worden, dus hij is best rustig in de auto. Geen klaaglijk gemiauw in ieder geval. Bij de dierenarts in de wachtkamer is het natuurlijk allemaal wat vreemd en meestal komt hij daar niet voor de lol. Altijd prikjes en dat ze aan je gaan zitten enzo. Dus hij kijkt niet zo blij, maar wel verlangend naar buiten…

We kregen ’s middags al de uitslag en die was goed. De medicijnen helpen goed en de waarden zitten mooi binnen de marges. Ook zit hij goed in zijn vacht (niet meer zo mottig) en in drie weken tijd is hij 250 gram aan gekomen en dus ook niet meer zo heel mager. Over drie maanden gaan we weer op controle om de nierfunctie te laten checken. Ondertussen blijft hij het nier dieetvoer krijgen en hij vindt dat gelukkig heel erg smakelijk, dus dat gaat goed. Alleen die pillen, dat blijft een drama.

Tussen de middag liepen we nog even een ommetje. We hadden veel te kletsen onderweg, dus eigenlijk niet zoveel fotootjes. Maar wel eentje van meneer (of mevrouw) de ransuil. Je moet eventjes zoeken, ze vallen bijna niet op. Maar daar hebben ze de boom ook op uitgezocht, om er niet in op te vallen. Best knap eigenlijk, hoe ze dat weten. Voor oud en en nieuw zaten er trouwens veel meer uilen in de bomen, nu nog maar een paar, soms maar eentje als we ’s middags ons rondje lopen. Ik hoop maar dat de rest niet door het vuurwerk een hartstilstand heeft gekregen…

Verder was het drukke dag vandaag, wat werk betreft. Iets met bestanden inlezen wat niet lukte. Maar gelukkig had ik een hulplijn en kwam het goed. Morgen nog even wat extra uurtjes maken om mijn to do lijst eventjes wat kleiner te maken en met wat minder stress de volgende werkweek in te gaan. Volgende week is de periode afsluiting en er moet nog best wel wat gebeuren. Vreemd om het allemaal vanuit huis te doen. Het is eigenlijk wel een gezellige hectische tijd op kantoor altijd. Nu in ons uppie thuis, maar met onderling contact via app, mail, Teams en telefoon. Anders. Maar uiteindelijk zal het allemaal wel goed komen, zoals elk jaar!