Koken met Margootje: blij met prei!

Zondag 7 juni begon heel relaxed, met uitslapen. En inmiddels ben ik er ook achter wat ik deed op de avond ervoor, ik deed iets financieels, voor de politieke partij, er moest nog een overzicht ingevuld worden. Blijkbaar had die mok mij getriggerd daar het laatste stukje voor te doen, ik was er al eens aan begonnen, maar ergens ook weer mee gestrand. Maar nu is het af, mooi. Het werd wel nachtwerk, want ik maakte ook maar meteen het jaaroverzicht. We hebben door Corona nog geen jaarvergadering gehad, dus ik had dat ook even laten liggen. Met de operatie aan de galblaas half maart en de Corona Quarantaine daarna was het allemaal al pittig genoeg geweest, dan wil je in het weekend ook wel eens een keertje helemaal niets hoeven. Maar nu had ik de flow, dus ik werkte lekker door tot in de kleine uurtjes. Het werkt ook het lekkerst als het helemaal stil is om me heen.

Dus ik stond mezelf toe die zondagmorgen eens een keer geen wekker te zetten en dan maar zien hoe laat ik wakker werd. Heel relaxed. Toen ik beneden kwam zat Boris al eventjes buiten en die liet even weten dat hij wel weer toe was aan wat gezelligheid binnen. Dan zie je een kopje en twee pootjes boven het raam uit komen en dat bekje heftig heen en weer bewegen. Zodra hij in de gaten heeft dat je hem gezien hebt gaat hij geduldig wachten tot je open doet. Het lukt me volgens mij dus nooit om daar eens een leuke foto van te maken…

Eerst maar eens brunchen. Paul had een lekker eitje gekookt en ik nam er deze keer een speltcracker bij. Deze zijn we lekker, van Bolletje.

Na het ontbijt was het tijd om weer eens wat te gaan kokkerellen. Voor het diner was er weer een lekker toetje bedacht. In de Schoolstraat zijn ze echt toetjesmonsters, die slaan dat volgens mij geen dag over (Wie wil er nog pap?). Wij eten het eigenlijk alleen op de zondag, bij de kookproductie. Heel soms eten we wel laat op de avond nog een bakje vanillevla met ananas of aardbeitjes. Om een snackmomentje voor te zijn. Andes krijgen we steevast trek rond een uur of elf en we nog niet naar bed gaan.

Deze keer stond er wel een zalig toetje op het programma. Met overigens verrassend weinig ingrediënten, voor een recept voor twee personen:

Maar ik zie dat ik er eentje vergeten ben op de foto te zetten. Waardeloze kookfotograaf ben ik ook…

Maar goed, men neme:
– 40 gram mascarpone
– 200 ml slagroom
– halve stick Nescafe oploskoffie Gold (wij namen double choc mocca)
– vanille essence
– cacao poeder
– druppels zoetstof (heb ik achterwege gelaten)
– pecannootjes voor de garnering

Je maakt twee kommetjes met elk 20 gram mascarpone, 100 ml slagroom, druppels vanille essance en evt druppels zoetstof. Elk kommetje wordt een eigen smaak. Aan het ene kommetje voeg je de cacaopoeder toe en aan de andere de oploskoffie. In het recept stond niet hoeveel cacaopoeder er in moest, dus ik deed eerst maar een eetlepel en daarna even proeven. Dus een beetje op gevoel.

Dan ga je beide kommetjes met de mixer te lijf (dus ik zou grote beslagkommen pakken) tot de inhoud stijf is.

Het cacaomengsel zag er zo uit:

En het mokkamengsel zag er zo uit:

Overigens hoef je die oploskoffie niet eerst nog aan te lengen met water, dat mag er dus gewoon zo doorheen, een half zakje. Met de andere helft van het zakje zette ik voor mezelf een lekker Haags bakje later die dag. Lekker!

Als de mengsels klaar zijn, pak je twee gelijke glaasjes. Eerst doe je de ene mousse er in en daarna schep je de andere mousse er bovenop als een torentje. Eventueel kun je hier nog wat slagroom bovenop doen.

Hak wat pecannootjes klein (of laat ze gewoon heel eigenwijs lekker heel) en garneer als topping hiermee en zet het een uurtje in de koelkast om op te stijven.

Het eindresultaat mocht er zijn. Het zag er smakelijk uit en ik kan je zeggen, het was geen straf om de beslagkom en de mixerdingen even af te likken…

Zo, het eerste gedeelte zat er op het was kwart over drie, tijd voor pauze!
Ik trakteerde mezelf eerst even op dat kopje koffie. Daar knap je best van op hoor. Lekker bakkie. Ik rommelde wat aan de keukentafel die middag.

