Thuiswerken, hoe doe je dat?

Het mooiste van thuiswerken is dat je geen reistijd richting Amsterdam hebt. Dat scheelt al gauw zo’n drie kwartier. En die kun je heel nuttig gebruiken. Door langer te slapen! Dus pas om half acht de wekker zetten en dan toch tegen half negen aan je ontbijt zitten en de computer opstarten. Best relaxed. Eerst maar eens de e-mail doorworstelen en dan aan mijn to do klusjes beginnen. Ik vind het altijd prettig om een globale dagplanning te hebben en belangrijke klussen geef ik een blok in mijn agenda. Dan vergeet ik ze tenminste niet… Ik ben van nature geneigd me te laten (af)leiden door wat er gebeurt op een dag. Een e-mailtje, een telefoontje met een vraag en je bent zo met hele andere dingen bezig dan dat je gepland hebt. Dan is zo’n blok in je agenda voor dingen die echt moeten wel handig. Dan kun je ook zeggen, nu even niet.

Ik begon de morgen met het bellen van een collega. Als dingen wat ingewikkelder zijn, is het gewoon handiger elkaar even te bellen. En het was ook wel fijn om elkaar even te spreken, we hebben elkaar bijna drie weken niet gesproken. Iedereen vindt het thuiswerken momenteel wel OK, maar het is toch wel eenzaam op den duur, zeker als je alleen woont. Ik zit met Paul aan de keukentafel en dat brengt ook de nodige reuring met zich mee. We proberen telefoontjes en online teammeetings met elkaar af te wisselen, je houdt rekening met elkaar.

Daarna ben ik begonnen met de voorbereidende werkzaamheden voor de komende kwartaalafsluiting. Voor de omzet moesten er nog wat bestanden ingelezen worden in een database, om te kijken of dat vlekkeloos verliep. Daarna heb ik de schijven ingericht voor dit boekjaar. Voor mijn operatie waren we vooral nog met de jaarrekening 2019 bezig. Dus dat betekent acties uitzetten, mensen informeren over deadlines, wanneer we uiterlijk iets van hen willen ontvangen. Ik heb geleerd dat je er nooit van uit mag gaan dat mensen uit zichzelf dingen aanleveren, ik verifieer veel liever of ze dingen nog op hun planning hebben staan. Dan kom je op het moment van de deadline ook niet voor verrassingen te staan.

Om 11 uur had ik mijn eerste online teammeeting, het tweewekelijkse werkoverleg, via Microsoft Teams. Het was voor ons allemaal even wennen, maar wel ontzettend leuk en af en toe hilarisch. Verbindingen die wegvallen, slecht geluid, geen beeld, ouders/kinderen die per ongeluk binnen komen, de techniek leren kennen, opstartdingetjes, een rondleiding door een nieuw huis. Maar uiteindelijk hebben we wel gewoon kunnen vergaderen met zijn allen en iedereen kreeg even de kans om te vertellen hoe hij/zij het thuiswerken ervaart en waar men mee bezig is. Het ging eigenlijk best goed, zo overleggen. En fijn dat je iedereen ook live kan zien. We hebben elkaar best gemist, geloof ik. Ook al hebben we een babbel-app, de koffiecorner.

En dan nog even doorwerken en dan is het alweer tijd voor de lunch. Paul had vers brood gehaald en ik had een lekkere Italiaanse salade en twee mandarijntjes. De buurtsuper heeft niet veel keus qua salades, ik scoor ze op het werk meestal bij de AH to Go. Daar hebben ze meer keuze. Maar morgen flans ik zelf wat in elkaar. Daar heb je hier thuis ook de middelen (servies) voor. Da’s op het werk weer behelpen. Maar aan de andere kant kan ik nu ook niet naar het restaurant voor een smakelijk soepje. Dat moet ik nu zelf kokkerellen. Alles heeft zijn voor en nadelen.

