Vrije vrijdag in Corona Quarantaine

De vrijdag is mijn vrije dag, dus dan mag ik een beetje uitslapen van mezelf. En omdat ik de avond ervoor sinds lange tijd weer eens tot diep in de nacht in de weer was, was het meer dan welkom. Ik sliep lekker, tot het afgaan van de wekker. Terwijl Paul al ‘op zijn werk’ zat. Verschil moet er zijn.

Normaal gesproken heb ik op vrijdag schilderles, maar daar heeft Corona inmiddels een stokje voor gestoken. Maar desondanks ging ik deze morgen toch lekker schilderen. Temeer omdat een paar van mijn medecursisten dat ook gingen doen. Af en toe sturen we elkaar wat tussentijdse resultaten. Soms worstelen we met dingen, hoe je iets voor elkaar moet krijgen of wat gewoon even niet lukt. Dan is het fijn dat je dit kunt delen. Maar het is toch anders dan in de les. Ik snap op dit punt wat de schoolkinderen thuis meemaken, je mist gewoon de juf en je medeleerlingen.

Bloemenveldje – aquarel

Vorig week maakte ik mijn bloemenveldje af, dus ik moest voor deze week nog een nieuw onderwerp verzinnen. En dat is altijd een lastig dingetje. Het liefst wil ik iets van een eigen foto naschilderen. Of ik ga op zoek in de app Pinterest naar inspiratie. Maar dan vind ik of te veel leuks of veel wat net niet naar mijn zin. is. Dus eerst maar een thema gekozen (Pasen) en daarna op de computer gezocht naar wat ik had. En is een foto geworden die ik voor het Passionproject van Revival heb gemaakt:

Het kruis bij zonsopkomst – vanuit de Stiltetuin in Noordeinde Gemaakt voor het Passionproject van koor Revival uit Zevenhoven

Voor degenen die niet weten wat dat is, drie jaar geleden hebben met koor Revival uit Zevenhoven de Passion opgevoerd. Het concept was het lijdensverhaal, maar dan net even een meer eigentijdse benadering, en foto’s daarbij. Tussendoor werden Nederlandse popliedjes gezongen die op het stukje gelezen tekst aansloten. De foto’s zijn allemaal door mij gemaakt en alle figuranten zijn koorleden, maar ook parochianen. Alle foto’s zijn ook in en om de RK Kerk in Noordeinde gemaakt. Echt zo’n mooi project om zo samen te doen. En nu ga ik deze foto dus naschilderen en niet iets van paaskuikens of -hazen met eieren. Omdat Pasen dit jaar anders wordt dan andere jaren. Er komt geen paasviering dit jaar, daar heeft Corona een kruis doorgehaald. Maar dit kruis staat toch een beetje voor hoop, achter het kruis komt de zon op uit de mist. Uiteindelijk komt er weer een nieuwe tijd, dat we weer in vrijheid kunnen vieren en met elkaar kunnen samenzijn en vooral samen zingen. Want wat mis ik mijn zangcluppie en het zingen!

Dus ik ging eerst de tekening opzetten en begon in mijn blok te schilderen. Toen bedacht ik dat het wel handig zou zijn om toch mijn papier op een plank te spannen. Dan bobbelt het veel minder. Ik wilde de lucht een beetje nat-in-nat opzetten, zodat je de mist een beetje kunt nabootsen. En dan wordt het een waterboel, dus het papier gaat bobbelen. Dus ik heb een plank opgezocht, mijn vel helemaal natgemaakt en daarna op de plank bevestigd. Tja, en toen moest ik dus wel even wachten tot het een beetje droog was. Anders loopt de verf echt alle kanten op. En ondertussen waren mijn medecursisten al druk bezig en sommigen al klaar. Lekker opgeschoten dus…

Dan maar lunchen, brood met Italiaanse kruidenkaas, een zalmwrapje en nog wat salade van gisteren. Het ging er best in. En voor de middag heb ik meteen maar even een fruitsalade in elkaar gedraaid. Dat is altijd wel lekker tegen de tijd dat de middagdip intreedt.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Pappa en mama reden ook nog even langs, alleen om de speciale pakketjes vanuit Boekhuis Aalsmeer (de boekhanden van mijn zus) aan te brengen. En dan heb ik hem dus ein-de-lijk binnen, de nieuwe Santa Montefiore. Zij is toch wel mijn favoriete schrijfster. Hier ga ik dus mijn weekend mee invullen, lekker lezen!!!

