Foto(club)dagje

En dan is het gewoon al weer mei! Dat klinkt gelijk alweer als bijna zomer, toch? Vandaar dat we de dag goed begonnen met een wit bolletje met zomerkoninkjes bij het ontbijt. Dat is toch wel een traktatie hoor. En dik verdiend na een nachtje goed slapen en een verkwikkende douche!

Boris houdt niet van aardbeien, dus die sliep nog lekker even verder in zijn stoel. Alsof hij niet al de hele nacht geslapen heeft. Waar haalt dat beest de energie vandaan om zoveel te slapen in een dag en nacht…

Na het ontbijt moest ik van mezelf aan het werk. Het is vandaag tenslotte de dag van de arbeid. Dus de fotoclub had mazzel, ik ging de fotoboeken verdelen. Eerst maar eens een doos met jubileumfotoboeken uitgepakt.

Daarna per fotoclublid een tasje gemaakt met het aantal (bestelde) fotoboeken er in. Netjes overal het adres op gezet en het aantal fotoboeken.

Zo kan het volgens mij niet meer misgaan met de distributie, er hoeft alleen een tasje afgegeven te worden. Zaterdag breng ik het hele zwikkie weg naar degenen die het weer verder gaan verspreiden en dan hebben de leden in Aalsmeer en Kudelstaart volgende week het mooie jubileumfotoboek in huis. Leuk!

Boris was door alle drukte eindelijk eens wakker geworden en lag me vanaf te grond te volgen. Wat doet dat mens nou toch allemaal weer? Met tassies sjouwen, het moet niet gekker worden hier in huis… 🙂

Terwijl ik bezig was met het inpakken van de fotoboeken, was Paul boven op zolder een filmpje aan het opnemen voor zijn cluppie Arti. Ik heb Land of Hope and Glory tot in den treure gehoord, het zou voor de rest van de dag in mijn kop rondzingen, en bedankt!

Toen hij beneden kwam gingen we lunchen, een heerlijke zalmwrap en een beker melk. Daarna zette ik met de Iphone nog even de rozen op de foto. Er zitten zulke mooie exemplaren tussen!

Mijn plan was de fotoboeken naar Kudelstaart en Aalsmeer te gaan brengen, maar de mensen waarbij ik het zou afgeven, waren beide niet thuis deze middag, dus dat ga ik zaterdag doen. Ik besloot mijn bezorgadressen wel alvast te gaan doen en ik begon bij Henk, die in Alphen woont. Daar aangekomen bleef ik, uiteraard met afstand, even een kopje thee drinken. Hij heeft eerst even ons mooie boek bewonderd en daarna hebben we nog tijdje gesproken over bloggen, (dag)boeken, fotograferen en van alles en nog wat. Ik heb weer wat leesvoer aan mijn stapeltje ‘nog aan te schaffen’ kunnen toevoegen. Zus kan weer een bestelling verwachten binnenkort 😉
Het was zo gezellig bij Henk, voor ik het wist was het al bijna etenstijd. En ik zou eigenlijk nog twee bestellingen afleveren die middag, oeps. Planningen zijn er om vanaf geweken te worden zeggen ze toch altijd? Morgen weer een dag…

Ik nam afscheid van Henk en zijn vrouw en ging snel weer richting Zevenhoven. Gelukkig is het door Corona niet echt druk op de weg. Het was wel lekker weer deze middag. Zonnebril op, muziekje aan en lekker toeren door de mooie polder. Fijn om even het dorp uit te zijn.

Onderweg belde Paul nog of ik nog eieren wilde halen, als ik tenminste een ei bij de sla wilde. Dus ik reed nog even langs de buurtsuper en daarna naar huis.

We aten dus kropsla met gekookte aardappelen en wat paprika, tomaat en een eitje erbij. En nog een tartaartje. Ik maak daar altijd een lekkere stamppot van op mijn bord. Lekker prakken 🙂

Ik heb heerlijk gegeten!
Na het eten wilde ik nog even een rondje lopen, richting het bollenveld op het Zuideinde in Zevenhoven. Het was nog zonnig buiten, dus ik hoopte op een mooi avondzonnetje op de tulpen en ik besloot de Sony mee te nemen. Paul besloot ook even mee te gaan. Terwijl die zijn jas en schoenen aan trok, maakte ik nog even een paar foto’s met de Sony van de rozen. Dat is toch van een iets betere kwaliteit dan met de Iphone.

