Wandelen op woensdag

Vandaag was ik niet uit bed te branden. Weer veel te lang met mijn fotootjes bezig geweest natuurlijk. Gelukkig had ik die dag geen enkele afspraak, dus ik hoefde van mezelf nu eens niet om acht uur al achter de laptop te zitten. Ten slotte had ik vorige week vrijdag al extra gewerkt, die uurtjes houd ik voor mezelf wel bij, daar kan ik dan later weer wat mee compenseren, zodat ik geen ‘verlofstuwmeer’ aan overuren krijg. Redelijk relaxt systeem. Pieken wanneer het moet, snipperen wanneer het kan. Fijn dat dit zo kan.

Toen ik beneden kwam, lag Boris alweer lekker te tukken in zijn stoel. Daar is hij ’s morgens eigenlijk altijd wel te vinden.

Ik startte op met een bakje yoghurt en ging daarna lekker aan de slag. Ik had deze keer geen afspraken, dus ik kon lekker door gaan zonder onderbrekingen tot aan de pauze. Dit keer besloten we eerst te lunchen, vervolgens wat kleine boodschappen te doen voor het avondeten en daarna nog een klein ommetje te maken.

De tulpen stonden wel heel mooi in de vaas nu, met de kopje open, ze blijven ook nog aardig rechtop staan. Een dankbaar fotografieonderwerp.

De lunch bestond uit volkoren boterhammen dit keer. Met leverworst en nog zo’n favoriet van mij, boerenmetworst, iets dikker gesneden. Ook van de buurtslager.

Het brood eten is er weer een beetje in geslopen. Sla zou eigenlijk veel beter zijn. Volgende week maar weer eens een lekkere lunchsalade maken…

We liepen eerst naar de buurtsuper, waar Paul de supermarkt in ging en ik plaats nam op het bankje. Er was wat reuring op het pleintje vandaag. De pinautomaat werd omgebouwd van Rabobankautomaat naar gele automaat. Het maakt voor ons niets uit natuurlijk, als er maar geld uit komt rollen…

Ik had uitzicht op de grote platanen. Ze beginnen langzaam uit te lopen met wat sprietjes. Zou het nog goed komen deze zomer? Ze ogen nog wel erg kaal…

We liepen richting de nieuwbouw van de school en ik zag dit mooie gehavende kastje van Liander, met al zijn butsen en stickers. Je loopt er honderden keren langs en ineens valt het je op, zo’n kastje midden op het trottoir.

Er werd druk gewerkt bij de school, de muren worden al opgetrokken, het begint vorm te krijgen. Er is ook een feestboekpagina waar je alles op kunt volgen. Leuk om de fases van dag tot dag in een fotoverslag te zien en mee te beleven. Leuk voor later ook.

Het was weer een bewolkte dag vandaag. En boven de akkers bij het fietspad hing een dreigend wolkendek. Ik heb nog steeds mijn winterjas aan en dat is echt geen overbodige luxe. Het is gewoon nog best fris in mei.

Ergens in de heg zag ik ineens een paar mooie bloemen. Wat steekt dat leuk af tegen de groene klimop! Geen idee wat dit voor bloemen zijn, passiebloemen misschien? Wie het weet mag het zeggen.

Nou vooruit, nog maar een keer, hier een bloem alleen. Die verdient een mooi plekje in de blog, toch?

En toen waren we alweer thuis. Hier was het lekker warm en we gingen weer vol nieuwe energie aan de slag. Dacht ik. Ergens in de middag kreeg ik een enorme dip en ik heb toen maar eens een kopje tjieno voor mezelf gemaakt. Dat is eigenlijk iets voor in de morgen, maar wat knapte ik daar van op zeg. Ik heb er gelijk nog maar eentje genomen. Even wakker worden…

Hierna ging ik weer als een speer, tot aan het avondeten, rond kwart voor zeven. Zo zit je in een dip, zo zit je weer in je flow.

