Drukke donderdag
Vandaag werd ik al vroeg wakker, waarschijnlijk door het geluid van een whatsappgroep waar ik het geluid nog niet van op stil heb gezet, of welke na een jaar weer wel geluid heeft. Je kunt dat namelijk maar voor een jaar dempen. Sommige collega’s waren toen al aan de arbeid, maar half zeven vind ik echt wel een beetje te vroeg. Dus ik bleef nog eventjes lekker liggen totdat het wel tijd was om op te staan. En het blijft heerlijk, hoppa uit bed, wassen, aankleden en je rolt zo naar beneden je werkkamer in.
En zo begon er weer ‘another day at the office’, met ontbijt bij de laptop, kopje thee en opstarten maar. Ik wilde een paar telefoontjes plegen, maar eerst ging Paul online vergaderen, dus dat werd daarna. Dan maar wat andere dingen eerst oppakken en daarna dan die telefoontjes plegen. Toch is het opmerkelijk, de ochtendgesprekjes die je voor de Corona Quarantaine had met je collega’s, over hoe je avond of je weekend was, die heb je nu niet. Wel eventjes wat korte berichten in de koffiecorner, onze Whatsapp groep, maar geen langere verhalen. Dus je krijgt ook niet echt meer mee wat er zoal leeft bij de collega’s. Dus aan de ene kant heb ik nu meer contact met collega’s van de andere blokken (we hebben op kantoor drie blokken met vijf bureau’s), maar ook minder gesprekken waar we het even over elkaars wel en wee hebben. Niet perse een slechte ontwikkeling, maar slechts een constatering.
Al gauw zat ik lekker te werken en rond lunchtijd heb ik nog een online meeting gedaan met een paar ‘omzet’ collega’s, om even de actiepunten voor de komende kwartaalafsluiting door te spreken. En wat fijn is het dat je dit op zo’n manier kunt doen. En natuurlijk ook even grappig om elkaar zo te zien zitten in de eigen omgeving. Bij 1 iemand ontstond al een heuse Corona quarantaine baard, zoals ik het noem. We maakten er al grapjes over in de koffiecorner, nu de kappers ook dicht zijn is het afwachten hoe iedereen er over een paar weken uit ziet. Maar toch snel ter zake gekomen en wat dingetjes doorgesproken en afgestemd. We kunnen weer aan de slag en misschien dat we ergens volgende week nog zo’n online meeting houden.
Hoog tijd voor de lunch. Gezond dit keer, na de luxe pannenkoekenlunch van gisteren (sorry mams, ik had kunnen weten dat jij die overgebleven pannenkoeken ook lekker had gevonden…). Even wat knagen en dan weer verder met werken, want Paul moest nog even iets afmaken voordat we aan ons speelkwartiertje konden beginnen. Ik moet zeggen dat ik er eigenlijk al naar uitkijk, even naar buiten te gaan. Het is ook zulk lekker weer deze week. Het wordt al anders als de regen met bakken uit de lucht komt…
En het was fijn om er even uit te zijn. Op straat stond een hartekreet van de mini-buurtjes (Lieve juffen en meesters, we missen jullie). Dat moet hartverwarmend zijn voor de betreffende leerkrachten als ze straks de foto in de mailbox/appgroep vinden. Het geeft maar aan dat de kids toch graag naar school gaan en dat ze het gewoon missen. Ook hun vriendjes en vriendinnetjes natuurlijk, maar ook de meester en juf die je normaal gesproken de lesstof bij brengt.
We gingen eerst richting de buurtsuper en op het pleintje stonden vandaag de visboer en de kaasboer. Dus we hebben onszelf verwend met kibbeling, paella en een visloempia, de laatste twee voor het avondeten, de kibbeling straks voor thuis. Dit gaan we dus niet elke week doen, want het voelde echt als een verwennerij. Bij de kaasboer haalde ik nog een stukje kaas met Italiaanse kruiden. Lekker voor op brood komend weekend.