Het was een eindje lopen naar het bollenveld. Maar zo tussen de koeien door zag ik het al liggen. De dames in de wei lagen lekker te herkauwen. Een heerlijk Hollands plaatje.

Ik liep toch nog wat verder, in de hoop dat ik het bollenveld wat beter in beeld te kunnen krijgen. Zo zag ik nog een mooie bocht met de oude telefoonpalen. En een spiegeling van de lucht in het water.

Voorbij de heg op rechts was dit dan het uitzicht op het bollenveld:

Ik heb de kleuren wel een beetje gepimpt, het begon langzaam wat te schemeren. Het was jammer dat er een grote wolkenpartij aan de horizon lag, waardoor de zon niet meer te zien was. Dus de zo gehoopte zonnestralen op de tulpen waren helaas niet aanwezig. Jammer. Maar evengoed mooie plaatjes kunnen schieten.

Ik dook nog even de graskant in. De lucht weerspiegelde nu mooi in het water, daar wilde ik een foto van maken.

Met de Iphone maakte ik ook nog wat foto’s.

Zelfs een paardenbloem (mét vlieg) krijg je met Iphone nog verbazingwekkend goed op de foto!

Ik deed ook nog een poging met de Sony, meer van bovenaf. Toch weer een heel ander beeld en voor mijn gevoel ook niet de hele pluizenbol scherp, door de beperkte scherptediepte. Ik vond het wel mooi om linksboven en rechtsonder ook nog (half) vergane soortengenoten te laten zien, in een diagonaal. Door vignettering toe passen komt de nadruk op de pluizenbol in het midden te liggen.

Ik deed op een andere foto nog even wat extreme bewerking, waardoor de pluizen aquablauw werden. Niet natuurlijk maar wel grappig.  Ik ga hem misschien insturen voor het thema ‘blauw’ van de fotoclub voor 11 mei aanstaande. Ik vind hem wel leuk zo!

Onderstaande foto is de tweede  kanshebber voor het thema blauw:

Als ik komende week geen creatiever idee krijg, heb ik deze in ieder geval achter de hand.

Paul maakte ondertussen weer wat nieuwe vriendinnetjes op de dijk:

Een paar ‘roddeltantes’ dachten daar zo het hunne van…

Die linkse had haar kop in andermans zaken gestoken, dat zaakje stonk behoorlijk, hahaha!

Nog een laatste blik op de bollen en de koeien en we gingen weer op huis aan. Nu de zon onder was, werd het snel koud. Paul was er wel klaar mee geloof ik, hij wachtte niet eens meer op me. Heb het hele stuk alleen terug gelopen. Maar ik heb me best vermaakt hoor. Ik kwam nog wat vlinders tegen:

En de leibomen lieten ook weer nieuw leven zien:

Van dit kruispunt heb ik eigenlijk nog nooit een foto gemaakt. Achter de kerk was een mooie wolkenlucht te zien. Aan de horizon een mooie oranje gloed. De luchten zijn de laatste weken echt mooi af en toe.

Vanaf dit punt heb ik geen foto meer gemaakt. Paul was nergens meer te bekennen, dus ik ben op mijn gemak naar huis gelopen. Al met al toch een wandeling van 4800 stappen gemaakt vanavond. Was even leuk, even een andere route ook.

Thuis gekomen dook ik achter de laptop om de foto’s te bekijken, uit te zoeken en te bewerken. Toch 16 leuke foto’s van de 127 overgehouden. En nog wat Iphonefoto’s. Gelukkig maar, want anders was het maar een saaie blog geworden, met weinig foto’s.

Ik zocht ook nog twee recepten uit voor zondag, voor de kookproductie. Voor het hoofdgerecht koos ik kiphamrolletjes in tomatensaus, met aardappeltjes en groente naar keuze. Een lekker frambozentoetje wordt het nagerecht.

Nu lekker slapen. En dan zien we wel weer wat morgen ons brengt…