Maar ik moest toch nog heel even geduld hebben, want ik wilde toch nog even een paar uurtjes gaan schilderen. Mijn papier was ondertussen genoeg opgedroogd om te kunnen gaan aquarellen. Maar die plank is zo groot, die paste nu niet meer op het plekje aan de keukentafel waar ik net had gezeten. Dus eerst maar eens een fatsoenlijke plek gemaakt (lees: rotzooi verhozen). En het ziet me er toch profi uit:

Het is maar goed dat we zo’n grote keukentafel hebben. En verder zitten we ook geheel volgens de RIVM richtlijnen zo. Het is me wat. Normaal schilder ik de afbeelding na vanaf een plaatje op mijn telefoon, maar nu kon ik fijn het extra beeldscherm gebruiken en het dus ook veel beter zien. En dus maar gauw ongestoord aan het werk!

Maar dat liep een beetje anders. Het was een beetje de middag van de onderbrekingen, maar ook verrassingen. Eerst een telefoontje van fotoclubmaatje Marlien, om wat dingen voor de Fotocommissie door te spreken. De verbinding had wat kuren, maar we hebben wat dingen door kunnen praten en binnenkort gaan we dus proberen online te vergaderen met de fotocommissie. Ga ik me morgen eens even op storten, om dat voor te bereiden en te regelen.

Daarna kwam vriendje Tygo twee mooie bossen tulpen brengen, zomaar. Zo lief! Het zijn mooie rooie, met een soort kartelrandje aan het einde van de bloemblaadjes. Ik vind ze helemaal prachtig. Hier word ik blij van…

Even later werd er weer aangebeld. Dit keer was het de minibuuf (Tessa) en die had een verrassing voor mij en Paul gemaakt. Een heuse eigen Margot en Paul woordzoekerpuzzel! Dat krijg je toch niet alledag. Ik vind het zo leuk. En ook helemaal met toepasselijke woorden die ze helemaal zelf heeft bedacht. Alleen mijn favoriete voetbalclub (ahum, maar dat is een apart verhaal) WillemII is WillemLL geworden, maar dat geeft allemaal niks. Ze heeft het hartstikke leuk gedaan.

Paul kreeg precies dezelfde, want dan konden we allebei zelf puzzelen. Ik ging hem in de avond oplossen, beloofd. Maar nu echt aan de slag. Ik legde de telefoon weg (blijft een verslaving, dat ding, met alle leuke whatsappgroepjes…), zette de koptelefoon op, een lekker muziekje en hoppa, aan de slag nu.

En na een tijdje zagen we de buurvrouw voor het raam zwaaien. Ze wilde even vragen of we nog boodschappen nodig had en ze had al twee keer gebeld op de huistelefoon. Die hebben we dus helemaal niet gehoord met die koptelefoons op, haha.

Toch maar weer verder schilderen en warempel, weer de bel. Dit keer stond er andere verrassing voor de deur, een bos beterschapsbloemen, van een collega van het AMC, waar ik ook een paar jaar mee op schilderles in Uithoorn heb gezeten. Wat ontzettend lief, ik word echt superverwend met bloemen deze week! Gelukkig heb ik vazen genoeg, dus snel eentje opgezocht en de bloemen er in gezet. en ze zijn prachtig! Ik word er zo blij van, mijn weekend kan niet meer stuk!.

De rest van de middag heb ik lekker met de koptelefoon muziek geluisterd tijdens het schilderen en Paul zat ook met de koptelefoon op te werken en heb ik toch een eerste basis op papier gezet, nat-in-nat. Al twijfel ik of ik wel genoeg kleur heb gebruikt. Toen het nog nat was zag het er veel kleurrijker uit, nu het is opgedroogd valt het wat tegen. Maar dat kan ik beter morgenochtend bekijken, dan is er meer licht in de kamer en het lamplicht boven tafel geeft toch een vertekend beeld van de kleuren.