En dan gauw weer verder lopen, want anders was de kibbeling alweer koud voordat we thuis waren…Deze keer liepen bovenlangs, de dijk op. Je ziet eigenlijk heel weinig mensen op straat. Ook niet veel verkeer. En bij de vis- en de kaasboer was het niet druk, maar iedereen hield netjes afstand. Frappant hoe snel de mensen dat gewend zijn. Ik sprak wel een ouder iemand wiens sociale leven nu wel helemaal stilgevallen was. Gelukkig was die gene wel in staat om zelf nog de boodschapjes te doen en de hond uit te laten, maar de gym, bingo, de open tafel (samen eten) en andere avondjes werden echt gemist. Zo zie je maar hoe belangrijk de rol van het verenigingsleven in een kleine kern als Zevenhoven/Noordeinde is voor deze mensen. Zeker als je alleen bent.
Eenmaal op de dijk aanbeland was er weer veel moois te zien. Naast die fantastisch blauwe lucht en een weids uitzicht ook nog de mooie oude kastanjebomen, waar de takken alweer uitlopen. Hierna was nog een klein stukje lopen de dijk af en waren we weer thuis.
De kibbeling was nog warm en een heerlijk verwenmomentje. Dit heb je allemaal niet als je op kantoor aan het werk bent en dat besef ik me maar al te goed. Het was ook een beetje om te vieren dat ik totaal geen ziekteverschijnselen van Corona vertoond heb in de afgelopen veertien dagen na mijn opname van twee weken geleden. De betreffende medewerker heeft me dus gelukkig niet besmet. En dat is toch een enorme opluchting. Morgen eten we echt weer gewoon…
Na de korte pauze gingen we weer lekker aan het werk. Onze kat vindt het trouwens ook wel gezellig dat we thuis zijn. Maar misschien ook wel vervelend op gezette tijden. Normaal heeft hij het rijk alleen maar nu zijn we de hele dag thuis, wordt hij aangehaald en krijgt hij aandacht. En wordt hij ook regelmatig op de foto gezet. Want hij slaapt zo lief en kijkt zo leuk 🙂
En daarom hieronder een paar leuke fotootjes van onze rooie theemuts Boris:
De eerste foto is hij net de Lion King op de rots. Op de tweede laadt Paul Boris even op. Hij wil af en toe graag op tafel, zeker rond de klok van vijf, het tijdstip dat hij normaal gesproken vis krijgt. Het lijkt wel of hij een ingebouwde klok heeft. Op de derde foto kwam hij me even helpen met de omzetbestanden. “Graag meer vis er in, baasje!”
En zo kwamen wij met zijn allen de werkdag wel door hier in ‘ons kabouterhuisje’. Boris geeft al aan dat het rond de klok van vijf is en dan zit Paul zijn werktijd er al weer op en ga ik nog een uurtje door. Maar omdat je toch samen in de woonkamer bent is het ook niet erg. Paul ging aan het avondeten beginnen en we aten lekker op tijd deze dag. Ook omdat we toch nog even een extra rondje wilden lopen na het eten en dan niet in het donker, zeg maar. In het kader van meer beweging.
De paella met loempia was erg smakelijk, wel wat vet. Hoop dat dat goed gaat nu mijn galblaas er uit is. Maar van de kibbeling had ik vanmiddag eigenlijk ook geen last, dus het gaat best goed met het herstel. Maandag heb ik nog een telefonisch gesprek met de chirurg. Ze belden vanmiddag om een belafspraak te bevestigen. Normaal gesproken zou ik na drie weken een controle afspraak op de poli hebben, maar vanwege het Conoravirus is dat waarschijnlijk dus een belafspraak geworden. En ik vind het ook wel een fijn idee dat ik niet weer naar het ziekenhuis moet voor waarschijnlijk een tien minuten afspraak, terwijl de reis er naar toe al twintig minuten is.
Na het eten ging ik nog wat laatste werkdingetjes afmaken en daarna trokken we de wandelschoenen weer aan. De zon was al onder, maar er was nog wel een hele mooie lucht te zien toen we op het fietspad liepen.
Ik heb trouwens weer een nieuw fenomeen op de weblog ontdekt, de slideshow! Nooooit geweten, nu bij toeval wat aangeklikt et voila! Helemaal leuk zo. Scheelt me weer collages maken.
