Goede vrijdag

Het is vandaag Goede Vrijdag, maar hij begon wat minder. De tandpijn was niet weg, eerder erger geworden. De paracetamolletjes van de nacht hadden ook niet echt geholpen. Gelukkig mocht ik in de ochtend al bij de tandarts langs komen, dan was ik er hopelijk snel weer van af.

Toen ik beneden kwam was Paul al druk aan het werk en die andere collega was heel diep in dromenland:

Na een hele nacht bij ons op het voeteneind geslapen te hebben zou je denken dat hij wat actiever is in de morgen, maar dat is niet zo, hij ligt de hele morgen alsnog te maffen.

Ik vertrok gauw naar de tandarts in Alphen a/d Rijn. Het was lekker rustig op de weg, dus ik was ruim op tijd. Maar moest wel even wachten. Gelukkig heb ik toch niets beters te doen. Ook hier merkte je trouwens de invloed van Corana. De dames achter de balie zitten achter schermen, bij binnenkomst moest je je handen desinfecteren en er mochten niet meer dan 4 mensen in de wachtkamer zitten. Later begreep ik dat ze maar 1 kamer open hebben, dus eigenlijk alleen de spoedgevallen. Ben ik even blij dat ik nog terecht kon vandaag, zo voor de Pasen!

Nadat ik de tandarts had uitgelegd waar het precies zeer deed, werd er eerst een foto gemaakt. En een proefboring. Daar kreeg ik het wel benauwd van, want dat wilde hij doen zonder verdoving. Maar zodra het zeer deed, mocht ik dat aangeven. Ik zei dat ik hem dan wel aan zijn stropdas zou trekken, ook al had hij er geen een om, haha.
Nou, dat heeft hij geweten, het deed meteen al zeer. Dus hij ging toch maar snel verdoven. Heel fijn, geen pijn.

Bij het verder boren zag hij het al meteen, de zenuw was zo dood als een pier en er kwam pus uit. Dus dat werd een fijne wortelkanaalbehandeling… De tandarts was er wel even mee bezig, maar kon het niet in 1x af maken. Ik mocht die middag nog eventjes terugkomen en dan zou het allemaal wel goed komen.

In de auto checkte ik nog even de berg appjes en Paul had deze foto van Boris gestuurd. Die was even op het aanrecht in het zonnetje gezet door Paul en hij dook gelijk het potje met water in. Wat heeft dat beest toch met water uit potjes en glazen. Hij heeft zelf twee bakken met water staan…

Telefoon uit en ik ging weer richting huis en deed even wat boodschappen bij de Vomar in Ter Aar. We willen samen gaan steengrillen op 1 van de paasdagen en ik wilde wat vis halen voor op de steengrill. Maar de buurtsuper heeft geen verse vis, dus ik ging even naar de grote Vomar. Die had gelukkig wel wat liggen. Het was trouwens best goed georganiseerd daar. Er staat iemand bij de ingang die je een schoongemaakt karretje geeft. Zo houden ze in de gaten hoeveel mensen er binnen zijn, vermoed ik. Ik vond het desondanks nog best druk. En niet iedereen houdt afstand, terwijl ik dat dan weer wel probeer te doen. De winkel stond verder goed vol, qua voorraad, dus waarom hebben mensen dan zo’n haast om voor te dringen? Wacht dan gewoon even, denk ik dan.

Ik had alles wat ik nodig had, dus snel maar weer richting kassa, afrekenen en naar huis. Onderweg zag ik nog een bordje met “paasboeketten”, dus ik daar ben ik even gestopt om wat bosjes bloemen te halen voor de beide moeders en voor twee mensen die wel een opfleurboeketje konden gebruiken. Want niks is leuker dan mensen blij maken met een mooi bosje bloemen met de Pasen, toch?

Daarna ben ik naar mijn ouders gereden om de bloemen af te geven en even een kort praatje gemaakt met moeders. Ik kreeg nog een palmtakje mee, voor in het kruisje boven de achterdeur. Daarna ging ik snel naar door, want ik had diepvriesspullen tussen de boodschappen zitten. Ook nog de andere bloemen weg gebracht en die voor mijn schoonmoeder zou ik gaan brengen voordat ik weer naar de tandarts moest die middag. Het gaat allemaal in een moeite door vandaag…

Thuisgekomen was het dan tijd voor lunch. Omdat het Goede vrijdag was en we dan geen vlees mogen eten volgens de katholieke traditie, had Paul gisteren al zalmwraps bij de visboer meegenomen. Een beker melk erbij met een rietje voor Sophietje. Die verdoving was nog niet uitgewerkt en dat drinkt altijd zo moeilijk. Dan is een rietje een uitkomst.

Van de buurtjes op de hoek hadden we nog een aardigheidje door de brievenbus gekregen voor de Pasen, een zakje met paaseitjes. Wat lief!

Om half twee moest ik alweer richting Alphen en voor die tijd bracht ik nog even de bloemen bij mijn schoonouders langs. Ook hier helaas maar even een kort praatje, want ik moest door naar de tandarts. Ze waren wel blij met die bluhmen, ik kreeg nog een appje van mijn schoonvader met een foto van het eindresultaat in de vaas, leuk!

