Boris spam en Lalala Leiden by night

Donderdag 28 mei was een mooie zonnige dag. Nu we thuiswerken heb je dat eigenlijk nog meer in de gaten dan op kantoor. Vandaag had ik een klein overlegje op een tijdstip dat Paul ook aan het vergaderen was, dus in alle vroegte ging ik even met de telefoon in de tuin zitten, in het zonnetje. Eigenlijk geen straf, zo buiten vergaderen. Ik zag de hommels van bloem tot bloem gaan, wat zijn die beestjes druk bezig. Ik probeerde er na afloop van mijn gesprek een paar foto’s van te maken met de telefoon, maar dat is nog best lastig als ze niet echt stil blijven zitten op de bloem. Deze is wel aardig gelukt.

Binnen aangekomen zag ik dat de pioenrozen al een beetje uit beginnen te komen. Met toch wel een heel apart patroontje, grappig. Het lijken wel handjes die de boel bij elkaar houden.

Boris besloot er vanmorgen maar eens gezellig bij te komen zitten op de keukentafel. Hij zocht het duidelijk hogerop vandaag. Ik vraag me altijd af wat er door hem heen gaat als hij me zo zit aan te staren. Meestal kijkt hij naar mijn vingers die over het toetsenbord vliegen. Ik denk dat hij er in een hele speelse bui nog wel eens bovenop gaat duiken. Maar meestal gaat hij lekker liggen en na verloop van tijd sukkelt hij in slaap.

Tijdens het speelkwartier liepen even naar de buurtsuper. Op donderdag is het ‘marktdag’, dan staan de kaasboer en de visboer er. Paul ging de buurtsuper binnen en ik besteld paella bij de visboer. Soms moet je jezelf eens op wat lekkers trakteren voor het avondeten…

We gingen eigenlijk gelijk weer terug, ik heb geen foto’s van een uitgebreid rondje wandelen, zo te zien, waarschijnlijk had Paul een vergadering en gingen we alleen even een frisse neus halen en het hoognodige voor het avondeten. De rest van de middag gingen we weer keihard aan het werk. Hoe kan het ook anders dan met zo’n strenge Boris, die alles in de gaten houdt. Aan het werk vrouwtje!

Ik vind het altijd zo mooi als hij strak naar buiten zit te kijken. Dan ziet hij wat bewegen ofzo. Oortjes mooi naar voren…

Maar uiteindelijk is het toch een vermoeiende taak om alles in de gaten te moeten houden. Onze ‘leidinggevende’ besloot op tafel te gaan maffen. Lekker tegen de laptop van Paul aan, de blaas warme lucht tegen zijn rug denk ik.

Helemaal in de relaxmodus, haha!

En de afdeling vormgeving was ook lekker bezig. En in opperbeste stemming ook. Eigenlijk wel een gezellige werkdag met voor mij niet zoveel afspraken. Ook wel eens lekker.

Zoals ik al zei aten we paella die avond. We voegen zelf meestal nog wat groenten toe aan de paella van visboer. Voor de rest is het makkelijk, alleen wat op te warmen in de koekenpan.

Na het eten speelden we nog wat met kat en mobiel. Paul kan heel goed multitasken 😉

Hoe hij zo opgekruld kan slapen is me een raadsel, en dan ook nog boven op de tafel. Ik zou zeggen, zoek lekker een mandje/kussentje en kruip lekker weg, maar nee, Boris ligt pontificaal op tafel. Beetje maf, net als zijn baasjes.

Na het eten had ik met twee fotomatties afgesproken om nachtfotografie te gaan doen in Leiden. We wilden dat deze week nog doen, omdat per 1 juni de horeca weer open gaat en het dan waarschijnlijk weer veel drukker wordt op straat. Als fotograaf wil je bij stadsgezichten eigenlijk zo weinig mogelijk mensen in beeld. En dan is deze Corona Quarantaine periode natuurlijk wel een voordeel; er zijn weinig mensen op straat. Eerder durfde ik nog niet aan om samen op pad te gaan en te fotograferen. Maar nu vond ik het wel kunnen. Allemaal met eigen vervoer en wat afstand houden. Dat moet toch lukken als je met zo’n klein groepje bent.

Paul ging deze avond ook mee. Hij heeft geen spiegelreflex- of systeemcamera, maar met de camera van zijn telefoon maakt hij ook mooie foto’s. Ik had hem nog een speciale app aangeraden waarmee je ook in het donker mooie en kwalitatief goede foto’s kunt maken (Spectre). En van mijn selfiestick kon hij ook een statief maken en daar zit ook een afstandbediening bij, dus hij kon ook helemaal los.

