Dinsdag babbeldebabbeldag

Na een kort nachtje brak er weer een nieuwe thuiswerkdag aan. Het was de dag van de kwartaalafsluiting, wat altijd weer voor wat extra drukte zorgt omdat normaliter per kwartaal wordt gerapporteerd. En daar waar je op kantoor eventjes naar het bureau van je collega stapt of de telefoon pakt om even snel iets kort te sluiten, gaat de communicatie net even anders, trager. Veel gaat via de e-mail, en dan maar hopen dat iemand snel reageert, zodat je weer verder kunt. Van wie je inmiddels mobiele nummers hebt verzameld, stuur je een whatsappje of probeer je via whatsapp te bellen. En soms kun je het plannen, dan heb je even een call via Microsoft Teams.

De ‘collegaatjes’ hier in huis die waren niet zo onder de indruk, die hadden een uitermate relaxte morgen:

Deze collega liep af en toe wat te rellen in zijn hok, dus dan halen we de bovenkant van de kooi er af, dan wordt ze wat rustiger. En kan ze even voetballen en de bal uit de kooi gooien. Leuk spelletje met je baasjes.

Voor het werkoverleg met de AMC collega’s ben ik naar de slaapkamer verhuisd met de laptop, aangezien Paul ook een online meeting had. Gelukkig kun je de camera van je laptop ook uitzetten, dan zien je collega’s niet hoe je er bij zit 🙂

Verder sleutelde ik die morgen nog wat aan de omzetboeking, vlooide ik de boekingen tot nu toe in mijn dossier door op gekke dingen en deed ik nog wat voorbereidingen voor twee overleggen van die middag, totdat het tijd was voor lunch.

Toch weer brood, wel lekker met rosbief dit keer. En een goed koude beker melk, de witte motor. Dan kun je er wel weer eventjes tegen.

We gingen dit keer ook een rondje lopen, dat paste nog precies in de planning. Je zou denken dat je alle tijd hebt op zo’n thuiswerkdag, maar dat valt dus soms nog vies tegen. We laveren maar een beetje tussen de meetings door vandaag en piepen er nog eventjes twintig minuten uit. En wat was het een fijn zonnetje vandaag buiten. Goed wandelweer. Buiten gekomen zag ik onze auto staan, helemaal onder het stof. Deze maakt in deze weken niet veel kilometers en staat dus letterlijk te verstoffen.

Da’s wel goed voor het milieu en ook wel voor de portemonnee, nu de olieprijs weer langzaam gaat stijgen. We gebruiken de auto eigenlijk alleen nog in het weekend, als we veel boodschappen tegelijk in huis halen en er even op uit gaan. Voor de rest bij uitzondering, want… #blijfthuis

We liepen richting het fietspad en daar kwamen we een mooie reclame op een vrachtautootje tegen die wel typerend was voor hoe ik me af en toe voel als dingen niet helemaal gaan zoals ik wil, dat je zelfs in je pauzewandeling nog moet haasten om je volgende meeting te halen bijvoorbeeld, dat geeft een onrustig gevoel 🙂

Ik stuurde hem voor de grap naar een collega, die durfde niets meer te vragen, haha. Het is goed gekomen hoor. Later had ik alle tijd voor diegene.

Ik dacht dat er voor een themagroep op Feestboek een thema was met ‘schaduw’, dus ik zocht naar interessante schaduwen vandaag. Dit was de meest creatieve die ik zag.

Maar vanavond zag ik dat ik het niet helemaal juist onthouden had, het was ‘je eigen schaduw’. Dus morgen gaan we los op creabea selfieschaduwfoto’s. Heb ik meteen weer een doel voor in het speelkwartier. Toch best leuk, die feestboekfotogroepjes. Het houdt je lekker bezig. Voor een andere groep is het thema geel. Dus daar kan je ook lekker alle kanten mee op. Maar vandaag niet iets gespot wat leuk/fotogeniek genoeg was. Gelukkig heb ik nog een groot archief…

Hadden we vorige week nog de krijttekeningen op de weg van de minibuurtjes die de juffen missen, dan hebben we deze week de hartenkreet van de juffen van de peuterspeelzaal die de kinderen ook heel erg missen. Nu verlangen ze terug naar de tijd dat ze ze soms nog achter het behang konden plakken, het is toch wat…

Maar dit is dus wat zo’n Corona Quarantaine met de samenleving doet. We kunnen alleen maar hopen dat de kids op termijn weer naar school kunnen en dan hebben ze het zeker weten allemaal weten te waarderen en gaan ze graag weer naar school. Thuis les krijgen van je ouders is even leuk, maar als de nieuwigheid er af is… En die ouders zullen er ook blij mee zijn als alles weer normaal wordt. Wat zullen die juffen en meesters extra gewaardeerd worden. Want dat huiswerk, dat is voor de ouders soms ook best pittig. Ik zie de ingewikkeldste rekensommen op Twitter voorbij komen af en toe, met ouders die om hulp bij de oplossingen vragen. Kan me niet herinneren dat ik zulke moeilijke rekenopgaven kreeg op de basisschool. Of ik heb het geblocked…

Vlakbij huis kwamen we nog een grappige tekst op een aanhangwagen tegen, TE HUUP. Het deed me denken aan ‘huup huup huup, Barbaratruc’, van de Barbapappa’s, een tekenserie uit mijn jeugd. Die overigens nog steeds wordt herhaald. Het liedje is echt tijdloos. Kom op bezoek bij Barbapappaaaaaa 🙂

Tja, en toen waren we alweer bij de voordeur. Gauw naar binnen, de volgende meeting in. En daarna nog twee. En tot slot om 17:00 uur nog het online vraag maar raak uurtje van de Raad van Bestuur. Daar had ik me voor aangemeld en je kon dan meekijken met een live verbinding, als een soort webinar. Van te voren kon je nog vragen opgeven. Maar die had ik op voorhand niet echt. Normaal gesproken is dit vragen uurtje in een collegezaal op gezette tijden op de AMC locatie en op de VUMC locatie. En eigenlijk komt het dan meestal niet zo goed uit om er heen te gaan. Maar door Corona gaat zelfs de RvB live en kun je het gewoon thuis volgen, hoe bijzonder is dat.