Vlakbij huis zag ik nog een mooi plaatje, een boom met jonge uitlopers zonder blaadjes, waar het licht van de lantaarnpaal op scheen. En dan krijg je zoiets:
Ik vind het toch wel de foto van de dag, en dat met de Iphone, whohooo! Blij naar huis!
We liepen toch nog een rondje van 2.200 stappen en dat is toch even lekker. In totaal vandaag iets meer dan 4.100 stappen, fijn!
Thuisgekomen ging ik me verdiepen in een (voor mij) nieuwe online vergadertool, die we met het bestuur van Fotogroep Aalsmeer gingen gingen testen om te kijken of dit een medium is dat we kunnen gebruiken om een online fotobespreking mee te doen, en zo toch contact kunnen blijven houden met onze leden. Ons seizoen loopt namelijk tot half mei en als we tot die tijd geen bijeenkomsten kunnen organiseren, gaan we elkaar pas half september weer zien. En dat is toch geen fijn idee. Dus onze voorzitter kwam met idee om de tool even te testen met het bestuur en meteen even zo te vergaderen. En het werkte eigenlijk prima! De voorzitter was de ‘host’ en nodigt iedereen uit via de e-mail. Als je wilt kun je elkaar zien (als je tenminste een webcam hebt) en anders zet je die uit en doe je alleen de luidspreker aan, dan hoort de rest je praten en jij hoort ook iedereen. Een bestuurslid had echter geen laptop maar een PC met een los scherm. En die kon ons dus alleen maar horen en zelf niet meepraten. Da’s voor een vergadering wel een must, maar voor de functie die wij voor ogen hebben, is dat eigenlijk niet zo heel erg.
Het idee is dat de host een presentatie laat zien en dat iedereen zijn microfoon en beeld uit zet, dat de rest mee luistert. De host kan dan af en toe iemand het woord geven en deze kan dan feedback op de betreffende foto geven. Het zou heel goed kunnen werken! We gaan het maandag voor het eerst ervaren met zijn allen, ik hoop dat het iedereen gaat lukken om in te pluggen en dat we toch iets van een fotobespreking / clubavond kunnen hebben.
Ik heb zelf ook een account aangevraagd vanavond, omdat ik op deze manier ook wil gaan vergaderen met de fotocommissie. Dan hoeven we niet bij elkaar te komen en lekker vanuit huis vergaderen. Morgen maar even voorleggen aan de rest van de commissie.
Daar waar ik het vorige week nog wat somber in zag, dat het verenigingsleven langere tijd op zijn gat ligt, zie ik het nu toch wel weer wat positiever in. Met de online tools is nog veel contact mogelijk en we deden eigenlijk al veel via de whatsapp en via de e-mail. Het kan dus nog efficiënter en het is ook iets beter voor het milieu, de auto blijft al een tijdje voor de deur staan hier. Het stroomverbruik neemt er wel iets door toe, dat wel. Het is een mooie oplossing, totdat we elkaar weer gewoon kunnen zien op de clubavonden in het buurthuis. En met een beetje mazzel kunnen de we de geplande uitjes die nu niet door gaan dan in de zomermaanden nog inhalen. Of nieuwe uitjes verzinnen. We moeten toch nog een beetje cachet geven aan ons jubileumjaar!
En dan nu op naar morgen en lekker naar bed. Ik mag uitslapen, het is mijn vrije dag. Helaas is er geen schilderles mogelijk, maar volgens mij gaan we met een aantal dames wel zelf thuis aan de slag. En ondertussen hebben we contact via de Whatsapp groep. Zo zie je maar weer, we vinden zelf wel een weg om met die Corona Quarantaine om te gaan. Een bijzondere groep is het trouwens. We leven zo met elkaar mee, delen lief en leed. Dat pakt Corona mooi niet van ons af…
En zo werd het toch nog een soort van drukke donderdag. Veel gedaan, zij het wel in een relaxt tempo allemaal. Contact met anderen zijn genietmomentjes, ik leer zoveel bij in een korte tijd. Geen tijd om te somberen om alles wat niet kan, maar voor positiviteit en zoeken naar andere wegen, denken in oplossingen. Maar nu genoeg gemijmerd. Morgen weer een nieuwe dag!
Elgomar 