Na de lunch achter de computer had Paul nog een belafspraak, maar het plan was om toch ook even een blokje om te lopen. Want een hele dag binnen zitten op de keukenstoelen, die daar eigenlijk ook niet voor bedoeld zijn, daar word je wel stijf van. Dus we hadden even een speelkwartiertje, zeg maar.

We kwamen eerst de buurtjes tegen. We bekeken de thuisopdracht van Kevin, waarvan zijn eigen schaduw en die van de Buuf was getekend op straat. Als hij nu op hetzelfde plekje ging staan, dan viel de schaduw niet meer binnen die lijnen. Hij wist precies hoe dat kwam. Leuke opdracht en leerzaam geweest ook.  En Paul heeft toch even een balletje getrapt, keurig op afstand, met Kevin. Met een mooie actiefoto van een kopbal. Maar daarna gauw aan de wandel, want er stond alweer een belafspraak gepland.

Het was best lekker in het zonnetje. Maar wel een frisse bries, voor onze frisse neus. Onderweg weer wat leuke fotootjes gemaakt voor de collages in deze blog: De violen van vorig jaar in onze voortuin die de winter hebben overleefd, de bloesem aan de bomen, narcissen langs het fietspad, een magnolia in bloei, de grote treurwilg bij de vijver. En ook nog even samen in de lachspiegel. En waarempel, we kwamen nog een ouder een kind tegen die de schaduwopdracht aan het doen waren. Nu wisten we dus meteen waarom, grappig. Een ommetje van een kwartiertje, maar wel even leuk zo. We konden er weer tegenaan, achter de laptops maar weer!

Daarna een gesprek met de stagiair op het werk. We werken samen aan een leuk project en we hebben samen even doorgenomen wat we de komende dagen allemaal gaan oppakken. Daarna wat e-mailtjes verstuurd. Ondertussen ging de bel, een bezorger. Wel twee bossen beterschapsbloemen, voor mij! Ze bleken van mijn collega’s van het AMC te komen en van mijn voormalige baas, ook van het AMC. Zo lief! En allebei prachtige bossen! Die fleuren de huiskamer nu wel heel mooi op. Ik was al beter, maar nu ook heel blij!

Ik heb doorgewerkt tot half zeven en ondertussen was Paul al gaan koken. We hadden pannenkoeken op het menu staan, lekker! Normaal doen we dat doordeweeks nooit, omdat je zo lang aan het bakken bent. Maar nu we beiden geen reistijd hebben, hebben we ook meer tijd over om te koken. Het gaat allemaal wat relaxter.

De pannenkoeken waren uiteraard zalig. Paul had gewone pannenkoeken gemaakt en een paar met kaas of met katenspek. En zoals altijd ben je langer bezig met bakken dan met opeten…

Na het eten besteedden we nog wat tijd op social media, ik maakte alvast de collages voor mijn blog en om half negen keken we het programma met Jeroen Krabbé, op zoek naar Chagall. Wat kan die man mooi en boeiend vertellen. Wij vinden het een leuk programma. Daarna was er op een ander kanaal nog een aanvulling op dat programma, waarin nog wat dieper op het e.e.a. werd ingegaan.

Daarna nog even bloggen en dan gaan we zo zoetjes aan naar bed. Morgen wacht ons weer een thuiswerkdag. Ik las vanmiddag op social media dat je maar het beste een gewoon werkritme kunt aanhouden. Gewoon net als altijd op tijd beginnen, goed ontbijten van te voren, werkkleding aan en kleine pauzes inlassen (waar je bijvoorbeeld even de was kunt doen) en tussen de middag even een frisse neus halen en op tijd stoppen. Is vandaag toch aardig gelukt en dat gaan we morgen dan ook maar gewoon doen. Al met al geen vervelende dag. Fijn om de collega’s even te zien en te spreken, maar ook rustig en ongestoord kunnen werken samen met Paul. Het voelt bijna niet eens als werken, haha! Wie weet hoe we er aan het eind van deze Corona Quarantaine inzitten…