Maar ik heb, zij het met tussenpozen, wel even lekker zitten werken. Schilderen geeft mij altijd zo’n rust, dan denk ik even helemaal nergens aan, alleen aan schilderen. De afgelopen weken zijn toch spannend geweest, de operatie, de nasleep ervan, de brief van het ziekenhuis afgelopen zaterdag. Het spookt toch door je hoofd. Maar met schilderen en fotograferen maak ik dus mijn hoofd leeg. En na zo’n schilderles ga ik dan meestal helemaal Zen het weekend in. Werkweek achter me gelaten, weekend voor de deur. Heerlijk.

Het speelkwartiertje en dus de wandeling is er eigenlijk een beetje bij ingeschoten deze middag. Paul zat lekker in zijn werk en ik wilde eigenlijk gewoon even een poosje schilderen voor dat het te donker werd in huis (tot een uur of drie staat de zon nog op de erker aan de voorkant). En door alle (leuke) onderbrekingen is het gewoon naar de achtergrond verhuisd, we hebben er gewoon niet meer aan gedacht.

Ik whatsappte nog wat in de Koffiecorner met de collega’s, heb weer een nieuwe weekendpuzzel voor ze gevonden en we hebben even besproken wat iedereen ging eten. Het gaat nergens over, maar het is wel gezellig. En als er iemand nog mee wil doen met de puzzel, hier komt ie:

In bovenstaand plaatje zitten 75 bandnamen verstopt. Ik heb de antwoorden inmiddels ook gevonden, dus die plaats ik dan na het weekend. Je mag me via messenger een PB sturen (of reageer even onderaan  de blog, bij de reacties) als je de antwoorden na het weekend wilt ontvangen.

Na het avondeten (gewoon lekker bietjes, aardappelpuree en een tartaartje) heb ik een fotokaartje verstuurd via kaartje2go naar de broer van een fotomaatje, die in een instelling zit en door Corona geen bezoek mag ontvangen. Hij mist zijn zus natuurlijk enorm, en toen ze even geleden vroeg of ik hem af en toe een kaartje wilde sturen, heb ik een mooie kaart met een foto van zijn zus gestuurd. En vanavond weer eentje. Kleine moeite, groot plezier.

Voor de rest van de avond heb ik mijn foto’s van de fototrip naar de Biesbosch van begin maart zitten bewerken en naar radio NPO2 geluisterd. Daar werden huiskamerconcertjes van Nederlandse muzikanten uitgezonden, zo leuk. En dan nog even snel een blogje schrijven, over deze vrije vrijdag. Eigenlijk was het een dag zoals veel van mijn vrije dagen zijn verlopen voordat Corona naar Nederland kwam en ons allemaal in de Corona Quarantaine zette. Schilderen, beetje aanrommelen in huis totdat Paul thuis komt, wat lezen of tv kijken, eten en dan nog wat achter de laptop. En vandaag toch een dag met allerlei leuke verrassingen en onderbrekingen. Totaal niet saai dus!

Morgen is het zaterdag, een dag die normaliter begint met keyboardles voor mij. Maar ook dat kan even niet door Corona. Misschien dan toch maar eens echt zelf gaan studeren op dat ding… Of gewoon weer eens lekker wat wegpingelen en meezingen. Maar mijn stem is ook al niet meer wat het geweest is sinds de operatie. Zal wel door de beademing komen. Die kan dus ook wel wat oefening gebruiken. En voor de rest maar eens wat poetsen, lezen en schilderen en voor Paul nog even naar de brillenwinkel, zijn zonnebril is kapot. En net nu het zo lekker weer is…

Ik zag net trouwens nog even hoeveel mensen mijn blog van gisteren hebben gelezen. Dat zijn er nog best heel wat! Wat ontzettend leuk dat jullie allemaal meelezen en af en toe een reactie achterlaten. Ik lees zelf graag ook verhalen van anderen, hoe het mensen vergaat in deze tijd. Twitter is zo’n leuk medium hier voor. De eerste week, al die ouders die driftig aan de slag gingen met schema’s en horendol werden van de thuislerende kids en ondertussen zelf ook moeten werken. Je krijgt een hilarisch inkijkje in de Nederlandse huishoudens, heus waar. Maar ook nare verhalen natuurlijk. Het zou eigenlijk wel een leuke nieuwe editie van Man bijt hond kunnen zijn. Dat begint toch altijd met “Nederland komt thuis”… als ze ergens aan de maaltijd de dag door wilden nemen? Dan wordt het nu “Nederland zit thuis”…  Ik zou kijken, jullie ook?