We aten Nasiiiiiiiiii en Adriaan, Nasiiiiiiiiiii en Adriaan. Met sateh stokjes en satehsaus.

Na het eten besloten we nog even te gaan wandelen en op ‘bomenjacht’ te gaan, voor het thema van de fotoclub uit Nieuwkoop. Het was een mooie avond, het zonnetje scheen, dus mooi gouden licht dit keer.

Het huis van de buren is nu echt verkocht, het bord heeft een nieuwe sticker gekregen. Eerst zat er een sticker met ‘verkocht onder voorbehoud’ op. Ik speelde wat met de camera en nam de foto door de klimop heen. Je ziet de zon daarboven nog op de bomen en het huis in de verte schijnen.

We liepen richting fietspad. Een tractor was midden door het veld heen gereden en liet een spoor achter naar de horizon.

Langs het fietspad staan een paar grote bomen. Ik name een detailopname van de grillige bast een een klein takje dat daar dapper uit groeide. Het zonlicht schijnt mooi op de bast van de boom en de blaadjes worden bijna doorzichtig. Sfeervol plaatje.

Ik nam ook een detail van de bast alleen. In de nabewerking heb ik de kleuren nog wat aangezet, ik vind het fascinerend hoeveel details ik met deze lens nog kan vastleggen zo dichtbij.

Onderstaande foto was een kanshebber voor het thema, maar uiteindelijk vind ik hem toch wat te druk.

Dan weer de blik richting het open veld. De boer is alweer gier aan het uitrijden, je ziet de sporen in het gras.

Ik maakte nog een foto van deze boom met de zon precies achter de stam. Het leek zo leuk met de blauwe lucht en witte wolken. Maar ik vind hem wat ‘gewoontjes’. Dus ook deze zou het niet worden…

Deze vond ik dan wel weer aardig, met het zonlicht op de stam en de takken, die allemaal schuin omhoog wijzen, bijna diagonalen. Dat geeft de foto iets dynamisch. Een kanshebber.

En hier is de boer weer mest aan het uitrijden. Gieren noemen wij dat hier in Zevenhoven.

Doordat de boer door het land reed, zagen we overal hazen rennen en spelen. Je ziet het misschien niet zo goed op de foto, maar die zwarte vlekjes in het gras zijn de hazen. Er zaten er wel een stuk of acht. Jammer dat ik geen telelens met flinke zoom heb. Ik zou ze zo graag spelend willen vastleggen. Het is zo’n leuk gezicht…

Daar waar ik een paar weken geleden nog stofwolken fotografeerde, kwamen nu de eerst plantjes al uit de grond. Het zaaien hebben we dan weer even gemist. Jammer. Het had een leuke serie kunnen worden.

Op het eind van het fietspad stond nog een mooie boom in bloei in de tuin van de voormalige burgemeester. Prachtig, zo in de avondzon.

Ik nam nog een detailopname van de bloemen. Iemand een idee wat voor boom dit is?

We sloegen linksaf en liepen langs de tennisbanen weer verder. We besloten niet over de dijk te lopen, maar door de Hertog Albrechtstraat weer naar huis te gaan. Ik zette de platanen even op een rijtje voor deze foto. Het lijkt net of hij heel veel armen heeft.

Hier zijn we alweer bij het pleintje aangekomen. Bij Debnails laat ik altijd mijn nagels doen en bij Knip & Hip mijn haar. Deze week zijn ze weer open gaan. Dat mocht van Mark Rutte 🙂
Fijn hoor, ik heb voor de vrijdag een knipafspraak staan en voor de zaterdag een afspraak voor mijn nagels. Dus komend weekend zou ik er weer wat toonbaarder uit zien, joehoe. Als er een nieuwe lockdown komt, kan ik er weer even tegen, ha!
De nieuwe automaat is geïnstalleerd. Ik ben benieuwd of deze plofkraakproof is.