Er waren verschillende praatjes in dit uur, niet alleen van de RvB leden, maar ook van afdelingshoofden en divisiebestuurders en allemaal in het teken van Corona. Ik moet zeggen dat ik het een bijzondere en heel informatieve sessie vond. We kregen een kijkje achter de schermen en dan hoor je hoe veel er allemaal gebeurt in Amsterdam UMC in zo’n korte tijd. Chapeau voor al diegenen die zich hiervoor inzetten… Ik ben er best van onder de indruk eigenlijk.

Ik las nog even de krant van de dag snel door, daar had ik nog geen tijd voor gehad. Ik heb de krant voornamelijk voor het regionale nieuws. Op normale werkdagen neem ik hem vaak mee naar het AMC, maar zelfs dan kom ik er vaak niet eens aan toe om hem even snel door te bladeren. Maar de stripjes probeer ik wel altijd even te lezen. Dirk Jan had weer een hele actuele vandaag, ik vond hem grappig.

Ondertussen had Paul het eten klaargemaakt. Er stond bami op het menu dit keer. Het is toch altijd weer lastig iets te bedenken voor het eten. Hebben jullie dat ook? Of hebben jullie nog een idee voor een lekker recept voor twee? Wij houden ons aanbevolen 🙂

Om 19:00 uur plofte ik op de bank voor de persconferentie. Ik kijk er alleen al naar uit voor de doventolk, maar ergens leef je er ook elke week naar toe. Waar zal het kabinet mee komen, hoe gaat het met Nederland en vooral, is er al zicht op dat we inderdaad het resultaat gaan zien van die beoogde ‘flatten the curve’? Want daar doen we dit allemaal samen voor.

Vandaag was er niet veel echt nieuws, maar wel een update en een goed verhaal. Ik vind tenminste dat ze wel een goed verhaal hadden. Geen wollige woorden, gewoon lekker duidelijk, to the point. We moeten dit samen doen, blijf thuis met Pasen, ga niet varen, reizen, en zeker niet de grens over. En dat ook nog in het Duits en Frans, als waarschuwing voor de ooster- en zuiderburen. Ik hoop dat het helpt en dat mensen zich hier aan conformeren. Wij gaan in ieder geval wel thuis Pasen vieren. Een beetje lezen, tekenen, schilderen… Misschien steengrillen met zijn tweetjes. Of telecooking (cooking apart together, een CAT-relatie) met zussie en ouders. Het kan allemaal tegenwoordig.

Na de persconferentie dommelde ik in slaap. Blijkbaar ben ik toch best moe na zo’n thuiswerkdag, zodra ik er aan toe geef en ga zitten op de bank en dan niet echt iets doe (boek lezen of iets heel boeiends kijken), dan vallen mijn ogen dicht. Gisteren ook al. Terwijl we niet echt fysieke topprestaties leveren. Het is misschien toch wel geestelijk vermoeiend. Of ik word gewoon een dagje ouder 🙂

We keken verder nog naar het programma van Jeroen Krabbé, op zoek naar Chagall. Wat kan die man toch boeiend vertellen, ik vind het echt een goed programma. Heel informatief ook. Veel achtergrondinformatie over de schilder en de schilderijen, maar ook van het tijdsbeeld van toen (eerste wereldoorlog). We kijken alweer uit naar volgende week dinsdag.

Daarna belde Mabeppie nog en hebben we allebei om beurten even bijgepraat. Ook mijn moeder belde om te vragen hoe het ging. Eigenlijk zat ze met smart te wachten op de blog, haha.

Die was ik inderdaad in tussentijd aan het typen en ik was druk met de fotootjes in de weer. Het is toch altijd weer een leuke, maar best tijdrovende bezigheid. Maar ik heb er nog steeds veel plezier aan en ik vind het fijn aan het eind van dag mijn gedachten even van me af te schrijven.

Al met al een dinsdag met veel gebabbeldebabbel,, e-mail en whatsappjes. Continue prikkels om je telefoon te checken (ik heb alle geluiden uit staan, want daar word je horendol van, maar dat heeft wel een nadeel dat je op gezette tijden moet kijken of er nog berichten zijn), je staat op zo’n dag de hele dag ‘aan’. Ergens dus niet zo gek dat zodra ik ga zitten op de bank, mijn brein rust wil en automatisch de luiken dicht gaan.

Ik denk wel dat Corona er voor zorgt dat we meer ‘verslaafd’ raken aan telefoon, tv en computer/tablet. Ik hoop echt dat we na deze periode ook weer fysieke aandacht voor de mensen om ons heen krijgen. Tip: stuur in deze dagen ook eens een leuk kaartje naar je dierbaren. Want echt, niets is leuker dan af en toe leuke post krijgen. Ik gebruik bijvoorbeeld wel eens ‘kaartje2go’, een website waar je zelf je kaartjes kunt maken, zij drukken hem af en versturen hem voor je. Hoef je er ook niet op uit voor postzegels. Wordt allemaal geregeld. Je kunt zelfs een eigen foto uploaden, hoe leuk is dat? Dus ik zeg, doen mensen! Babbelen via al die apparaten is leuk, maar wie schrijft die blijft!

Voor nu welterusten en voor morgen: gezond weer op!