Bij de tandarts was toch wel even zoet. Ik was er om kwart over twee en ik stond om kwart voor vier pas weer buiten. Het was wel even een klusje om alles weer mooi op te bouwen. Er is zelfs glasvezeldraad bij gebruikt, zei de tandarts. Dus ik heb binnenkort gewoon hele snelle WIFI in mijn mond, haha! Maar dat glasvezel was dus voor de sterkte van de tand, dat hij niet af zou gaan breken. De tandarts was zelf verguld met zijn werk. Ik vind het een topper, om met de kreet van collega blogster Saskia aan de haal te gaan: #mijntandartsiseentopper

Ik ben heel blij dat hij dit zo voor de Paasdagen heeft kunnen doen voor mij, ik heb helemaal geen pijn meer aan die tand, alleen nog wat gevoelig als ik mijn ondertanden er tegen aan zet, maar dat moet ik dan maar gewoon eventjes niet doen. De tandarts zei ook dat dat nog wel een paar dagen zou duren, voordat dat weg was. Ik heb hem en zijn assistente hele fijne Paasdagen gewenst en ging als een blij ei weer de deur uit.

Op de heenweg had ik nog een bloemenstal zien staan en ik besloot daar voor mezelf nog een mooi bosje tulpen te kopen. Die wilde ik komend weekend dan eens na gaan schilderen, ik had vorige week ook een boek gekocht met tips over tulpen aquarelleren.

Het waren meerder bossen voor een zacht prijsje, dus mijn huis staat nu gezellig vol met tulpjes. Ik hou d’r van. Andere jaren had ik ook altijd paastakken, maar daar heb ik helemaal niet aan gedacht, om die te halen. Ik heb ze bij mijn weten ook helemaal nergens gezien.

Ik zag een tulp waar al een bloemblaadje uit stak. Ik zag er een soort gezichtje in, zo leuk, alsof ‘ie zijn tong uitstak:

Ik zette hem om feestboek en iemand zei dat ik er oogjes op moest zetten, dat het dan net een snavel leek. Even met Paul overlegd hoe ik dat zelf voor elkaar kon krijgen, en het was eigenlijk heel makkelijk, er zit een functie bij de fotogallery in de Iphone, waar je ook zelf kunt tekenen op je foto’s. Nou, en dan ziet het er dus zo uit:

Hilarisch toch? Hier gaan we meer mee doen, haha!

We aten lekker vroeg vandaag, paella van de visboer, aangevuld met wat groenten en nog een visloempia uit de oven. Het smaakte allemaal weer voortreffelijk.

Na het eten was het qualitytime met Boris op de keukentafel. Even knuffelen met die doerak, het is een lieverd hoor.

Wat een mooi koppie heeft hij toch, als hij zo strak naar buiten kijkt (hij zag vogeltjes)…

En toen zag hij ineens mijn glas met nog een beetje water er in. Hij dacht dat wel een op te drinken, haha. Maf beest…

We wilden eigenlijk meteen een rondje gaan lopen, maar moesten eerst nog wachten totdat de apotheek langs kwam met de medicijnen die ik besteld had. Dus het werd een wat laat rondje deze keer, maar wel een lang rondje. We liepen over de dijk richting Noordeinde en dan weer over het vijfbruggenpad terug.

We werden getrakteerd op een mooie zonsondergang. Jammer dat ik mijn camera niet mee had genomen (vond ik de zwaar voor dat eind lopen), dus ik moest het met de Iphone vastleggen. En dat is gewoon niet zo’n beste kwaliteit, qua scherpte. Maar toch een mooi sfeerplaatje:

De Iphone maakt alles in een groothoekbeeld, waardoor de zon hier wel klein over komt. In het echt was het een behoorlijke rode bal die onder ging. Je kunt dan wel inzoomen met de Iphone, maar dat is digitale zoom en geen optische zoom, dus je blaast als het ware alleen de pixels op. En dan verlies je dus scherpte. Ik moest het dus met dit groothoekbeeld doen vandaag. Maar het is evengoed mooi.

Veel meer foto’s heb ik niet gemaakt tijdens de wandeling, het was al donker aan het worden en we waren ook gezellig aan het klessebessen onderweg deze keer. Maar toch een rondje van 3.800 stappen gelopen en mijn dagtotaal kwam uit op 5.380 stappen. Dat is toch mooi, aangezien ons middagrondje er totaal bij ingeschoten is dit keer.

Thuisgekomen wilde ik meteen gaan bloggen, maar ik heb eerst alle Iphone foto’s van april uit de Icloud gehaald en op de harde schijf gezet. Ik heb zo’n 17.000 foto’s er in staan en ik wil die toch een keer gaan op slaan. Dus vanaf nu houd ik in ieder geval met ingang van de maand april de kopieslagen naar de harde schijf regelmatig bij en laad ik ze ook in Lightroom. Maar het is wel een vervelend klusje iedere keer, dus ik weet niet of dat ga volhouden na de Corona Quarantaine als alles weer enigszins normaal wordt en er weer activiteiten in de avonduren komen.

Na de kopieerslag begon ik aan mijn blog voor vandaag, in de hoop deze keer voor twaalf uur te kunnen gaan slapen. Maar het liep even anders, ik kreeg nog gezellige telefoontjes van beide moeders die wilden weten hoe het bij de tandarts was geweest. En ik heb ook nog even met zussie bijgekletst over van alles en nog wat. En daarom is het nu weer een latertje geworden. Maar ik kan morgen uitslapen, dus het is niet zo heel erg.

Het was voor mijn gevoel wel een drukke dag vandaag, ik was door de tandartsbezoeken een beetje on tour en ik heb veel meer tijd dan gepland in die tandartsstoel gelegen. Daardoor heb ik vrijwel niets van mijn to do lijstje voor vandaag weten te realiseren. Maar ook spontane dingen gedaan die niet op mijn lijstje stonden.

Nou ja, morgen weer een dag hoor. Ik ga me er niet meer druk om maken. Corona ontwricht toch al de hele samenleving en die is zich ook flexibel aan het aanpassen, dus dat kan ik ook!

Voor nu, lekker slapen en dan morgen gezond weer op. Tot blogs!