Ondertussen was Boris rond 16:00 uur nog ver in dromenland. Het was blijkbaar nog geen tijd voor vis volgens zijn biologische klok (die standaard anderhalf tot een uur te vroeg loopt). Lekker laten slapen…

Rond half zeven werd het tijd voor ronde twee van de kookproductie van vandaag. Omdat pappa veel prei uit eigen tuin had geoogst, aten we een recept met… Prei! Ook hier niet veel nodig ik hoop dat de overzichtsfoto nu wel compleet is. We gaan het zien… Het recept is aangepast naar dat van twee personen. Sommige websites hebben dat, heel handig. Dan blijf je niet met restjes zitten.

Wat heb je nodig om dit ovenheerlijke recept te maken (voor 2 personen):

– 3 eetlepels olijfolie
– 300 gram prei
– halve eetlepel kerriepoeder
– 300 gram diepvrieskabeljauwfilets ontdooid (wij namen verse Pangasiusfilet)
– 1 eetlepel citroensap
– 100 ml crème fraîche
– 50 gram belegen geraspte kaas
– 300 gram krieltjes (wij namen de Provencaals gekruide, reden hieronder:)
– halve eetlepel Provençaalse kruiden (vandaar die krieltjes, matcht lekker)

Verwarm de oven voor op 190 graden.
Verhit de helft van de olijfolie en roerbak hierin de prei 3 tot 4 minuten met de helft van de kerrie, zout en peper.

Verdeel de prei daarna over een ovenschaal.
Dep de vis droog met keukenpapier en wrijf de vis in met citroensap, zout en peper. Leg de vis op de prei.

Roer de rest van de kerrie door de crème fraîche en bestrijk de vis er mee.

Bestrooi de vis met de geraspte kaas en zet dit ongeveer 15 minuten in de oven, in het midden.

Na een kwartiertje ziet het er dan ongeveer zo uit:

Terwijl de vis in de oven staat, kun je de aardappeltjes gaan bakken. Doe de rest van de olijfolie in de pan en bak hierin de krieltjes met de Provençaalse kruiden goudbruin. Wij stopten de krieltjes trouwens gewoon in de oven, een klein schaaltje naast de vis. Net zo handig.

En dan heb je zo’n drie kwartier nadat je bent begonnen met koken een overheerlijke en verantwoorde maaltijd op je bord! Als je koolhydraatarm eet, dan kun je de aardappeltjes natuurlijk weglaten en wat meer groenten nemen.

Maar dat ziet er toch zalig uit zo? Dat was het in ieder geval wel!

De Schoolstraat was intussen ook weer online en we namen even gezellig de dag door. Ik was natuurlijk al langs geweest om de prei op te halen, dus we hadden al een beetje bijgepraat. Maar zoals altijd valt er altijd wel wat te kletsen en als we net gaan eten is het ook even een tijdje helemaal stil. Dat is dan een teken dat het lekker smaakt!

We gaan dit vast nog wel eens op het menu zetten, of een variatie hier van. Je kunt in plaats van kabeljauwfilet ook tilapiafilet of pangasiusfilet gebruiken.

En toen was het tijd voor het toetje! Ik spoot er terplekke nog een beetje slagroom extra op en stak er nog een pecannoot in. Zo zag het er extra feestelijk uit. Een pré-verjaardagstoetje. De volgende dag was ik namelijk jarig!

Nog even een fotootje van bovenaf… Niet helemaal in het midden, dat glas op het schoteltje, zie ik nu. Volgende keer op letten, foei!

Normaal wordt Boris wel wakker als hij schoteltjes hoort, dan valt er wat uit te likken. Maar vandaag niet, hij knorde lekker verder.

We kwebbelden nog even verder, namen de oplossingen van zaterdag crypogram even door (wekelijks hoogtepunt), totdat de Schoolstraat Boer zoekt Vrouw of iets anders gingen kijken rond half negen.

Buikje rond en dan lekker voor de buis hangen, ik geef ze geen ongelijk.

Ik hing nog even achter de computer, ik vermoed om een blogje te schrijven of wat foto’s te bewerken en ik wachtte tot 00:00 uur, want dan zou de Schoolstraat bellen. Dat is iets wat we al jaren doen sinds zus en ik uit huis zijn gegaan, als er iemand jarig is, dan wordt er even gebeld om te feliciteren. Ook al zien we elkaar de volgende dag. Leuk.

En daarna gauw naar bed. De volgende dag moest ik nog een half dagje werken en die middag was ik vrij om mijn verjaardag te vieren. Doen we er toch nog íets aan in de Corona Quarantaine tijd…