Het paard wat in het veldje rechts van het pleintje staat, had ik nog niet echt van dichtbij bekeken in al die jaren dat het er staat. Nu liep ik er toch even naar toe en maakte nog een mooi portretje van hem. Voor mijn gevoel zit het oog wat te hoog. Maar da’s vast kunst…

We liepen weer richting huis en in de buurt van het ’t Trefpunt stond nog wat werkmateriaal, wat achter is gebleven nadat het nieuwe stroomhuisje in het grasveld is geplaatst. Er staat ook nog een container, ik vraag me af wanneer ze dat eens op komen halen. Dat moet zo’n aannemer toch missen? Het houten rad was wel weer een leuk iets om te fotograferen. Ik speelde een beetje met de scherptediepte. Lastig wel dat het ding onder de bomen stond. Het is een beetje donker. Maar nog wel net een streepje zonlicht onderin de foto, bij het gat in het midden van het rad. Een ander zou dat er af croppen, net als het bladerdak. Maar ik vind dat juist mooie details.

Een tikkie naar links kijken en dan zie je dit. Je ziet bogen, verticale lijnen, horizontale lijnen en diagonale lijnen. Eén groot lijnenspel. En nog een mooi warm licht er op ook.

Even verderop stond nog een coniferenbol. Paul wees me er op. Het was wel een grappig boomje, in een pot. Ik maakte er deze detailfoto van. Er zaten een soort blauwe besjes in. Heel apart, nog niet eerder gezien. En toch lopen we hier regelmatig langs overdag, als we naar de buurtsuper en weer terug lopen. Bizar dat het pas opvalt als je op bomenjacht bent. Dat is dus het leuke van fotograferen met een thema in je hoofd. Er vallen je ineens andere dingen op. In dit geval viel het Paul op, maar toch.

Hier nog een detail van de besjes. Als het al besjes zijn hoor. Ik zou niet weten wat het anders is. De vogels zijn er vast niet happig op, want ze zien er erg droog uit. En anders waren ze wel opgevreten denk ik.

In de klimop is bijna het bord met Pizza te koop verdwenen. Geen idee of de pizza’s eigenlijk nog op het afhaalmenu van het ’t Trefpunt staan. Ik kan me niet heugen dat we die ooit gekocht hebben. Er zitten zoveel koolhydraten in pizza, we eten het daarom maar zelden. We hebben wel eens zo’n zelfmaakpizzapakket. Dan kun je zelf je eigen pizza samenstellen. Nou, wat zo’n bordje allemaal niet teweeg kan brengen aan mijmeringen…

Hierna liepen we door naar huis, waar Boris ons alweer zo gemist had. Hij kwam even over de camera waken op tafel. Die camara pakken, dat gaat So(maar)ny!

 

Gelukkig gaat het kaartje er aan de zijkant uit. Ik ging meteen met mijn fotootjes aan de slag, inladen, uitzoeken en nabewerken. Als ik het niet meteen doe dan komt het er niet meer van deze week…

Ik deed die avond ook nog de jurering voor de online fotowedstrijd van Fotogroep Aalsmeer. Clublid Marlien had een mooi online beoordelingsformulier gemaakt, waarbij je alle foto’s, behalve die van jezelf, punten kunt geven van 1 tot 10. Boris kwam even mee kijken en had ook zo zijn voorkeuren. Er zaten wat vogeltjes bij…

Ik moet zeggen, hij heeft een goede smaak, want die zijn bij mij ook hoog geëindigd.

Het formulier hikte nog even ergens, maar uiteindelijk deed hij het toch en heb ik mijn ‘douze points’ doorgegeven. Al ging het in dit geval maar tot 10.

En na weer een enerverend fotoavondje ging ook ik lekker slapen. Morgen alweer de laatste werkdag van de week. Het gaat eigenlijk best snel voorbij, zo’n werkweek. Zeker als je genoeg te doen hebt in de avonduren!