We spraken af bij de Morspoort, daar was ook een parkeergarage vlakbij. Het was redelijk rustig op de weg en in de stad. Ook de parkeergarage was aardig leeg.

We liepen alvast richtig de Morspoort en even later appte Peter dat hij boven op de parkeergarage stond. Of ik wel even terug wilde zwaaien…

Dus wij even zwaaien en ook het dak op. In de lift zat nog een mooi plafond. Toch ook maar even op de foto gezet. Leuk patroontje!

We bleven een tijdje op het dak staan en daarna gingen we een route door de stad lopen, met mooie pittoreske doorkijkjes. Paul ging lekker zelf op pad, die wilde nog even naar de Burcht, die was tot tien uur open. Daar heb je mooi uitzicht over de stad. We zouden elkaar wel weer ergens ontmoeten. Paul heeft vroeger in Leiden gewerkt en kent de stad op zijn duimpje.

Wij liepen op ons gemakje door de stad. In het begin was het nog erg licht. We wachtten een beetje op het blauwe uurtje, waar de lucht steeds donkerder blauw wordt en uiteindelijk over gaat in de nacht.

Uiteraard heb ik weer veel mooie foto’s gemaakt, maar die bewaar ik voor een aparte blog op mijn fotografie website. Komt ook nog binnenkort… Ze hebben trouwens als wel of Facebook gestaan, in een album waar ook Paul zijn foto’s had geplaatst. Maar ik vind het altijd leuk het verhaaltje erbij te typen met de omstandigheden van de foto en mijn leermomenten. Nu nog even tijd vinden…

Op een gegeven moment waren we op een fietsbrug beland vlakbij het oude V&D gebouw en het stadhuis. Hier zag ik een interessant lijnenspel en uiteindelijk stak ik ook Marja en Peter hier mee aan. Die gingen zelfs zo ver dat er voor op hun knietjes gingen. Dat leverde toch ook wel weer een mooi actieplaatje op.

Ergens rond dit punt kwamen we ook Paul weer tegen en we gingen nog even naar de Koornbrug. Ook daar hebben we weer wat mooie foto’s kunnen maken. En zo lekker rustig in de stad, heerlijk.

Uiteindelijk gingen we toch weer richting auto, het was nog een aardig eindje lopen. We liepen terug via Annie’s verjaardag richting de winkelstraten en hebben nog even een selfie gemaakt in de beveiligingscamera. Marja staat er nét niet op, jammer. Ik ben benieuwd of ze die beelden wel eens terugkijken. Zie ze een stelletje gekkies met statieven en fotocamera’s voor de deur, haha!

Op straat zag ik nog de Corona aanbevelingen. Dat is bij ons in het dorp allemaal niet. En misschien ook niet nodig. Ik vraag me af hoe lang dit soort dingen je als winkelstraatbezoeker nog opvallen. Voordat het gewoon is, zeg maar.

Paul kwam nog een toepasselijke quote tegen op een etalageruit. Ik kende hem al, maar hij blijft grappig!

Uiteindelijk kwamen we weer bij de Morspoort uit en we maakten nog een paar allerlaatste foto’s. Paul maakte stiekem deze actiefoto.

En toen gingen we dan toch echt op huis aan. Het was onderhand al erg laat geworden en Paul moest de volgende dag weer gewoon werken. Dus nog even naar het dak van de parkeergarage om te kijken of de Morspoort van bovenaf nog een mooie foto zou opleveren.

Om daarna toch echt afscheid van mijn fotomatties te nemen en samen met Paul weer richting Zevenhoven te rijden. Het was echt een hele leuke avond. Wat fijn om weer even het dorp uit te zijn geweest na zo’n twaalf weken. Eindelijk weer eens een ander ommetje. En met gelijkgestemde zielen heerlijk even met fotografie bezig te zijn was ook weer fijn.

Thuis bewerkte ik nog 1 fotootje even snel met de app Snapseed. Ik houd van de oude randjes… Het lichtbundeltje links van het torentje is trouwens de maan. Die stond er nog net op. En rechtsonder kwam een scooter voorbij sjezen. Met een lange sluitertijd krijg je dan van de mooie lichtstrepen.

De volgende dag zou ik wel alle foto’s uitzoeken en bewerken, nu hoppeta naar bed!